Miejski grunt. 250 lat polskiej gry z nowoczesnością

Przyswoiłam ogrom nowych informacji, lektur ciągnących temat dalej i zdecydowanie poszerzyłam swoją perspektywę na rozwój naszego państwa. Muszę też jednak przyznać, że w książce tej idzie się zagubić - z jednej strony mamy dosyć silny podział rozdziałów, z wyselekcjonowaną bibliografią, ale z drugiej - w samym tekście tej struktury już nie czuć. Miewałam czasem poczucie, że jedynym co klei ze sobą poruszane wątki w całość, jest chronologia, reszta zdawała się kłębkiem ciekawej wiedzy, ale jednak pozbawionej spójności myśli. Plusy przeważają jednak nad minusami, także polecam.

Przyswoiłam ogrom nowych informacji, lektur ciągnących temat dalej i zdecydowanie poszerzyłam swoją perspektywę na rozwój naszego państwa. Muszę też jednak przyznać, że w książce tej idzie się zagubić - z jednej strony mamy dosyć silny podział rozdziałów, z wyselekcjonowaną bibliografią, ale z drugiej - w samym tekście tej struktury już nie czuć. Miewałam czasem poczucie,...

Niestety książki pana Matyja są tak samo o wszystkim i o niczym jak jego zajęcia. Nudny język, tezy na siłę. Nie polecam.

Niestety książki pana Matyja są tak samo o wszystkim i o niczym jak jego zajęcia. Nudny język, tezy na siłę. Nie polecam.

Ciężko odnaleźć główną ideę przyświecająca tej książce.

Ciężko odnaleźć główną ideę przyświecająca tej książce.

Bardzo ciekawa i erudycyjna książka o najnowszej historii Polski. Spojrzenie na zmiany społeczeństwa, ludzi, miast w Polsce porozbiorowej. Co ciekawe i wyjątkowe jest to historia opisana nie poprzez historię polityczną (choć od tego nie ucieka) ale poprzez zmiany (rozwoju?) jakie zachodziły w codziennym życiu z uwzględnieniem względności "naszych" zmian względem tych zachodzących "na zachodzie" czyli perspektywy dokonywanej oceny (a właściwie analizy ponieważ książka nie skupia się na ocenach ale analizie pewnych procesów). Czytając trudno nie dostrzec inspiracji Fernandem Braudelem, do którego autor się zresztą odwołuje. Polecam miłośnikom historii Polski ale i wszystkim, którzy chcą zobaczyć, zrozumieć procesy, którym podlegamy w szerszej perspektywie!

Bardzo ciekawa i erudycyjna książka o najnowszej historii Polski. Spojrzenie na zmiany społeczeństwa, ludzi, miast w Polsce porozbiorowej. Co ciekawe i wyjątkowe jest to historia opisana nie poprzez historię polityczną (choć od tego nie ucieka) ale poprzez zmiany (rozwoju?) jakie zachodziły w codziennym życiu z uwzględnieniem względności "naszych" zmian względem tych...

Książka w zasadzie skupia się na dwóch problemach - "gruntu pod nogami", czyli w istocie stabilności życia jakiejś grupy społecznej oraz "miasta" jako potencjalnego i rzeczywistego nośnika nowoczesności we wszystkich jej aspektach. Autor próbował połączyć te dwa wątki, ale jego perspektywa i dygresyjność nie pozwoliły mu na to w pełni. W publikacji podjęto paredziesiąt wątków związanych z ewolucją społeczeństw terenów dzisiejszej Polski od XVIII w. do czasów obecnych. Nie jest to analiza historyczna, lecz zbiór esejów politologiczno-socjologicznych. Ciekawie napisane, ale widać brak warsztatu historyka. Stąd zaszłości historyczne są niedostatecznie wyjaśnione. Niemniej im bliżej współczesności tym lepiej. Cieszy, że autor nie podejmuje bogojczyźnianej narracji o złych zaborcach i nie rozgrzesza II i III RP z ich błędów. Dobrze dobrane ilustracje i wyraźne oddzielenie rozdziałów sprawiają, że książkę przyjemnie się czyta. Niestety dla czytelnika autor nadużywa określeń typu "fantastyczna" lub "wspaniała publikacja" wprowadzając cytaty lub wtręty z ulubionych autorów. Często przywołane opinie swoich idoli bierze za własne bez wyraźnego zaznaczenia tego zabiegu mieszając je z własnymi przemyśleniami, niekiedy zaś unika jednoznacznego osądu własnego zjawisk, choć narracją dąży do takowego. Niemniej osoby zainteresowane problematyką miast powinny tą książkę przeczytać.

Książka w zasadzie skupia się na dwóch problemach - "gruntu pod nogami", czyli w istocie stabilności życia jakiejś grupy społecznej oraz "miasta" jako potencjalnego i rzeczywistego nośnika nowoczesności we wszystkich jej aspektach. Autor próbował połączyć te dwa wątki, ale jego perspektywa i dygresyjność nie pozwoliły mu na to w pełni. W publikacji podjęto paredziesiąt...

Mało kto pisze historię w ten sposób, gdzie wielkie wydarzenia historyczne są tylko tłem dla zmian zachodzących w społeczeństwie. Dla autora tematem jest standard życia przeciętnego człowieka a nie elit. Standard zmieniający się wraz z rozwojem miast. Autor oprócz suchych faktów dzieli się wieloma swoimi refleksjami. Książka daje do myślenia.

Mało kto pisze historię w ten sposób, gdzie wielkie wydarzenia historyczne są tylko tłem dla zmian zachodzących w społeczeństwie. Dla autora tematem jest standard życia przeciętnego człowieka a nie elit. Standard zmieniający się wraz z rozwojem miast. Autor oprócz suchych faktów dzieli się wieloma swoimi refleksjami. Książka daje do myślenia.

Pierwsza przeczytana przeze mnie pozycja tego autora zachęca do sięgnięcia po kolejne. Dużo wiedzy i refleksji przedstawionej w interesujący sposób.

Pierwsza przeczytana przeze mnie pozycja tego autora zachęca do sięgnięcia po kolejne. Dużo wiedzy i refleksji przedstawionej w interesujący sposób.

Bardzo męczący festiwal cytatów i danych statystycznych. Ponadto w książce roi się od konstrukcji typu: nie trudno nie zauważyć, że, jak już wcześniej wspomniano, warto spojrzeć. Same przypisy i spis literatury, z której korzysta autor zajmują ponad 50 stron. Plus za piękne wydanie.

Bardzo męczący festiwal cytatów i danych statystycznych. Ponadto w książce roi się od konstrukcji typu: nie trudno nie zauważyć, że, jak już wcześniej wspomniano, warto spojrzeć. Same przypisy i spis literatury, z której korzysta autor zajmują ponad 50 stron. Plus za piękne wydanie.

Monumentalna – miejscami – rzecz o tym, że być może czas najwyższy spojrzeć inaczej na losy Polski. Rafał Matyja w „Miejskim gruncie” jak najdalej ucieka od straceńczego romantyzmu i mitów o „narodzie wybranym” do pozytywistycznego obrazu ludzi, którzy stali za sukcesami miast w Polsce. Ta książka to jeden wielki listo miłosny do państwa, które umie i potrafi zbudować działające instytucje, dostosować się do zmieniającego się świata i zatroszczyć się o podstawowe potrzeby swoich obywateli. I autor pisze o tym dodatkowo umiejętnie pokazując, że procesy zmian w naszym kraju nie były bożą łaską, a ciężką pracą ludzi – konkretnych, bo autor wymienia ich z nazwiska – oraz regulowany był przez rozwój całej Europy.

Monumentalna – miejscami – rzecz o tym, że być może czas najwyższy spojrzeć inaczej na losy Polski. Rafał Matyja w „Miejskim gruncie” jak najdalej ucieka od straceńczego romantyzmu i mitów o „narodzie wybranym” do pozytywistycznego obrazu ludzi, którzy stali za sukcesami miast w Polsce. Ta książka to jeden wielki listo miłosny do państwa, które umie i potrafi zbudować...

Mam bardzo mieszane uczucia dotyczące tej pozycji. Z jednej strony fantastyczny wstęp, większość rozdziałów, które dają wyobrażenie o powstających miastach, o każdym kroku, który był podejmowany, by pełniły one znaczące miejsce na mapie tej części Europy. Te mieszane uczucia poniekąd mogą wynikać z większego zainteresowania częścią tematów lub bardziej danego okresu. I to byłoby zrozumiałe. Trudno przyczepić się do treści, ale niestety na etapie przygotowania książki do druku popełniono wiele rażących błędów, które wpływają na komfort lektury. Najbardziej rzuca się w oczy zapis dat. Najczęściej jest to pełny zapis słowny dni miesiąca. Męczące, trudne do zapamiętania i mylące, bo zdarzają się strony, że kilka wersów niżej jest już zapis cyfrowo-słowny. To też brak konsekwencji, mylący dla czytelnika. Trochę to wygląda jakby ilością znaków próbowano zapisać jak największą liczbę stron. Szkoda, bo gdyby nie to, wówczas z pewnością ocena byłaby jeszcze wyższa. Ktoś również zwracał uwagę na brak podsumowania. Mam wrażenie, że ostatni rozdział i zakończenie zostały dopisane, by po prostu domknąć pracę. I jeśli początek i większość rozdziałów otwierają oczy na genezę powstawania miast, to końcówka jest szablonowa. Niemniej polecam! "Miejski grunt" to skarbnica wiedzy.

Mam bardzo mieszane uczucia dotyczące tej pozycji. Z jednej strony fantastyczny wstęp, większość rozdziałów, które dają wyobrażenie o powstających miastach, o każdym kroku, który był podejmowany, by pełniły one znaczące miejsce na mapie tej części Europy. Te mieszane uczucia poniekąd mogą wynikać z większego zainteresowania częścią tematów lub bardziej danego okresu. I to...