Gniew Północy

Sięgnęłam po kontynuację z nadzieją, że będzie lepsza niż pierwszy tom. O jakże srodze się zawiodłam. Absolutnie żaden akapit w całym tekście nie jest napisany poprawnie, nie mówiąc, że dobrze. Błędy językowe, stylistyczne i rzeczowe w co drugim zdaniu. Czyta się ten tekst fatalnie. Fabuła może i byłaby ciekawa, gdyby postacie były bardziej wyraziste i nie rozmawiały ze sobą jak infantylne nastolatki, a kobiety myślały jak kobiety. Odpuszczam resztę serii i nie polecam.

Sięgnęłam po kontynuację z nadzieją, że będzie lepsza niż pierwszy tom. O jakże srodze się zawiodłam. Absolutnie żaden akapit w całym tekście nie jest napisany poprawnie, nie mówiąc, że dobrze. Błędy językowe, stylistyczne i rzeczowe w co drugim zdaniu. Czyta się ten tekst fatalnie. Fabuła może i byłaby ciekawa, gdyby postacie były bardziej wyraziste i nie rozmawiały ze...

Bardzo lubię beletrystykę historyczną, pozwala mi odpocząć i miło spędzić czas.
Ciągle poszukuję i czytam polskich autorów zajmujących się tą tematyką, przynajmniej do pięt dorastających mojemu MISTRZOWI Sienkiewiczowi ( którego " Potop " czytałem przynajmniej kilkanaście razy ),czy chociażby Kraszewskiemu, Gołubiewowi, Bunschowi.
Niestety, do tej pory nie znalazłem - chociaż ostatnio podobał mi się " Autremer " B. Wójcika, naturalnie tylko w porównaniu do innych współczesnych autorów. Po wielu świetnych serialach TV np. " Wikingowie ", ale też wielu innych, książki tego gatunku stały się bardzo popularne i wielu pisarzy próbuje szczęścia i możliwości przebicia, ale jak to często bywa, z różnym skutkiem.
Są wśród nich kompletni ignoranci, przykładem niech będzie K. Jagiełło, w swojej książce " Przysięga ", który uważa, że na przełomie X/XI w. ktoś może modlić się po niemiecku ( pierwsza strona, sic!!! ) ok. 500 lat za wcześnie.
Jak czytać dalej coś takiego ? Co zrobić z taką książką, wyrzucić ? Nie, tego nie jestem w stanie zrobić. Dać komuś - wstyd.
Wydaje mi się, że seria autora ( 8 t. ) to taka książkowa interpretacja, po filmowa.
Trochę swoich pomysłów, drętwych dialogów, spisanych sztucznym językiem, tak jakby autor z nim walczył.
Czy wyszedł zwycięsko, sam/a musisz ocenić. Autor pisze nową serię bodajże " Mieszko ".
Pewnie kupię, jak wyjdzie całość.
Mimo wszystko spędziłem z lekturą dużo czasu i kolejne tomy dalej kupowałem. Dlatego też z szacunku dla mojego czasu i braku całkowitej negacji 6 pkt.

Bardzo lubię beletrystykę historyczną, pozwala mi odpocząć i miło spędzić czas.
Ciągle poszukuję i czytam polskich autorów zajmujących się tą tematyką, przynajmniej do pięt dorastających mojemu MISTRZOWI Sienkiewiczowi ( którego " Potop " czytałem przynajmniej kilkanaście razy ),czy chociażby Kraszewskiemu, Gołubiewowi, Bunschowi.
Niestety, do tej pory nie znalazłem - ...

Żenada. Totalny chaos chronologiczny i wieje nudą.

Żenada. Totalny chaos chronologiczny i wieje nudą.

Wow! Takiego tempa akcji i zwrotów się nie spodziewałam! Autor dużo fabuły oparł na faktach historycznych, więc jeszcze przyjemniej się czyta. Czytając ostatnią stronę musiałam zbierać szczękę z podłogi... Nie mogę się doczekać kolejnej części!

Wow! Takiego tempa akcji i zwrotów się nie spodziewałam! Autor dużo fabuły oparł na faktach historycznych, więc jeszcze przyjemniej się czyta. Czytając ostatnią stronę musiałam zbierać szczękę z podłogi... Nie mogę się doczekać kolejnej części!

Wyśmienita kontynuacja cyklu, gdzie wydarzenia pędzą jeszcze szybciej, a strony dosłownie same się przewracają.

Wyśmienita kontynuacja cyklu, gdzie wydarzenia pędzą jeszcze szybciej, a strony dosłownie same się przewracają.

Jak czytam o "oprowadzaniu po świecie wikingów" i tym podobne brednie... Hehe Ragnar upokarzający samego Karola Wielkiego i to w Paryżu. Ani chronologicznie możliwie ani bajka choć troche realistyczna.

Jak czytam o "oprowadzaniu po świecie wikingów" i tym podobne brednie... Hehe Ragnar upokarzający samego Karola Wielkiego i to w Paryżu. Ani chronologicznie możliwie ani bajka choć troche realistyczna.

Daję 5, bo liczyłem na świetną kontynuację. Jest ok, historia pędzi do przodu, wykonanie jakby za tym nie nadąża. Redakcja spisała się lepiej, ale wciąż kuleje. Można było wyeliminować irytujące powtórzenia, czy łopatologiczne tłumaczenie przez autora zachowań swoich bohaterów ("zrozumiała, co miał na myśli"),czy wyjaśnianie, po co Ragnar lub syn robią konkretne rzeczy ("sięgnął po nóż, by nabić leżące przed nim mięsiwo"). Serio, to są rzeczy oczywiste :) Fani nadal będą kochać serię, a ci mniej wyrozumiali dla autora nieco się zirytują.
Czy to fabularyzowana kopia serialu "Vikings"? Nnnnnnie, jasne, że nie. Jednak czasem trudno pozbyć się tego wrażenia :)
Czytać? Można, ale jak masz ciekawsze tytuły, to odsuwaj ten tom na wyjątkowo szary i dłuuuuugi dzień.

Daję 5, bo liczyłem na świetną kontynuację. Jest ok, historia pędzi do przodu, wykonanie jakby za tym nie nadąża. Redakcja spisała się lepiej, ale wciąż kuleje. Można było wyeliminować irytujące powtórzenia, czy łopatologiczne tłumaczenie przez autora zachowań swoich bohaterów ("zrozumiała, co miał na myśli"),czy wyjaśnianie, po co Ragnar lub syn robią konkretne rzeczy...

Poruszanie się po świecie Wikingów bardzo mi się spodobało, zwłaszcza gdy oprowadza mnie po nim Daniel Komorowski. Biorąc do ręki „Gniew Północy” byłam pewna, że ponownie czekać mnie będzie mnóstwo fascynujących przygód, jednak to, co autor zaserwował w tej części przeszło moje najśmieszniejsze oczekiwania.

Wikingowie znowu ruszają do walki.
Ragnar wraz z synami w odwecie za atak Karola Wielkiego na Hedeby wyrusza na podbój Paryża. Kiedy miasto, którego ponoć nie sposób zdobyć upada sława Ragnara i jego synów rozrasta się jeszcze bardziej. Danowie w wyśmienitych humorach z łodziami pełnymi kosztowności wracają do domu. Ich szczęście ma jednak nie trwać długo… Niebawem poczują gorzki smak straty, a w ich serca wleje się paląca furia i żądza zemsty. Wróg stanie się przyjacielem, a przyjaciel wrogiem. Walka o władzę zaślepi nawet tych, po których nikt by się tego nie spodziewał…

„Twoja sława jako wojownika będzie wielka, lecz jako króla jeszcze większa. Będzie wieczna. Z czasem jednak pojawi się nowa sława, która będzie rosła i krzepła, aż dojrzeje, umocni się i przyćmi twoją. Wówczas ustąpisz miejsca innej sławie i twoja, choć będzie żyła dalej, to już obok nowej, niejako w jej cieniu…”.

Wspaniała kontynuacja losów Ragnara i jego synów. I tak samo, jak poprzednio tak i teraz nie byłam w stanie oderwać się od książki. Kiedy ją otworzyłam, żyłam tylko tą historią, a cała reszta schodziła na dalszy plan.
Pojawiło się tu kilka nowych intrygujących postaci, jak chociażby Pepin Garbaty. A niektórzy, których zdążyliśmy już poznać zaskoczyło, i to niekoniecznie pozytywnie. Wniosek z tego taki, że w świecie Wikingów nie można być niczego pewnym, a już na pewno nie można nikomu ufać. Nawet rodzinie…

Autor przyzwyczaił już mnie, że w jego opowieściach akcja goni akcję. Skaczemy od jednego mrożącego krew w żyłach wydarzenia do drugiego. Obok zaślepiającej furii i krwawych walk znajdzie się jednak miejsce również na miłość. Kto by pomyślał, że Ivar zdolny jest do takich uczuć. Ale nie tylko on da się porwać w szpony miłości…
___
Ta część serii dostarcza jeszcze więcej emocji i aż boję się pomyśleć, co będzie dalej. Polecam

Poruszanie się po świecie Wikingów bardzo mi się spodobało, zwłaszcza gdy oprowadza mnie po nim Daniel Komorowski. Biorąc do ręki „Gniew Północy” byłam pewna, że ponownie czekać mnie będzie mnóstwo fascynujących przygód, jednak to, co autor zaserwował w tej części przeszło moje najśmieszniejsze oczekiwania.

Wikingowie znowu ruszają do walki.
Ragnar wraz z synami w odwecie...

Przyszedł i czas na powrót do świata wikingów – zapraszam Was na recenzję „Gniewu Północy” - drugiego tomu cyklu Furia wikingów autorstwa Daniela Komorowskiego.

„Nie musisz mówić, co wypada powiedzieć - pouczył Bezkostny przybranego brata - Zapamiętaj sobie raz na zawsze jedną rzecz. Zawsze mów to, co chcesz powiedzieć, a nie to, co powinieneś, czy czego oczekują od ciebie inni. Będą się wtedy ciebie obawiać, traktować poważnie i z szacunkiem. Bardziej ceni się ludzi, którzy potrafią mówić i walczyć o to , co uważają za słuszne, nie uważasz?”

Cóż to się nie dzieje w tej części ! Ragnar wraz z synami rusza na podbój Paryża. Jest to odwet na Karolu Wielkim za atak na ziemie duńskie.
Znajdziemy tu oczywiście wiele bitew, rozlewy krwi, ale także i miłość.

„... jak chrząkać będą młode warchlaki, gdy dowiedzą się jak cierpiał stary dzik?”

Świetnie czyta się książki autora. Lubię czytać o podbojach wikingów, którzy nie boją się niczego ani nikogo. Z jednej strony wydają się silni, męscy, nie dający się nikomu pokonać, jednak głęboko w nich możemy znaleźć odrobinę delikatności i miłości. Podoba mi się styl autora, bo książka, która na pierwszy rzut oka wydaje się ciężka przez swoją tematykę, to podczas czytania nie sprawa nam żadnych kłopotów – wręcz przeciwnie, czyta się ją dość szybko i płynnie. Mogę nawet powiedzieć, że autor pobudzał moją wyobraźnie, bo czytając miałam wrażenie, że przenoszę się do wykreowanego przez niego świata i uczestniczę w życiu bohaterów.
Czy polecam ? Zdecydowanie nie jest to książka dla wszystkich, jeżeli ktoś nie lubi tematyki wikingów, bitew, rozlewu krwi, to proponowałam ją pominąć. Jednak pozostałym polecam całym sercem.

Przyszedł i czas na powrót do świata wikingów – zapraszam Was na recenzję „Gniewu Północy” - drugiego tomu cyklu Furia wikingów autorstwa Daniela Komorowskiego.

„Nie musisz mówić, co wypada powiedzieć - pouczył Bezkostny przybranego brata - Zapamiętaj sobie raz na zawsze jedną rzecz. Zawsze mów to, co chcesz powiedzieć, a nie to, co powinieneś, czy czego oczekują od...

II Tom dziejów legendarnych Wikingów.
Ragnar wraz z synami i swoim wojskiem rusza na Paryż w odwecie za atak Króla Karola na Danię. Wikingowie wygrywają tę bitwę i wracają z łupami do Danii.
Ragnar ze swym najstarszym synem Halfdanem płyną do Anglii omówić z króle m Ellym warunki pokoju. Okazuje się, że to była pułapka i Ragnar zostaje uwięziony. Halfdan jest pewien, że ojciec nie żyje i wraz z braćmi planuje zemstę na królu Ellym.
Synowie Ragnara zbierają chętnych do zemsty na zabójcy ich ojca i z wielką flotą ruszają na Anglię.
Na miejscu okazało się że jednak Ragnar żyje, chodź jest w złym stanie. Król Elly chce głowy Ivara, syna Ragnara w zamian za jego życie. Wrzucaj jednak Ragnara do dołu pełnego jadowitych węży. Król Danii umiera w męczarniach od ukąszeń węży.
Historia bardzo wciągająca. Autor zabiera nas w podróż do historycznych czasów Wikingów, poznajemy Wikingów, ich zwyczaje, kulturę i wierzenia. Wikingowie byli niezwykle waleczni, silni, nie bali się śmierci. Najważniejszy był dla nich honor. Chcieli rabować, niszczyć i zdobywać nowe ziemie. Wierzyli, że po śmierci trafią do Valhalli, krainy bogów. Ta historia dostarczyła mi wielu wrażeń i emocji. Ciężko było się oderwać.
Jeśli lubicie książki historyczne musicie przeczytać tą serię.
Dziękuję za możliwość przeczytania tej książki.

II Tom dziejów legendarnych Wikingów.
Ragnar wraz z synami i swoim wojskiem rusza na Paryż w odwecie za atak Króla Karola na Danię. Wikingowie wygrywają tę bitwę i wracają z łupami do Danii.
Ragnar ze swym najstarszym synem Halfdanem płyną do Anglii omówić z króle m Ellym warunki pokoju. Okazuje się, że to była pułapka i Ragnar zostaje uwięziony. Halfdan jest pewien, że...