Wilczy zew

Tak chaotycznej i płytkiej książki już dawno nie czytałam. Dialogi i opisy akcji jak u nastolatka. Skąd tak wysoka ocena na portalu? Wiem, że są gusta i guściki, ale... Dodatkowo moje wydanie pełne było literówek i błędów stylistycznych. Dobrnęłam do połowy książki - szkoda czasu na męczarnie. A wiele się spodziewałam po tym autorze - bądź co bądź - moim "sąsiedzie". No cóż, mam w kolejce jeszcze jedna książkę, zobaczymy.

Tak chaotycznej i płytkiej książki już dawno nie czytałam. Dialogi i opisy akcji jak u nastolatka. Skąd tak wysoka ocena na portalu? Wiem, że są gusta i guściki, ale... Dodatkowo moje wydanie pełne było literówek i błędów stylistycznych. Dobrnęłam do połowy książki - szkoda czasu na męczarnie. A wiele się spodziewałam po tym autorze - bądź co bądź - moim...

Szokujaco dobrze wypadla druga czesc tej serii przy swojej poprzedniczce.
Wydarzenia w ‘Czasie na sen’ zdawaly sie powtarzac co dwa rozdzialy z malymi zmianami, ktorego ledwo mozna bylo dostrzec. Brakowalo mi tam punktu, ktory mialby fabularnie pociagnac ksiazke do przodu.
Dzis musze przyznac, ze ‘Wilczy zew’ to dowod, ze Leśniak tym razem sie naprawde postaral. Caly swiat opisany w ksiazce - od normalnego swiata po cala Umbre - został szczegolowo poszerzony. To wlasnie element, w ktorym pierwsza ksiazka zawiodla - w niej nowy i tajemniczy swiat byl tako samo tajemniczy, gdy skonczylem czytac ksiazke jak wtedy, gdy zaczalem ja czytac. ‘Wilczy zew’ podarowal zupelnie odwrotnie doswiadczenia. Z satysfakcja konczac czytanie ostatniej strony ksiazki czulem sie znacznie blizej niz tylko do swiata oposanego w ksiazce, ale i do bohaterow - tu przyznam, ze mlodszy Max okazal sie o wiele bardziej interesującym glownym bohaterem niz Taylor. Duza ilosc akcji i nowych ciekawych watkow zdecydowanie wynagrodzily zawod pierwszego tomu. Ksiazka liczy sobie ponad czterysta stron i kazdy rozdzial jest wprost wypelniony dynamiczna akcja albo ciekawymi dialogami, ktore bardziej zaglebiaja nas w zrozumienie tajemniczej Umbry.
Rzadko sie zdarza, ze z zadowoleniem poznaje az tylu nowych bohaterow, bo uwazam, ze latwo przesadzic z tym elementem, jednak Leśniak podszedl ciekawie do tematu i wykorzystal nowe postaci w sprytny sposob (w sumie tych starych rowniez),bo kazdy przynajmniej mial swoje miejsce i zadanie w historii.
Oczywiscie watki zwiazane z Umbra, zwlaszcza miejsca niepoznane dotąd przez czytelnikow, sposob w jaki dziala i jakie prawa w niej obowiązują zdecydowanie byly najciekawsze. Ten mroczny swiat idealnie nadaje serii klimat horroru, zwlaszcza z tymi chillującymy opisami Leśniaka.

Szokujaco dobrze wypadla druga czesc tej serii przy swojej poprzedniczce.
Wydarzenia w ‘Czasie na sen’ zdawaly sie powtarzac co dwa rozdzialy z malymi zmianami, ktorego ledwo mozna bylo dostrzec. Brakowalo mi tam punktu, ktory mialby fabularnie pociagnac ksiazke do przodu.
Dzis musze przyznac, ze ‘Wilczy zew’ to dowod, ze Leśniak tym razem sie naprawde postaral. Caly...

"Wilczy zew" Pawła Leśniaka, chociaż ceniony przez miłośników fantasy , może okazać się wyzwaniem dla czytelników preferujących inne gatunki. Pomimo dynamicznej fabuły i intrygującego tła, książka może wydawać się zbyt nasycona mrocznym ,brutalnym klimatem co dla niektórych jest wręcz zniechęcające. Autor skupia się na słowiańskiej mitologii, co jest plusem, ale jednocześnie sprawia, że świat przedstawiony jest co dla niektórych wręcz zniechęcające.
Akcja, choć pędzi do przodu, bywa momentami chaotyczna i może przytłoczyć nadmiarem detali. Ostatecznie, "Wilczy zew" to pozycja skierowana do bardzo konkretnej grupy odbiorców a styl i tematyka mogą nie trafić w gust tych, którzy szukają lżejszych, bardziej uniwersalnych opowieści.

"Wilczy zew" Pawła Leśniaka, chociaż ceniony przez miłośników fantasy , może okazać się wyzwaniem dla czytelników preferujących inne gatunki. Pomimo dynamicznej fabuły i intrygującego tła, książka może wydawać się zbyt nasycona mrocznym ,brutalnym klimatem co dla niektórych jest wręcz zniechęcające. Autor skupia się na słowiańskiej mitologii, co jest plusem, ale...

To było naprawdę słabe. Szkolny język, mnóstwo pomysłów i sztampowi bohaterowie sprawili, że od początku byłam obok tego co się dzieje i w żadnym momencie się nie potrafiłam zaangażować. Autor szafuje wątkami nie licząc się z żadnymi konsekwencjami braku logiki w większości z nich. Jaki ma sens opisywanie czegoś jako bardzo strasznego, gdy nie ma to przełożenia w zachowaniu bohaterów. Całość przypomina mi nieco twór nastolatka, który usiadł i napisał pierwszy horror w życiu, stawiając na sensacyjne wydarzenia i nic poza tym. Kiedyś skończę tę serię, ale obecnie jestem tak zniesmaczona poziomem tego co przeczytałam, że nie mam ochoty na ciąg dalszy. Średnia ocen na portalu to dla mnie istna zagadka jeśli chodzi o ten tytuł.

To było naprawdę słabe. Szkolny język, mnóstwo pomysłów i sztampowi bohaterowie sprawili, że od początku byłam obok tego co się dzieje i w żadnym momencie się nie potrafiłam zaangażować. Autor szafuje wątkami nie licząc się z żadnymi konsekwencjami braku logiki w większości z nich. Jaki ma sens opisywanie czegoś jako bardzo strasznego, gdy nie ma to przełożenia w zachowaniu...

Sara jest świadkiem napadu na swój dom. Wszystko dzieje się tak szybko. Wizyta na komisariacie, zeznania, transport. Ona już wie, kto za wszystkim stoi. Wie i działa. Na swojej drodze spotyka młodą Indiankę i wraz z nią trafia do domu Maxa. To niejedyna wizyta. Wszystkim zaczyna brakować czasu. Granica między światami się zamyka.

Od pierwszych stron zostajemy wrzuceni w wir akcji. Wprowadzenie jest bardzo dynamiczne. Początkowo, poznając nowych bohaterów, można się lekko pogubić. Jednak to uczucie szybko mija.

Poznajemy czym jest Umbra, jaka jest jej historia. To już nie tylko szczątkowe informacje, które znał Taylor. Zagłębimy się w ten świat.

Wraz z dwójką braci odbędziemy podróż w głąb świata duchów. Umbra skrywa swoje tajemnice, niczym dziewięć kręgów piekła, ma swoje niezbadane rejony. Nie ma szans wrócić z ostatniego.

Mrok będzie nam towarzyszył podczas czytania. Nie zabraknie krwawych scen, a nasza wyobraźnia będzie działać na najwyższych obrotach. Strach, upiory i pradawne wierzenia będą z nami przez wszystkie strony książki.

Nasi bohaterowie są bardziej dojrzali. To, co było kiedyś nierealne, staje się dla nich codziennością. Już nie chłopcy, tylko mentalnie mężczyźni. Tacy po przejściach. Ich moralne dylematy będą też wyzwaniem dla czytelnika. Jednak, podejmując trudne decyzje, poznają prawdę i swoje pochodzenie.

Niezmiennie urzeka mnie styl autora. Nie zabraknie opisów, długich monologów. Jednak wszystko jest na swoim miejscu i napisane bardzo dobrym językiem. Realizm postaci i wydarzeń w świecie rzeczywistym jest już na dużo lepszym poziomie niż w pierwszej części (co było dla mnie lekkim minusem).

Zakończenie i ostatni rozdział? No cóż, muszę się przyznać, zbierałem szczękę z podłogi.

"Wilczy zew" to kawał dobrej literatury, który spodoba się fanom fantastyki czy horroru. Jest to drugi tom, bezpośrednia kontynuacja, i nie da się jej czytać nie znając poprzedniego. Ode mnie 8,5/10 i jestem bardzo ciekawy, co przyniesie zakończenie serii.

Sara jest świadkiem napadu na swój dom. Wszystko dzieje się tak szybko. Wizyta na komisariacie, zeznania, transport. Ona już wie, kto za wszystkim stoi. Wie i działa. Na swojej drodze spotyka młodą Indiankę i wraz z nią trafia do domu Maxa. To niejedyna wizyta. Wszystkim zaczyna brakować czasu. Granica między światami się zamyka.

Od pierwszych stron zostajemy wrzuceni w...

'Wabiła ich w to miejsce.
Zgniłe oczy dziewczyny należały do kogoś innego, podobnie jak wyraz twarzy, jakim go obdarowała.
To było odzwierciedlenie czystego zła.'

Max po stracie mamy i brata przebywa pod opieką Carla. Pewnego dnia zjawiają się u nich niezapowiedzeni goście- Indianka którą Max kojarzył ze szpitala oraz Sara- dziewczynka której rodzice zostali tej nocy brutalnie zamordowani, a sama również widzi demony z Umbry.
Nie zjawiły się tam przypadkowo.
Poszukiwana jest Księga, która znajduje się w tajemniczym miejscu w domu Carla, którą muszą zabrać.
Księgi nie szukają tylko one...
Ale także Indianie.
To im potrzebny jest aby zakończyć rytuał który zagraża wszystkim.

'Wilczy Zew' to druga część trylogii z Maxem i Taylorem.
Otrzymujemy w niej bardziej rozwinięte zaświaty i nie opuszczamy Maxa nawet na krok. Razem z nim przemierzamy przez niebezpieczną krainę zmarłych w poszukiwaniu brata. Daleka Umbra to całkiem zawiły i nieprzewidywalny świat, który wabił nas swoim mrokiem i niebezpieczeństwami.

Po przeczytaniu tej lektury moja głowa pękała od zakończenia. Wiedziałam, że nie będzie ono proste ale nie spodziewałam się go tak zawiłego.
W tej części mamy więcej bohaterów co daje Nam więcej punktów widzenia danych sytuacji, które krążą między jawą a snem.

Jak mi Max zaimponował w tej części to składam pokłony. Nastolatek, który jest w stanie porzucić swoje życie, aby wejść za bratem nawet do Umbry. W sumie został mu tylko Taylor, który w odwecie chroni Maxa przed niebezpieczeństwami i wydarzeniami jakie on musiał przejść dla ludzi, którzy szukają Księgi.

Mega creepy horror, przez który nie mogłam zasnąć (nie polecam czytać go w nocy😅)
Znajdziemy w nim: morderstwa, zaświaty, opętania, niebezpieczne duchy Umbry.

Bardzo polecam! 🖤

'Wabiła ich w to miejsce.
Zgniłe oczy dziewczyny należały do kogoś innego, podobnie jak wyraz twarzy, jakim go obdarowała.
To było odzwierciedlenie czystego zła.'

Max po stracie mamy i brata przebywa pod opieką Carla. Pewnego dnia zjawiają się u nich niezapowiedzeni goście- Indianka którą Max kojarzył ze szpitala oraz Sara- dziewczynka której rodzice zostali tej nocy...

Jak rasowy horror, to zdecydowanie ten napisany przez @pawel_lesniak_pisarz ! Postanowiłam w miniony weekend przeczytać drugą część z serii o Taylorze i Maxie, a pochłonęłam również trzecią!🤯
Dla mnie jest to autentyczny klasyk gatunku! Bezbłędny, dopieszczony, nieprzyzwoicie dobry!
I cholernie przerażający!!!😱

Tak wiele dzieję się w tej części, że ja naprawdę nie wiem od czego zacząć, oraz jak w najlepszych sposób Wam to wszystko przedstawić, bo zdecydowanie ten tytuł na to zasługuję.

Śmierć otoczyła Maxa niczym wrogie wojska. Wydaje się, że nie może już być bliżej, a jednak to błędne myślenie. Po śmierci matki i brata, chłopak próbuje dojść do siebie pod okiem przyjaciela(Carl zaprzysiągł Taylorowi, że zajmie się Maxem podczas jego absencji.)
Pozorny spokój chłopaka burzy wizyta zagadkowej kobiety wraz z dziewczynką. Postać w białej sukni widnnieje we wspomnieniach Maxa z pobytu w szpitalu - to ona, to ta kobieta. Natomiast dziewczynkę imieniem Sara, której wymordowano rodzinę od jakiegoś czasu nękają demony. Wizyta kobiet dotyczy pewnej księgi powiązanej z nie żyjącym Taylorem.
W z wiązku z zaistniałą sytułacją, Maxowi przyjdzie złamać słowo dane bratu i wyruszyć w podróż do miejsca do którego absolutnie nikt by się nie zapuścił nawet sam diabeł. Chłopak odda się w objęcia świata umarłych. W objęcia Umbry...

Nie powiedziałam Wam najważniejszego!
A mianowicie tego, co łączy wyżej wymienione zdarzenia🤫. Nie zdradziłam kulminacyjnego momentu od których na samą myśl dostaję gęsiej skórki! Nie wijawiłam kto wyjdzie z tej "bitwy" porzebany, a kto wstenie z martwych?!
Odkrycie tego wszystkiego zostawiam Wam, ostrzegając abyście uważali na wilczy zew!🫣

Jak rasowy horror, to zdecydowanie ten napisany przez @pawel_lesniak_pisarz ! Postanowiłam w miniony weekend przeczytać drugą część z serii o Taylorze i Maxie, a pochłonęłam również trzecią!🤯
Dla mnie jest to autentyczny klasyk gatunku! Bezbłędny, dopieszczony, nieprzyzwoicie dobry!
I cholernie przerażający!!!😱

Tak wiele dzieję się w tej części, że ja naprawdę nie wiem...

Bardzo dobra kontynuacja. Świetne rozwinięcie historii oraz dołożenie nowych wątków. Czyta się dalej z ochotą nie odrywania się od lektury.Kilka małych pominiętych szczegółów i postaci daje małe luki w fabule . Całościowo troszeczkę gorsza od poprzedniczki, jednakże w dalszym ciągu mocna pozycja.

Bardzo dobra kontynuacja. Świetne rozwinięcie historii oraz dołożenie nowych wątków. Czyta się dalej z ochotą nie odrywania się od lektury.Kilka małych pominiętych szczegółów i postaci daje małe luki w fabule . Całościowo troszeczkę gorsza od poprzedniczki, jednakże w dalszym ciągu mocna pozycja.

Tym razem jest lepiej niż w przypadku pierwszego tomu. W dalszym ciągu seria nie jest wielką pozycją w literackim świecie, więc tak wysokie oceny ciężko jest zrozumieć, ale ten tom przynajmniej łapie się już na poziom, od którego można książki polecać.

Pisząc drugą część Leśniak chyba zdał sobie sprawę, gdzie poprzednik nie domagał, bo historię śledzi się dużo lepiej. Przede wszystkim poprawiła się narracja. Wreszcie jest bardziej uporządkowana i składna, a co za tym idzie tutaj nie towarzyszy nam ten chaos narracyjny, który wylewał się z każdego rozdziału "Czasu na sen". Konstrukcja opowieści także jest spójniejsza. Dzieje się mniej, dzięki czemu odpowiednie wydarzenia mają czas wybrzmieć, a dzięki wprowadzeniu większej ilości bohaterów łatwiej jest czytelnikowi śledzić fabułę z kilku perspektyw.

No właśnie, bohaterowie. Tym razem przyglądamy się poczynaniom obu braci (centralną postacią fabuły jest tym razem młodszy Max),a także zostaje nam przedstawiona nowa bohaterka, 12-letnia Sara, której rodzice zostają nagle zamordowani. Daje to też duże możliwości na stworzenie większych relacji między postaciami, a co za tym idzie jeszcze łatwiej jest polubić głównych aktorów fabuły.

Druga część lektury rozbudowuje też mroczny świat, do którego udają się bohaterowie. Wplecione zostają wątki wierzeń Indian, którzy także dostali w książce duży, ważny wątek. Lore wygląda coraz lepiej, ale wreszcie autor dużo spójniej i składniej poświęcił na jego opisy, toteż dużo łatwiej jest nam w niego wsiąknąć, co jest znaczną poprawą względem ciężkiej ręki narracyjnej u poprzednika.

"Wilczy zew" nie jest też pozycją tak przeciągniętą, jak "Czas na sen". Kończy się w odpowiedniej chwili i - dzięki niezłemu zakończeniu - od razu zachęca do sięgnięcia po trzecią odsłonę. I wreszcie jest to powieść, która spełnia przynajmniej rolę fajnego zapychacza, bo dzięki sprawnej narracji czyta się go szybko i łatwo.

Tym razem jest lepiej niż w przypadku pierwszego tomu. W dalszym ciągu seria nie jest wielką pozycją w literackim świecie, więc tak wysokie oceny ciężko jest zrozumieć, ale ten tom przynajmniej łapie się już na poziom, od którego można książki polecać.

Pisząc drugą część Leśniak chyba zdał sobie sprawę, gdzie poprzednik nie domagał, bo historię śledzi się dużo lepiej....

Ciąg dalszy zmagań Taylora i Maxa. Sprawy się komplikują, dochodzi postaci i można bliżej poznać młodszego z braci. Jak przy pierwszej części tętno cały czas miałam podwyższone, to przy tej dodatkowo zaczęłam obgryzać paznokcie. Tępo zostało utrzymane, nie zawiodłam się :)

Ciąg dalszy zmagań Taylora i Maxa. Sprawy się komplikują, dochodzi postaci i można bliżej poznać młodszego z braci. Jak przy pierwszej części tętno cały czas miałam podwyższone, to przy tej dodatkowo zaczęłam obgryzać paznokcie. Tępo zostało utrzymane, nie zawiodłam się :)