Pałac w Moczarowiskach

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Świetnie, lekko napisana książka. Taka trochę w klimacie Joanny Chmielewskiej, napisana z poczuciem humoru i dystansem, a jednocześnie z dużą fantazją. Ale wiadomo jednych śmieszy to, innych tamto.
Spora liczba bohaterów, a wszystko to dzieje się w stylizowanym, na XIX wieczny, pałacu w Moczarowiskach. A dzieją się tu bardzo różne i tajemnicze wydarzenia.
Książka bardzo mnie wciągnęła choć czytając ją byłam chora to się dobrze przy niej bawiłam i na pewno przeczytam inne książki tej pary Autorów.

Świetnie, lekko napisana książka. Taka trochę w klimacie Joanny Chmielewskiej, napisana z poczuciem humoru i dystansem, a jednocześnie z dużą fantazją. Ale wiadomo jednych śmieszy to, innych tamto.
Spora liczba bohaterów, a wszystko to dzieje się w stylizowanym, na XIX wieczny, pałacu w Moczarowiskach. A dzieją się tu bardzo różne i tajemnicze wydarzenia.
Książka bardzo...

Powieść obyczajowo-humorystyczna.
Świetna historia na odstresowanie. Lekka, zabawna, z odrobiną tajemnicy i romansu. Postać Onufrego wymiata:)
Odsłuchałam z wielką przyjemnością.

Powieść obyczajowo-humorystyczna.
Świetna historia na odstresowanie. Lekka, zabawna, z odrobiną tajemnicy i romansu. Postać Onufrego wymiata:)
Odsłuchałam z wielką przyjemnością.

Miła sympatyczna książka.Warto ją znać.Ładny pałac ,ciekawi ludzie .

Miła sympatyczna książka.Warto ją znać.Ładny pałac ,ciekawi ludzie .

nie wystawiam oceny. książki nie dałam rady skończyć. Po około 100 stronach okropnych męczarni (może tytuł powinien brzmieć "Pałac w Męczarowiskach"?) musiałam odłożyć, bo co sięgałam po książkę, to po kilku zdaniach już przy niej zasypiałam...

nie wystawiam oceny. książki nie dałam rady skończyć. Po około 100 stronach okropnych męczarni (może tytuł powinien brzmieć "Pałac w Męczarowiskach"?) musiałam odłożyć, bo co sięgałam po książkę, to po kilku zdaniach już przy niej zasypiałam...

Wielokrotnie spotkałam się z opinią, że ten duet pisarzy tworzy książki głównie dla starszych pań na emeryturze. Nie zgadzam się!
Jako ponad trzydziestoletnia kobieta bardzo lubię książki ich autorstwa, są zabawne, mają ciekawą fabułę, wciągają od pierwszych stron. Książka lekka, miła, przyjemna- polecam! z wątkiem romansu, intrygi, my kobiety lubimy takie tematy :)
Akcja rozgrywa się we wspaniale utrzymanym pałacu. UWAGA grupa zupełnie obcych sobie bohaterów nie maj dostępu do internetu, telewizji, elektryczność też "wybiórcza". Mogą przebierać się we wspaniałe stroje i korzystać z pomocy służby. Chętnie spędziłabym tam urlop :)
Polecam <nie tylko w podeszłym wieku :)>

Wielokrotnie spotkałam się z opinią, że ten duet pisarzy tworzy książki głównie dla starszych pań na emeryturze. Nie zgadzam się!
Jako ponad trzydziestoletnia kobieta bardzo lubię książki ich autorstwa, są zabawne, mają ciekawą fabułę, wciągają od pierwszych stron. Książka lekka, miła, przyjemna- polecam! z wątkiem romansu, intrygi, my kobiety lubimy takie tematy :)
Akcja...

Przyznam, że spodziewałam sie zupełnie czegoś innego, ale...
Słodka lektura na leżaczek, w letnie popołudnie. Może trąci trochę Niziurskim, może trochę bajkowa, ale ja się przy niej świetnie bawiłam. Cały ten dziewiętnastowieczny entourage pałacu w Moczarowiskach, niezwykle barwni bohaterowie z prawdziwym hrabią Ignacym, kamerdynerem Onufrym i życiowymi rozbitkami, którzy przez przypadek zagościli we włościach pałacu, trochę rodzinnych sekretów i przezabawne sytuacje, to prawdziwa mieszanka wybuchowa. Zaraz chwytam za kolejną część, bo już w końcówce pierwszej części widać, że będzie się działo...

Przyznam, że spodziewałam sie zupełnie czegoś innego, ale...
Słodka lektura na leżaczek, w letnie popołudnie. Może trąci trochę Niziurskim, może trochę bajkowa, ale ja się przy niej świetnie bawiłam. Cały ten dziewiętnastowieczny entourage pałacu w Moczarowiskach, niezwykle barwni bohaterowie z prawdziwym hrabią Ignacym, kamerdynerem Onufrym i życiowymi rozbitkami, którzy...

Od dawna byłam fanką książek które wyszły spod pióra Pani Marii Ulatowskiej a potem duetu jaki stworzyła wraz z Panem Jackiem Skowrońskim. Dlatego z przyjemnością sięgnęłam po tę powieść spodziewając się dobrej obyczajówki.

Niestety, bardzo się rozczarowałam. Początek długi, przedstawiający każdego bohatera z osobna. Pomimo że mam duże zastrzeżenia do tej części to i tak wypadła ona najlepiej. Właściwa część lektury to równia pochyła. Z każdym rozdziałem było tylko gorzej.

Postać Onufrego który miał z samego założenia śmieszyć, przedstawiał się kiczowato a język wątpliwej jakości i mało dowcipny.

Chciałabym napisać coś pozytywnego o tej książce ale trudno mi się doszukać czegoś dobrego. Autorzy już od jakiegoś czasu zaczęli zmieniać styl. Mnie ta nowa " stylówka " nie przekonuje.

Od dawna byłam fanką książek które wyszły spod pióra Pani Marii Ulatowskiej a potem duetu jaki stworzyła wraz z Panem Jackiem Skowrońskim. Dlatego z przyjemnością sięgnęłam po tę powieść spodziewając się dobrej obyczajówki.

Niestety, bardzo się rozczarowałam. Początek długi, przedstawiający każdego bohatera z osobna. Pomimo że mam duże zastrzeżenia do tej części to i tak...

Książkę przeczytałam z wielka przyjemnością i spędziłam cudowne chwile w pałacu w Moczarowiskach.
A miejsce to wyjątkowe, przenosi gości : celebrytów, bardzo zamożnych ludzi, do innej epoki.
Właścicielem tego wspaniałego miejsca jest hrabia Sęp- Moczarowski.

Pałac w Moczarowicach to świetna komedia kryminalna gdzie nie brakuje zagadek.
Polecam.

Książkę przeczytałam z wielka przyjemnością i spędziłam cudowne chwile w pałacu w Moczarowiskach.
A miejsce to wyjątkowe, przenosi gości : celebrytów, bardzo zamożnych ludzi, do innej epoki.
Właścicielem tego wspaniałego miejsca jest hrabia Sęp- Moczarowski.

Pałac w Moczarowicach to świetna komedia kryminalna gdzie nie brakuje zagadek.
Polecam.

Nie zachwyciła mnie ta książka, w przeciwieństwie do poczatkowej twórczości pani Ulatowskiej. Jezyk Onufrego - tragifarsa, ani to śmieszne, ani dowcipne, jedynie przydługie. Niestety, cała ksiązka jest przydługa, nużąca, jak już sie pojawił jakiś sygnał, ze w koooncuuu zacznie sie cos dziać, to po kilku akapitach - nuda. Z trudem, ale przebrnęłam i... i załamka, bo podobne zakończenie już pojawiło się w babskiej literaturze. Jakoś specjalnie nie czekam na cd. A te 3 gwiazdki to tak najbardziej za Izydora! I jego mogiłkę!

Nie zachwyciła mnie ta książka, w przeciwieństwie do poczatkowej twórczości pani Ulatowskiej. Jezyk Onufrego - tragifarsa, ani to śmieszne, ani dowcipne, jedynie przydługie. Niestety, cała ksiązka jest przydługa, nużąca, jak już sie pojawił jakiś sygnał, ze w koooncuuu zacznie sie cos dziać, to po kilku akapitach - nuda. Z trudem, ale przebrnęłam i... i załamka, bo podobne...