Dendryty

Mimo tak krytycznych ocen, mi podobała się ta proza.
Rzecz dzieje się w Stanach, w mieście Camden (miejscu z jednym z najwyższych wskaźników przestępczości i procentem mieszkańców żyjących poniżej granicy ubóstwa w USA),ukazane są w tej powieści losy greckich imigrantów. Początkowo gubiłam się, wielu bohaterów w których nie mogłam się połapać, dopiero pod koniec wszystkie puzzle ładnie się poukładały. Absolutnie nie przeszkadzały mi kilkustronicowe zdania, co kilku opiniujących uznało za wadę książki.
Powieść jest debiutem autorki, słusznie nagrodzona zresztą, bo jest naprawdę dobrze napisana. Zwracam uwagę również na świetne tłumaczenie. Moim zdaniem jest to niedoceniona pozycja, w związku z czym bardzo polecam!

Mimo tak krytycznych ocen, mi podobała się ta proza.
Rzecz dzieje się w Stanach, w mieście Camden (miejscu z jednym z najwyższych wskaźników przestępczości i procentem mieszkańców żyjących poniżej granicy ubóstwa w USA),ukazane są w tej powieści losy greckich imigrantów. Początkowo gubiłam się, wielu bohaterów w których nie mogłam się połapać, dopiero pod koniec wszystkie...

Zupełnie nie mogłam się odnaleźć w tej historii. Próbowałam wielokrotnie, jednak kilkustronicowe zdania bez przecinków i innych znaków stylistycznych zupełnie mnie pokonały. Nie pomogła ciekawość, którą rozbudziły losy dwóch nastoletnich dziewczyn z emigracyjnych greckich rodzin.

Zupełnie nie mogłam się odnaleźć w tej historii. Próbowałam wielokrotnie, jednak kilkustronicowe zdania bez przecinków i innych znaków stylistycznych zupełnie mnie pokonały. Nie pomogła ciekawość, którą rozbudziły losy dwóch nastoletnich dziewczyn z emigracyjnych greckich rodzin.

1. Zupełnie pogubiłam się w tej historii.
2. FOrma jest męcząca, długie zdania sprawiają, że ma się wrażenie ciągłego przeciążenia - może to celowy zabieg, jeśli tak to bardzo udany.
3. Opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca w rodzinie, świecie.
4. Bohaterowie są wyraziści, ale jednocześnie nijacy. Wątki się mnożą, postaci pojawiają się i znikają aby zaraz znów wyłonić się z tła...
5. Nie jest to książka, która będzie przeze mnie zapamiętana.

1. Zupełnie pogubiłam się w tej historii.
2. FOrma jest męcząca, długie zdania sprawiają, że ma się wrażenie ciągłego przeciążenia - może to celowy zabieg, jeśli tak to bardzo udany.
3. Opowieść o poszukiwaniu swojego miejsca w rodzinie, świecie.
4. Bohaterowie są wyraziści, ale jednocześnie nijacy. Wątki się mnożą, postaci pojawiają się i znikają aby zaraz znów wyłonić...

Przeplatająca się biografia dwóch pokoleń rodziny greckich imigrantów w Stanach Zjednoczonych, narracja pozwala zajrzeć w motywacje bohaterów z różnych perspektyw.

Przeplatająca się biografia dwóch pokoleń rodziny greckich imigrantów w Stanach Zjednoczonych, narracja pozwala zajrzeć w motywacje bohaterów z różnych perspektyw.

Seria świetna, lubię i kupuję (niestety, bo potem wykradam czas, żeby choć część przeczytać). Okładki zachęcające, tłumacze przedni. Tutaj także - Ewa Szyler.
A powieść taka, że najchętniej COFNĄŁBYM to tłumaczenie i sprawił, żeby powieść nie ukazała się po polsku, a talent tłumaczki przeznaczyłbym na coś jej godnego.
Historia opowiadana zaczyna się ciekawie, dwie nastolatki dorastające w niełatwych domach, i to domach, ku mej rozpaczy, amerykańskich. No i tyle dobrego, potem zaczyna się prawdziwie amerykańska sieczka, osoby dramatu się mnożą, wydarzenia sypią jedno za drugim, przestępcy, mafia, no tylko Gargamela z kotem tam brakuje...
Powieść niby grecka, a w metodzie i atmosferze amerykańska, w najgorszym sensie tego słowa, bo amerykańskość w wydaniu np. Paula Austera cenię bardzo wysoko. Powieść niby ważna, a w rzeczywistości jeszcze bardziej poplątana i chaotyczna niż życie jej bohaterów. Do czytania - koszmar. Do przeżywania - nic, bo głównie irytuje.
Apage!

Seria świetna, lubię i kupuję (niestety, bo potem wykradam czas, żeby choć część przeczytać). Okładki zachęcające, tłumacze przedni. Tutaj także - Ewa Szyler.
A powieść taka, że najchętniej COFNĄŁBYM to tłumaczenie i sprawił, żeby powieść nie ukazała się po polsku, a talent tłumaczki przeznaczyłbym na coś jej godnego.
Historia opowiadana zaczyna się ciekawie, dwie...

Dobrze od czasu do czasu wyskoczyć poza amerykańsko – brytyjski układ zagranicznej literatury. Przyszła kolej na wizytę w Grecji, choć i to nie do końca o co mam pretensję, ale po kolei. Książkę zatytułowaną „Dendryty” napisała grecka pisarka Kallia Papadaki. Za temat swojej powieści przyjęła los emigranckiej rodzinie w trzech pokoleniach. Odmówiła chęci pisania epopei i skupiła się na zwięzłości. To wyszło na plus.

Mamy więc imigrantów, którzy osiedlają się w Stanach Zjednoczonych, co powoduje pierwsze kręcenie nosem. Mamy o tym książek i opowieści reporterskich aż nadto. Wiadomo już od początku czego można się mniej więcej spodziewać. I to się dzieje: początkowe próby wtopienia się w tłum nie wychodzą, a stąd już krótka droga do problemów, które z rozdziału na rozdział narastają. Pojawia się wątek mafijny, co prowadzi do filmoznawczych tropów edukacyjnych autorki. Jest sporo również o ekonomii, którą autorka również studiowała.

Piętrzące się sytuacje, często groteskowe (kolejny plus),prowadzą fabułą do istotnego zakleszczenia. Męskie archetypy muszą mierzyć się ze stratą i do nich będą należeć „wybory”, a mimo to najciekawsze są portrety najmłodszych uczestniczek powieści. Długie, rozwlekłe zdania nie są przeszkodą, gdyż pisane są w sposób przyswajalny. I tu też trochę szkoda, że autorka nie pokusiła się o jakieś większe pokomplikowanie, odklejone dygresje czy stylistyczne wariactwo. W sumie wyszło przyzwoicie, ale bez rewelacji.

Dobrze od czasu do czasu wyskoczyć poza amerykańsko – brytyjski układ zagranicznej literatury. Przyszła kolej na wizytę w Grecji, choć i to nie do końca o co mam pretensję, ale po kolei. Książkę zatytułowaną „Dendryty” napisała grecka pisarka Kallia Papadaki. Za temat swojej powieści przyjęła los emigranckiej rodzinie w trzech pokoleniach. Odmówiła chęci pisania epopei i...

Kallię Papadaki uhonorowano Literacką Nagrodą Unii Europejskiej (2017 r.) – nic dziwnego, że powieść przypadła do gustu jury i krytykom, bo odznacza się dużymi walorami literackimi. To niezwykłe połączenie kunsztownego, oryginalnego stylu z losami „zwykłych” ludzi, których nie szczędziła proza życia. Zdumiewa mnie wrażliwość i przenikliwość autorki. Grecka pisarka żywo odmalowała losy bohaterów tak naprawdę bardzo podobnych do nas wszystkich – mających takie same problemy, potrzeby i marzenia.


Więcej: http://dajprzeczytac.blogspot.com/2020/05/dendryty-kallia-papadaki.html

Kallię Papadaki uhonorowano Literacką Nagrodą Unii Europejskiej (2017 r.) – nic dziwnego, że powieść przypadła do gustu jury i krytykom, bo odznacza się dużymi walorami literackimi. To niezwykłe połączenie kunsztownego, oryginalnego stylu z losami „zwykłych” ludzi, których nie szczędziła proza życia. Zdumiewa mnie wrażliwość i przenikliwość autorki. Grecka pisarka żywo...