Zielona Burza. Część 2

Fajne zakończenie serii, a ostatni rodział sztos - kocham takie!

Fajne zakończenie serii, a ostatni rodział sztos - kocham takie!

Co jak co, ale to było satysfakcjonujące zakończenie. Mam wrażenie, że każda z postaci dostała to, co powinna.
Chociaż jako fanką tragicznych zakończeń będę ubolewać, że plan Łowczyni Fang nie doszedł do skutku 😅

Co jak co, ale to było satysfakcjonujące zakończenie. Mam wrażenie, że każda z postaci dostała to, co powinna.
Chociaż jako fanką tragicznych zakończeń będę ubolewać, że plan Łowczyni Fang nie doszedł do skutku 😅

Po czterech częściach przygód z "Zabójczymi Maszynami" czytelnik wiedział czego się spodziewać po finale serii. Cały cykl miał oczywiście swoje lepsze i gorsze momenty, ale generalnie opowieści Philipa Reeve'a to były fajne przygodówki.

Czym jednak ta historia trwała dłużej, tym akcji było jakoś mniej. Ostatnia część była... miłym zaskoczeniem. Najcieńsza z części cyklu była chyba najintensywniejsza.

I nie powinno to dziwić. Bohaterów już dobrze znamy, wprowadzanie nowych nie ma sensu, a usilne budowanie nowych wątków też mijałoby się z celem.

Reeve nie udziwniał, postawił na wartką akcję i czyta się to bardzo dobrze. Całość zakończona jest bardzo ładnie. Niby trochę przewidywalnie, ale jednak finalnie bawiłem się bardzo dobrze (chociaż momenty do zapłakania też były).

Po czterech częściach przygód z "Zabójczymi Maszynami" czytelnik wiedział czego się spodziewać po finale serii. Cały cykl miał oczywiście swoje lepsze i gorsze momenty, ale generalnie opowieści Philipa Reeve'a to były fajne przygodówki.

Czym jednak ta historia trwała dłużej, tym akcji było jakoś mniej. Ostatnia część była... miłym zaskoczeniem. Najcieńsza z części cyklu...

Pozwolę sobie ocenić tutaj cały cykl "Żywe maszyny" (oprócz tomu 0,5, którego nie przeczytałem).

Wszystkie książki są bardzo wciągające. Trudno jest przestać czytać. Bohaterowie są barwni, autentyczni, można ich polubić, a na pewno wypracować własne stanowisko na ich temat. Szczególnie postać Hester zasługuje na duże uznanie z powodu jej wielobarwności. Postaci drugoplanowe również się wyróżniają, nie są tylko zapchajdziurami. Mają swoje motywacje i rozbudowane historie. Świat przedstawiony pobudza wyobraźnię i jest jednym z ciekawszych, na które natrafiłem w mojej czytelniczej historii.

Lubię happy endy, więc pewna część mnie wolałaby zakończyć lekturę na pierwszym tomie. Wolałem tamtą Hester i tamtego Toma. Z biegiem historii, postacie te znacznie się zmieniają. Wyłażą z nich ludzkie, dość negatywne cechy (przy czym przemiana Hester jest według mnie naturalniejsza, niż Toma). Mimo tych osobistych preferencji, nie sposób zarzucać tej historii niczego negatywnego. Warto przeczytać całą sagę i na pewno nie będzie to strata czasu.

Pozwolę sobie ocenić tutaj cały cykl "Żywe maszyny" (oprócz tomu 0,5, którego nie przeczytałem).

Wszystkie książki są bardzo wciągające. Trudno jest przestać czytać. Bohaterowie są barwni, autentyczni, można ich polubić, a na pewno wypracować własne stanowisko na ich temat. Szczególnie postać Hester zasługuje na duże uznanie z powodu jej wielobarwności. Postaci...

Zakończenie serii było dla mnie zaskakująco dobre. Oceniając całość jest wciągająca chociaż były momenty nieco nużące ale warto. Przeczytam chętnie coś w podobnym klimacie.

Zakończenie serii było dla mnie zaskakująco dobre. Oceniając całość jest wciągająca chociaż były momenty nieco nużące ale warto. Przeczytam chętnie coś w podobnym klimacie.

Koniec historii. Na duży plus zakończenie, bardzo zgrabna klamra, która zamyka całą historię - ostatnie zdanie, które jest powtórzeniem zdania rozpoczynającego I tom. W sumie każde z Protagonistów otrzymało stosowne pożegnanie, wiemy mniej-więcej co się z nimi dalej dzieje, a Shrike w końcu wypełnia zadanie, do którego został stworzony. Pomysł na ostatnią wspomnianą postać - jak widać mocno ewoluował w czasie całej serii, ale autorowi udało się dość zgrabnie ukryć. Cała seria na prawdę przyjemna, z chęcią przeczytałbym coś w podobnym klimacie, ale skierowane już do dorosłego czytelnika :)

Koniec historii. Na duży plus zakończenie, bardzo zgrabna klamra, która zamyka całą historię - ostatnie zdanie, które jest powtórzeniem zdania rozpoczynającego I tom. W sumie każde z Protagonistów otrzymało stosowne pożegnanie, wiemy mniej-więcej co się z nimi dalej dzieje, a Shrike w końcu wypełnia zadanie, do którego został stworzony. Pomysł na ostatnią wspomnianą postać...

Dobra, generalnie jestem trochę w szoku, bo ta seria już od dłuższego czasu miała tendencję mocno spadkową. A to jest naprawdę dobre zakończenie! Każda z postaci dostała jakiś swój koniec - raz lepszy, czasem gorszy, ale nikt nie został pominięty. Wyjaśniło się również, jak w przyszłości wyglądają miasta i jak potoczył się ten wątek - spoko! Mimo, iż narzekam na Hester od dawna to jednak zakończenie, jakie dostała... jestem jednocześnie usatysfakcjonowana, ale jednocześnie trochę mi smutno.

Ale fakt, że ostatni tom został podzielony na dwie części? Szkoda słów.

Dobra, generalnie jestem trochę w szoku, bo ta seria już od dłuższego czasu miała tendencję mocno spadkową. A to jest naprawdę dobre zakończenie! Każda z postaci dostała jakiś swój koniec - raz lepszy, czasem gorszy, ale nikt nie został pominięty. Wyjaśniło się również, jak w przyszłości wyglądają miasta i jak potoczył się ten wątek - spoko! Mimo, iż narzekam na Hester od...

Wciągające zakończenie serii Zabójczych Maszyn - pełne walki, ucieczek, pościgów.

Wciągające zakończenie serii Zabójczych Maszyn - pełne walki, ucieczek, pościgów.

Książka bardzo krótka (przynajmniej w porównaniu z tymi, które najczęściej czytam),za to niezwykle... wybuchowa. Dosłownie. Czytałam ją bez jakiejś wielkiej przyjemności, ale też nie męczyłam się zbytnio. Ogólnie - całkiem przyjemny czasoumilacz ;)
Dorzuciłam jedną gwiazdkę jako bonus za całość serii. Zdecydowanie warto było po nią sięgnąć.

Książka bardzo krótka (przynajmniej w porównaniu z tymi, które najczęściej czytam),za to niezwykle... wybuchowa. Dosłownie. Czytałam ją bez jakiejś wielkiej przyjemności, ale też nie męczyłam się zbytnio. Ogólnie - całkiem przyjemny czasoumilacz ;)
Dorzuciłam jedną gwiazdkę jako bonus za całość serii. Zdecydowanie warto było po nią sięgnąć.

Podzielenie "Zielonej burzy" na dwie części, wygląda jak chytry plan wyciągnięcia od czytelników dodatkowej kasy! Część II to cieniutka książeczka, która spokojnie mogłaby stanowić wspaniałe zwieńczenie cyklu. Podsumowując: jako odrębna książka wypada blado, wątki fabularne rozplatane są niedbale i w pośpiechu, przez co emocje z nimi związane bledną. Właśnie dlatego oceniam ją na 4 (może być). Uważam, że "Zielona burza" opublikowana jako jedna książka wiele by zyskała. Pazerność (czyja?) zniszczyła koniec tej pięknej historii.

Podzielenie "Zielonej burzy" na dwie części, wygląda jak chytry plan wyciągnięcia od czytelników dodatkowej kasy! Część II to cieniutka książeczka, która spokojnie mogłaby stanowić wspaniałe zwieńczenie cyklu. Podsumowując: jako odrębna książka wypada blado, wątki fabularne rozplatane są niedbale i w pośpiechu, przez co emocje z nimi związane bledną. Właśnie dlatego oceniam...