Syzyfowe prace

" Cudze chwalicie, swego nie znacie,
Sami nie wiecie, co posiadacie "
St. Jachowicz

20. 11. 2025 r. była setna rocznica śmierci wielkiego polskiego pisarza, jego pogrzeb był wielką manifestacją narodową, w której wzięły udział tysiące mieszkańców, a władze, aby to ułatwić skróciły godziny pracy.
Pierwszy prezes PEN Clubu, nazywany " sumieniem literatury polskiej ". Odznaczony Wielką Wstęgą Orderu Polonia Restituta.
Ukoronowaniem jego pisarstwa miała być nagroda Nobla, do której był nominowany w latach 1921/24.
W atmosferze skandalu nagrody nigdy nie dostał.
Otrzymał ją Wł Reymont.
Dobre i to !!!

Sejm RP ustanowił rok 2025 Rokiem Stefana Żeromskiego.

Książka jest uznawana za arcydzieło polskiej literatury !!!
Wypada przeczytać, wstyd nie znać !!!
OCZYWIŚCIE POLECAM !!!

" Cudze chwalicie, swego nie znacie,
Sami nie wiecie, co posiadacie "
St. Jachowicz

20. 11. 2025 r. była setna rocznica śmierci wielkiego polskiego pisarza, jego pogrzeb był wielką manifestacją narodową, w której wzięły udział tysiące mieszkańców, a władze, aby to ułatwić skróciły godziny pracy.
Pierwszy prezes PEN Clubu, nazywany " sumieniem literatury polskiej "....

no ogolnie ladne i madre ale przez ta ksiazke zaczelam jeszcze czesciej sie ciac, cpac i miec masochistyczne fantazje. jednak podobalo mi sie, ale jest to tylko dla ludzi o mocnych nerwach

no ogolnie ladne i madre ale przez ta ksiazke zaczelam jeszcze czesciej sie ciac, cpac i miec masochistyczne fantazje. jednak podobalo mi sie, ale jest to tylko dla ludzi o mocnych nerwach

Marcinek jest tłem, łącznikiem rozmaitych osób i ich historii. Lepiej mi się czytało od momentu pojawienia się Radka.
Temat rusyfikacji i stosowanych metod został przedstawiony bardzo zgrabnie.

Marcinek jest tłem, łącznikiem rozmaitych osób i ich historii. Lepiej mi się czytało od momentu pojawienia się Radka.
Temat rusyfikacji i stosowanych metod został przedstawiony bardzo zgrabnie.

gówno uciekajcie od tego dopoki mozevie

gówno uciekajcie od tego dopoki mozevie

Nie podobało mi się, ale powiedzmy że rozumiem co autor miał na myśli. Cieszę się, że nie miałam tego jako lektury

Nie podobało mi się, ale powiedzmy że rozumiem co autor miał na myśli. Cieszę się, że nie miałam tego jako lektury

Nie ukrywam, że do "Syzyfowych..." podchodziłam jako do książki interesującej - zapowiadała się naprawdę dobrze. Tymczasem dostałam coś, przez co nie przebrnęłam i wątpię, czy po tym niemiłym doświadczeniu zdołam zmienić nastawienie do twórczości pana Żeromskiego.

Nie ukrywam, że do "Syzyfowych..." podchodziłam jako do książki interesującej - zapowiadała się naprawdę dobrze. Tymczasem dostałam coś, przez co nie przebrnęłam i wątpię, czy po tym niemiłym doświadczeniu zdołam zmienić nastawienie do twórczości pana Żeromskiego.

Czytałam tę książkę na konkurs i mogę powiedzieć, że pomimo że wtedy mi się nie za bardzo chyba podobała teraz widzę jej atuty. Jednym z nich, który zdecydowanie warto wymienić jest patriotyczność, bo nie da się ukryć że książka zawiera fragmenty, które powinny dać do myślenia Polakowi. Kolejną jest ciekawość, niektóre fragmenty były ciekawe, jednak niektóre nużące i bez akcji.

Czytałam tę książkę na konkurs i mogę powiedzieć, że pomimo że wtedy mi się nie za bardzo chyba podobała teraz widzę jej atuty. Jednym z nich, który zdecydowanie warto wymienić jest patriotyczność, bo nie da się ukryć że książka zawiera fragmenty, które powinny dać do myślenia Polakowi. Kolejną jest ciekawość, niektóre fragmenty były ciekawe, jednak niektóre nużące i bez akcji.

Szkoda, że ta mądra i pouczająca o historii naszego narodu lektura ma takie niskie notowania na LC.
Słuchałam M.Rosoła wokal na YouTube i uważam za najlepsze audio wykonanie.
Warto w każdym wieku...jesiennym czyli moim również.

Szkoda, że ta mądra i pouczająca o historii naszego narodu lektura ma takie niskie notowania na LC.
Słuchałam M.Rosoła wokal na YouTube i uważam za najlepsze audio wykonanie.
Warto w każdym wieku...jesiennym czyli moim również.

Syzyfowe prace to książka, którą od pokoleń już wałkujemy w szkole i sprawdzając różne jej opracowania dostrzegłem, że sposoby jej odczytywanie są niezmiennie "oryginalne". Wałkowany jest ucisk rusyfikacyjny, znaczenie tytułu oraz kilka pomniejszych wątków. Generalnie odczytanie trąci myszką i jest drętwe. Ja czytałem je w tym samym czasie, kiedy poznawałem książkę z serii Harryego Pottera i dostrzegłem sporo podobieństw. Marcinek również wchodzi w świat magii, ale jego dom to nie Gryffindor, Ravenclaw, Hufflepuff, czy nawet Slytherin. Jego dom przywiślański kraj, który magii może i używał, ale czarnej i to raczej na sobie.
Jeśli chodzi z kolei o metody edukacyjne, to niestety, ale jest jeszcze gorzej. To jest tępa pamięciówka, wbijanie niemalże rylcem, bez ładu i składu. We wstępie pada nawet stwierdzenie, że takie bezmyślne wbijanie niezbornych faktów miało na celu właśnie wynarodowić młodzież. Niepokojące jest jednak, że podobne metody, sztywne schematy myślowe do opanowania i odtwarzania narzuca egzamin kończący szkołę podstawową, który automatycznie definiuje sposób nauczania i przygotowywania do niego. Paradoksem naszej historii jest właśnie fakt, że w XXI wieku pedagogika języka i kultury narodowej opiera się na metodach rodem z opresyjnych czasów zaborów. Nie jest to budujące zestawienie i myśl, którą zresztą podzieliłem się na spotkaniu z Aleksandrą Korczak i prof. Czaplińskim w Teatrze Polskim w Poznaniu i po mojej wypowiedzi zapanowała w sali lekka konsternacja. No cóż, mam nadzieję, że i Wam zadam ćwieka.

Syzyfowe prace to książka, którą od pokoleń już wałkujemy w szkole i sprawdzając różne jej opracowania dostrzegłem, że sposoby jej odczytywanie są niezmiennie "oryginalne". Wałkowany jest ucisk rusyfikacyjny, znaczenie tytułu oraz kilka pomniejszych wątków. Generalnie odczytanie trąci myszką i jest drętwe. Ja czytałem je w tym samym czasie, kiedy poznawałem książkę z serii...

Najwspanialsza z lektur, jakie dane mi było przeczytać w latach szkolnych. Poruszająca.

Najwspanialsza z lektur, jakie dane mi było przeczytać w latach szkolnych. Poruszająca.