A jeśli to my

Nie wiem jak to się stało, że przeczytałam tą książkę. Ani to moje klimaty, ani przedział wiekowy. No cóż widocznie tak jest że co wpadnie w ręce to muszę przeczytać.

Nie wiem jak to się stało, że przeczytałam tą książkę. Ani to moje klimaty, ani przedział wiekowy. No cóż widocznie tak jest że co wpadnie w ręce to muszę przeczytać.

O tym jak Miłość Od Pierwszego Wejrzenia spotkała na poczcie Przeznaczenie, a potem co i rusz potykała się o wystającą Rzeczywistość.
To jest bardzo nastoletnia (pełno tu odniesień do popkultury i aktualnych młodzieżowych trendów) i podczas czytania cały czas miałam wrażenie, że też bardzo hollywoodzka historia - totalnie widzę to jako film. Jest to raczej standardowa komedia romantyczna, choć trzeba docenić, że przed bohaterami postawiono całkiem realistyczne przeszkody do pokonania. Przyjemne (choć zakończenie jest niezbyt satysfakcjonującym staniem w rozkroku i pozostawia trochę niedosytu),ale raczej do szybkiego zapomnienia.

O tym jak Miłość Od Pierwszego Wejrzenia spotkała na poczcie Przeznaczenie, a potem co i rusz potykała się o wystającą Rzeczywistość.
To jest bardzo nastoletnia (pełno tu odniesień do popkultury i aktualnych młodzieżowych trendów) i podczas czytania cały czas miałam wrażenie, że też bardzo hollywoodzka historia - totalnie widzę to jako film. Jest to raczej standardowa...

Książka lekka do szybkiego przeczytania. Nie wnosi jednak wiele do życia, a fabuła może i ciekawie rozpoczęta ze scena na poczcie i.poszukiwaniem się w wielkim mieście to potem sam lukier i za mało realizmu

Książka lekka do szybkiego przeczytania. Nie wnosi jednak wiele do życia, a fabuła może i ciekawie rozpoczęta ze scena na poczcie i.poszukiwaniem się w wielkim mieście to potem sam lukier i za mało realizmu

NUDA NUDA NUDA, jeszcze na początku to jakoś przyjemnie a potem to niestety aż się zmuszałam żeby dotrwać do końca - szkoda tracić na nią czas

NUDA NUDA NUDA, jeszcze na początku to jakoś przyjemnie a potem to niestety aż się zmuszałam żeby dotrwać do końca - szkoda tracić na nią czas

Mógłbym powiedzieć: "Znowu Silvera...", aczkolwiek nie powiem, bo tym razem autor napisał książkę (a w zasadzie dwie) we współpracy z kimś innym. Dokładniej z Becky Albertalli. I powiem szczerze, że ta współpraca wyszła Silverze na dobre. Nadal jest amerykańsko, czyli trochę idealistycznie i ze zbyt grubą warstwą lukru, ale ten dwupak czytało mi się bardzo dobrze. To oczywiście YA, jednak to niczemu nie umniejsza (w tym gatunku też można przecież znaleźć wiele wartościowych pozycji).

Obie części otrzymały u mnie ocenę 7.0. Jest to historia dwóch zakochanych w sobie nastolatków - Arthura i Bena. Dużo tu wątpliwości, zmian, niezbyt trafionych wyborów oraz (oczywiście) daleko idącej akceptacji osób homoseksualnych (czyli, jak dla mnie, niezbyt realnej - ale to już znamy z dokonań Silvery i innych jemu podobnych amerykańskich autorów YA),jednak wszystko podane w takiej otoczce, że naprawdę czyta się to fajnie i szybko. Ja polecam!

Mógłbym powiedzieć: "Znowu Silvera...", aczkolwiek nie powiem, bo tym razem autor napisał książkę (a w zasadzie dwie) we współpracy z kimś innym. Dokładniej z Becky Albertalli. I powiem szczerze, że ta współpraca wyszła Silverze na dobre. Nadal jest amerykańsko, czyli trochę idealistycznie i ze zbyt grubą warstwą lukru, ale ten dwupak czytało mi się bardzo dobrze. To...

“Wierzę w miłość od pierwszego spojrzenia. Los, wszechświat, wszystko. Ale nie tak, jak ci się wydaje. Nie w takim sensie, że nasza dusza została podzielona, a ty jesteś moją drugą połówką na wieczność. Po prostu uważam, że naszym przeznaczeniem jest poznać pewnych ludzi. Myślę, że wszechświat popycha nas w ich stronę.
Nawet w zwyczajny lipcowy poniedziałek. Nawet na poczcie.”

To był świetny wybór sięgnąć po tę pozycję po ciężkiej emocjonalnie książce. Bardzo mnie rozluźniła, rozbawiła, ale też sprawiła, że totalnie kibicowałam bohaterom! Ale od początku.

Historia zaczyna się całkiem niewinnie bym powiedziała – Arthur przylatuje do Nowego Jorku na wakacje, odbywa staż, a z drugiej strony mamy Bena, który właśnie zanosi na pocztę pudełko swojego eks. Kto by się spodziewał, że z przypadkowego spotkania na poczcie tej dwójki stanie się coś więcej? Nie wiem kiedy wciągnęłam się w ich historię ani kiedy jej koniec nastąpił. Śledziłam z wielkimi emocjami poszukiwania siebie nawzajem w tym dużym mieście, czasem krzyczałam na nich, by to zrobili z czego zrezygnowali wcześniej. W końcu doszło do spotkania, zaczął się powoli romans, który bardzo polubiłam. Jednakże później to poczułam się jakbym oglądała turecki serial. Pozwólcie, że wyjaśnię. W tureckich serialach zwykle bohaterowie nie rozmawiają ze sobą szczerze, są jakieś tam intrygi, inni nie pozwalają za bardzo tym głównym bohaterom zbliżyć do siebie i w taki sposób jest akcja (choć bardzo długa). Tutaj jest podobnie, gdyż w pewnym momencie umiejętność szczerej rozmowy zanika. Może to kwestia ich młodego wieku oraz małego doświadczenia życiowego (i miłosnego),ale gdyby porozmawiali ze sobą o swojej przeszłości, obawach, przyszłości i więcej, to byłoby znacznie lepiej. No i by mieli dla siebie więcej czasu nim Arthur wyjedzie.

Poza tym to bardzo mi się podobał styl pisania, luźny, szybko się czyta, mamy dawkę humoru. Chętnie bym coś więcej poczytała o Dylanie i Samanthy. Są nawiązania do popkultury, niestety do wszystkich nie znałam, więc w pewnych momentach miałam problem, żeby tak w głębi zrozumieć o co chodzi i jaka atmosfera panuje. Dobrze, że obejrzałam Hamiltona i mogłam w miarę zrozumieć ich emocje, więc jeśli chcecie bardziej wczuć się w książkę to można obejrzeć właśnie Hamiltona, a nie jest jakoś szczególnie długi (i jest wciągający, serio).

Przyjemna, wciągająca, z lekkim stylem pisania i humorem, urocza młodzieżówka z nowojorskim romansem – jeśli szukacie czegoś takiego to ten tytuł jest dla was!

“Wierzę w miłość od pierwszego spojrzenia. Los, wszechświat, wszystko. Ale nie tak, jak ci się wydaje. Nie w takim sensie, że nasza dusza została podzielona, a ty jesteś moją drugą połówką na wieczność. Po prostu uważam, że naszym przeznaczeniem jest poznać pewnych ludzi. Myślę, że wszechświat popycha nas w ich stronę.
Nawet w zwyczajny lipcowy poniedziałek. Nawet na...

Po Becky Albertalli, która dała nam "Simona", i Adamie Silverze, którego "Nasz ostatni dzień" wycisnął ze mnie łzy, niczym cebula podczas krojenia, spodziewałem się czegoś lepszego. Ciekawy początek przechodzi w infantylny środek, by trochę odbić się na finale. Gdyby główni bohaterowie normalnie ze sobą rozmawiali i nie robili kłótni z niczego, to książka byłaby o połowę chudsza i aż tak się nie dłużyła. Propsy za postaci Dylana i Samanthy - chętnie przeczytałbym spin-off o tej dwójce.

Po Becky Albertalli, która dała nam "Simona", i Adamie Silverze, którego "Nasz ostatni dzień" wycisnął ze mnie łzy, niczym cebula podczas krojenia, spodziewałem się czegoś lepszego. Ciekawy początek przechodzi w infantylny środek, by trochę odbić się na finale. Gdyby główni bohaterowie normalnie ze sobą rozmawiali i nie robili kłótni z niczego, to książka byłaby o połowę...

tak szczerze, bardzo cringowa i stereotypowa. BARDZO średnia TwT

tak szczerze, bardzo cringowa i stereotypowa. BARDZO średnia TwT

3.5/5 ⭐

3.5/5 ⭐

KOCHAM DYLANA.

KOCHAM DYLANA.