Batman: Biały Rycerz

Kupiłem skuszony dobrymi opiniami.
I powiem, że się bardzo zawiodłem. Liczyłem na coś odświeżającego. Niestety nie dostałem tego. Batman aka Bruce jest delikatnie mówiąc dziwny i trochę taki "Najbardziej otępiały detektyw na świecie". Pewne zdarzenie dotyczące jego rodziny jest równie ważne jak śmierć Hana Solo w ostatniej trylogii. Gotham przyjmujące "oświeconego" Jokera z otwartymi rękoma jak dla mnie katastrofa.
Ostatni akt kosmicznie mnie rozczarował. Epilog spoko.
Rysunki ratują to "mistrzostwo scenariusza". Jest co poogladać.
5 gwiazdek za rysunki.

Kupiłem skuszony dobrymi opiniami.
I powiem, że się bardzo zawiodłem. Liczyłem na coś odświeżającego. Niestety nie dostałem tego. Batman aka Bruce jest delikatnie mówiąc dziwny i trochę taki "Najbardziej otępiały detektyw na świecie". Pewne zdarzenie dotyczące jego rodziny jest równie ważne jak śmierć Hana Solo w ostatniej trylogii. Gotham przyjmujące "oświeconego" Jokera z...

Kapitalne rysunki i całkiem zgrabna fabuła ale to dalej Batman vs. Joker po razy 1000

Kapitalne rysunki i całkiem zgrabna fabuła ale to dalej Batman vs. Joker po razy 1000

Już nie pierwsze raz spotykam się z tym, że moja opinia na temat jakieś pozycji jest odmienna od ogółu i tak jest, i tym razem.

Portretowanie Jokera jako zdrowego na umyśle świeżo odrodzonego człowieka stającego w kontraście to pozycji Batmana jako mrocznego rycerza posępnego do szpiku kości kontrowersyjnego zbawiciela, to pomysł całkiem intrygujący jednak w żadnym wypadku nie pasujący mi do tej postaci, niestety. Joker jest dla mnie synonimem szaleństwa i bez niego staje się tylko człowiekiem. W komiksie autor próbuje nadać mu szczególnych cech jak superinteligencia na poziomie Lexa Luthora i poniekąd właśnie Jack Nappier staje się właśnie marną kopią Lexa.
Całość ratuja wspaniałe rysunki oraz niebanalnie rozpisane dialogi. Nie daje to jednak pełnej satysfakcji i nawet zakończenia zdaje się specjalnie dokładać bylejakości. Dla fanów Batmana polecam, ale resztę odsyłam do ciekawszych pozycji o gacku.

Już nie pierwsze raz spotykam się z tym, że moja opinia na temat jakieś pozycji jest odmienna od ogółu i tak jest, i tym razem.

Portretowanie Jokera jako zdrowego na umyśle świeżo odrodzonego człowieka stającego w kontraście to pozycji Batmana jako mrocznego rycerza posępnego do szpiku kości kontrowersyjnego zbawiciela, to pomysł całkiem intrygujący jednak w żadnym...

Pomyśl na komiks bardzo fajny, niestety miałem wrażenie, że komiks jest przegadany a tempo akcji często było poprostu kiepskie. Kreska w komiksie natomiast wymiata.

Pomyśl na komiks bardzo fajny, niestety miałem wrażenie, że komiks jest przegadany a tempo akcji często było poprostu kiepskie. Kreska w komiksie natomiast wymiata.

Moim subiektywnym zdaniem to jeden z bardzo, bardzo nielicznych komiksów superbohaterskich, które warto przeczytać. Jeśli się czytuje komiksy, oczywiście. Jest jakaś wartość dodana i garść naprawdę niezłych pomysłów.

Moim subiektywnym zdaniem to jeden z bardzo, bardzo nielicznych komiksów superbohaterskich, które warto przeczytać. Jeśli się czytuje komiksy, oczywiście. Jest jakaś wartość dodana i garść naprawdę niezłych pomysłów.

Podczas lektury, parę lat wstecz, popełniłem błąd. W tamtym okresie popkultura była, w moim odczuciu, przesycona Jokerem. Do tego stopnia, że nawet pochlebne komentarze na temat batversum Sean’a Murphy’ego nie podtrzymały mojego zainteresowania i po przekartkowaniu dość pobieżnym, szybko się komiksu pozbyłem. Po latach pojawia się dodruk, daję lekturze kolejną szansę i nie mogę wyjść z podziwu, jakie to jest dobre!
Już sam punkt wyjścia jest dość ciekawy; otóż Joker mimowolnie poddaje się kuracji, dzięki której wypiera osobowość Księcia Zbrodni, ustępując miejsca Jack’owi Napierowi. Nieprzeciętnie inteligentnemu osobnikowi, który obiera za cel obalenie tyranii Batmana, zaprowadzenie porządku w Gotham, sięgając przy tym bo wszelkie środki. To wprowadzenie jest zaledwie zalążkiem genialnych pomysłów, którymi żongluje autor i niemal każdy zaskakuje, obierając zaskakujące tory. Właściwie ta świeżość opowiadania i zabawa ogranymi schematami decyduje o wartości tego komiksu. Chociaż przyznam, że jako fan Gacka byłem jednak rozczarowany albo i skonsternowany, bo koniec końców, to nie Batman gra tu pierwsze skrzypce, ani nawet Joker. To po prostu historia osadzona w Gotham, każda postać dostaje wyliczony czas, wszystkie wątki świetnie się uzupełniają, nikt nikogo nie przyćmiewa, a do tego, przy skromnej objętości, jest tu co czytać. Piękne i stylowe ilustracje tworzą niepowtarzalny klimat, a masa tekstu pozwala na spokojne zgłębianie historii. Nie spotkałem się jeszcze z takim nagromadzeniem dialogów w superbohaterskich komiksach. Postacie rozmawiają ze sobą często i gęsto.
Podsumowując, nie tylko dostajemy świeżą i sprawnie poprowadzoną historię że zgrabnie rozłożonymi akcentami, ale myślę, że podobnie jak Scott Snyder swoim „Trybunałem Sów” tak i Sean Murphy stworzył swoje współczesne arcydzieło, które z pewnością stanie się klasykiem.

Podczas lektury, parę lat wstecz, popełniłem błąd. W tamtym okresie popkultura była, w moim odczuciu, przesycona Jokerem. Do tego stopnia, że nawet pochlebne komentarze na temat batversum Sean’a Murphy’ego nie podtrzymały mojego zainteresowania i po przekartkowaniu dość pobieżnym, szybko się komiksu pozbyłem. Po latach pojawia się dodruk, daję lekturze kolejną szansę i nie...

Fabularnie ten komiks nie jest wyjątkowo odkrywczy. Takie aspekty fabuły widziałem i czytałem już wielokrotnie, jednak w tym komiksie wszystko zostało bardzo zgrabnie połączone, kucharz postarał się aby przyprawy do siebie pasowały i stworzył wyrafinowany smak, który co prawda już znam, lecz tym razem bardziej mi smakuje.
Dodatkowo wszystko zostało podane w bardzo płynnej i mocnej formie artystycznego rysunku, no bo jak autor rysuje tego Batmana, jak wspaniale te rysunki oddają targające w nim uczucia.
Polecam jeśli lubicie komiksy odnoszące się do rzeczywistości, obnażające ludzką naturę i pokazujące, że nie wszystko jest takie jak się wydaje, nie każdy jest tym za kogo się podaje i że nie zawsze jesteśmy w stanie to dostrzec.
P.S. Komiks nie od razu mnie do siebie przekonał, ale mniej więcej w połowie wiedziałem już, że lubię.

Fabularnie ten komiks nie jest wyjątkowo odkrywczy. Takie aspekty fabuły widziałem i czytałem już wielokrotnie, jednak w tym komiksie wszystko zostało bardzo zgrabnie połączone, kucharz postarał się aby przyprawy do siebie pasowały i stworzył wyrafinowany smak, który co prawda już znam, lecz tym razem bardziej mi smakuje.
Dodatkowo wszystko zostało podane w bardzo płynnej...

Ciekawa historia i pięknie zrobiony komiks, kreska elegancka, polecanko

Ciekawa historia i pięknie zrobiony komiks, kreska elegancka, polecanko

Miałem wysokie oczekiwania, nie zostały do końca spełnione, ale nie jest źle. Fabuła jest odważna i mimo kilku mielizn ogólnie trzyma się kupy.

Szkoda, że Sean Murphy, dla którego kreski kupiłem ten tom, jakiś taki przytłumiony w swoim rzemiośle rysowniczym. Może bardziej pochłaniał go scenariusz.

Miałem wysokie oczekiwania, nie zostały do końca spełnione, ale nie jest źle. Fabuła jest odważna i mimo kilku mielizn ogólnie trzyma się kupy.

Szkoda, że Sean Murphy, dla którego kreski kupiłem ten tom, jakiś taki przytłumiony w swoim rzemiośle rysowniczym. Może bardziej pochłaniał go scenariusz.

Ależ to był dobry Batman. Świeżo, ciekawie, trochę pozytywnie. Jeden z lepszych komiksów z uniwersum. Najbardziej podoba mi się kreacja Jokera.

Ależ to był dobry Batman. Świeżo, ciekawie, trochę pozytywnie. Jeden z lepszych komiksów z uniwersum. Najbardziej podoba mi się kreacja Jokera.