Hotel Varsovie. Królewski szpieg

Kawał historii Warszawy. A do tego jaka fabuła! Trzeba tylko skupienia, bo fabuła meandruje po bohaterach i okresach historii. W 3 tomie wszystko się splecie w wyjaśni.

Kawał historii Warszawy. A do tego jaka fabuła! Trzeba tylko skupienia, bo fabuła meandruje po bohaterach i okresach historii. W 3 tomie wszystko się splecie w wyjaśni.

Książka Sylwii Ziętek „Królewski szpieg” z cyklu: Hotel Varsovie zaczyna się w XVII wieku, a kończy w XXI, dzięki czemu mamy okazję poznać spory kawał historii polskiej stolicy.

Tło wydarzeń fabularnych jest tak misternie utkane przez autorkę, że oczami wyobraźni widzimy Stare Miasto ledwo podnoszące się z ruin po potopie szwedzkim, by za moment spacerować, właśnie przepięknie urządzanym, Parkiem w Łazienkach.

Fabuła obraca się wokół losów właścicieli Hotelu Varsovie - od Rzeczpospolitej Obojga narodów, przez czasy oświecenia, okres I wojny światowej, aż po aferę reprywatyzacyjną w 2018 roku.

O marzeniach, które nie mogą się ziścić, o rodzinnych tajemnicach, które bolą, o końcu karier i planów, o zwykłej podłości, zawiści, chciwości, które niszczą ludzi i ich światy.

Dlatego po dworskich intrygach z czasów Poniatowskiego przenosimy się do nowej ojczyzny, która po 123 latach niewoli odzyskała wolność. I tę wolność autorka opisuje w sposób cudowny, odnosząc się do kultury, sztuki, kina niemego i kabaretów.

Bo przecież historia mocno wpływa również, na współczesność. „Królewski szpieg” przenosi nas w pięć warstw czasowych – od wieku XVII i XVIII, przez XIX i lata I wojny światowej oraz czas odzyskania niepodległości, aż do współczesności.

Antonina Wenland, prowadząca wraz z mężem hotel w XVIII wieku. To ona staje się postacią centralną w intrydze, która raz na zawsze naznaczy losy wielu postaci tej powieści. Nie zabraknie również tutaj wiele tajemniczych zgonów pod gościnnym dachem Hotelu Varsovie.

Ostatni tom sagi Sylwii Zientek to zwieńczenie najlepsze z możliwych, bo narzucające całej serii rys prawdopodobieństwa, które wpisują się dzięki temu na dobre w wielką warszawską opowieść.

Jest napisana z rozmachem, wyczuciem i pasją. Myślę, że na długo pozostanie w mojej pamięci, Wam również tego życzę. Bez wątpienia warto zwrócić uwagę na ten cykl!

Książka Sylwii Ziętek „Królewski szpieg” z cyklu: Hotel Varsovie zaczyna się w XVII wieku, a kończy w XXI, dzięki czemu mamy okazję poznać spory kawał historii polskiej stolicy.

Tło wydarzeń fabularnych jest tak misternie utkane przez autorkę, że oczami wyobraźni widzimy Stare Miasto ledwo podnoszące się z ruin po potopie szwedzkim, by za moment spacerować, właśnie...

Mam koleżankę, która jest przewodnikiem po Gdańsku. Spacery z nią po Starym Mieście, Westerplatte, czy Muzeum II Wojny Światowej są cudowną przygodą, z której wracam i zaczynam drążyć- szukam książek, artykułów, filmów, bo jej opowieści pobudzają mój apetyt na wiedzę o mieście. Po lekturze trzeciej części „Hotelu Varsovie” czuję się tak, jakbym wróciła ze zwiedzania miasta prowadzonego przez właśnie takiego przewodnika. Nie jestem warszawianką i nawet nie znam dobrze stolicy, ale dzięki pracy Sylwii Zientek poznałam to miasto całkiem dobrze.
Ta trzytomowa seria opowiada o losach ludzi skupionych wokół tytułowego hotelu na ulicy Długiej i rozpisana jest na kilkaset lat. Zaczyna się w XVII wieku, a kończy w XXI, dzięki czemu mamy okazję poznać spory kawał historii polskiej stolicy. Wydarzenia fikcyjne osadzone są bowiem na tle świetnie odtworzonej historii miasta, a bohaterom wymyślonym przez autorkę towarzyszą postaci historyczne: polscy władcy i dostojnicy państwowi (np. Stanisław August Poniatowski, Jan Sobieski, czy Jan Kazimierz),a także postaci ze świata kultury ( Pola Negri, Julian Tuwim),czy polityki (np. Józef Piłsudski). Sporo tu także smaczków historycznych i informacji o obyczajach dawnych epok, dotyczących sposobu ubierania się, higieny, kulinariów, kosmetyki, medycyny, czy urządzania wnętrz.
Fabuła obraca się wokół losów właścicieli Hotelu Varsovie- od Rzeczpospolitej Obojga narodów, przez czasy oświecenia, okres I wojny światowej, aż po aferę reprywatyzacyjną w 2018 roku. Śledzimy losy potomków karłowatego Franciszka Żmijewskiego, który w II połowie XVII wieku z dużym powodzeniem prowadził popularny wśród przybyszów zajazd, borykając się jednocześnie z własną odmiennością i marząc o tym, żeby ktoś go kiedyś prawdziwie pokochał. Jego spuściznę przejmują dzieci i wnuki, a w końcu trafia ona w ręce Serafina, a następnie jego syna,kolejnego członka familii, który cierpi z powodu niemożności ujawnienia swojego prawdziwego oblicza. Po jakimś czasie hotel z konieczności przejmują 3 siostry Żmijewskie. I one również walczą o to, by móc w pełni korzystać z życia. Szczególnie jedna z nich, Elżbieta, musi ukrywać prawdę o sobie i rezygnować ze szczęścia z powodu świata, który jeszcze nie jest w stanie zaakceptować jej inności.
Gdyby tak próbować znaleźć w trzecim tomie tej historii jakiś element łączący wszystkich bohaterów to byłaby to walka o tolerancję i zrozumienie dla czasem odmiennych od oczekiwań społecznych potrzeb ludzkich. W tym tomie autorka sporo miejsca poświęca też walce o prawa kobiet, których ukoronowaniem są pierwsze wybory w wolnej Polsce, w których mogły one oddać głosy. Stworzone na użytek „Hotelu Varsovie” bohaterki kobiece są pełne życia, świadome swoich pragnień i z determinacją dążące do ich realizacji. Czasami idą po trupach do celu, ale nie odbiegają w tym od mężczyzn. Mamy tu malarki, zielarki, libertynki, samotne matki, kochanki uciekające od okrutnych mężów, a nawet morderczynie i oszustki. Cała gama postaci.
Sylwia Zientek potrafi opowiadać- co do tego nie mam wątpliwości. Czyta się to z zapartym tchem, a ciągłe przejścia w kolejne epoki zmuszają czytelnika do układania tej mozaiki, żeby na końcu zyskać pełny obraz losów budynku, który został zburzony w czasie powstania warszawskiego i dziś nie zobaczymy go na planie Warszawy. Na plus zasługuje również całkiem pokaźna bibliografia opublikowana na końcu, z której wynika, że autorka solidnie przygotowała się do pracy.
Z przyjemnością polecam wszystkim zainteresowanym historią stolicy i tym, którzy lubią sagi rodzinne osadzone na dobrze odmalowanym tle historycznym.

Mam koleżankę, która jest przewodnikiem po Gdańsku. Spacery z nią po Starym Mieście, Westerplatte, czy Muzeum II Wojny Światowej są cudowną przygodą, z której wracam i zaczynam drążyć- szukam książek, artykułów, filmów, bo jej opowieści pobudzają mój apetyt na wiedzę o mieście. Po lekturze trzeciej części „Hotelu Varsovie” czuję się tak, jakbym wróciła ze zwiedzania miasta...

To była dobra seria i przeczytałam ją z zaciekawieniem. Jednak na 3 części trochę utknęłam, za dużo było już dla mnie mieszania wątków i historii. Gubiłam się w tym. Koniec też mnie lekko rozczarował, spodziewałam się jakiegoś spektakularnego zakończenia w teraźniejszości. Niemniej historię zawarte w tej powieści były ciekawe a moc informacji o dawnej Polsce naprawdę imponująca.

To była dobra seria i przeczytałam ją z zaciekawieniem. Jednak na 3 części trochę utknęłam, za dużo było już dla mnie mieszania wątków i historii. Gubiłam się w tym. Koniec też mnie lekko rozczarował, spodziewałam się jakiegoś spektakularnego zakończenia w teraźniejszości. Niemniej historię zawarte w tej powieści były ciekawe a moc informacji o dawnej Polsce naprawdę...

Z każdą częścią, czytało mi się coraz lepiej:)

Z każdą częścią, czytało mi się coraz lepiej:)

Genialna książka. Tym razem poznajemy nieco bliżej Jana Sobieskiego, towarzyszymy bohaterom mieszkającym w Warszawie w czasach sejmu czteroletniego i szalonych lat dwudziestych.
Nadal jestem pod wrażeniem talentu pisarki. Uważam, że to obecnie najzdolniejsza polska autorka. Tokarczuk przy niej jest mdła. Co za wiedza! Czytanie tej serii było pasjonującą przygodą.

Genialna książka. Tym razem poznajemy nieco bliżej Jana Sobieskiego, towarzyszymy bohaterom mieszkającym w Warszawie w czasach sejmu czteroletniego i szalonych lat dwudziestych.
Nadal jestem pod wrażeniem talentu pisarki. Uważam, że to obecnie najzdolniejsza polska autorka. Tokarczuk przy niej jest mdła. Co za wiedza! Czytanie tej serii było pasjonującą przygodą.

Konkuruje z pierwszym tomem o bycie najlepszą z części. Poza główną fabułą ogrom informacji o ówczesnej Warszawie.

Konkuruje z pierwszym tomem o bycie najlepszą z części. Poza główną fabułą ogrom informacji o ówczesnej Warszawie.

Oczarowana poprzednią częścią sagi pani Zientek z wypiekami na twarzy czekałam na premierę ostatniego tomu serii. I jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, mocno się rozczarowałam.

Książkę czytałam ponad pół roku - zupełnie nie mogłam się przekonać do tej opowieści i za żadne skarby nie potrafiłam się w nią wciągnąć. Mam wrażenie, że wszystko zaczęło się rozkręcać i nabierać kolorów dopiero pod koniec.

Zbyt dużo uwagi zostało poświęcone życiu erotycznemu Warszawy za czasów króla Augusta. Czasami zastanawiałam się, czy na pewno czytam nadal książkę obyczajową, czy już jakiś średniej klasy erotyk.

Ogólnie mówiąc pani Zientek udowodniła wcześniej, że stać ją na więcej. Zaliczyła tutaj ewidentny spadek formy.

Oczarowana poprzednią częścią sagi pani Zientek z wypiekami na twarzy czekałam na premierę ostatniego tomu serii. I jak to zwykle bywa w takich sytuacjach, mocno się rozczarowałam.

Książkę czytałam ponad pół roku - zupełnie nie mogłam się przekonać do tej opowieści i za żadne skarby nie potrafiłam się w nią wciągnąć. Mam wrażenie, że wszystko zaczęło się rozkręcać i...

Czyta się wspaniale jak zawsze... I te smaczki historyczne- uwielbiam!!

Czyta się wspaniale jak zawsze... I te smaczki historyczne- uwielbiam!!

Oczekiwałam pojawienia się tej ksiażki odkąd skończyłam czytać jej drugą część. Warto było. Historia rodziny Żmijewskich i Szpakowskich wpleciona w barwne dzieje Warszawy. Widać, że każdy szczegół historii był dokładnie sprawdzony i poznany przez autorkę. Jakże ciekawie jest odkryć inne oblicze naszych dawnych władców, to, którego nikt nam nie przedstawi ani w szkole, ani gdy będziemy zwiedzać muzeum.
Ale...
Jest jedno olbrzymie ALE, które już w poprzednich częściach "Hotelu Varsovie" bardzo negatywnie wpływało na odbiór książki i również w tej aż gryzło w oczy. Korekta!
Wysyp literówek, błędów składniowych, przekręconych wyrazów... każdy może sobie wybrać do woli w tak karygodnie niedopracowanej pod tym względem książce.
Dlatego zamiast 9 gwiazdek wystawiam tylko 5. Szkoda, wielka szkoda, bo książka zasługuje na bardziej znających się na swojej pracy korektorów.

Oczekiwałam pojawienia się tej ksiażki odkąd skończyłam czytać jej drugą część. Warto było. Historia rodziny Żmijewskich i Szpakowskich wpleciona w barwne dzieje Warszawy. Widać, że każdy szczegół historii był dokładnie sprawdzony i poznany przez autorkę. Jakże ciekawie jest odkryć inne oblicze naszych dawnych władców, to, którego nikt nam nie przedstawi ani w szkole, ani...