Dallas '63 cz.2

Nie wiem, kiedy dokładnie to się stało i w którym momencie moje zwykłe czytanie / słuchanie zamieniło się w bycie „tam”. Ale wtedy zupełnie przestałam zwracać uwagę na czas.
Ta książka wciąga powoli, niepostrzeżenie. Aż nagle orientujesz się, że jesteś gdzieś na przełomie lat 50. i 60. , a współczesność brzmi jakoś obco.
Stephen King robi tu coś niesamowitego – nie tworzy świata, tylko go przywraca. Z detalami, które nie krzyczą, ale zostają. Z atmosferą, której się nie analizuje, tylko się w niej jest.
Do tego wszystkiego głos Filipa Kosiora. Tekst czytany z wyczuciem, które sprawia, że historia płynie dokładnie tak, jak powinna.
I nagle nie chodzi już o to, „co będzie dalej”, tylko o to, żeby jeszcze chwilę tam zostać.
Obejrzę serial „22.11.63” z ciekawości. Ale coś mi mówi, że tego doświadczenia nie da się tak po prostu przełożyć na ekran. Niektóre historie najlepiej działają wtedy, gdy dzieją się tylko w głowie.
Nie daję maksymalnej oceny, gdyż mam wrażenie, że ta opowieść mogłaby wybrzmieć mocniej, gdyby zakończyła się odrobinę wcześniej.

Wyzwanie LC – marzec 2026 – Przeczytam książkę, na podstawie której powstał film lub serial

Nie wiem, kiedy dokładnie to się stało i w którym momencie moje zwykłe czytanie / słuchanie zamieniło się w bycie „tam”. Ale wtedy zupełnie przestałam zwracać uwagę na czas.
Ta książka wciąga powoli, niepostrzeżenie. Aż nagle orientujesz się, że jesteś gdzieś na przełomie lat 50. i 60. , a współczesność brzmi jakoś obco.
Stephen King robi tu coś niesamowitego – nie tworzy...

Nazwijcie to szaleństwem, ale "Dallas" sprawił mi taką frajdę, tak mnie niespotykanie wciągnął, że zacząłem zadawać sobie pytanie: czy ja kiedykolwiek wcześniej czytałem-dla-przyjemności? Czy moje dotychczasowe obcowanie z książkami nie było wiedzione samodyscypliną, inteligenckim nakazem, bibliofilską ambicją? Pewnie nie... Na pewno nie tylko. Ale świeżość doświadczania czytelniczej radości, jakaś namacalność świata przedstawionego, ciekawość tego, co zaraz się wydarzy - były tutaj tak silne, że wydały mi się nowe, unikalne, jakoś dziewicze. A może to magia tandemu: Kinga i - czytającego go - Kosiora? Albo urok audiobooka, medium przeze mnie dopiero odkrywanego? Co by to nie było: chcę więcej.

A sama lektura? King stosuje uzależniający zabieg: wpuszcza czytelnika nie tyle w strumień świadomości, co codzienności. Pochyla się nad detalem, opisuje drobnostki, gęsto naniza fabułę. Nie można być pewnym, która błahostka nie urośnie do fabularnie istotnej, rozstrzygającej - co dosłownie przygważdża uwagę. Podobał mi się też sposób, w który King oddaje uczucia bohaterów, stan ducha opisuje konkretnym zachowaniem. U niego "Siedzieli z czasopismami na kolanach, ale nie czytali" oznacza ukrywane zaaferowanie, a "Robił notatki, nie patrząc na notes" - ekscytację policjanta. Wiele jest takich smaczków.

Krótko: long live the King!

Nazwijcie to szaleństwem, ale "Dallas" sprawił mi taką frajdę, tak mnie niespotykanie wciągnął, że zacząłem zadawać sobie pytanie: czy ja kiedykolwiek wcześniej czytałem-dla-przyjemności? Czy moje dotychczasowe obcowanie z książkami nie było wiedzione samodyscypliną, inteligenckim nakazem, bibliofilską ambicją? Pewnie nie... Na pewno nie tylko. Ale świeżość doświadczania...

Przeczytana przez Filipa Kosiora  po prostu genialnie! Słucha się tego świetnie, bardzo wciąga i po prostu żywcem przenosi do świata z powieści. Mamy tu wszystko: płomienną miłość, szczyptę gansterki, tajemniczą króliczą norę, morderstwa, efekt motyla, sporą dawkę humoru, klimaty lat sześćdziesiątych i głównego super bohatera, którego nie da się nie lubić. Polecam tę długaśną, napisaną z wielkim rozmachem powieść. Nie będę ukrywać, że na końcu łezka zakręciła się w oku. Stephen King w najlepszym wydaniu!

Przeczytana przez Filipa Kosiora  po prostu genialnie! Słucha się tego świetnie, bardzo wciąga i po prostu żywcem przenosi do świata z powieści. Mamy tu wszystko: płomienną miłość, szczyptę gansterki, tajemniczą króliczą norę, morderstwa, efekt motyla, sporą dawkę humoru, klimaty lat sześćdziesiątych i głównego super bohatera, którego nie da się nie lubić. Polecam tę...

Co za piękny wątek miłosny! Bardzo mi się podobała ta książka.

Co za piękny wątek miłosny! Bardzo mi się podobała ta książka.

Najlepsza książka Kinga jaką przeczytałem do tej pory. Historia jest dosyć długa i momentami mdła, ale jako całość jest na prawdę wzruszająca i wciągająca. Główny bohater jest postacią wzbudzająca sympatię i podczas czytania coraz bardziej wczuwasz się w jego życie i emocje. Dla lepszego zrozumienia wydarzeń warto wiedzieć cokolwiek o śmierci JFK, a także polecam zapoznać się z najciekawszymi teoriami na tem temat.

Najlepsza książka Kinga jaką przeczytałem do tej pory. Historia jest dosyć długa i momentami mdła, ale jako całość jest na prawdę wzruszająca i wciągająca. Główny bohater jest postacią wzbudzająca sympatię i podczas czytania coraz bardziej wczuwasz się w jego życie i emocje. Dla lepszego zrozumienia wydarzeń warto wiedzieć cokolwiek o śmierci JFK, a także polecam zapoznać...

Pomysł dobry, ale fabuła rozwleczona do granic (nie)wytrzymałości.

Pomysł dobry, ale fabuła rozwleczona do granic (nie)wytrzymałości.

Po lekturze dynamicznego „Węzła czasu” Mroza przesiadka na Kinga była jak zamiana bolidu na zabytkowy krążownik szos: niby luksusowy, ale rozpędza się wieki. Do momentu drugiego przejścia przez króliczą norę było ciekawie i dość dynamicznie, jednak gdy Jake Epping po raz drugi cofa się do 1958 roku, by powstrzymać zamach na Kennedy’ego, akcja, zamiast pędzić ku 22 listopada 1963, grzęźnie w setkach stron obyczajowych. King drobiazgowo oddaje klimat prowincjonalnej Ameryki z przełomu lat 50. i 60. – od zapachu spalin i dymu papierosowego przez smak piwa korzennego i muzykę z szaf grających aż po brudną codzienność segregacji rasowej. To kawał porządnej prozy o efekcie motyla i o tym, że przeszłość jest uparta i nie chce być zmieniana, ale zamiast adrenaliny poczułam senność w czasie tego niespiesznego spaceru po przeszłości.

Po lekturze dynamicznego „Węzła czasu” Mroza przesiadka na Kinga była jak zamiana bolidu na zabytkowy krążownik szos: niby luksusowy, ale rozpędza się wieki. Do momentu drugiego przejścia przez króliczą norę było ciekawie i dość dynamicznie, jednak gdy Jake Epping po raz drugi cofa się do 1958 roku, by powstrzymać zamach na Kennedy’ego, akcja, zamiast pędzić ku 22 listopada...

Ależ wszedłem w fabułę tej książki… co by było gdyby… trochę dywagacje, trochę pokaźnie faktów z innej strony, a gdyby historie można było nagiąć… naprawdę bardzo dobra pozycja. POLECAM

Ależ wszedłem w fabułę tej książki… co by było gdyby… trochę dywagacje, trochę pokaźnie faktów z innej strony, a gdyby historie można było nagiąć… naprawdę bardzo dobra pozycja. POLECAM

Gdyby tak można byłoby grzebać w przeszłości, zmieniać historię , a gdyby tak można by cofnąć swoje decyzje, jeden krok który prowadzi do tragedii . Niestety tak może tylko bohater Dallas 63 . Nam nie uda się cofnąć nawet momentu kiedy auto ochlapie nas na ulicy w deszczowy dzień .

Gdyby tak można byłoby grzebać w przeszłości, zmieniać historię , a gdyby tak można by cofnąć swoje decyzje, jeden krok który prowadzi do tragedii . Niestety tak może tylko bohater Dallas 63 . Nam nie uda się cofnąć nawet momentu kiedy auto ochlapie nas na ulicy w deszczowy dzień .

Kilka osób polecało mi tę książkę, ale dość długo nie mogłam się do niej przekonać, myśląc, że ani wątek sci-fi, ani historyczny nie są dla mnie czymś ciekawym.

Myliłam się. "Dallas '63" może i jest niezłą cegłówką, ale okazała się na tyle intrygująca i wciągająca, że w ogóle nie odczuwałam znużenia treścią. Główny bohater jest dość zwyczajną postacią, ale wydaje się na tyle rozsądny i sympatyczny, że mocno mu kibicowałam.
Podczas kilku zwrotów akcji czułam się realnie zaangażowana w fabułę i nawet odrobinę spociły mi się oczy.

Ciekawe, czy Lee Oswald realnie był tak paskudnym typem, jak przedstawiono go w tej książce.

Kilka osób polecało mi tę książkę, ale dość długo nie mogłam się do niej przekonać, myśląc, że ani wątek sci-fi, ani historyczny nie są dla mnie czymś ciekawym.

Myliłam się. "Dallas '63" może i jest niezłą cegłówką, ale okazała się na tyle intrygująca i wciągająca, że w ogóle nie odczuwałam znużenia treścią. Główny bohater jest dość zwyczajną postacią, ale wydaje się na...