Pokolenie

Wredni AKowcy i kryształy AL.

Wredni AKowcy i kryształy AL.

Tytuł "Pokolenie" wielu może kojarzyć z filmem Wajdy, ale scenariusz powstał właśnie na kanwie "Pokolenia" Czeszki.
Jeżeli ktoś spróbuję przeczytać kiedyś powieść (dobrą powieść) to musi wiedzieć kiedy ona powstała. A została wydana w 1951 roku, czyli w okresie szczytowego socrealizmu, czyli modelu kulturowego w którym jedynie słusznym mógł być bohater wierzący literalnie w ideę komunistyczną, a jego wróg ideowy (z reguły kojarzony z prawicą, sanacją) musiał być co najmniej szemranym osobnikiem, a najlepiej szują.
I książka jest raczej zapisem świadomości bohaterów kojarzonych z tymi, którzy mieli serce po lewej stronie. Młodzieży z batalionu Zośka, czy młodzieżówek NZS autor w powieści nie uwzględnił i to może tłumaczyć, że powieść nie miała szans na znalezienie się w dzisiejszym kanonie szkolnych lektur.
Ale ogólnie książka nieźle napisana i da się ją czytać nawet w dzisiejszych, odmiennie zorientowanych politycznie i kulturowo, czasach.

Tytuł "Pokolenie" wielu może kojarzyć z filmem Wajdy, ale scenariusz powstał właśnie na kanwie "Pokolenia" Czeszki.
Jeżeli ktoś spróbuję przeczytać kiedyś powieść (dobrą powieść) to musi wiedzieć kiedy ona powstała. A została wydana w 1951 roku, czyli w okresie szczytowego socrealizmu, czyli modelu kulturowego w którym jedynie słusznym mógł być bohater wierzący literalnie w...

„pokolenie” to realistyczna i dramatyczna opowieść o dojrzewaniu w czasie okupacji - o zagubieniu wobec niepewnych szans, strachu przed uczuciami i jednoczesnym garnięciu się do nich. o chęci dokonania rzeczy wielkich, w której drzemie młodzieńcza prostolinijność i przekonanie, że „tak trzeba”. postaci osadzone w środowiskach robotniczych opowiadają o rzeczywistości tamtych lat z innej perspektywy: są biedni, powoli przyuczają się do zawodu, łapią każdego możliwego zajęcia lub pracują w fabryce po kilkanaście godzin dziennie. włączając się do podziemnych ugrupowań przeżywają gorycz porażki powstania warszawskiego, żyjąc w konspiracji i wiecznym strachu o to, że wszędzie może czyhać zdrajca. całość napisana wrażliwym, plastycznym i gawędziarskim językiem wciąga, choć momentami chaos narracji przyćmiewa pozytywne wrażenia. z drugiej strony, to utwór zdecydowanie propagandowy, komunistyczny. nie brak w nim bezpośrednich pochwał dla stalina, wznoszenia za niego patetycznych toastów, zaprzeczania prawdy o zbrodni katyńskiej i przekonania, że idea komunizmu to synonim szczęścia. stężenie tych treści irytuje, ale dla obecnej tu perspektywy dojrzewania w czasie okupacji warto znieść te socrealistyczne niedogodności.

„pokolenie” to realistyczna i dramatyczna opowieść o dojrzewaniu w czasie okupacji - o zagubieniu wobec niepewnych szans, strachu przed uczuciami i jednoczesnym garnięciu się do nich. o chęci dokonania rzeczy wielkich, w której drzemie młodzieńcza prostolinijność i przekonanie, że „tak trzeba”. postaci osadzone w środowiskach robotniczych opowiadają o rzeczywistości tamtych...

"Pokolenie" - działania wojenne i powstanie w Warszawie widziane oczami Bohdana Czeszki. Co mi się podobało w tej powieści?- plastyczna urzekająca budowa zdań.
A poza tym bardzo się męczyłam czytając ze względu na zbytnią chaotyczność. Czasami nie wiedziałam o jaką postać chodzi w książce.
Ponadto powieść nie jest obiektywna(mija się czasami z prawdą historyczną, zachwala działania komunistów i pomoc Armii Czerwonej, a w złym świetle przedstawia AK-owców i NSZ.
Jest również wspomnienie o Katyniu - jako o zbrodni popełnionej przez Niemców.
Ale nie ma się co dziwić, gdyż Czeszko miał poglądy komunistyczne i tak przedstawił to w swojej książce, którą napisał w czasach komunizmu. Jest ona częściowo autobiograficzna. Czeszko walczył w powstaniu warszawskim w batalionie AL "Czwartaków" pełniąc funkcję szefa batalionu.
Pomijając to wszystko zastanawiam się, dlaczego będąc Polakami i walcząc o swój kraj nie wspierali się, a wręcz przeciwnie starali się wzniecać pomiędzy sobą nienawiść,jak w książce przedstawił Czeszko.

"Pokolenie" - działania wojenne i powstanie w Warszawie widziane oczami Bohdana Czeszki. Co mi się podobało w tej powieści?- plastyczna urzekająca budowa zdań.
A poza tym bardzo się męczyłam czytając ze względu na zbytnią chaotyczność. Czasami nie wiedziałam o jaką postać chodzi w książce.
Ponadto powieść nie jest obiektywna(mija się czasami z prawdą historyczną, zachwala...

"Pokolenie" - działania wojenne i powstanie w Warszawie widziane oczami Bohdana Czeszki. Co mi się podobało w tej powieści?- plastyczna urzekająca budowa zdań.
A poza tym bardzo się męczyłam czytając ze względu na zbytnią chaotyczność. Czasami nie wiedziałam o jaką postać chodzi w książce.
Ponadto powieść nie jest obiektywna(mija się czasami z prawdą historyczną, zachwala działania komunistów i pomoc Armii Czerwonej, a w złym świetle przedstawia AK-owców i NSZ.
Jest również wspomnienie o Katyniu - jako o zbrodni popełnionej przez Niemców.
Ale nie ma się co dziwić, gdyż Czeszko miał poglądy komunistyczne i tak przedstawił to w swojej książce, którą napisał w czasach komunizmu. Jest ona częściowo autobiograficzna. Czeszko walczył w powstaniu warszawskim w batalionie AL "Czwartaków" pełniąc funkcję szefa batalionu.
Pomijając to wszystko zastanawiam się, dlaczego będąc Polakami i walcząc o swój kraj nie wspierali się, a wręcz przeciwnie starali się wzniecać pomiędzy sobą nienawiść,jak w książce przedstawił Czeszko.

"Pokolenie" - działania wojenne i powstanie w Warszawie widziane oczami Bohdana Czeszki. Co mi się podobało w tej powieści?- plastyczna urzekająca budowa zdań.
A poza tym bardzo się męczyłam czytając ze względu na zbytnią chaotyczność. Czasami nie wiedziałam o jaką postać chodzi w książce.
Ponadto powieść nie jest obiektywna(mija się czasami z prawdą historyczną, zachwala...

Niestety dla mnie zbyt chaotyczna. Młodzi ludzie na wojnie, ale niestety tylko z jednego punktu widzenia.
Opisy bardzo piękne i bardzo działające na wyobraźnię.

Niestety dla mnie zbyt chaotyczna. Młodzi ludzie na wojnie, ale niestety tylko z jednego punktu widzenia.
Opisy bardzo piękne i bardzo działające na wyobraźnię.

Mam problem z takimi pisarzami. Czeszko może i miał talent, ale w życiu była to zwykła czerwona gnida. A ja nie potrafię tak całkowicie oddzielić wiedzy o życiu autora od czytanej książki. A samo "Pokolenie" ? Propagandowy gniot. Dzielna młodzież z komunistycznych bojówek i stojący "z bronią u nogi" AK-owcy.

Mam problem z takimi pisarzami. Czeszko może i miał talent, ale w życiu była to zwykła czerwona gnida. A ja nie potrafię tak całkowicie oddzielić wiedzy o życiu autora od czytanej książki. A samo "Pokolenie" ? Propagandowy gniot. Dzielna młodzież z komunistycznych bojówek i stojący "z bronią u nogi" AK-owcy.

O powstaniu warszawskim widzianym z innej perspektywy. Warto znać tę książkę, na pewno jest ciekawą podróżą w czasie, lecz jak dla mnie - miejscami nieco za ciężka. Powalające opisy, bardzo plastyczne, barwne.
Generalnie - polecam nie tylko historykom, ale każdemu.
Trochę szkoda, że nie jest w kanonie lektur, tworzyłaby ciekawą calość z "Kamieniami na szaniec" oraz innymi lekturami.

O powstaniu warszawskim widzianym z innej perspektywy. Warto znać tę książkę, na pewno jest ciekawą podróżą w czasie, lecz jak dla mnie - miejscami nieco za ciężka. Powalające opisy, bardzo plastyczne, barwne.
Generalnie - polecam nie tylko historykom, ale każdemu.
Trochę szkoda, że nie jest w kanonie lektur, tworzyłaby ciekawą calość z "Kamieniami na szaniec" oraz innymi...

Obrazowanie w tej powieści jest fantastyczne, choćby: "W nocy obudził ich głos syren, przyłączających się kolejno do ogólnego chóru. Wydawało się, że całe miasto wyje gardłami kominów, krzyczy ze strachu przed nalotem." "W południowej części miasta puchnie coraz bardziej kilka czarnych grzybów dymu." No rewelacja, ja jestem zachwycona. Fajne jest pokazanie czasu okupacji z "drugiej strony", tj. z punktu widzenia alowców. Cała współczesna propaganda wtłacza nam do głów obraz żołnierzy AK jako jedynych czynnych obrońców ojczyzny, patriotów, jak kamienie rzucanych przez Boga na szaniec...
Może dlatego, że nie skupiałam się na akcji jako na całości i książkę czytałam partiami, nie bardzo mogłam się połapać kto jest kim- za dużo postaci i pseudonimów, nie kojarzyłam ludzi. Niemniej jednak uważam, że ta książka jest warta uwagi, choćby przez plastyczny styl, który mnie tak urzekł.

Obrazowanie w tej powieści jest fantastyczne, choćby: "W nocy obudził ich głos syren, przyłączających się kolejno do ogólnego chóru. Wydawało się, że całe miasto wyje gardłami kominów, krzyczy ze strachu przed nalotem." "W południowej części miasta puchnie coraz bardziej kilka czarnych grzybów dymu." No rewelacja, ja jestem zachwycona. Fajne jest pokazanie czasu okupacji z...

"Feliks jest tlusty i ciezki. Dawid nie moze myslec o niczym innym, tylko o jego ludzkiej smierci, tak potwornej tutaj. Niosa tragi nisko, na opuszczonych rekach.
- Dlaczego niesiecie tak nisko swojego 'maharadżę'? - pyta SS-man na bramie. - Wyzej! Wyzej!
- To nie 'maharadża' - odwazyl sie powiedziec jeden z vorarbeiterow - to nasz 'kapo'.
- So was? - zdziwil sie SS-man i nic juz nie powiedzial, kiedy przekroczyli brame obozu niosac cialo Feliksa w opuszczonych rekach, nisko."

"Pokolnie" jest to ksiazka, ktora powinni przeczytac wszyscy bez wyjatku. Mozna powiedziec ze jest to po czesci pamietnik spoleczenstwa z okresu drugiej wojny swatowej, ze szczegolnym uwzglednieniem mlodzierzy, ich dorastania, przemyslen i zycia. Wydarzenia z powiesci niemal idealnie pokrywaja sie z zyciem Bohdana Czeszki, a co za tym idzie w utworze mozemy doszukiwac sie elementow autoportretu. Jurek to mlody intelektualista, wychowany w domu z tradycjami. Jednak nie on jedyny jest obdarzony cechami autora, maja je takze przyjaciele Jurka. Cala powiesc utozsamia sie z autorem i jego pokoleniem i to jest wlasnie fenomen calej ksiazki. Nie jest ona latwa, zabawna i prosta. Wrecz przeciwnie trudna, przeskakujaca miedzy watkami i bohaterami, potrafi namieszac, ale warta jest kazdej sekundy poswieconej na jej przeczytanie.

"Feliks jest tlusty i ciezki. Dawid nie moze myslec o niczym innym, tylko o jego ludzkiej smierci, tak potwornej tutaj. Niosa tragi nisko, na opuszczonych rekach.
- Dlaczego niesiecie tak nisko swojego 'maharadżę'? - pyta SS-man na bramie. - Wyzej! Wyzej!
- To nie 'maharadża' - odwazyl sie powiedziec jeden z vorarbeiterow - to nasz 'kapo'.
- So was? - zdziwil sie SS-man i...