Między prawami. Przedpiekle

Dobra policyjna opowieść. Dla mnie prequel po trylogii sygnowanej polskim nazwiskiem autorki. Dobrze się czyta.

Dobra policyjna opowieść. Dla mnie prequel po trylogii sygnowanej polskim nazwiskiem autorki. Dobrze się czyta.

Druga część serii z komisarzem Bergiem to brutalne zderzenie trzech światów: skorumpowanej polityki, bezwzględnej mafii i policji, która nie zawsze stoi po stronie prawa. Autorka rozpoczyna swoją opowieść z wysokiego C – morderstwem, w które uwikłani są ludzie z pierwszych stron gazet i funkcjonariusze policji. Komisarz Alan Berg, znany jako „Proca”, podejmuje nierówną walkę z układem, nieświadomy, że cena za odkrycie prawdy może być najwyższa.

Autorka od czasu debiutu wykonała ogromny krok naprzód. Jej styl jest unikatowy i świeży – potrafi budować ciężką, gęstą atmosferę, by za chwilę rozładować ją błyskotliwym żartem.
Język powieści jest dosadny. Wulgaryzmy nie rażą – budują realistyczny klimat brudnej, mrocznej Warszawy i pasują do profesji bohaterów. Konstrukcja fabuły jest tak zawiła i nieoczywista, że wymusza pełne skupienie, wielokrotnie wprawiając mnie w stan totalnego szoku. Największą zmianą na plus jest dynamika grupy. Alan Berg przestaje być „Zosią - Samosią”, a czytelnik ma okazję zżyć się z całym zespołem Szakala.


„Przedpiekle” to nie tylko thriller o wojnie narkotykowej i politycznych przekrętach. To głęboka historia o poszukiwaniu prawdy o sobie samym w świecie, który nie wybacza błędów.

Druga część serii z komisarzem Bergiem to brutalne zderzenie trzech światów: skorumpowanej polityki, bezwzględnej mafii i policji, która nie zawsze stoi po stronie prawa. Autorka rozpoczyna swoją opowieść z wysokiego C – morderstwem, w które uwikłani są ludzie z pierwszych stron gazet i funkcjonariusze policji. Komisarz Alan Berg, znany jako „Proca”, podejmuje nierówną...

Mroczna, klimatyczna i z dobrze skonstruowanym światem. Autorka umiejętnie gra emocjami czytelnika, a finał potrafi zaskoczyć. Świetna propozycja dla miłośników mocniejszych klimatów i gęstej atmosfery.

Mroczna, klimatyczna i z dobrze skonstruowanym światem. Autorka umiejętnie gra emocjami czytelnika, a finał potrafi zaskoczyć. Świetna propozycja dla miłośników mocniejszych klimatów i gęstej atmosfery.

Ciekawa, dynamiczna i wciągająca. Nie ma monotonii, szybko przeczytana.

Ciekawa, dynamiczna i wciągająca. Nie ma monotonii, szybko przeczytana.

Tak wciągający, że przepadłem na dobre kilka godzin. Zero dłużyzn, cały czas coś się dzieje. Trzyma poziom i napięcie do samego końca.

Tak wciągający, że przepadłem na dobre kilka godzin. Zero dłużyzn, cały czas coś się dzieje. Trzyma poziom i napięcie do samego końca.

No i stało się, trafiłam na kolejną bardzo dobrą serię kryminalną i to autorstwa zupełnie mi nieznanej pisarki. Polecam

No i stało się, trafiłam na kolejną bardzo dobrą serię kryminalną i to autorstwa zupełnie mi nieznanej pisarki. Polecam

Jak niesamowita jest twórczość Pani Katarzyny Żwirełło nie miałem świadomości aż do ostatnich dni, kiedy to prawie jednym tchem wciągnąłem aż dwa tytuły jej autorstwa, kończąc na niniejszym „Przedpieklu”. Książka jest najlepszym polskim kryminałem policyjnym, jaki do tej pory przeczytałem, a to wszystko głównie dzięki

AKCJI, która w niniejszym tytule ani chwili nie pozwala czytelnikowi zwolnić, a już na pewno usiąść spokojnie i z wolna, powiedzmy powieściowo, złapać oddech. Nie znaczy to, że Autorka gna na złamanie karku i niczym ślepy koń na wielkiej pardubickiej, nie widzi przeszkód, aby zarzucać czytelnika tanim „kinem” akcji. Co to, to nie. Każdy element powieści, będąc idealnie wyważonym, pozwala dozować wrażenia i płynnie z adekwatnym do danego momentu powieści przyspieszyć, lub zwolnić, co jest nie lada umiejętnością i naprawdę cenną umiejętnością pisarską. Ale najważniejsze w cyklu „między prawami” jest to jak Żwirełło, pisząca także pod pseudonimem Vera Eikon, zbudowała

BOHATERÓW. Główny bohater, Alan Berg, pseudonim Proca, oficer Centralnego Biura Śledczego Policji z wydziału narkotykowego nie jest typowym policyjnym wykidajło, nieśmiertelnym, super uzdolnionym czy (przy okazji) naszpikowanym patologią czy innym „twardym” doświadczeniem życiowym. Owszem, jest szefem, nieustępliwym i dość solidnym charakterologicznym, nieco aroganckim typem. Ale Autorka, w przeciwieństwie do bolączek wielu tego typu książek, nie uczyniła z historii bohatera głównej myśli powieści. Mamy oczywiście jakąś tam nieszczęśliwą historię z dzieciństwa i mniej lub bardziej doskwierające problemy życiowe, ale też nie są one windowane do roli drogowskazu, są obecne, są powracające, ale stonowane – tak, że nie przeszkadzają w historii, która płynie. Oficer ów, przewodzi całej spec-grupie o bardzo fajnie dobranej nazwie, „Szakal”. Co ciekawe, w wielu powieściach, gdzie bohaterów jest wielu, nie sposób ich spamiętać, czasem można nawet pomylić, natomiast w Przedpieklu każdy bohater jest charakterystyczny, ale nie po grecku przesadzony, wyrazisty, ale nie przekoloryzowany. Mają Ci policjanci specyficzne ksywy, nieco odzwierciedlające ich cechy (w niektórych przypadkach),ale wioską Smerfów bym tego nie nazwał (pun not intended).

ZAWIŁOŚĆ intrygi jest tutaj przepyszna! Każdy czytelnik, a już na pewno fan kryminałów powinien być zadowolony. Zależności, siatki kontaktów, kto komu co i dlaczego – to jest doprowadzone do perfekcyjnej złożoności, powoli rozpakowywanej czytelnikowi działaniami policji i, oczywiście, głównego bohatera. Alan Berg się stara, robi co może, przy czym często popada w konflikt ze swoimi przełożonymi, gdzie ukazuje się czytelnikowi realia pracy w Policji oraz wiele innych czynników rzeczywistości towarzyszącym walce dobra ze złem w tej materii, co wskazywać może tylko na niesamowity

WARSZTAT Autorki, i solidne przygotowania do popełnienia niniejszej powieści. Naprawdę duża wiedza na temat pracy w Policji i szeregu technik śledczych, przesłuchań i dochodzenia jako takiego. Nie wspominam już o broni, balistyce czy sekcjach zwłok. Na tym etapie możemy powrócić śmiało do bohaterów i akcji, czego nierozerwalnym elementem są

EMOCJE bohaterów, myśli im towarzyszące. Za każdym razem, kiedy piszę w recenzji o tego typu tematach, jestem zafascynowany, jaką trzeba mieć zdolność, żeby tak uchwycić ludzkie uczucia, takie jak miłość, strach, żal, smutek czy gniew. Nie mówiąc już o nienawiści czy sumie tego wszystkiego, na co składa się ludzka osobowość, które z kolei tak dobrze sportretowała Autorka.

FABULARNIE oczywiście jest bardzo gęsto i bardzo ciekawie. CBA, afery korupcyjne, mafia, narkotyki i umierające młode prostytutki, a także, a jakże, brudni gliniarze. Mieszanka wspaniała.

Przedpiekle to drugi tom cyklu między prawami, tak jak poprzedni, ten również jest dobry, i nie tylko trzyma poziom poprzedniego, ale dodaje wartości i po lekturze naprawdę mam ochotę sięgnąć już po tom następny.
Książkę przeżyłem w towarzystwie Przemysława Bluszcza, który nieco wpłynął na pozytywny odbiór powieści, idealnie oddając klimat tego Kryminału.

Czy polecam? Oczywiście.

25.05.2023 r.

Jak niesamowita jest twórczość Pani Katarzyny Żwirełło nie miałem świadomości aż do ostatnich dni, kiedy to prawie jednym tchem wciągnąłem aż dwa tytuły jej autorstwa, kończąc na niniejszym „Przedpieklu”. Książka jest najlepszym polskim kryminałem policyjnym, jaki do tej pory przeczytałem, a to wszystko głównie dzięki

AKCJI, która w niniejszym tytule ani chwili nie pozwala...

Vera Eikon (czyli Katarzyna Woźniak) ma specyficzny i unikalny styl, który powoduje, że jej kryminał nie jest kolejnym, przewidywalnym klonem innego kryminału - rzeczywiste problemy są opisane bez pudrowania, bohaterowie jak żywi, szalone tempo akcji, lekki humor i nieszczególnie liniowa fabuła dopełniają całości.

Ten konkretny kryminał dotyczy politycznego przekrętu przemieszanego z niewyjaśnionymi zabójstwami, korupcją oraz gangami i mafią narkotykową, z Warszawą w tle. Ostrzegam, niestety nie brakuje przemocy, brutalności, wulgaryzmów i przekleństw.
W książce zastosowano nietuzinkowy manewr w postaci rozpoczynania poszczególnych rozdziałów cytatami bohaterów, zapowiadającymi przyszłe zdarzenia.
Książka przeczytana w 2020 roku.

Vera Eikon (czyli Katarzyna Woźniak) ma specyficzny i unikalny styl, który powoduje, że jej kryminał nie jest kolejnym, przewidywalnym klonem innego kryminału - rzeczywiste problemy są opisane bez pudrowania, bohaterowie jak żywi, szalone tempo akcji, lekki humor i nieszczególnie liniowa fabuła dopełniają całości.

Ten konkretny kryminał dotyczy politycznego przekrętu...

Dalsze losy komisarza Alana Berga. W małżeństwie się nie układa, w pracy przełożony też rzuca kłody pod nogi. Żoliborska mafia za to rozwija się jak kwiat wiosenny. Handel narkotykami kwitnie, a do tego dochodzą sprawy morderstwa kobiet i uprowadzenie dziecka. Grupa ,,Szakala" ma pełne ręce roboty, a dowódca nowe plany na przyszłość. Polecam fanom polskich kryminałów.

Dalsze losy komisarza Alana Berga. W małżeństwie się nie układa, w pracy przełożony też rzuca kłody pod nogi. Żoliborska mafia za to rozwija się jak kwiat wiosenny. Handel narkotykami kwitnie, a do tego dochodzą sprawy morderstwa kobiet i uprowadzenie dziecka. Grupa ,,Szakala" ma pełne ręce roboty, a dowódca nowe plany na przyszłość. Polecam fanom polskich kryminałów.

• PRZEDPIEKLE • VERA EIKON
KATARZYNA ŻWIREŁŁO

Macie książkowych Crushów ? Innymi słowy, fikcyjnych bohaterów, w których moglibyście się zakochać? Ja mam kilku🤭😅🥹
Alan Berg jest jednym z nich!
Alan Berg🥰 Berg Alan🥰 Patrycja i Alan Bergowie🤣🤣 i żyli długo i szczęśliwie!🤣🤣❤️ the end! omójboże czy ja to właśnie napisałam? Nieeee to niemożliwe🤭😂 Pomyślałam tylko. Pomyślałam, prawda?

"Każdy człowiek musi przejść w życiu przez piekło. Przynajmniej raz".

Drugi tom cyklu "Między prawami" okazał się jeszcze lepszy niż poprzedni! Nigdy nie przypuszczałam, że powieści sensacyjne, napisane twardo i po męsku opisujące trudy pracy operacyjnej policjantów cbś mogą mnie tak zaciekawić! Na pewno w dużej mierze jest to zasługa głównego bohatera, którego szczerze uwielbiam. Myślę również, że istotną rolę odgrywa pięknie wykonany reserch, duża znajomość tematu i wiarygodność jaka bije z książek Katarzyny Żwirełło. Polityka, mafia, tajne służby. Prostytucja, narkotyki, zbrodnie. Oj drodzy państwo dzieję się, dzieje! Nie inaczej jest w życiu prywatnym Berga, o pseudonimie "Proca". Separacja z żoną, romans, próby ratowania przyjeciela, który znalazł się w sporych tarapatach, a to i tak nie wszystko! Życie ciosa Berga z każdej strony odciągając go od dwóch prowadzonych przez niego spraw. Nie jest lekko pogodzić życie prywatne z zawodowym, gdy te jest śmiertelnie niebezpieczne. Wielkie brawa dla autorki za fantastyczną kreację bohaterów pierwszo- i drugoplanowych. Podczas czytania na prawdę ma się poczucie, że każdego z nich doskonale się zna.
Zaskoczyło mnie zakończenie książki, gdy Alan podjął pewną decyzję, która zapewne mocno namiesza w części kolejnej. Już nie mogę doczekać się czytania!

• PRZEDPIEKLE • VERA EIKON
KATARZYNA ŻWIREŁŁO

Macie książkowych Crushów ? Innymi słowy, fikcyjnych bohaterów, w których moglibyście się zakochać? Ja mam kilku🤭😅🥹
Alan Berg jest jednym z nich!
Alan Berg🥰 Berg Alan🥰 Patrycja i Alan Bergowie🤣🤣 i żyli długo i szczęśliwie!🤣🤣❤️ the end! omójboże czy ja to właśnie napisałam? Nieeee to niemożliwe🤭😂 Pomyślałam tylko. Pomyślałam,...