Nie myśl, że znikną

Jak się okazuje, nie wiedziałem o pierwszym tomie. Może wrócę kiedyś do niego. O ile będę pamiętał ;-)

Jak się okazuje, nie wiedziałem o pierwszym tomie. Może wrócę kiedyś do niego. O ile będę pamiętał ;-)

Książka wydana w 2017 roku, zakończenie sugeruje, że będzie ciąg dalszy. jest rok 2024 i trzeci tom nie pojawił się na rynku. przy promocji tomu drugiego w wywiadzie udzielonym przez pana Marcina Grygiera w polskim radiu autor mówił, że to będzie tryptyk. co się więc stało? a główny bohater komisarz Walter przez bezkompromisowość względem przestępców i pewien wewnętrzny mrok przypomina mi komisarza Kruka bohatera kryminałów pana Piotra Górskiego.

Książka wydana w 2017 roku, zakończenie sugeruje, że będzie ciąg dalszy. jest rok 2024 i trzeci tom nie pojawił się na rynku. przy promocji tomu drugiego w wywiadzie udzielonym przez pana Marcina Grygiera w polskim radiu autor mówił, że to będzie tryptyk. co się więc stało? a główny bohater komisarz Walter przez bezkompromisowość względem przestępców i pewien wewnętrzny...

Dalszy ciąg historii komisarza Waltera trzyma poziom. Grygier ma lekki, przyjemny styl pisania dzięki czemu postacie są ludzkie, a akcja nie nudzi. Bardzo dobry kryminał.

Dalszy ciąg historii komisarza Waltera trzyma poziom. Grygier ma lekki, przyjemny styl pisania dzięki czemu postacie są ludzkie, a akcja nie nudzi. Bardzo dobry kryminał.

To drugie spotkanie z autorem. Pierwsza i druga część przesłuchane. Pierwsza część bardzo mi się podobała. Druga już trochę mniej. Trochę pogmatwana i miejscami mało realna.

To drugie spotkanie z autorem. Pierwsza i druga część przesłuchane. Pierwsza część bardzo mi się podobała. Druga już trochę mniej. Trochę pogmatwana i miejscami mało realna.

Poprzednia część była znacznie lepsza, ta robi wrażenie nieco chaotycznej, jest też mniej realistyczna, miejscami nudnawa. Jakiś poziom jednak trzyma, da się przeczytać bez cierpienia.

Poprzednia część była znacznie lepsza, ta robi wrażenie nieco chaotycznej, jest też mniej realistyczna, miejscami nudnawa. Jakiś poziom jednak trzyma, da się przeczytać bez cierpienia.

Świetnie napisana książka, ciekawie poprowadzony wątek kryminalny. Troszkę drażnił mnie brak konsekwencji w dialogach ślaskich dzieciaków: raz mówili w dialekcie, raz po polsku. No i fajnie by było pokusić się o śląski zapis. Postać komisarza trochę tendencyjna, ale nie drażniła. Szkoda że wątek alkoholizmu został potraktowany dość płasko, ale nie każdy jest Jakubem Żulczykiem ;)
Najważniejsze jest jednak to, że pan Marcin Grygier po prostu świetnie pisze :)

Świetnie napisana książka, ciekawie poprowadzony wątek kryminalny. Troszkę drażnił mnie brak konsekwencji w dialogach ślaskich dzieciaków: raz mówili w dialekcie, raz po polsku. No i fajnie by było pokusić się o śląski zapis. Postać komisarza trochę tendencyjna, ale nie drażniła. Szkoda że wątek alkoholizmu został potraktowany dość płasko, ale nie każdy jest Jakubem...

Dobrze się to czyta. No i akcja osadzona na Górnym Śląsku.

Dobrze się to czyta. No i akcja osadzona na Górnym Śląsku.

Och jak mnie autor wkurzył już na samym wstępie!
To przesada tak wesoło uśmiercać kolejne kobiety w życiu komisarza...
Gruba przesada. Ta część bez partnerki zrobiła się jakaś pusta....

Och jak mnie autor wkurzył już na samym wstępie!
To przesada tak wesoło uśmiercać kolejne kobiety w życiu komisarza...
Gruba przesada. Ta część bez partnerki zrobiła się jakaś pusta....

Jest to drugie spotkanie, po debiutanckiej książce Marcina Grygiera „Nie patrz w tamtą stronę” z nadkomisarze Romanem Walterem.
Tym razem w chorzowskim parku odnaleziono półnagie zwłoki mężczyzny ze zmasakrowana twarzą i butelką w odbycie. Kilka dni później znaleziono zwłoki wspólnika pierwszej ofiary a zarazem kochanka.
Walter oddelegowany na Śląsk zabiera się za prowadzenie śledztwa.
Mroki przeszłości jednak wciąż podążają za komisarzem.
Sprawy nie ułatwia prokurator Jarząbek oraz jego bratanek, starający się robić karierę w policji dzięki znajomością wuja.
Pojawia się tajemnicza Luiza, podająca się za córkę zmarłego brata Waltera „a za nią podąża chaos i zamieszanie”
Po dobrym debiucie przyszedł czas na kolejną powieść i tym razem niestety nie jest już tak dobrze, jednak warto przeczytać – szczególnie że zakończenie sugeruje ciąg dalszy.
Akcja powoli rozkręca się, nabiera właściwego tempa i coraz bardziej jest zagmatwana a do tego dochodzi mieszanie dwóch płaszczyzn czasowych. Pomysł dobry, wykonanie trochę gorzej, zaskakujące zakończenie trochę za spokojne i za bardzo wydumane psuje obraz całości.

Jest to drugie spotkanie, po debiutanckiej książce Marcina Grygiera „Nie patrz w tamtą stronę” z nadkomisarze Romanem Walterem.
Tym razem w chorzowskim parku odnaleziono półnagie zwłoki mężczyzny ze zmasakrowana twarzą i butelką w odbycie. Kilka dni później znaleziono zwłoki wspólnika pierwszej ofiary a zarazem kochanka.
Walter oddelegowany na Śląsk zabiera się za...

Mam jakieś nieodparte wrażenie, że komisarza Waltera prześladuje pech!
Szczerze przyznam, rzadko spotykane ale ta druga część spodobała mi się bardziej! Bardzo ciekawa fabuła, nie mogłam się oderwać żeby tylko dowiedzieć się co będzie dalej.
Historia jednak niedokończona... czekam na trzecią część :)

Mam jakieś nieodparte wrażenie, że komisarza Waltera prześladuje pech!
Szczerze przyznam, rzadko spotykane ale ta druga część spodobała mi się bardziej! Bardzo ciekawa fabuła, nie mogłam się oderwać żeby tylko dowiedzieć się co będzie dalej.
Historia jednak niedokończona... czekam na trzecią część :)