Zemsta

Kurcze, kiedyś lubiłam Villemo, a teraz po tych wszystkich jej przygodach, chyba wyszła mi bokiem. :/ szkoda. ale może ta infantylność już nie na mój wiek?

Kurcze, kiedyś lubiłam Villemo, a teraz po tych wszystkich jej przygodach, chyba wyszła mi bokiem. :/ szkoda. ale może ta infantylność już nie na mój wiek?

,,Zemsta" to bezpośrednia kontynuacja ,,Zimowej zawieruchy" prawie w całości skoncentrowana na osobie Villemo. Jednak sama Villemo to już nie ta sama dziewczyna, którą poznaliśmy we wcześniejszym tomiku. Romantyczna, naiwna dziewczynka zniknęła a na jej miejscu pojawiła się dojrzalsza, pogrążona w żałobie młoda kobieta, która na nowo musi odkryć co jest ważne w jej życiu. Początkowo jej zachowanie budzi trwogę w rodzicach i rodzinie bo każdemu brakuje niefrasobliwej ale radosnej pannicy. Jednak nie tylko własne uczuciowe rozterki powinny spędzać sen z powiek mieszkańcom trzech zagród. Jeszcze nie zdają sobie sprawy z tego, że jest ktoś dla kogo wydarzenia jakie się rozegrały rok wcześniej nadal są żywe i pała zemstą. A tym na kim szczególnie chce się zemścić jest właśnie Villemo.

,,Zemsta" ma zupełnie inny klimat niż poprzedni tom. Tutaj tło społeczne zostało zepchnięte na dalszy plan, ustępując emocjonalnego i uczuciowemu dojrzewaniu dziewczyny. Przechodzi ona ogromną przemianę, zaczyna zdawać sobie sprawę z własnej zmysłowości oraz uświadamiać sobie jak ogromny błąd popełniła zakochując się w Eldarze. Jakże wielkie będzie jej zaskoczenie gdy uświadomi sobie kto tak naprawdę jest prawdziwym obiektem jej westchnień. Oczywiście nie byłby to dobry tom Sagi gdyby był pozbawiony dramatycznej akcji i nieoczekiwanych jej zwrotów. Wreszcie w jakiejś formie objawi się dar Villemo, zapowiadający to do czego została powołana.

Z ogromną przyjemnością i zaciekawieniem obserwuje się kolejne dramatyczne przygody młodziutkiej Villemo. Jest to postać nietuzinkowa, bardzo emocjonalna i kierująca się sercem, dlatego dobrze, że pozwolono jest dorastać i zmieniać się na przestrzeni kilku tomików, dzięki czemu staje się ona bliższa i bardziej wyrazista.

,,Zemsta" to bezpośrednia kontynuacja ,,Zimowej zawieruchy" prawie w całości skoncentrowana na osobie Villemo. Jednak sama Villemo to już nie ta sama dziewczyna, którą poznaliśmy we wcześniejszym tomiku. Romantyczna, naiwna dziewczynka zniknęła a na jej miejscu pojawiła się dojrzalsza, pogrążona w żałobie młoda kobieta, która na nowo musi odkryć co jest ważne w jej życiu....

Uwielbiam!

Uwielbiam!

Mam ewidentnie problem z dwoma ostatnimi tomami SoLL. Nie wiem czy to kwestia tego, że mi się znudziła ta seria, czy nie interesują mnie za bardzo bohaterowie, którzy w niej obecnie odgrywają najistotniejsze role. Wolałam chyba jak książka skupiała się na większej ilości bohaterów, tutaj mamy w zasadzie tylko Villemo i Dominika. Chyba wolałam kiedy poruszane były bardziej obyczajowe perypetie bohaterów. Nie wiem sama ale ten tom podobnie jak poprzedni jest nudny i mnie nie zainteresował.
Robię przerwę od SoLL na jakiś czas, to na pewno.

Mam ewidentnie problem z dwoma ostatnimi tomami SoLL. Nie wiem czy to kwestia tego, że mi się znudziła ta seria, czy nie interesują mnie za bardzo bohaterowie, którzy w niej obecnie odgrywają najistotniejsze role. Wolałam chyba jak książka skupiała się na większej ilości bohaterów, tutaj mamy w zasadzie tylko Villemo i Dominika. Chyba wolałam kiedy poruszane były bardziej...

Standardowa jak cała seria wstecz. Marna jakość i jeszcze marniejsze epitety. Ogólnie książka gazetowa, bardzo mało ambitna. Ogólny zarys sagi jest ciekawy, ale jej części składowe są tak naiwne, że głowa mała.

Albo ja jako czytelnik, jestem już o wiele bardziej wymagający.

Standardowa jak cała seria wstecz. Marna jakość i jeszcze marniejsze epitety. Ogólnie książka gazetowa, bardzo mało ambitna. Ogólny zarys sagi jest ciekawy, ale jej części składowe są tak naiwne, że głowa mała.

Albo ja jako czytelnik, jestem już o wiele bardziej wymagający.

Widzę, że z Golden trio Sagi o Ludziach Lodu jeszcze długo z nami pozostaną. Chyba najdłużej wałkowane pokolenie. Dlatego uznałam, że pora na przerwę między tomem wcześniejszym, a tym.

Te książki się po prostu chłonie. I to nawet nie jest zasługa fabuły, bo w niej nie jest nic takiego cudownego. Myślę że to po prostu kwestia historii. Dla mnie to jak granie w Simsy, gdzie wymyślamy historie dla coraz to nowszego pokolenia. W sumie tak samo traktuje się tu starszych: jako już niepotrzebne postaci w historii i są tylko tłem, raz na jakiś czas pokażą się na scenie, ale w większości przypadków po prostu zlewają się ze sobą i nie mają indywidualnych charakterów.

Historia ta jednak była slabsza niż moja ulubiona historia Mikaela. Ale chyba lepsza niż poprzednia o samej Villemo.

Widzę, że z Golden trio Sagi o Ludziach Lodu jeszcze długo z nami pozostaną. Chyba najdłużej wałkowane pokolenie. Dlatego uznałam, że pora na przerwę między tomem wcześniejszym, a tym.

Te książki się po prostu chłonie. I to nawet nie jest zasługa fabuły, bo w niej nie jest nic takiego cudownego. Myślę że to po prostu kwestia historii. Dla mnie to jak granie w Simsy, gdzie...

Tym razem pisarka postanowiła wyhamować aby skupić się na jednym pokoleniu. Losy Villemo oraz jej kuzynów i kuzynki, znanych i zaprzyjaźnionych z dzieciństwa, jest tu rozwinięte i w ciekawy sposób pokazane. To powieść dla wrażliwych serc na innych. Czy to ckliwe? Nie. To przeżycia młodej dziewczyny patrzącej ufnie, z miłością na świat i ludzi, gdzie niewinne, szczere emocje i uczucia, stoją w sprzeczności z brutalnym światem oraz przeszłością jej rodu. Co dalej z Villemo, Dominikiem i kuzynami? Czas pokarze.

Tym razem pisarka postanowiła wyhamować aby skupić się na jednym pokoleniu. Losy Villemo oraz jej kuzynów i kuzynki, znanych i zaprzyjaźnionych z dzieciństwa, jest tu rozwinięte i w ciekawy sposób pokazane. To powieść dla wrażliwych serc na innych. Czy to ckliwe? Nie. To przeżycia młodej dziewczyny patrzącej ufnie, z miłością na świat i ludzi, gdzie niewinne, szczere emocje...

SoLL zaczęłam czytać po raz trzeci. Za każdym razem dobrnęłam trochę dalej. Tym razem zatrzymuję się na tomie 11. Dalej nie dam rady. Ckliwe to, zbyt idealne, przesłodzone, nie ma ani czarów, ani magii.
Dla mnie to koniec przygody.
Sądząc po opiniach innych teraz zostałabym ukamienowana😉

SoLL zaczęłam czytać po raz trzeci. Za każdym razem dobrnęłam trochę dalej. Tym razem zatrzymuję się na tomie 11. Dalej nie dam rady. Ckliwe to, zbyt idealne, przesłodzone, nie ma ani czarów, ani magii.
Dla mnie to koniec przygody.
Sądząc po opiniach innych teraz zostałabym ukamienowana😉

Ach ta Villemo: jak na nią nie polują, to porywają... Jak nie zakocha się w zbójcy, to... Przestać słuchać tej części nie potrafiłam!

Ach ta Villemo: jak na nią nie polują, to porywają... Jak nie zakocha się w zbójcy, to... Przestać słuchać tej części nie potrafiłam!

Po dwóch poprzednich tomach nareszcie!!!

Po dwóch poprzednich tomach nareszcie!!!