Czerwona woda. Opowieść wakacyjna

Fabuła książki umiejscowiona jest w pewnej greckiej wsi, którą zresztą znam, jeden z głównych bohaterów - Petros też istnieje:) To miłe czytać o miejscu, w którym się bywało niejeden raz :) To nie jest klasyczna powieść, podtytuł nieco sugeruje, że będzie to lekka, łatwa i przyjemna opowieść na plażę. No nie. To zlepek wspomnień, przemyśleń, wydarzeń układający się jednak w logiczną, choć niełatwą całość. Ja akurat lubię takie książki.

Fabuła książki umiejscowiona jest w pewnej greckiej wsi, którą zresztą znam, jeden z głównych bohaterów - Petros też istnieje:) To miłe czytać o miejscu, w którym się bywało niejeden raz :) To nie jest klasyczna powieść, podtytuł nieco sugeruje, że będzie to lekka, łatwa i przyjemna opowieść na plażę. No nie. To zlepek wspomnień, przemyśleń, wydarzeń układający się jednak w...

Fabuła nie wciągała, wątki poprowadzone miernie, a ich zakończenia niczego nie wnosiły. Czytanie jej uważam za stratę czasu.
Właściwie nie wiem po co autor to napisał.

Fabuła nie wciągała, wątki poprowadzone miernie, a ich zakończenia niczego nie wnosiły. Czytanie jej uważam za stratę czasu.
Właściwie nie wiem po co autor to napisał.

"Czerwona woda. Opowieść wakacyjna" Mariusza Bylińskiego to nie jest łatwa lektura, mimo, iż ma niewiele stron. Opowieść wakacyjna mogłaby się kojarzyć z czymś lekkim, przyjemnym o dobrym zakończeniu, a nic takiego nie mogę powiedzieć o tej książce. Tak naprawdę to bardzo wymagająca lektura o nietypowej formie, przekaz jest jakby z boku, z wielkim dystansem, nieczuły.

Akcja książki rozgrywa się w niewielkim, acz uroczym greckim miasteczku, gdzie istnieje źródło z czerwoną wodą. Uważane jest za lecznicze w wieloraki sposób i stanowi najważniejszą atrakcję w okolicy. Prawdę powiedziawszy całą mocą tej czerwonej wody, jak wszyscy zwykli nazywać cudowne źródło, jest wiara ludzi. Wiara nie tylko we właściwości lecznicze, ale jakieś takie poczucie, że właśnie w tym miejscu można odmienić swoje życie.

Bohaterów jest wielu w tej historii. Mamy Petrosa, Alieksija, Taniego, Barbarę i innych. Wszyscy są albo mieszkańcami miasteczka, albo turystami, którzy przyjeżdżają by zażyć drogocennych właściwości ze źródła czerwonej wody. Jednak czy tylko po to?

To opowieść o zagubieniu tak naprawdę. Nikt chyba nie czuje się szczęśliwy czy usatysfakcjonowany swoim życiem. Każdy popełnił wiele błędów, podjął decyzje, które do dziś wyciągają po człowieka ręce i dręczą go wyrzutami. Właściwie nie można tutaj mówić o jednej historii, jest ich wiele. To skomplikowane ludzkie życia, zebrane razem i przeplecione w tym miejscu, w sposób nienaturalny i sztuczny. Sztucznie bowiem uśmiechamy się do sąsiada z pokoju obok, kiedy wciąż łakniemy samotności, lub czując się samotni nie potrafimy odnaleźć się pośród ludzi.

Mariusz Byliński, jako socjolog i filozof z wykształcenia, przemycił nam do książki swoisty konflikt osobowości samej w sobie, jak i jej samej ze światem zewnętrznym. Dodatkowo wprowadza czytelnika w pewien mrok sumienia. Sumienie, które dręczy z różnych przyczyn, bo nie chodzi wyłącznie o złe uczynki, które popełniliśmy. To sumienie jest jakby alter ego, odzywa się, przypomina, przyzywa i niszczy w pewien sposób. Oznaka człowieczeństwa zaczyna odbierać to człowieczeństwo, karczować człowieka tak, że zostaje jakąś skorupą, pozornie nierozumną, zamkniętą w swoich ścianach, w swoim świecie.

Więcej informacji o książce znajdziecie na moim blogu.

"Czerwona woda. Opowieść wakacyjna" Mariusza Bylińskiego to nie jest łatwa lektura, mimo, iż ma niewiele stron. Opowieść wakacyjna mogłaby się kojarzyć z czymś lekkim, przyjemnym o dobrym zakończeniu, a nic takiego nie mogę powiedzieć o tej książce. Tak naprawdę to bardzo wymagająca lektura o nietypowej formie, przekaz jest jakby z boku, z wielkim dystansem,...

Ksiazka nudna jak flaki z olejem, denerwujaca. Nie wiadomo co autor chce nam przez nia przekazac... Nie widze w niej nic glebokiego, mialka papka. Jednak wakacyjnego srodziemnomorskiego klimatu nie mozna jej odmowic.

Ksiazka nudna jak flaki z olejem, denerwujaca. Nie wiadomo co autor chce nam przez nia przekazac... Nie widze w niej nic glebokiego, mialka papka. Jednak wakacyjnego srodziemnomorskiego klimatu nie mozna jej odmowic.

Nie udało mi się przeczytać jej do końca. Nie podobała mi się.

Nie udało mi się przeczytać jej do końca. Nie podobała mi się.

Czy wakacje to czas, kiedy można zapomnieć o sumieniu? Odpocząć od wyboru pomiędzy dobrem a złem. Nie ponosić konsekwencji kroków postawionych w przeszłości na niewłaściwej drodze. Zamknąć drzwi na klucz, wziąć walizkę lub plecak i zafundować sobie letnie, greckie zapomnienie?
Czytając książkę Mariusza Bylińskiego „Czerwona woda. Opowieść wakacyjna” każdy może znaleźć swoją odpowiedź. Dla każdego też może być to inna wakacyjna opowieść. Wielką zaletą tej książki jest bowiem jej wielowymiarowość. Autor stawia wyzwanie czytelnikowi, nie podając niczego na tacy. To od odbiorcy zależy ile weźmie dla siebie. Przede wszystkim jest to zasługa języka powieści. Precyzyjnie i z wielkim wyczuciem dobranych słów, poukładanych w syntetyczne, proste zdania niosące w sobie bogactwo wrażeń, historii i zawiłości ludzkiej natury. Treści tym bogatszych, im większa wrażliwość, wyobraźnia i uwaga czytelnika. Powieść jest też świetnie skonstruowana. Kadry z życia bohaterów zdają się krążyć przed oczami, najpierw leniwie, wakacyjnie, potem zaczynają się do siebie zbliżać, wzajemnie przenikać, wirować coraz szybciej aż do nieoczekiwanego finału. Barbara, Petros, Tani, Nikos, Dziewczyna przytulona do piasku. Grecja.
Czy wakacje to czas, kiedy można zapomnieć o sumieniu? Gorąco polecam.

Czy wakacje to czas, kiedy można zapomnieć o sumieniu? Odpocząć od wyboru pomiędzy dobrem a złem. Nie ponosić konsekwencji kroków postawionych w przeszłości na niewłaściwej drodze. Zamknąć drzwi na klucz, wziąć walizkę lub plecak i zafundować sobie letnie, greckie zapomnienie?
Czytając książkę Mariusza Bylińskiego „Czerwona woda. Opowieść wakacyjna” każdy może znaleźć swoją...

„Czerwona woda” Mariusza Bylińskiego nosi miano „opowieści wakacyjnej”, lecz jej charakter jest głębszy niż to się na początku wydaje. Akcja toczy się w malowniczym greckim miasteczku, gdzie główną atrakcją jest źródło leczniczej wody. Czerwona woda "płynie sama z siebie. A może jest tylko częścią wielkiej rzeki, która wije się gdzieś głęboko pod ziemią,w skamieniałej otchłani i wytryskuje na powierzchni źródłami o różnych kolorach: czerwona woda, niebieska, pomarańczowa, w zielone kropki, cętkowana brokatem." Ludzie wierzą w jej cudowne właściwości. Ta wiara, jak każda inna, dostarcza im nadziei, że zdołają odmienić swoje życie. Naprawić wszystko, co sprawia, że czują się nieszczęśliwi.

Bohaterami książki są mieszkańcy miasteczka oraz turyści przyjeżdżający tam na wakacje. To ludzie zagubieni i pragnący odnaleźć spokój. Zastanawiają się nad sensem minionych lat, pogrążają we wspomnieniach. Szukają odpowiedniej drogi, którą warto by było podążyć. To nie jest łatwe, nigdy nie ma pewności, że wybór będzie właściwy. Przychodzi jednak czas, w którym trzeba zaryzykować stawiając wszystko na jedną kartę. Ale czy tracąc, można odzyskać chęć i radość z życia? Przekonajcie się czytając tę książkę.

„Czerwona woda” to powieść o uczuciach takich jak miłość, zazdrość i nienawiść, które potrafią zawładnąć człowiekiem sprawiając, że traci on kontrolę nad sobą. To opowieść o przyzwyczajeniach utrwalających rutynę. Może ona spowodować utratę świeżego spojrzenia na otaczającą rzeczywistość. I nie ma znaczenia czy jest się Panem Pedrosem, właścicielem pensjonatu; niemym Tanim, rozmawiającym w myślach z samym sobą, czy turystką Barbarą, borykającą się ze zdradą. Łączy ich jedna ważna rzecz - są ludźmi zagubionymi w prozie życia.

Mariusz Byliński szuka nowych form przekazu myśli. „Czerwona woda” to jego druga po „Historii Nie-skończonej” powieść. Niebanalny styl Autora na pewno trafi do specyficznego grona odbiorców. Bez wątpienia warto się wśród nich znaleźć.

„Czerwona woda” Mariusza Bylińskiego nosi miano „opowieści wakacyjnej”, lecz jej charakter jest głębszy niż to się na początku wydaje. Akcja toczy się w malowniczym greckim miasteczku, gdzie główną atrakcją jest źródło leczniczej wody. Czerwona woda "płynie sama z siebie. A może jest tylko częścią wielkiej rzeki, która wije się gdzieś głęboko pod ziemią,w skamieniałej...

http://kasandra-85.blogspot.com/2011/07/czerwona-woda-opowiesc-wakacyjna.html

http://kasandra-85.blogspot.com/2011/07/czerwona-woda-opowiesc-wakacyjna.html