Misja błazna

Pierwszą trylogię skończyłam chyba dwa lata temu. Już wtedy historia o Bastardzie wskoczyła wysoko w moim rankingu ulubionych książek. Robin Hobb stworzyła bohatera, którego się kocha, dlatego jako czytelnik odczuwam wszystkie jego emocje.
"Misja Błazna" przypomniała mi właśnie o tej miłości.
Wszystko inne co chciałabym napisać będzie spoilerem, ale rzucę tylko:
warto mieć przy sobie chusteczki, bo uderzy kiedy najmniej będziesz się tego spodziewać.

Podczas czytania słuchałam:
Without You - Extended - Ursine Vulpine, Annaca
On the Winds of Sleep - Rich Shapero, Elsiane

Pierwszą trylogię skończyłam chyba dwa lata temu. Już wtedy historia o Bastardzie wskoczyła wysoko w moim rankingu ulubionych książek. Robin Hobb stworzyła bohatera, którego się kocha, dlatego jako czytelnik odczuwam wszystkie jego emocje.
"Misja Błazna" przypomniała mi właśnie o tej miłości.
Wszystko inne co chciałabym napisać będzie spoilerem, ale rzucę tylko:
warto...

Dawno temu była to pierwsza książka Robin Hobb, jaką przeczytałam (przeklęta niejasna numeracja polskich wydań i niepoprawiające sprawy oznaczenia w bibliotekach!),i do tej pory nie wiem, jakim sposobem się od niej nie odbiłam, bo pierwsza jedna trzecia to karmienie kurczaków i dopowiadanie zakończeń innej trylogii. Widocznie kiedyś byłam bardziej odporna na dłużyzny i brak orientacji w postaciach i świecie.

Powrót po latach okazał się niezwykle udany. Mając kontekst poprzednich dwóch trylogii, mogłam podziwiać coraz bardziej szczegółowe i niezmiennie sensowne światotwórcze zabiegi Hobb. Kamieniem węgielnym jest jednak oczywiście postać Fitza/Bastarda, którą trzeba polubić albo chociaż tolerować, żeby nie cisnąć książką o ścianę przy piątym smuteczku nt. rozstania z Molly/Sikorką. Mnie się ta postać coraz bardziej podoba - jako wiarygodny portret psychicznie poranionego człowieka, który czasem woli nie dostrzegać tego, co powinno być oczywiste.

Bywa, że rytm kuleje, a bohaterowie powinni szybciej rozwiązać zagadkę zaginionego księcia, ale i tak dodaję jedną gwiazdkę za wątek Ślepuna, szczerze się wzruszyłam, jak rzadko.

Dawno temu była to pierwsza książka Robin Hobb, jaką przeczytałam (przeklęta niejasna numeracja polskich wydań i niepoprawiające sprawy oznaczenia w bibliotekach!),i do tej pory nie wiem, jakim sposobem się od niej nie odbiłam, bo pierwsza jedna trzecia to karmienie kurczaków i dopowiadanie zakończeń innej trylogii. Widocznie kiedyś byłam bardziej odporna na dłużyzny i...

--- Akcja stanowi kontynuację tomu 3go pierwszej trylogii i podobnie jak tam snuta jest pierwszoosobowo przez Bastarda Rycerskiego, a każdy rozdział poprzedza kursywą spisana historia królestwa/rodów/zwyczajów/Mocy/Rozumienia. Rozpoczyna się 15cie lat później, w chwili gdy królewski bękart, aktualnie pod zmienionym nazwiskiem Tom Borsuczowłosy, ma 35 lat. Wspólnie z wilkiem Ślepunem i dorastającym przybranym synem Trafem (15to latek) prowadzi spokojny żywot, ukrywając się w chacie między morzem a puszczą w okolicach Kuźni.
--- Jednym z głównych wątków fabularnych jest pogrom żyjących w Królestwie Siedmiu Księstw ludzi pradawnej krwi, obdarzonych rozumiem, których sytuacja przypomina tą, na jaką skazani są rdzenni Amerykanie czy Aborygeni. Oczywiście kluczowym elementem fabuły jest ratowanie świata u boku Błazna, który spełnienia swoich przepowiedni i nakierowania koła losu na właściwe tory oraz utrzymanie go w nich upatruje we wspólnym działaniu z Katalizatorem, czyli Bastardem. Wspólnie muszą dopilnować, żeby młody Przezorny, książę Sumienny odziedziczył tron...
--- Podobnie jak 1szy tom 1szej trylogii tu także mamy do czynienia z bardzo mocnym i dobrym otwarciem. O ile tam powolna akcja raczej towarzyszyła motywom coming-of-age młodego Bastarda, tu po sielankowym wstępie akcja przyspiesza i nie zwalnia do samego końca. Świetny tom!

--- Akcja stanowi kontynuację tomu 3go pierwszej trylogii i podobnie jak tam snuta jest pierwszoosobowo przez Bastarda Rycerskiego, a każdy rozdział poprzedza kursywą spisana historia królestwa/rodów/zwyczajów/Mocy/Rozumienia. Rozpoczyna się 15cie lat później, w chwili gdy królewski bękart, aktualnie pod zmienionym nazwiskiem Tom Borsuczowłosy, ma 35 lat. Wspólnie z wilkiem...

Bardzo udany powrót do świata skrytobójcy. Wydawało mi się , że historia jest zakończona ale dowiedziałem się, że są kolejne części. Bohaterów od razu da się ponownie polubić, a nowe przygody, może bez wybitnych fajerwerków, ale nadal są interesujące i ciekawe. Książka warta przeczytania.

Bardzo udany powrót do świata skrytobójcy. Wydawało mi się , że historia jest zakończona ale dowiedziałem się, że są kolejne części. Bohaterów od razu da się ponownie polubić, a nowe przygody, może bez wybitnych fajerwerków, ale nadal są interesujące i ciekawe. Książka warta przeczytania.

Przepadłam w tym świecie. To już druga trylogia, za którą się zabrałam i chyba w nie całkiem dobrej kolejności (po Skrytobójcy chyba jednak powinnam była czytać Żywostatki),ale póki co nie odczułam, że coś mnie omija, albo że coś sobie spoileruję.

Na końcówce tego tomu wyłam przez dobrych kilka stron. Jestem bardzo ciekawa, co będzie działo się dalej. Chociaż są tu bolączki podobne do tych z poprzedniej trylogii (w kilku miejscach czytelnik wie od razu, co się święci, ale Bastard nagle doznaje zaćmienia umysłu; w tym tomie pojawia się oczywiście nieoczekiwany ratunek),to jednak na tyle lubię bohaterów, że sama bym im napisała kilka bardziej sprzyjających linijek. Wybaczam wszystko, wad nie stwierdzam, bawię się najlepiej na świecie i zapominam o rzeczywistości. Te trylogie mają tak piękny obraz przyjaźni, że aż ściska mnie to za serce. To, co Wilga powiedziała Bastardowi, ląduje w ulubionych cytatach: "Twoja pieśń jest najsmutniejszą ze wszystkich, które znam".

Przepadłam w tym świecie. To już druga trylogia, za którą się zabrałam i chyba w nie całkiem dobrej kolejności (po Skrytobójcy chyba jednak powinnam była czytać Żywostatki),ale póki co nie odczułam, że coś mnie omija, albo że coś sobie spoileruję.

Na końcówce tego tomu wyłam przez dobrych kilka stron. Jestem bardzo ciekawa, co będzie działo się dalej. Chociaż są tu...

To jedna z najlepszych książek, jakie czytałam. A czytałam ich mnóstwo. I to samo mogę napisać o każdej części trylogii Skrytobójcy i Złotoskórego. Nie jestem w stanie wybrać ulubionej. Są fenomenalne Przeczytałam 6 tomów po kilka razy, w różnej kolejności i zawsze książka wciąga mnie jak wir. Wspaniale nakreślone postaci, średniowieczny klimat, magia, przygoda, niewiadome. Wszystko na najwyższym poziomie. Dialogi wręcz epickie. Gorąco polecam. Seria do kochania. Fenomen.

To jedna z najlepszych książek, jakie czytałam. A czytałam ich mnóstwo. I to samo mogę napisać o każdej części trylogii Skrytobójcy i Złotoskórego. Nie jestem w stanie wybrać ulubionej. Są fenomenalne Przeczytałam 6 tomów po kilka razy, w różnej kolejności i zawsze książka wciąga mnie jak wir. Wspaniale nakreślone postaci, średniowieczny klimat, magia, przygoda,...

Bardzo zręczna kontynuacja. Aż żal byłoby tego nie przeczytać! Zatem czytaj! Albo słuchaj, bo pan Maciej Więckowski odwalił kawał rzetelnego rzemiosła.

Bardzo zręczna kontynuacja. Aż żal byłoby tego nie przeczytać! Zatem czytaj! Albo słuchaj, bo pan Maciej Więckowski odwalił kawał rzetelnego rzemiosła.

Trochę słabiej mi się czytało niż poprzednie tomy, ale i tak przywiązanie do tej historii jest.

Trochę słabiej mi się czytało niż poprzednie tomy, ale i tak przywiązanie do tej historii jest.

Prawie rok zbierałam siły po pierwszej trylogii i dalej mi ciężko. Cytat idealnie oddaje moje wrażenia:
"Twoja pieśń jest najsmutniejszą ze wszystkich, jakie znam."

Prawie rok zbierałam siły po pierwszej trylogii i dalej mi ciężko. Cytat idealnie oddaje moje wrażenia:
"Twoja pieśń jest najsmutniejszą ze wszystkich, jakie znam."

Minęło sporo czasu od czasu kiedy zakończyłem 1 trylogię. Ta książka pozwoliła mi przypomnieć sobie dlaczego polubiłem tych bohaterów i ich świat. Z ochotą i ciekawością sięgam po kolejną książkę.

Minęło sporo czasu od czasu kiedy zakończyłem 1 trylogię. Ta książka pozwoliła mi przypomnieć sobie dlaczego polubiłem tych bohaterów i ich świat. Z ochotą i ciekawością sięgam po kolejną książkę.