Sępy

Część wciąga, reszta niekoniecznie.

Ciekawa, aczkolwiek momentami krótka przygoda - niektóre opowiadania bym trochę bardziej rozbudowała. Współpraca jak najbardziej na plus.

Część wciąga, reszta niekoniecznie.

Ciekawa, aczkolwiek momentami krótka przygoda - niektóre opowiadania bym trochę bardziej rozbudowała. Współpraca jak najbardziej na plus.

Po przeczytaniu kilku zbiorów stwierdziłem, że ogólnie nie przepadam za zbiorami opowiadań. Jednak odgrzebując moją kupkę wstydu postanowiłem dać szansę duetowi Cichowlas & Rostocki. Książka okazała się być całkiem dobra, ale nie zachwycała. Owszem, nie jest to najgorszy zbiór z jakim się spotkałem. Jednakże, problemem tutaj (zresztą nie tylko tutaj) jest to, że poziom opowiadań jest bardzo nierówny. Niektóre były trochę przewidywalne, w kilku dało się odnieść wrażenie, że główny bohater jest tą samą osobą, tylko z innym imieniem, pracą, otoczeniem itp. Oceniając indywidualne starcie Cichowlas vs Rostocki w moim odczuciu lepiej się spisał Cichowlas, ale wspólnie napisane opowiadania również nie wypadły słabo. Kilka opowiadań mnie zaintrygowało, ale niestety trudno tu mówić o autentycznej grozie. Najbardziej podobała mi się "Niemoc". Prawdopodobnie dlatego, że jako najdłuższe opowiadanie autorzy mieli tutaj najwięcej możliwości na wykreowanie ciekawej postaci i stopniowe budowanie napięcia. Dla fanów gatunku myślę, że pozycja obowiązkowa.

Po przeczytaniu kilku zbiorów stwierdziłem, że ogólnie nie przepadam za zbiorami opowiadań. Jednak odgrzebując moją kupkę wstydu postanowiłem dać szansę duetowi Cichowlas & Rostocki. Książka okazała się być całkiem dobra, ale nie zachwycała. Owszem, nie jest to najgorszy zbiór z jakim się spotkałem. Jednakże, problemem tutaj (zresztą nie tylko tutaj) jest to, że poziom...

Książka ta zakupiona na wyprzedaży miała być miłym powrotem do literatury grozy i horroru, lecz okazała się żenująco rozczarowująca. Opowiadania w większości były przewidywalne, pisane chaotycznie. Miałam wrażenie, że w każdej historii pojawiają się ci sami bohaterowie - zmieniały się jedynie imiona. Opisy często znajdowały się w złych miejscach, niespójne dialogi również nie ułatwiały czytania. "Niemoc" początkowo wydawała się kryć w sobie pewien potencjał, został on jednak zmarnowany mniej więcej w połowie opowiadania.
Czytając dobre książki chcemy jak najszybciej dotrzeć do końca historii, by poznać rozwój wydarzeń, zakończenie. W tym wypadku chciałam dobrnąć do ostatniej strony, aby móc w końcu odłożyć ją z powrotem na półkę.
Miłośnikom polskiego horroru, czy horroru w ogóle, zdecydowanie odradzam tę pozycję. Otrzymuje ode mnie jedną gwiazdkę z braku istnienia niższej oceny.

Książka ta zakupiona na wyprzedaży miała być miłym powrotem do literatury grozy i horroru, lecz okazała się żenująco rozczarowująca. Opowiadania w większości były przewidywalne, pisane chaotycznie. Miałam wrażenie, że w każdej historii pojawiają się ci sami bohaterowie - zmieniały się jedynie imiona. Opisy często znajdowały się w złych miejscach, niespójne dialogi również...

Słabo, bardzo słabo Panowie Autorzy. Nie polecam i też nie wiem do czego ten zbiór naprawdę kiepskich opowiadań wrzucić.

Słabo, bardzo słabo Panowie Autorzy. Nie polecam i też nie wiem do czego ten zbiór naprawdę kiepskich opowiadań wrzucić.

Uwielbiam horrory,a ta książka była na to,na którą czekałem od dawna.
Dwóch autorów pokazuję,że Polacy mają zdolność do pisania naprawdę świetnych i mrocznych książek.
Dla mnie książką,jest napisana troszkę w stylu Mastertona.Czy,to źle ?
Nic bardziej mylnego :-) dla mnie prawdziwego fana Grahama Mastertona,to prawdziwa perełka.
Mamy tu i flaki,Szatana,jak i kanibalizm.
Może są i lepsze horrory,ale mi ta książka bardzo się podobała.
Polecam fanom i fankom makabry.

Uwielbiam horrory,a ta książka była na to,na którą czekałem od dawna.
Dwóch autorów pokazuję,że Polacy mają zdolność do pisania naprawdę świetnych i mrocznych książek.
Dla mnie książką,jest napisana troszkę w stylu Mastertona.Czy,to źle ?
Nic bardziej mylnego :-) dla mnie prawdziwego fana Grahama Mastertona,to prawdziwa perełka.
Mamy tu i flaki,Szatana,jak i...

Nie przepadam za zbiorami opowiadań, bo dotychczas pozostawiały pewien niedosyt i pewnie nie sięgnęłabym po tą książkę, gdyby nie okładka. Tak, właśnie, okładka! Zaintrygowała mnie na tyle, że nie czytając opisu postanowiłam przystąpić do lektury. Trochę zaszokowało mnie, że składa się z opowiadań, ale w żądnym razie nie rozczarowałam się.

Genialnie, gładko się czyta, każde z opowiadań ma swój niepowtarzalny charakter, a całość wydaje się przeglądem przez wszystkie aspekty horroru.

Nie przepadam za zbiorami opowiadań, bo dotychczas pozostawiały pewien niedosyt i pewnie nie sięgnęłabym po tą książkę, gdyby nie okładka. Tak, właśnie, okładka! Zaintrygowała mnie na tyle, że nie czytając opisu postanowiłam przystąpić do lektury. Trochę zaszokowało mnie, że składa się z opowiadań, ale w żądnym razie nie rozczarowałam się.

Genialnie, gładko się czyta,...

Lubię polskie opowiadania grozy, szczególnie te mocno osadzone w naszej codziennej rzeczywistości. Historie te udowadniają, że u nas tzn. w naszym pięknym kraju także może być strasznie. Opowieści takie snują właśnie autorzy zbioru "Sępy". Cichowlas i Rostocki mocno czerpią z ogólnie pojętej popkultury jak i tradycji grozy. Ale robią to w taki sposób, że pomysły ich są świeże a historie czyta się lekko i przyjemnie.
W zbiorze mamy klasyczne opowiadania o duchach : "Bal w Blankenese", "Odnaleziona" czy własną interpretacje legendy o złotej rybce pt."Życzenie". Odnajdziemy także specyficzną wizję końca świata w „Armagedon twenty/twelve”, nie zabrakło także opowiadania w którym straszy potwór - „Höllewand”.
W mojej opinii najlepsze opowiadania to: "Życzenie" wspomniany „Höllewand”, "Kamienica Na Lodowej", "Niemoc" i ostatnia tytułowa historia "Sępy". Zbiór oceniam bardzo pozytywnie.

Lubię polskie opowiadania grozy, szczególnie te mocno osadzone w naszej codziennej rzeczywistości. Historie te udowadniają, że u nas tzn. w naszym pięknym kraju także może być strasznie. Opowieści takie snują właśnie autorzy zbioru "Sępy". Cichowlas i Rostocki mocno czerpią z ogólnie pojętej popkultury jak i tradycji grozy. Ale robią to w taki sposób, że pomysły ich są...

Dawno nie czytałem żadnych dobrych horrorów (ostatnim był "Sklepik z marzeniami" Kinga). I niestety nadal nic się nie zmieniło. "Sępy" jako zbiór 15 opowiadań grozy ma mały potencjał, a tylko kilka z tych historyjek powinno ujrzeć światło dzienne. Reszta - do szuflady. Tym bardziej, że jeden z panów pisze na tyle chaotycznie, że czytelnik czasami zastanawia się o co chodzi i gdzie zaginęło pół strony ciągłej fabuły.

Jakie są zatem plusy? Na pewno polska rzeczywistość i kilka fajnych, krwawych pomysłów pobudzających wyobraźnię i zaskakująco trafionych. Gdyby autorzy bardziej skupili się na klimacie niż na latających głowach i flakach na pewno byłoby dużo lepiej.

Osobiście polecam opowiadania:

- Życzenie
- Odnaleziona
- Armagedon twenty/twelve
- Drogowskaz

a przede wszystkim: "Niemoc"

Podsumowując, chociaż całość ma 502 strony, to i tak 32 zł to wygórowana cena, żeby nabyć "Sępy". Nie bawiłem się przy nich źle, ale bez rewelacji.

Dawno nie czytałem żadnych dobrych horrorów (ostatnim był "Sklepik z marzeniami" Kinga). I niestety nadal nic się nie zmieniło. "Sępy" jako zbiór 15 opowiadań grozy ma mały potencjał, a tylko kilka z tych historyjek powinno ujrzeć światło dzienne. Reszta - do szuflady. Tym bardziej, że jeden z panów pisze na tyle chaotycznie, że czytelnik czasami zastanawia się o co chodzi...

Książka wyszła już kawał czasu temu, ale dopiero niedawno trafiła na moją półkę. Nie przekonała mnie okładka, ani teksty znajdujące się z tyłu. Jednak potrzebowałem chwili przerwy od tematyki fantasy i s&f, więc postanowiłem zaryzykować i skusiłem się na „Sępy”…

Dalsza część mojej recenzji książki tutaj:
http://recenzjum.blogspot.com/2012/10/recenzja-ksiazki-sepy.html

Książka wyszła już kawał czasu temu, ale dopiero niedawno trafiła na moją półkę. Nie przekonała mnie okładka, ani teksty znajdujące się z tyłu. Jednak potrzebowałem chwili przerwy od tematyki fantasy i s&f, więc postanowiłem zaryzykować i skusiłem się na „Sępy”…

Dalsza część mojej recenzji książki tutaj:
http://recenzjum.blogspot.com/2012/10/recenzja-ksiazki-sepy.html

Na książkę trafiłem przypadkiem w bibliotece. O autorach wcześniej nie słyszałem. Nawet nie wiem, czemu ją wziąłem- okładka, ani opis na niej nie zachęcał w najmniejszym stopniu. No ale wziąłem. I nie żałuję.

Jak to w zbiorach opowiadań- trafiają się lepsze i gorsze. W sumie na 15 tekstów zdecydowanie pochłonęły mnie ze trzy. Były też ze dwa, które zupełnie mi się nie spodobały. Pozostałe były przeciętne- miło się przeczytało, ale bez rewelacji.

W większości opowiadań brakowało mi elementu zaskoczenia. Rozwój fabuły można było przewidzieć praktycznie na początku każdego opowiadania.

Tak czy inaczej dla osób lubiących horror jak najbardziej polecam- warto zobaczyć jak sobie w tym temacie radzą rodacy...

Na książkę trafiłem przypadkiem w bibliotece. O autorach wcześniej nie słyszałem. Nawet nie wiem, czemu ją wziąłem- okładka, ani opis na niej nie zachęcał w najmniejszym stopniu. No ale wziąłem. I nie żałuję.



Jak to w zbiorach opowiadań- trafiają się lepsze i gorsze. W sumie na 15 tekstów zdecydowanie pochłonęły mnie ze trzy. Były też ze dwa, które zupełnie mi się nie...