Profil użytkownika: infula_papieska

Dzieło 800 stron.
Niosłam w rękach z biblioteki, bo nie mieściło się w plecaku.

Dzieło 800 stron.
Niosłam w rękach z biblioteki, bo nie mieściło się w plecaku.

Wymaga czasu i skupienia przez ozdobniki i podniosłość, lecz również dlatego epos jest tak piękny językowo. Nie wspominając o wciągającej fabule; postaci są zarysowane dość skrajnie w swym poświeceniu, honorze i chwalebności, nawet, gdy stają oko w oko ze śmiercią, ale dla mnie to zaleta pokazująca romantyczną wielkość człowieka. Postępowe postaci kobiece wykonujące czynności męskie również cechuje honor. Najciekawsza z nich jest Armida, poganka punktująca rażące wady mężczyzn pełnych wspanialomyslnosci i honoru, lecz bezlitosnych, gdy mowa o miłości romantycznej. Ja lubię taki dramatyzm. Myślę, że współczesnym czytelnikom literatury okołofantastycznej również się spodoba.

Wymaga czasu i skupienia przez ozdobniki i podniosłość, lecz również dlatego epos jest tak piękny językowo. Nie wspominając o wciągającej fabule; postaci są zarysowane dość skrajnie w swym poświeceniu, honorze i chwalebności, nawet, gdy stają oko w oko ze śmiercią, ale dla mnie to zaleta pokazująca romantyczną wielkość człowieka. Postępowe postaci kobiece wykonujące...

Skarga w kółko pisze o tym samym! Rozumiem zamysł, bo to kazania, więc ich zadaniem jest wbijanie swoich stanowisk do głów, lecz nie bez powodu samo słowo "kazanie" ma wydźwięk pejoratywny... Podobało mi się kilka rzeczy. To, że Skarga nie oczernia pogan, wręcz przeciwnie; chwali ich za patriotyzm i dostrzega wspólne wartości, mimo różnic okołoreligijnych - to bardzo cenne. Pisze, że poganie czyniąc szlachetnie, kierują się wyłącznie rozumem, nie mając boskiego nakazu i chwali to, co uważam za wyjątkowo piękne i wyróżniające kaznodzieję. Ponadto widać, czemu Skarga spodobał się romantykom. Jego styl jest podniosły, pompatyczny i uchwalający bohaterskie poświęcenia, wyższe cele, misyjność. To również uważam za piękne. Jednakże głównie mnie zmęczył i zniechęcił. A przypowieść o ojcu, który składa w ofierze córkę po powrocie z wojny przypomina inspirację do nowego filmu Yorgosa Lanthimosa.

Skarga w kółko pisze o tym samym! Rozumiem zamysł, bo to kazania, więc ich zadaniem jest wbijanie swoich stanowisk do głów, lecz nie bez powodu samo słowo "kazanie" ma wydźwięk pejoratywny... Podobało mi się kilka rzeczy. To, że Skarga nie oczernia pogan, wręcz przeciwnie; chwali ich za patriotyzm i dostrzega wspólne wartości, mimo różnic okołoreligijnych - to bardzo cenne....