Hollywood

Z tym pisarzem mam podobnie jak z filmami Woodyego Allena. Pierwszym byłam zachwycona, a potem się okazało, że każdy następny jest taki sam. U Bukowskiego dodatkowo mam wrażenie, że czytam historię, która się nie rozwija i do niczego nie prowadzi. Dużo przekleństw i niezbyt urozmaicone życie kręcące się wokół alkoholu, seksu pozbawionego czułości, hazardu i jakiejś formy pracy. Jednak wraz z czytaniem było nieco lepiej, zaczynały mnie coraz bardziej denerwować problemy z kręceniem filmu (choć narrator przyjmował je ze stoickim spokojem) i coraz bardziej byłam ciekawa czy uda się go skończyć.

Z tym pisarzem mam podobnie jak z filmami Woodyego Allena. Pierwszym byłam zachwycona, a potem się okazało, że każdy następny jest taki sam. U Bukowskiego dodatkowo mam wrażenie, że czytam historię, która się nie rozwija i do niczego nie prowadzi. Dużo przekleństw i niezbyt urozmaicone życie kręcące się wokół alkoholu, seksu pozbawionego czułości, hazardu i jakiejś formy...

Stary zwyrol Bukowski, jego humor, alkoholizm, problemy, i postacie w książce są przykładem jak mógłby wyglądać wypad do Ameryki jednego z naszych wujków, każdy z nas w rodzinie miał, lub znał wujka, który okazywał się być totalym zwyrolem , moczymorda, itp. itd. tadddam Bukowski, lecz jest w tym prawda że każdy kto zakosztował alkoholu w nadmiarze i dłuższy czas mógłby napisać książkę o swoich przygodach, które pewnie by się pokrywały z opisami historii na karkach stron. Polecam inne tomy Bukowskiego, skradł mi serce, lecz nie flaszkę wódki 💪😅😎 pozdrawiam wszystkich czytajacych opinie 🤗

Stary zwyrol Bukowski, jego humor, alkoholizm, problemy, i postacie w książce są przykładem jak mógłby wyglądać wypad do Ameryki jednego z naszych wujków, każdy z nas w rodzinie miał, lub znał wujka, który okazywał się być totalym zwyrolem , moczymorda, itp. itd. tadddam Bukowski, lecz jest w tym prawda że każdy kto zakosztował alkoholu w nadmiarze i dłuższy czas mógłby...

zakazana w USA (szkoły, biblioteki),Australia, Kanada - od lat 70. do dziś - wulgarny język, seksualność, alkohol, przemoc, „niemoralność”....

brak państwowych zakazów - liczne wycofania i protesty...

zakazana w USA (szkoły, biblioteki),Australia, Kanada - od lat 70. do dziś - wulgarny język, seksualność, alkohol, przemoc, „niemoralność”....

brak państwowych zakazów - liczne wycofania i protesty...

W mojej nic nie znaczącej opinii nadal bez zdecydowania co do przehajpowania autora. Bez dodatkowego prądu wyszło jakoś niezręcznie. Slow life w specyficznym gronie, za zwieńczenie lvl up. Z resztą „whatever”.

W mojej nic nie znaczącej opinii nadal bez zdecydowania co do przehajpowania autora. Bez dodatkowego prądu wyszło jakoś niezręcznie. Slow life w specyficznym gronie, za zwieńczenie lvl up. Z resztą „whatever”.

Nawet jeżeli jest to jedna z „gorszych” książek naszego Mistrza, to jest to wciąż przynajmniej dobra pozycja na półce.
Charlie syty, szanowany, podziwiany na salonach i zbierający plony dzięki swojemu talentowi i wytrwałości. Fani kultowego Listonosza, Kobiet czy Szynki mogą być zawiedzeni, ale z drugiej strony, dlaczego? Mało bluzgów, brak seksu, sporo alkoholu, ale tego „lepszego” i niskoprocentowego… Widać, że u schyłku życia i kariery jest w końcu szczęśliwy. Cierpliwy i wyrozumiały. Nie mam absolutnie nic do tego, że na takim etapie (wymarzonym dla każdego artysty) w końcu może cieszyć się życiem na jakie zasłużył. Dziwna jest tylko trochę postać Sary, a w zasadzie jej wypowiedzi składające się z 2-4 wyrazów :)

Nawet jeżeli jest to jedna z „gorszych” książek naszego Mistrza, to jest to wciąż przynajmniej dobra pozycja na półce.
Charlie syty, szanowany, podziwiany na salonach i zbierający plony dzięki swojemu talentowi i wytrwałości. Fani kultowego Listonosza, Kobiet czy Szynki mogą być zawiedzeni, ale z drugiej strony, dlaczego? Mało bluzgów, brak seksu, sporo alkoholu, ale tego...

W "Hollywood" Charles Bukowski zabiera nas na plan filmu "Ćma barowa", do którego scenariusz sam napisał. Bazował w nim na własnych doświadczeniach z czasów, gdy miał około trzydziestu lat. Spędzał wtedy całe dnie w barze, kilka razy w tygodniu dla rozrywki staczał pojedynki z barmanem, a gdy rankiem ostatkiem sił podnosił się z ulicy (bowiem zazwyczaj te walki przegrywał) i obolały wracał do swojego obskurnego mieszkania, przy dźwiękach muzyki poważnej pisał wiersze i opowiadania.

Cała historia, od momentu przyjęcia propozycji napisania tekstu, przez okoliczności, w jakich ten powstawał, a potem opisy problemów, z jakimi borykali się bohaterowie w drodze do realizacji filmu aż do jego szczęśliwego zakończenia, przedstawiona jest, jak to u Bukowskiego bywa, w krzywym zwierciadle, rubasznie i z humorem. Ile w opowieści jest prawdy, a ile fikcji, możemy się tylko domyślać. Bardzo zabawnym zabiegiem było nadanie prawdziwym postaciom zupełnie innych imion i nazwisk lub nieznaczne ich zmienienie, by czytelnik przez podobne ich brzmienie wiedział, o kim mowa. Mamy tu więc m.in. piosenkarza Taba Jonesa, pisarza Macka Derouaca, czy reżyserów takich jak Frances Ford Lopalla, Jean-Luc Modard, albo Wenner Zergog. Anegdoty z nimi były przekomicznie i świadczyły o tym, jak dobrym obserwatorem był Bukowski i jak niemałą miał wiedzę o świecie i branżach, w których ci działali.

W powieści nie zabrakło też napomknień o wyścigach konnych, które były jedną z wielkich pasji Hanka, czy o jego ówczesnej żonie (właściwie w okresie, który opisywał, stale mu ona towarzyszyła),a wszystko to owiane aromatem dobrego wina - Bukowski miał wówczas już sześćdziesiąt siedem lat i mocną pozycję jako pisarz i poeta, toteż whisky zastąpił delikatniejszym, szlachetniejszym i droższym trunkiem.

Kto zna twórczość starego świntucha, temu niniejszej książki polecać nie trzeba. A jeśli ktoś chciałby poznać barwną postać, a jednocześnie ma nieco dystansu do tego, w jak niewybredny sposób niektóre rzeczy mogą być opisywane, to ta przedstawiająca jeden z epizodów życia Bukowskiego opowieść może dać mu sporo frajdy.

W "Hollywood" Charles Bukowski zabiera nas na plan filmu "Ćma barowa", do którego scenariusz sam napisał. Bazował w nim na własnych doświadczeniach z czasów, gdy miał około trzydziestu lat. Spędzał wtedy całe dnie w barze, kilka razy w tygodniu dla rozrywki staczał pojedynki z barmanem, a gdy rankiem ostatkiem sił podnosił się z ulicy (bowiem zazwyczaj te walki przegrywał)...

Listonosz jak i Szmira bardzo mi się podobały. Hollywood wziąłem jak pewniak dla wprawienia się w dobry nastrój. Niestety. Nie weszło, a może za bardzo. Styl jak najbardziej Bukowski i fajny, ale wszystko jakby zmęczenie materiału. Mam nadzieję, że "z Szynką Raz" będzie inaczej.

Listonosz jak i Szmira bardzo mi się podobały. Hollywood wziąłem jak pewniak dla wprawienia się w dobry nastrój. Niestety. Nie weszło, a może za bardzo. Styl jak najbardziej Bukowski i fajny, ale wszystko jakby zmęczenie materiału. Mam nadzieję, że "z Szynką Raz" będzie inaczej.

Jako ogromna fanka, miłośniczka Charles'a Bukowskiego uroczyście obwieszczam, że "Hollywood" to idealna książka na zamknięcie czytelniczej przygody z pisarzem.

Jako ogromna fanka, miłośniczka Charles'a Bukowskiego uroczyście obwieszczam, że "Hollywood" to idealna książka na zamknięcie czytelniczej przygody z pisarzem.

Książka sprawiająca wrażenie podsumowania życia Bukowskiego. Pisana mniej wulgarnym językiem niż poprzednie. Posiadająca linearną fabułę. Jak zwykle głównym bohaterem jest Hank Chinasky - alter ego pisarza. Poproszony o napisanie scenariusza do hollywoodzkiego filmu, wpada w spiralę produkcyjnych nieporozumień i zawirowań. Autor parodiuje i wyśmiewa zwyczaje panujące w amerykańskim showbiznesie.

Powieść nie wciągnęła mnie ani nie ubawiła jak poprzednie. To trochę inny Bukowski. Nie wiem czy lepszy, czy gorszy. Warto jednak zapoznać się z taką jego twarzą.

Książka sprawiająca wrażenie podsumowania życia Bukowskiego. Pisana mniej wulgarnym językiem niż poprzednie. Posiadająca linearną fabułę. Jak zwykle głównym bohaterem jest Hank Chinasky - alter ego pisarza. Poproszony o napisanie scenariusza do hollywoodzkiego filmu, wpada w spiralę produkcyjnych nieporozumień i zawirowań. Autor parodiuje i wyśmiewa zwyczaje panujące w...

„Hollywood” reprezentuje końcowy, syty okres twórczości Bukowskiego. Sukces, starość, stabilizacja (żona, dom) nie zmieniły jednak jego podejścia do rzeczywistości. I choć w tym czasie był już bardzo popularny, a reżyser Barbet Schroeder zwrócił się do niego z propozycją napisania scenariusza, to Bukowski, który nie przepadał za filmami, nie był specjalnie zachwycony tą propozycją. Ostatecznie zaangażowanie Schroedera i honorarium złamały jego krótki opór. Tak powstał scenariusz do „Ćmy barowej”, w której główne role zagrali Mickey Rourke i Faye Dunaway.

„Hollywood” to historia powstania tego filmu a zarazem powieść z kluczem. Bukowski zmienił wszystkie personalia, ale tak jak nie ma wątpliwości co do prawdziwej tożsamości Henry’ego Chinaskiego, jego alter ego, tak wszystkie przewijające się w powieści postaci to osoby jak najbardziej realne i znane. Sporo tu anegdotek, przypadkowych spotkań oraz nieśpiesznego dreptania po kolejnego drinka. Nie jest to rzecz porywającą, ale dla mnie proza Bukowskiego to w przeważającej części literatura relaksacyjna (za to określenie pewnie dostałbym od Charlesa po mordzie) i tu jest podobnie. Kto lubi - ten i tu będzie bawił się dobrze. Wszak najbardziej podobają się te filmy, które już raz widzieliśmy.

„Hollywood” reprezentuje końcowy, syty okres twórczości Bukowskiego. Sukces, starość, stabilizacja (żona, dom) nie zmieniły jednak jego podejścia do rzeczywistości. I choć w tym czasie był już bardzo popularny, a reżyser Barbet Schroeder zwrócił się do niego z propozycją napisania scenariusza, to Bukowski, który nie przepadał za filmami, nie był specjalnie zachwycony tą...