Gesty

Smutna,pełna refleksji,zadumy nad wartościami w życiu człowieka i poszukiwaniu sensu tego życia.

Smutna,pełna refleksji,zadumy nad wartościami w życiu człowieka i poszukiwaniu sensu tego życia.

Piękna i zaskakująca opowieść o tym jak można wypaść z życia pełnego pośpiechu, pozbawianego autorefleksji i znaleźć się w krańcowej sytuacji, dotykając prawdziwego życia/śmierci. To zbiór refleksji o życiu, szczęściu, wolności i w końcu samotności i chorobie. Sytuacja, w której znajduje się główny bohater sprzyja analizie jego dotychczasowych dokonań, postępowania z bliskimi osobami, rodziną. Obrazy przesuwają się jak w kalejdoskopie, budzą się wspomnienia. Końcówka z serii wbijających w fotel. Mocne.

Piękna i zaskakująca opowieść o tym jak można wypaść z życia pełnego pośpiechu, pozbawianego autorefleksji i znaleźć się w krańcowej sytuacji, dotykając prawdziwego życia/śmierci. To zbiór refleksji o życiu, szczęściu, wolności i w końcu samotności i chorobie. Sytuacja, w której znajduje się główny bohater sprzyja analizie jego dotychczasowych dokonań, postępowania z...

Po znakomitej Sońce sięgnąłem po kolejną książkę Kasprowicza z dużymi oczekiwaniami. Niestety, tym razem mocno się rozczarowałem. Gesty okazały się dla mnie zbyt smętne, przytłaczające i zwyczajnie męczące. Doceniam styl autora i jego wrażliwość, ale nie jestem odbiorcą takiej literatury – zbyt dusznej, zbyt introwertycznej, zbyt ciężkiej. Tym razem nie trafiliśmy na siebie.

Po znakomitej Sońce sięgnąłem po kolejną książkę Kasprowicza z dużymi oczekiwaniami. Niestety, tym razem mocno się rozczarowałem. Gesty okazały się dla mnie zbyt smętne, przytłaczające i zwyczajnie męczące. Doceniam styl autora i jego wrażliwość, ale nie jestem odbiorcą takiej literatury – zbyt dusznej, zbyt introwertycznej, zbyt ciężkiej. Tym razem nie trafiliśmy na siebie.

Jakieś osiem lat temu przeczytałem Sońkę Ignacego Karpowicz i był to pierwszy utwór polskiego pisarza, z którym się zetknąłem. Ta wojennokresowa opowieść pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenia, choć w większości zatarła się w mojej pamięci. Ale "Gesty", które wpadły w moje ręce teraz, to książka zupełnie inna, prezentująca współczesnego bohatera i czas dzisiejszy, zaglądająca do jego psychiki, szkicująca nie tylko życiorys, ale i biografię wewnętrzną. Lektura ta autentycznie zafascynowała mnie i uniosła do tego stopnia, że po pierwszym czytaniu, rozpocząłem od razu drugie. Gdybym miał opisać powieść Karpowicza przez porównania, powiedziałbym, że jest to coś pośredniego między "W poszukiwaniu straconego czasu" a "Grą w klasy". Z Proustem polski pisarz dzieli analityczną wnikliwość w opisywaniu bardzo subiektywnie widzianej rzeczywistości, z Cortazarem potrzebę ścigania wyjątkowości życia w jego codziennych przejawach. Ach, jak błyskotliwa i smakowita jest ta proza! Tyle w niej zaskakujących odkryć, tyle w niej inteligencji, porywających opisów i trafnych odniesień, że to nie do przekazania w krótkiej opinii. Elegancki styl autora, czasem po reportersku lakoniczny, czasem poruszający poetyckie nuty w swej rożnorodności jest zadziwiajaco spójny i zwarty. Po za tym, jak kunsztownie ta powieść jest skonstruowana! Proza najwyższych lotów w ogóle i w kazdym detalu.

Jakieś osiem lat temu przeczytałem Sońkę Ignacego Karpowicz i był to pierwszy utwór polskiego pisarza, z którym się zetknąłem. Ta wojennokresowa opowieść pozostawiła po sobie bardzo dobre wrażenia, choć w większości zatarła się w mojej pamięci. Ale "Gesty", które wpadły w moje ręce teraz, to książka zupełnie inna, prezentująca współczesnego bohatera i czas dzisiejszy,...

"Gesty" to historia o spacerowaniu po meandrach własnej osobowości.
To monolog wewnętrzny odkrywający złożoność i zawiłość ludzkiej psychiki, jej kontrastowość i bezkompromisowość.

,,Gesty" Karpowicza to historia o samotności, milczeniu i obcości. Opowieść o odkrywaniu domu, o próbie zrozumienia, nazwania i uporządkowania przeszłych zdarzeń.

Czterdziestoletni bohater zostawia wygodne mieszkanie w kamienicy na Starym Mokotowie i jedzie do rodzinnego domu w Białymstoku, by odwiedzić niewidzianą od kilku miesięcy śmiertelnie chorą matkę. Wyjazd bohatera okazuje się jednak dopiero początkiem podróży...

Karpowicz wzrusza, bawi, irytuje, zaskakuje i fascynuje.

Ignacy Karpowicz to wirtuoz słów, Artysta przez duże A.

"Gesty" to historia o spacerowaniu po meandrach własnej osobowości.
To monolog wewnętrzny odkrywający złożoność i zawiłość ludzkiej psychiki, jej kontrastowość i bezkompromisowość.

,,Gesty" Karpowicza to historia o samotności, milczeniu i obcości. Opowieść o odkrywaniu domu, o próbie zrozumienia, nazwania i uporządkowania przeszłych zdarzeń.

Czterdziestoletni bohater...

Książka Prawdziwa

Książka Prawdziwa

Kolejne dzieło Karpowicza, które mnie całkowicie zachwyca!!!! Życie w ukryciu, bez fajerwerków i fanfarów, ale życie całkowicie nasączone uczuciami, wspomnieniami, drobnymi gestami. Świat Grzegorza chociaż zupełnie obcy, to tak bardzo znajomy. Ta książka to ostateczna Samotność, przeszywająca dotkliwie jak lodowaty sztylet, a jednocześnie kojąca.

Kolejne dzieło Karpowicza, które mnie całkowicie zachwyca!!!! Życie w ukryciu, bez fajerwerków i fanfarów, ale życie całkowicie nasączone uczuciami, wspomnieniami, drobnymi gestami. Świat Grzegorza chociaż zupełnie obcy, to tak bardzo znajomy. Ta książka to ostateczna Samotność, przeszywająca dotkliwie jak lodowaty sztylet, a jednocześnie kojąca.

Czterdziestoletni Grzegorz wraca z wielkomiejskiej Warszawy do Białegostoku, by zająć się swoją matką. Ta podróż jest jednocześnie podróżą dwutorową - jeden tor prowadzi do przeszłości, drugi - w głąb siebie. W "Gestach" nie znajdziemy gwałtownych zwrotów akcji. Powieść snuje się wolnym tempem, jakby szła po bezdrożach a jednocześnie autor dotyka najdelikatniejszych spraw - wspomnień z dzieciństwa i młodości oraz przemijania a pozornie nic nie znaczące gesty nadają życiu sens.
Język, którym posługuje się Karpowicz, to niewątpliwy atut tej powieści. Czasem ironiczny, na granicy absurdu.
Powieść do zatrzymania się i refleksji. Warto.

Czterdziestoletni Grzegorz wraca z wielkomiejskiej Warszawy do Białegostoku, by zająć się swoją matką. Ta podróż jest jednocześnie podróżą dwutorową - jeden tor prowadzi do przeszłości, drugi - w głąb siebie. W "Gestach" nie znajdziemy gwałtownych zwrotów akcji. Powieść snuje się wolnym tempem, jakby szła po bezdrożach a jednocześnie autor dotyka najdelikatniejszych spraw -...

Karpowicz to jeden z moich ulubionych autorów. Jego utwory można rozpoznać już po kilku zdaniach. Charakterystyczna gra słów, plątanina wątków. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość jednocześnie, nierozerwalnie ze sobą połączone. Zdania proste, niezwykle celne, ironia... Dla mnie mistrz słowa. To wszystko składa się na ten szczególny klimat jego książek. I "Gesty" również mają ten niepowtarzalny, "karpowiczowski" sznyt.

Karpowicz to jeden z moich ulubionych autorów. Jego utwory można rozpoznać już po kilku zdaniach. Charakterystyczna gra słów, plątanina wątków. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość jednocześnie, nierozerwalnie ze sobą połączone. Zdania proste, niezwykle celne, ironia... Dla mnie mistrz słowa. To wszystko składa się na ten szczególny klimat jego książek. I...

To moja trzecia książka tego autora. Zacząłem od "Balladyny i Romansów" potem były "Ości".Te dwie powieści mnie zachwyciły, przede wszystkim wspaniałą polszczyzną, metaforami, dowcipem, humorem, stylem i wyobrażnią autora. Czytało mi się wyśmienicie.I to zachęciło mnie do sięgnięcia po następną książkę Pana Karpowicza.
Padło na "Gesty" , która to lektura znużyła mnie totalnie i potwornie wymęczyła.Ledwo doczytałem do końca. Nie tego oczekiwałem.Trudno mi pojąć skąd te wysokie oceny..
Uważam, że zdecydowanie lepiej sięnąć po inne książki pisarza. Ta mnie nie poruszyła w żaden sposób. Była zwyczajnie nudna.

To moja trzecia książka tego autora. Zacząłem od "Balladyny i Romansów" potem były "Ości".Te dwie powieści mnie zachwyciły, przede wszystkim wspaniałą polszczyzną, metaforami, dowcipem, humorem, stylem i wyobrażnią autora. Czytało mi się wyśmienicie.I to zachęciło mnie do sięgnięcia po następną książkę Pana Karpowicza.
Padło na "Gesty" , która to lektura znużyła mnie...