Małe lisy

książka totalna. na 100 stronach mieści więcej treści niż niejedna opasła powieść. do tego jest zabawna i wchodzi pod skórę. sprawdza nas - co będzie dla ciebie przekroczeniem granicy? dziwi, w czasach kiedy nic już nie dziwi. kręci językiem i każe się skupić, bo jak się nie skupisz, to będziesz czytać dwa razy, żeby wiedzieć o co chodziło na końcu.

książka totalna. na 100 stronach mieści więcej treści niż niejedna opasła powieść. do tego jest zabawna i wchodzi pod skórę. sprawdza nas - co będzie dla ciebie przekroczeniem granicy? dziwi, w czasach kiedy nic już nie dziwi. kręci językiem i każe się skupić, bo jak się nie skupisz, to będziesz czytać dwa razy, żeby wiedzieć o co chodziło na końcu.

Tak bardzo się starałam, jakoś od wakacji, no niestety nie dałam rady skończyć, zabiła mnie wzmianka o kocie, który spuścił się na włosy dziecka...
Zapłaciłam za te książkę 3 zł, nową, szkoda tych 3 zł, szkoda mojego czasu i Waszego też.
A może ja zbyt prosty człowiek jestem i po prostu tego nie rozumiem.
A opis był tak zachecajqcy...

Tak bardzo się starałam, jakoś od wakacji, no niestety nie dałam rady skończyć, zabiła mnie wzmianka o kocie, który spuścił się na włosy dziecka...
Zapłaciłam za te książkę 3 zł, nową, szkoda tych 3 zł, szkoda mojego czasu i Waszego też.
A może ja zbyt prosty człowiek jestem i po prostu tego nie rozumiem.
A opis był tak zachecajqcy...

Całkiem zabawna, ale i smutna. Takie lubię.

Wątek macierzyński szczególnie zwrócił moją uwagę. Doceniam, że został przedstawiony ambiwaletnie. Mimo miłości do dzieciaków i radości z ich obecności ma się jednak czasami ochotę spłynąć w odpływie.

Fakt, książka jest trochę zagmatwana, ale dla niektórych zdań warto ją przeczytać.

6,5.

Całkiem zabawna, ale i smutna. Takie lubię.

Wątek macierzyński szczególnie zwrócił moją uwagę. Doceniam, że został przedstawiony ambiwaletnie. Mimo miłości do dzieciaków i radości z ich obecności ma się jednak czasami ochotę spłynąć w odpływie.

Fakt, książka jest trochę zagmatwana, ale dla niektórych zdań warto ją przeczytać.

6,5.

Abstrakcyjne myślenie trochę jak u Janiny Bąk, ale mroczne. Pod koniec wciąga.

Abstrakcyjne myślenie trochę jak u Janiny Bąk, ale mroczne. Pod koniec wciąga.

Jedna gwiazdka to za wiele na to coś.

Jedna gwiazdka to za wiele na to coś.

Okazało się, że ktoś widzi świat dokładnie tak, jak widzę go ja i na dodatek opisuje go z podobną do mojej wrażliwością! Przedziwne uczucie. To jakby wrócić, po latach, do domu rodzinnego, gdzie już od dawna mieszka ktoś inny, ale jeszcze stoją twoje meble, a w szafie wiszą twoje ubrania.

Okazało się, że ktoś widzi świat dokładnie tak, jak widzę go ja i na dodatek opisuje go z podobną do mojej wrażliwością! Przedziwne uczucie. To jakby wrócić, po latach, do domu rodzinnego, gdzie już od dawna mieszka ktoś inny, ale jeszcze stoją twoje meble, a w szafie wiszą twoje ubrania.

Bardzo błyskotliwa, ale po prostu źle napisana. Strumień myśli raczej.

Bardzo błyskotliwa, ale po prostu źle napisana. Strumień myśli raczej.

Może się nie znam, ale ta książka nie podobała mi się. Owszem, doceniam kunszt pisarski autorki w kreowaniu świata, na poły realistycznego, na poły onirycznego, poetyckość, zabawę słowem, sięganie po groteskę ale to zdecydowanie za mało.

Może się nie znam, ale ta książka nie podobała mi się. Owszem, doceniam kunszt pisarski autorki w kreowaniu świata, na poły realistycznego, na poły onirycznego, poetyckość, zabawę słowem, sięganie po groteskę ale to zdecydowanie za mało.

Bardzo sympatyczny tomik poetki, z którą zaczęłam swoją przygodę od festiwalu słowa. Nie trafiłam jeszcze na taki zbiór, który byłby od początku do końca udany, ale "Małe listy" są chyba ze wszystkich tomików Justyny Bargielskiej najmniej nieudane.

Bardzo sympatyczny tomik poetki, z którą zaczęłam swoją przygodę od festiwalu słowa. Nie trafiłam jeszcze na taki zbiór, który byłby od początku do końca udany, ale "Małe listy" są chyba ze wszystkich tomików Justyny Bargielskiej najmniej nieudane.

Sięgnęłam po "Małe lisy" zachęcona wieloma pozytywnymi opiniami, jednak książka nie zrobiła na mnie spodziewanego wrażenia.

Owszem, nie można odmówić autorce umiejętności budowania intrygującego świata, w którym rzeczywistość przeplata się z onirycznymi wizjami, jednak nie jest to we współczesnej literaturze ani nowość, ani rzadkość.
Kilka fragmentów mnie zainteresowało, ale to zbyt mało, bym mogła uznać lekturę za satysfakcjonującą.

Umie pani Bargielska operować słowem, umie oddziaływać na wyobraźnię, posługiwać się groteską, ale cały czas podczas czytania książki towarzyszyło mi pytanie: czemu właściwie ma służyć to przerysowywanie świata?
Można, oczywiście, do wszystkiego dorobić jakąś ideologię i pseudofilozofię, ale po co?
Jak dla mnie, forma przerosła tu treść. I zbyt często wiało sztucznością, sileniem się na oryginalność.

Przeczytałam gdzieś opinię, w której porównano prozę Bargielskiej do twórczości Olgi Tokarczuk - moim zdaniem, to potworne nadużycie. Poznałam prawie wszystkie książki autorki "Biegunów", ale jakoś trudno mi jest doszukać się podobieństw.

Niestety, spłynęła ta książka po mnie jak woda po kaczce i obawiam się, że szybko o niej zapomnę.
Czy polecam? Tylko wtedy, jeśli nie ma się pod ręką niczego innego do czytania.

Sięgnęłam po "Małe lisy" zachęcona wieloma pozytywnymi opiniami, jednak książka nie zrobiła na mnie spodziewanego wrażenia.

Owszem, nie można odmówić autorce umiejętności budowania intrygującego świata, w którym rzeczywistość przeplata się z onirycznymi wizjami, jednak nie jest to we współczesnej literaturze ani nowość, ani rzadkość.
Kilka fragmentów mnie zainteresowało,...