Zapomniany ogród

Muszę powiedzieć, że strasznie mnie wymęczyła ta książka, mniej wiecej od połowy nie mogłam sie doczekać kiedy się skończy... Historia niezwykle rozwleczona. Zazwyczaj lubię książki gdzie występuje kilka różnych osi czasowych i perspektyw ale tutaj jakoś wszystkiego było za dużo, niepotrzebne dlużyzny, zbyt wiele bohaterów, których losy mało mnie obchodziły a tajemnica okazała się mało tajemnicza😂

Muszę powiedzieć, że strasznie mnie wymęczyła ta książka, mniej wiecej od połowy nie mogłam sie doczekać kiedy się skończy... Historia niezwykle rozwleczona. Zazwyczaj lubię książki gdzie występuje kilka różnych osi czasowych i perspektyw ale tutaj jakoś wszystkiego było za dużo, niepotrzebne dlużyzny, zbyt wiele bohaterów, których losy mało mnie obchodziły a tajemnica...

Książka zaczyna się bardzo przyjemnie, jest napisana ładnym językiem. Pomyślałam, że to będzie piękna, wciągająca opowieść na zimowe wieczory. Niestety, watek ogrodu jest żywcem zerżnięty z Tajemniczego ogrodu (czytając to miałam ogromny niesmak!) i z każdym rozdziałem jest tylko gorzej. Autorka chaotycznie dodaje wątki, sprawiając wrażenie, że przemyślany był tylko początek tej historii a reszta elementów dodawana jest na bieżąco w trakcie wymyślania (czytania oglądania innych książek lub filmów). Watek utraty rodziny, wątek pseudo kazirodczy (bardzo niesmaczny, totalnie tutaj nie pasuje),romans, mezalians, etc. Zbiegi okoliczności totalnie absurdalne. Na to jak będzie wyglądać zakończenie co bardziej inteligentny czytelnik wpadnie na długo przed końcem książki więc nie ma zaskoczenia. Zmęczyłam tę książkę tylko po to by móc napisać szczerą recenzję z czystym sumieniem.

Książka zaczyna się bardzo przyjemnie, jest napisana ładnym językiem. Pomyślałam, że to będzie piękna, wciągająca opowieść na zimowe wieczory. Niestety, watek ogrodu jest żywcem zerżnięty z Tajemniczego ogrodu (czytając to miałam ogromny niesmak!) i z każdym rozdziałem jest tylko gorzej. Autorka chaotycznie dodaje wątki, sprawiając wrażenie, że przemyślany był tylko...

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Historia piękna i wzruszająca, aczkolwiek dość przewidywalna. Momentami miałam ochotę ją odłożyć, bo za bardzo to wszystko było rozwleczone. Niestety nic nie przebije Strażnika Tajemnic.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Historia piękna i wzruszająca, aczkolwiek dość przewidywalna. Momentami miałam ochotę ją odłożyć, bo za bardzo to wszystko było rozwleczone. Niestety nic nie przebije Strażnika Tajemnic.

Piękna opowieść. Bardzo mi się podobało.

Piękna opowieść. Bardzo mi się podobało.

Przepiękna historia, poruszająca, intrygująca, wzruszająca... czytając ją, czułam się zupełnie poza prawidzwym tu i teraz, uwielbiam to wspaniałe uczucie. Jest to moja ulubiona pozycja tej autorki.

Przepiękna historia, poruszająca, intrygująca, wzruszająca... czytając ją, czułam się zupełnie poza prawidzwym tu i teraz, uwielbiam to wspaniałe uczucie. Jest to moja ulubiona pozycja tej autorki.

Zagadka dość prosta do rozwikłania jak dla mnie. Głównie przez włosy. Ale nie chcę spoilerować.
Historia wciągająca, ciekawa, ale trzy różne płaszczyzny czasowe to najsłabsza strona tej powieści. Momentami nie byłam pewna czy czytam o babci, czy o wnuczce.

Zagadka dość prosta do rozwikłania jak dla mnie. Głównie przez włosy. Ale nie chcę spoilerować.
Historia wciągająca, ciekawa, ale trzy różne płaszczyzny czasowe to najsłabsza strona tej powieści. Momentami nie byłam pewna czy czytam o babci, czy o wnuczce.

Autorka zabiera nas w tajemniczą podróż do przeszłości. Skrupulatnie odsłania coraz to nowe fragmenty historii, buduje napięcie, przeplata ze sobą dzieje kilku pokoleń.
Czymś co lekko zdziwiło mnie podczas lektury była nieco skrajna reakcja Nell na informacje o jej niewiadomych korzeniach. Ochłodziła relacje rodzinne, zziębła i zamknęła się w sobie. Zwłaszcza, że miała wokół siebie kochających i gotowych wspierać ją ludzi. Sprawiła wrażenie usilnie zagłębiającej się w swoim żalu i smutku. Jednak możliwe, że dla osób które mogą być pewne swojego pochodzenia i tożsamości zrozumienie takiej perspektywy nie przyjdzie z łatwością.
Cała historia, mimo iż momentami dość smutna, to intryguje. Kate Morton świetnie dozuje napięcie, dzięki czemu z łatwością zagłębiamy się w stworzony przez nią świat.

Autorka zabiera nas w tajemniczą podróż do przeszłości. Skrupulatnie odsłania coraz to nowe fragmenty historii, buduje napięcie, przeplata ze sobą dzieje kilku pokoleń.
Czymś co lekko zdziwiło mnie podczas lektury była nieco skrajna reakcja Nell na informacje o jej niewiadomych korzeniach. Ochłodziła relacje rodzinne, zziębła i zamknęła się w sobie. Zwłaszcza, że miała...

https://portafortunas.pl/recenzja-zapomniany-ogrod-kate-morton/

https://portafortunas.pl/recenzja-zapomniany-ogrod-kate-morton/

Nie podzielam zachwytów nad tą książką. Tajemniczy wątek okazuje się dosyć banalny. Przerost formy nad treścią. 544 stron gdzie tworzenie atmosfery ważniejsze od samej fabuły. Źle się czyta bo wątki z 1903, 1975, 2005 dotyczą bohaterek kolejnych pokoleń usiłujących rozwikłać wspomnianą banalną tajemnicę sprzed lat. Przykład kobiecej literatury przegadanej, mającej przekazać więcej emocji niż sensu. Czytałam ze znudzeniem. Nie polecam.

Nie podzielam zachwytów nad tą książką. Tajemniczy wątek okazuje się dosyć banalny. Przerost formy nad treścią. 544 stron gdzie tworzenie atmosfery ważniejsze od samej fabuły. Źle się czyta bo wątki z 1903, 1975, 2005 dotyczą bohaterek kolejnych pokoleń usiłujących rozwikłać wspomnianą banalną tajemnicę sprzed lat. Przykład kobiecej literatury przegadanej, mającej...

Polecam. Wzruszająca, o przeżywaniu bólu. Dla mnie kolejna piękna książka tej autorki pozostająca w pamięci.

Polecam. Wzruszająca, o przeżywaniu bólu. Dla mnie kolejna piękna książka tej autorki pozostająca w pamięci.