Japonia. Smaki i znaki

Czy 10 lat temu było warto przeczytać to opasłe tomisko? Niewątpliwie tak. Czy warto w 2025? Już nie końca.

Możliwe, że zawiodłam się przez własne oczekiwania, a oczekiwałam zbliżenia się do Japończyków i dotknięcia przez strony książki ich kultury. Zależało mi na japońskiej codzienności, życiu zwykłych ludzi. Autorka ogląda Japonię jak na sklepowej wystawie, zza szyby. Jest to relacja z pierwszej ręki, a jednak niemal pozbawiona kontaktu ze zwykłymi Japończykami. Brak mi w niej ich perspektywy i spojrzenia na świat. Może to znamienne dla znanej z zamkniętości i hermetycznej kultury, ale autorka przez ponad 500 stron pozostaje gajdzinką - nie-Japonką, inną i obcą. Obserwuje, bada, dzieli się refleksjami, ale uczestnicy jak turystyka, maksymalnie ekspatka. Niewątpliwie można się z tej książki dowiedzieć dużo - o zwyczajach, wierzeniach, historii, tradycjach. Jest to zbiór trafnych obserwacji i refleksji, jednak daleko mu do prawdziwej podróży.

Czy 10 lat temu było warto przeczytać to opasłe tomisko? Niewątpliwie tak. Czy warto w 2025? Już nie końca.

Możliwe, że zawiodłam się przez własne oczekiwania, a oczekiwałam zbliżenia się do Japończyków i dotknięcia przez strony książki ich kultury. Zależało mi na japońskiej codzienności, życiu zwykłych ludzi. Autorka ogląda Japonię jak na sklepowej wystawie, zza szyby....

Rewelacyjna

Rewelacyjna

"Japoński wachlarz" to owoc dwuletniego pobytu autorki w Japonii, gdzie przebywała jako stypendystka japońskiego ministerstwa kultury. Później powracała do tego kraju kilkukrotnie. To studium fascynacji obcą kulturą i jej powolnego odkrywania oraz zgłębiania. Joanna Bator starała się w nim oddać sposób myślenia Japończyków i przedstawić rzetelny obraz ich współczesnej kultury. Z kolei "Rekin z Parku Yoyogi" zawiera refleksje i dywagacje nad japońskim społeczeństwem oraz różnicami między Wschodem a Zachodem.

Ciąg dalszy na:
http://miedzysklejonymikartkami.blogspot.com/2017/05/268-joanna-bator-japonia.html

"Japoński wachlarz" to owoc dwuletniego pobytu autorki w Japonii, gdzie przebywała jako stypendystka japońskiego ministerstwa kultury. Później powracała do tego kraju kilkukrotnie. To studium fascynacji obcą kulturą i jej powolnego odkrywania oraz zgłębiania. Joanna Bator starała się w nim oddać sposób myślenia Japończyków i przedstawić rzetelny obraz ich współczesnej...

Po przeczytaniu "Ciemno, prawie noc" sięgnąłem też po tę książeczkę i trochę się rozczarowałem. Niewiele tu nowych informacji o Japonii. Forma trochę chaotyczna. Język przyciężkawy. Niestety.

Po przeczytaniu "Ciemno, prawie noc" sięgnąłem też po tę książeczkę i trochę się rozczarowałem. Niewiele tu nowych informacji o Japonii. Forma trochę chaotyczna. Język przyciężkawy. Niestety.

Pokaźna dawka wiedzy o Japonii, choć niestety pozycja trochę nierówna. Pierwsza część - "Japoński wachlarz" naprawdę bardzo dobra. Stanowi udane połączenie powieści i przewodnika opisującego najciekawsze miejsca i zwyczaje w Kraju Kwitnącej Wiśni. Druga część - "Rekin z parku Yoyogi" (na szczęście krótsza) to już jak dla mnie zbyt dużo dywagacji, nie zawsze związanych z Japonią.

Generalnie cała książka warta polecenia, ale powinna być wydawana z wyraźnych ostrzeżeniem na okładce, że przeczytanie grozi zmianą dotychczasowych planów urlopowych i skierowaniem zainteresowania na Daleki Wschód:)

Pokaźna dawka wiedzy o Japonii, choć niestety pozycja trochę nierówna. Pierwsza część - "Japoński wachlarz" naprawdę bardzo dobra. Stanowi udane połączenie powieści i przewodnika opisującego najciekawsze miejsca i zwyczaje w Kraju Kwitnącej Wiśni. Druga część - "Rekin z parku Yoyogi" (na szczęście krótsza) to już jak dla mnie zbyt dużo dywagacji, nie zawsze związanych z...

Fantastyczna podróż do Japonii. Mając możliwość być tam przez chwilę w tym roku, mogłam odnieść się do opisów i anegdot z książki, znajdować podobieństwa i (bardzo niewielkie) różnice w doświadczeniach moich i Joanny Bator. Książka sprawiła mi tym niewyobrażalną radość połączoną z bólem, który bierze się z mojego pragnienia powrotu do Japonii. Czytając, przenosiłam się tam myślami i wspomnieniami. Cudowna lektura dla zafascynowanych tym krajem, ludźmi i językiem, a także dla każdego innego, kto chciałby poznać ten piękny, inny świat kontrastów. Na koniec - bardzo ucieszyła mnie analiza tekstów mojego ukochanego Murakamiego, która pojawia się w różnych momentach drugiej części "Japonii". Dla mnie to wspaniała niespodzianka od autorki, dlatego czytanie stało się wtedy jeszcze większą przyjemnością (nie sądziłam, że to możliwe); jeśli coś bezwarunkowo kocham w literackim świecie i brak jego aktywności sprawia mi przykrość, to jest to właśnie umysł Murakamiego. Polecam "Smaki i znaki" z całego serca przepełnionego miłością do Japonii!

Fantastyczna podróż do Japonii. Mając możliwość być tam przez chwilę w tym roku, mogłam odnieść się do opisów i anegdot z książki, znajdować podobieństwa i (bardzo niewielkie) różnice w doświadczeniach moich i Joanny Bator. Książka sprawiła mi tym niewyobrażalną radość połączoną z bólem, który bierze się z mojego pragnienia powrotu do Japonii. Czytając, przenosiłam się tam...