Nie mów nikomu

To dobra książka, typowo Cobenowa. Wartka akcja, trochę przemocy, zwrotów akcji i zaskoczeń. Można, dla dobrej zabawy kryminalnej.

To dobra książka, typowo Cobenowa. Wartka akcja, trochę przemocy, zwrotów akcji i zaskoczeń. Można, dla dobrej zabawy kryminalnej.

Cały czas w napięciu

Cały czas w napięciu

Trzyma w napięciu. I kiedy wydaje sie, ze juz wiem to okazuje sie, ze nie wiem. Bardzo lubię takie książki!

Trzyma w napięciu. I kiedy wydaje sie, ze juz wiem to okazuje sie, ze nie wiem. Bardzo lubię takie książki!

Uwielbiam Cobena

Uwielbiam Cobena

Trzyma w napięciu.

Trzyma w napięciu.

Książka jakoś mocno mnie nie zachwyciła i to w sumie przez jej drugą połowę. Pierwsza połowa, gdy poznajemy bohaterów i rozwija się akcja jest bardzo dobrze napisana - rozbudza ciekawość czytelnika. W momencie rozwinięcia dzieją się dziwne rzeczy a właściwie to dzieje się wszystko - strzelaniny, podsłuchy i gangsterka. Nie do końca mi to pasuje to obrazu bohaterów który stworzyłam czytając początek. Ogólnie kryminał się czyta fajnie ale mam wrażenie że autor troche przedobrzył na końcu.

Książka jakoś mocno mnie nie zachwyciła i to w sumie przez jej drugą połowę. Pierwsza połowa, gdy poznajemy bohaterów i rozwija się akcja jest bardzo dobrze napisana - rozbudza ciekawość czytelnika. W momencie rozwinięcia dzieją się dziwne rzeczy a właściwie to dzieje się wszystko - strzelaniny, podsłuchy i gangsterka. Nie do końca mi to pasuje to obrazu bohaterów który...

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Mój kolejny flirt z literaturą popularną. Jak zwykle – mało udany. Tyle się nasłuchałem o warsztacie Harlana Cobena: że autor ten świetnie buduje napięcie i tworzy wciągające fabuły. W istocie niczego więcej nie oczekuję od gatunków typowo rozrywkowych jak thriller czy kryminał. No, może jeszcze sugestywnego nastroju, który dodaje opowieści smaczku. W „Tylko nie mów nikomu” (2001 r.) tego wszystkiego zabrakło.

Narratorem jest doktor David Beck, który przed laty w tragicznych okolicznościach stracił ukochaną żonę. Uznaje się, że Elizabeth została zabita przez seryjnego mordercę. Davida dręczą wspomnienia i poczucie winy – że nie zrobił wszystkiego, by ją uratować. Pewnego dnia otrzymuje na skrzynkę pocztową zaszyfrowaną wiadomość. Może z niej wynikać, że Elizabeth żyje… Tymczasem nad jeziorem, gdzie miała miejsce domniemana zbrodnia, policja natrafia na kości dwóch mężczyzn. Rusza śledztwo, w które angażuje się FBI oraz wpływowy milioner. Pała on żądzą zemsty za śmierć swego syna, o którą podejrzewa żonę Becka lub kogoś z jej najbliższych.

Pierwsza część książki jest jeszcze w miarę ciekawa. Zawiązanie akcji budzi nadzieję na jej satysfakcjonujące rozwinięcie. Potem jednak narracja rozszczepia się na wiele postaci (jednowymiarowych) i wątków (mało prawdopodobnych),co rozprasza uwagę czytelnika. Wreszcie tempo gwałtownie przyspiesza i odtąd mamy do czynienia już nie z literaturą, a z kinem sensacyjnym klasy B. Pościgi, strzelaniny, gangsterskie porachunki. Nagromadzenie efekciarskich plot twistów kończy absurdalna puenta, zupełnie niewiarygodna w kontekście sylwetki psychologicznej głównego bohatera.

Właściwie zamiast tracić sześć godzin na lekturę tego przeciętnego tekstu można obejrzeć trzy razy krótszy film (utwór zekranizowano w 2006 r.). Aczkolwiek rozumiem, że dla miłośników gatunku powieść może stanowić atrakcję.

Mój kolejny flirt z literaturą popularną. Jak zwykle – mało udany. Tyle się nasłuchałem o warsztacie Harlana Cobena: że autor ten świetnie buduje napięcie i tworzy wciągające fabuły. W istocie niczego więcej nie oczekuję od gatunków typowo rozrywkowych jak thriller czy kryminał. No, może jeszcze sugestywnego nastroju, który dodaje opowieści smaczku. W „Tylko nie mów nikomu”...

Ciekawa, jednak kryminał nie najwyższych lotów. Trup się ściele i to na plus. Ciekawe zwroty akcji.

Ciekawa, jednak kryminał nie najwyższych lotów. Trup się ściele i to na plus. Ciekawe zwroty akcji.

Coben jak to Coben - czytasz, intryga wciąga, myślisz: "no naprawdę niezłe". Za miesiąc widzisz okładkę i myślisz: "kurcze, o czym to było?". Lektura na wakacyjne czytanie dla relaksu.

Coben jak to Coben - czytasz, intryga wciąga, myślisz: "no naprawdę niezłe". Za miesiąc widzisz okładkę i myślisz: "kurcze, o czym to było?". Lektura na wakacyjne czytanie dla relaksu.