Chemia śmierci

Czytało mi się ją naprawdę dobrze — wciągnęłam się szybciej, niż się spodziewałam. Podobał mi się klimat, taki trochę duszny i niepokojący, który stopniowo się zagęszczał. To jedna z tych książek, przy których łapiesz się na tym, że „jeszcze jeden rozdział” i nagle robi się późno.

Jednocześnie nie miałam poczucia, że to coś bardzo odkrywczego. Momentami czułam, że pewne rozwiązania są znajome, a napięcie nie zawsze rośnie tak, jakby mogło. Ale co ważne — w ogólnym rozrachunku w ogóle mi to nie przeszkadzało, bo historia i tak mnie trzymała.

Styl Becketta jest dla mnie dużym plusem — konkretny, obrazowy, ale bez przesady. Dzięki temu łatwo było mi wejść w ten świat i się w nim odnaleźć, bez poczucia zmęczenia czy przesytu.

Nie była to książka, która mnie jakoś emocjonalnie rozbiła albo zostawiła z ogromnym „wow”, ale zdecydowanie dała mi to, czego oczekiwałam: wciągającą, solidną historię z klimatem.

Po skończeniu miałam raczej poczucie dobrze spędzonego czasu niż zachwytu — i szczerze, to czasem dokładnie tego potrzebuję.

Czytało mi się ją naprawdę dobrze — wciągnęłam się szybciej, niż się spodziewałam. Podobał mi się klimat, taki trochę duszny i niepokojący, który stopniowo się zagęszczał. To jedna z tych książek, przy których łapiesz się na tym, że „jeszcze jeden rozdział” i nagle robi się późno.

Jednocześnie nie miałam poczucia, że to coś bardzo odkrywczego. Momentami czułam, że pewne...

Bardzo dobrze mi się ja czytało. Ciekawe postacie i realia, ale zakończenie całkowicie mnie rozczarowało: motywacje działań, wyjaśnienie powiązań całkowicie pobieżne i niewiarygodne. Szkoda.

Bardzo dobrze mi się ja czytało. Ciekawe postacie i realia, ale zakończenie całkowicie mnie rozczarowało: motywacje działań, wyjaśnienie powiązań całkowicie pobieżne i niewiarygodne. Szkoda.

Świetna książka, bardzo mnie zaskoczyła, wziąłem się za nią bez żadnych oczekiwań, myślałem nawet przez chwilę, że będzie to dokument o procesach pośmiertnych.
Akcja była poprowadzona wzorcowo, nienachalnie, nie prostacko, w sposób nieoczywisty. Bez zdradzania szczegółów powiem, że była świetna. Może odrobinkę zawiódł mnie sam koniec, ale chyba się czepiam.

Świetna książka, bardzo mnie zaskoczyła, wziąłem się za nią bez żadnych oczekiwań, myślałem nawet przez chwilę, że będzie to dokument o procesach pośmiertnych.
Akcja była poprowadzona wzorcowo, nienachalnie, nie prostacko, w sposób nieoczywisty. Bez zdradzania szczegółów powiem, że była świetna. Może odrobinkę zawiódł mnie sam koniec, ale chyba się czepiam.

Świetna książka która trzyma w napięciu do samego końca. Kiedy czytasz i już wiesz kto jest mordercą to wtedy autor serwuje nam szok że szczęka opada. Genialne zakończenie które zachęca do pójścia po kolejną część tej serii.

Świetna książka która trzyma w napięciu do samego końca. Kiedy czytasz i już wiesz kto jest mordercą to wtedy autor serwuje nam szok że szczęka opada. Genialne zakończenie które zachęca do pójścia po kolejną część tej serii.

Super!! Bardzo podbaly mi się wątki antropologiczne, genrlanie cała historia była ciekawie prowadzona. Polecam

Super!! Bardzo podbaly mi się wątki antropologiczne, genrlanie cała historia była ciekawie prowadzona. Polecam

Nie wiem czy z wiekiem robię się bardziej wymagająca i wyczuwam więcej niespójności, czy może to bezpodstawne gderanie, ale: prawie cała książka wspaniała, tylko zakończenie mi nie pykło - no jak? Mi się to wydaje bez sensu, co autor zaproponował, zupełnie się nie spina 🤷‍♀️ ale poza zakończeniem i rozwiązaniem zagadki „kto zabijał” - bardzo polecam, wciągające i ciekawie napisane - zwłaszcza te fachowe detale. Na pewno sięgnę po kolejne książki tego autora licząc, że kolejny final nawet mnie zadowoli :)

Nie wiem czy z wiekiem robię się bardziej wymagająca i wyczuwam więcej niespójności, czy może to bezpodstawne gderanie, ale: prawie cała książka wspaniała, tylko zakończenie mi nie pykło - no jak? Mi się to wydaje bez sensu, co autor zaproponował, zupełnie się nie spina 🤷‍♀️ ale poza zakończeniem i rozwiązaniem zagadki „kto zabijał” - bardzo polecam, wciągające i ciekawie...

Facet z poukładanym życiem, rodziną i miłością nagle wszytko traci. W ułamku sekundy staje na bezdrożu samotności. Znika bezpowrotnie to, co kochał. Otoczony bólem pragnie dokonać zmian. Wyjeżdża.
Na miejsce zamieszkania wybiera małe miasteczko. Mężczyzna nie zdaje sobie sprawy, że obejmując stanowisko lekarza, zbliży się do wcześniej wykonywanej profesji, którą porzucił. Manham niebawem przyczyni się do zachwiania odbudowanej stabilizacji Davida. Lekarz nie ma żadnych planów na przyszłość. Próbuje zyskać zaufanie mieszkańców, bowiem w ich oczach nadal jest ,,tym przyjezdnym". Zaangażowanie ze strony drugiego lekarza, otwiera midzy nimi bramy do przyjaźni i zaufania.
Czy uwierzylibyście osobie, która jest prawa, życzliwa i skrzywdzona przez życie?
David i mieszkańcy Manham zaufali. Żyli w ułudzie, która całkowicie uśpiła ich czujność.
Spokojna atmosfera zapoczątkowuje dramat. Gdy dochodzi do upiornego odkrycia zwłok kobiety, nikt już nie czuje się bezpiecznie. Dodatkowo David poznaje sen jednej z mieszkanek, który wpływa na jego przemyślenia.
Wierzycie w sny - prorocze obrazy z naszej wyobraźni, powstające wtedy, gdy śpimy?
Ten wpleciony w fabułę motyw podkręca napięcie.
Lekarz nie pozostaje bierny na dramatyczne wydarzenia. Podnosi kurtynę, za którą dotąd sie ukrywał i ujawnia swój prawdziwy zawód, który porzucił po stracie rodziny. Jako antropolog sądowy pomaga policji w śledztwie. Rozpoczyna się walka z niewidocznym przeciwnikiem, który atakuje ponownie. Czas staje w szranki z grą pozorów, a pomaganie policji musi pozostać tajemnicą. Mieszkańcy tracą do siebie zaufanie, patrzą na siebie wilkiem, co nie sprzyja w utrzymaniu relacji.
W tym znieksztalconym obrazie zła jest również miejsce na miłość. Zakochany David nie wie, że los ponownie wystawi go na próbę.
Historia przedstawiona przez Becketta okraszona jest medycznym spojrzeniem na ludzkie zwłoki i to, co dzieje się z ciałem po śmierci. Autor w realistyczny sposób zobrazował każdy fragment książki odnoszący się do oględzin ludzkich szczątek. Skrupulatnie opisał, co ma znaczenie przy określeniu czasu zgonu oraz jakie czynniki na niego wpływają.
Osoby wrażliwe informuję, że dopełnieniem są treści związane z procesem rozkładu zwłok; muchami, żukami, larwami.
Tej książki się nie czyta, ją się pochłania.
To niebywale rzeczywisty obraz, który silnie oddziałowuje na wyobraźnię. W tej historii czuć strach ofiar, ciężar bezsilności i zapach powolnej agonii.
Opisy miejsca zbrodni oraz pracy antropologa uzmysławiają, jak ważny jest każdy szczegół, a pominięcie go może skutkować utratą kluczowego tropu. Czytalam powieść wydaną nakładem Wydawnictwa Amber. Fabuła na piątkę, lecz przełożenie tekstu nieco gorsze, dlatego książkę oceniłam niżej. Nie mogę wypowiedzieć się, co do tłumaczenia wykonanego dla wydawnictwa Czarna Owca.

Facet z poukładanym życiem, rodziną i miłością nagle wszytko traci. W ułamku sekundy staje na bezdrożu samotności. Znika bezpowrotnie to, co kochał. Otoczony bólem pragnie dokonać zmian. Wyjeżdża.
Na miejsce zamieszkania wybiera małe miasteczko. Mężczyzna nie zdaje sobie sprawy, że obejmując stanowisko lekarza, zbliży się do wcześniej wykonywanej profesji, którą porzucił....

Thriller przeczytany w jeden dzień, dziwne zakończenie z podwójnym mordercą? Tego jeszcze nie było. Ciekawy motyw byłego lekarza , który szkolił się w "procesach rozkładu ciała", na potrzeby rozwiązywania zagadek FBI.

Thriller przeczytany w jeden dzień, dziwne zakończenie z podwójnym mordercą? Tego jeszcze nie było. Ciekawy motyw byłego lekarza , który szkolił się w "procesach rozkładu ciała", na potrzeby rozwiązywania zagadek FBI.

Tytuł od dawna był na mojej czytelniczej liście i na szczęście mnie nie zawiódł. "Chemia śmierci" to solidny thriller z ciekawym motywem zbrodni. Główny bohater mnie zaintrygował, więc jest szansa, że spodoba mi się cała seria. Autor idealnie wprowadza czytelnika w wir zdarzeń tych obecnych oraz stopniowo kreuje życie głównych postaci. Jest momentami szczegółowo, ale bez popadania w przesadę. Wprawdzie liczyłam na więcej faktów z dziedziny kryminalistyki, ale może w drugim tomie będzie tego więcej. Po mocnym początku myślałam też, że będzie mi towarzyszyć większe napięcie, a jednak zakończenie okazało się dość zachowawcze. Podsumowując, tom pierwszy to solidny początek serii i liczę na co najmniej utrzymanie tego poziomu w kontynuacji.

Tytuł od dawna był na mojej czytelniczej liście i na szczęście mnie nie zawiódł. "Chemia śmierci" to solidny thriller z ciekawym motywem zbrodni. Główny bohater mnie zaintrygował, więc jest szansa, że spodoba mi się cała seria. Autor idealnie wprowadza czytelnika w wir zdarzeń tych obecnych oraz stopniowo kreuje życie głównych postaci. Jest momentami szczegółowo, ale bez...

Początek nieco się ciągnął, ale później trzymało w napięciu. Zakończenie zaskakujące

Początek nieco się ciągnął, ale później trzymało w napięciu. Zakończenie zaskakujące