Roznosiciel

Zamykająca (?) cykl, piąta część przygód nekroskopa, tym razem mocniej podlana biblijnym sosem, co akurat nie do końca przypadło mi do gustu. Ogólnie w moim odczuciu nieco słabsza, choć dalej uważam, że samo uniwersum nekroskopa jest rewelacyjne.

Zamykająca (?) cykl, piąta część przygód nekroskopa, tym razem mocniej podlana biblijnym sosem, co akurat nie do końca przypadło mi do gustu. Ogólnie w moim odczuciu nieco słabsza, choć dalej uważam, że samo uniwersum nekroskopa jest rewelacyjne.

Z uwagi na to, iż piąty tom zamyka w pewien sposób historię głównego bohatera, postanowiłem jednak napisać kilka słów opinii tytułem podsumowania.
Urzekła mnie ta historia. Pięć tomów dziwnych (dla mnie) wampirycznych opowieści, brutalnych, gwałtownych - choć do horrorów bym tego nie zaliczył. Przywiązałem się do Nekroskopa i jakoś tak żal, że to rozstanie... Tak, wiem, że cykl jest kontynuowany, ale wydaje mi się, że ten tom powinien być ostatnim, jeśli chcemy zachować dobre zdanie o serii.
Doprawdy jestem zdziwiony, że ta wampiryczna tematyka potrafi tak być interesująca. Naprawdę ciekawe wymieszanie fantasy, telepatii, science fiction, zaprawione tym oldskulowym wątkiem rodem z Transylwanii. Jeśli komuś przypadła do gustu "Trupia otucha" D. Simmonsa, na pewno znajdzie w tej serii znajome wątki. Ciekawa i nietuzinkowa seria.

Z uwagi na to, iż piąty tom zamyka w pewien sposób historię głównego bohatera, postanowiłem jednak napisać kilka słów opinii tytułem podsumowania.
Urzekła mnie ta historia. Pięć tomów dziwnych (dla mnie) wampirycznych opowieści, brutalnych, gwałtownych - choć do horrorów bym tego nie zaliczył. Przywiązałem się do Nekroskopa i jakoś tak żal, że to rozstanie... Tak, wiem,...

Piąta część cyklu o Nekroskopie to właściwie synteza wszystkich poprzednich tomów - łączą się w niej wymyślne opisy okropności z tomu pierwszego, wątki ze świata wampirów z tomu trzeciego, a do tego dochodzą rozważania o genezie wampirów i źródle zła (trochę to takie filozoficzno-teologiczne fantazje),a nawet wątek kryminalny z pościgiem głównego bohatera za zbrodniarzem. Niektóre rzeczy zdążyły tak dalece odbiec od tego, co działo się na początku serii, że ciężko mi powiedzieć, czy właściwie mi się to podobało, czy nie. Generalnie, im dalej, tym dziwniej.

Piąta część cyklu o Nekroskopie to właściwie synteza wszystkich poprzednich tomów - łączą się w niej wymyślne opisy okropności z tomu pierwszego, wątki ze świata wampirów z tomu trzeciego, a do tego dochodzą rozważania o genezie wampirów i źródle zła (trochę to takie filozoficzno-teologiczne fantazje),a nawet wątek kryminalny z pościgiem głównego bohatera za zbrodniarzem....

Żaden tom nie dorównał pierwszemu, oferując często nudne, przegadane historie, ale ten jest w porządku.

Żaden tom nie dorównał pierwszemu, oferując często nudne, przegadane historie, ale ten jest w porządku.

Może być:)

Może być:)

Pozycja dobra, jednak poziom powoli spada.

Pozycja dobra, jednak poziom powoli spada.

PO świetnym początku, tomach I-II z każdym kolejnym autor najwyraźniej doszedl do wniosku że są za dobre i zaczął fantazje których niezykłość sprawiła że cała historia która była osadzona w etnografii i historii Rumunii zaczęła być po prostu strasznie nudna, odrealniona i przekombinowana. Już trzecia część która zeszła do poziomu pozaświatów i dziwacznych historyjek o Lordach i mało interesujących wydarzeniach w piątej nastąpił powrot szarych dziur, tarcz, lordów... wszystko to tak przekombinowane że czasem sam autor chyba już w tym się gubił i nie wiedział co zrobić z bohaterami i co wkleić aby wyszło tych przepisowe 500 stron których zwykle wymaga wydawca. Dalszą pracę autora, następne książki chyba sobie daruję jesli mają być w podobnym klimacie jak te historie z Gwiezdnych krain zamieszkiwanych przez Szaitanów. To bajki dla dzieci gdyby nie jakieś pornograficzne wstawki w mokrych snach wampirów.
Generalnie da się to czytać , ale w porównaniu do wcześniejszych części słabo, ale i tak lepiej niż część III, która mi zupełnie nie podeszła i zmuszałem się do dokończenia

PO świetnym początku, tomach I-II z każdym kolejnym autor najwyraźniej doszedl do wniosku że są za dobre i zaczął fantazje których niezykłość sprawiła że cała historia która była osadzona w etnografii i historii Rumunii zaczęła być po prostu strasznie nudna, odrealniona i przekombinowana. Już trzecia część która zeszła do poziomu pozaświatów i dziwacznych historyjek o...

Zaczynając piąty tom byłem nieco rozgoryczony. Harry Wampyrem? Ale jak, coś mi umknęło? Tak, umknęło mi coś na co przecież zwracano uwagę w tomie czwartym. Dlatego też z początku wydawało mi się, że coś tu się nie" klei". To jakaś sztuczka autora? Jakaś wolta? Nie. Wszystko było przemyślane (?). Harry się zmienia. Pada w gruzy turris fulgurata świata Harrego. Lumley świetnie podsyca ciekawość czytelnika podając mu dwie historie równolegle. Byle by szybko przebrnąć przez jedną i wrócić na trop tej drugiej :) Czytanie idzie szybko. Już nawet zapomniałem, że "boczyłem" się początkowo na autora. To co dalej zafundował to czyste mistrzostwo.... i bombowy koniec :D który czyta się jednym tchem... zapomina się o pójściu do toalety :) Tak, jak napisał kolega: finis coronat opus... i koniec to niezwykły, jakże symboliczny. Ale czy to faktycznie koniec? Mam w kolekcji wszystkie pozostałe części i na pewno po nie sięgnę. Zobaczymy co z tego będzie.

Tymczasem z całą pewnością mogę polecić "pięcioksiąg Harrego". Lekkie i przyjemne, wciągające ale nie tanie. Bardziej mroczna fantazja niż horror. Poznajcie Nekroskopa!

Zaczynając piąty tom byłem nieco rozgoryczony. Harry Wampyrem? Ale jak, coś mi umknęło? Tak, umknęło mi coś na co przecież zwracano uwagę w tomie czwartym. Dlatego też z początku wydawało mi się, że coś tu się nie" klei". To jakaś sztuczka autora? Jakaś wolta? Nie. Wszystko było przemyślane (?). Harry się zmienia. Pada w gruzy turris fulgurata świata Harrego. Lumley...

Cały cykl rewelacyjny, uzasadnienie przy pierwszym tomie ;-)

Cały cykl rewelacyjny, uzasadnienie przy pierwszym tomie ;-)

Super :)

Super :)