Erwartung

Dobra, jak poprzednie. Wątek z Marco trochę słaby i naciągany. Piętnastolatek biega po ulicach, oczywiście z długopisem, żeby zapisać na mandacie wskazówki 🤦.
Jeszcze to ratowanie łabądka.

Dobra, jak poprzednie. Wątek z Marco trochę słaby i naciągany. Piętnastolatek biega po ulicach, oczywiście z długopisem, żeby zapisać na mandacie wskazówki 🤦.
Jeszcze to ratowanie łabądka.

Według autora tych odpadków literackich naszpikowanych błędami logicznymi, wszyscy ludzie w Dani to psychopaci i zwyrodnialcy, tylko o różnych poziomach zwyrodnienia. Autora powinni zbadać czy nie jest zwyrodnialcem w rzeczywistości.

Cyganie z Włoch chcąc ukryć swoje ciemne sprawki szukają dzieciaka co może na nich donieść, napadają na setki ludzi w tej książce szukając tego dzieciaka. Jak by ci ludzie na nich już nie do donieśli..Antylogika imbecylizmu treści.

Zabiegi okoliczności niemożliwe matematycznie co chwila.

Według autora tych odpadków literackich naszpikowanych błędami logicznymi, wszyscy ludzie w Dani to psychopaci i zwyrodnialcy, tylko o różnych poziomach zwyrodnienia. Autora powinni zbadać czy nie jest zwyrodnialcem w rzeczywistości.

Cyganie z Włoch chcąc ukryć swoje ciemne sprawki szukają dzieciaka co może na nich donieść, napadają na setki ludzi w tej książce szukając...

Świetna trzymająca w napięciu opowieść, charakterystyczni i ujmujący bohaterowie (czarne charaktery brrrr) i to cudowne poczucie humoru autora! Kiedy pani Eriksenowa atakuje bandziorów w przydomowej pralni żelazkiem, a jej mąż pantoflarz i i kombinator musi wysłuchać paru słów prawdy, można się posikać ze śmiechu.
,,Pogrzebany,, to błyskotliwe połączenie dickensowskiej powieści łotrzykowskiej i współczesnego thrillera.
Do końca trzymamy kciuki za Marco.
Czy świat może być chociaż trochę lepszy dzięki dzieciakom takim jak on? Na pewno jest ciut lepszy, kiedy w ciemną zimową noc mamy przy sobie kolejny tom napisany przez błyskotliwego Duńczyka.

Świetna trzymająca w napięciu opowieść, charakterystyczni i ujmujący bohaterowie (czarne charaktery brrrr) i to cudowne poczucie humoru autora! Kiedy pani Eriksenowa atakuje bandziorów w przydomowej pralni żelazkiem, a jej mąż pantoflarz i i kombinator musi wysłuchać paru słów prawdy, można się posikać ze śmiechu.
,,Pogrzebany,, to błyskotliwe połączenie dickensowskiej...

Oj kiepsko tym razem! Coraz mniej realne te dochodzenia. W dodatku aspekt humorystyczny zaczyna zajmować niepokojącego dużo miejsca. Szczerze mówiąc to bardziej czytam w nadziei, że wreszcie się czegoś dowiem o Assadzie a nie żeby kibicować Morckowi.

Oj kiepsko tym razem! Coraz mniej realne te dochodzenia. W dodatku aspekt humorystyczny zaczyna zajmować niepokojącego dużo miejsca. Szczerze mówiąc to bardziej czytam w nadziei, że wreszcie się czegoś dowiem o Assadzie a nie żeby kibicować Morckowi.

O mamo, tyle baboli... Historia fajna, ale boli niedokształcenie autora w procedurach policyjnych.

O mamo, tyle baboli... Historia fajna, ale boli niedokształcenie autora w procedurach policyjnych.

Marco poznaje tajemnicę swojego klanu i musi uciekać przed mściwym stryjem. Twarz, którą widział, wisi teraz na każdym słupie w mieście. Plakat z zaginionym wpada w ręce Rose i skłania ją do rozpoczęcia poszukiwań.

Ta część jest trochę inna od poprzednich. Otrzymujemy długi wstęp do fabuły, który początkowo wydaje się nie związany z resztą historii. Sprawa, którą bada departament Q, też nie jest jakoś bardzo stara, a wydarzenia dzieją się na bieżąco.

Wielowątkowość to niewątpliwie duży plus książki. Po kolei poznajemy drobne szczegóły z przeszłości. Wszystko zaczyna się łączyć ze sobą i układa w logiczną całość.

W tle pojawiają się machlojki finansowe i wyprowadzanie pieniędzy, których nikt miał już nie zobaczyć. Płatni mordercy krążą ulicami Kopenhagi i polują na młodego chłopaka. A gang ulicznych żebraków ma całą okolicę na oku i czeka tylko na potknięcie Marco.

Wszystko to sprawia, że akcja goni akcję. Dużo jest wątków sensacyjnych i nie ma czasu na nudę. Czytelnik momentami może czuć się przebodźcowany, ale mimo to wszystko jest dobrze dopracowane i ze sobą współgra.

Carl i Assad to dla mnie świetny duet! Bardzo lubię relacje między nimi, a dowcipy o wielbłądach zawsze mnie bawią. Niejednokrotnie uśmiech gościł na mojej twarzy. A Rose swoim stylem bycia dodaje tej dwójce jeszcze więcej kolorytu. Czekam, kiedy ktoś na dłużej zagości w tej ekipie i widzę, że w tym tomie jest ku temu potencjał.

„Pogrzebany” to dobry kryminał z rozbudowaną warstwą obyczajową, co jest dla mnie znakiem rozpoznawczym skandynawskich książek. To część trochę inna od poprzednich, ale nie brakuje dobrze znanych elementów. Ode mnie 7/10. Na pewno nie jest to koniec mojej przygody z tą serią – jestem bardzo ciekawy dalszych losów bohaterów. Zdecydowanie seria warta Waszej uwagi!

Marco poznaje tajemnicę swojego klanu i musi uciekać przed mściwym stryjem. Twarz, którą widział, wisi teraz na każdym słupie w mieście. Plakat z zaginionym wpada w ręce Rose i skłania ją do rozpoczęcia poszukiwań.

Ta część jest trochę inna od poprzednich. Otrzymujemy długi wstęp do fabuły, który początkowo wydaje się nie związany z resztą historii. Sprawa, którą bada...

Audiobook. Czyta pan Zadura.
Świetna kolejna pozycja w dorobku autora.
Jak dotąd, nie czytałem słabej jego książki.
W każdej z nich oprócz sprawy kryminalnej, mamy też poruszany jakiś trudny temat, jak kwestia uchodźców w tym przypadku.
No i trio bohaterów. No oni są niesamowici.
Polecam serdecznie.

Audiobook. Czyta pan Zadura.
Świetna kolejna pozycja w dorobku autora.
Jak dotąd, nie czytałem słabej jego książki.
W każdej z nich oprócz sprawy kryminalnej, mamy też poruszany jakiś trudny temat, jak kwestia uchodźców w tym przypadku.
No i trio bohaterów. No oni są niesamowici.
Polecam serdecznie.

Wszystko fajnie, trzyma w napięciu, ale relacje damsko-męskie są w większości okropnie opisane

Wszystko fajnie, trzyma w napięciu, ale relacje damsko-męskie są w większości okropnie opisane

5 tom zaczyna się w 2008 roku i pewien mężczyzna(Louis) przebywa w pewnej wiosce i stara się pomóc Jego mieszkańcom , ale przypadkiem odkrywa , że Jego wspólnicy kradną pieniądze przeznaczone na pomoc wiosce , ale nim zdąży coś z tym zrobić umiera i przed śmiercią wysyła smsa do przyjaciela(Stark) na którego od razu zostaję wydany wyrok śmierci i mężczyzna znika. Następnie mija dwa lata i pewien chłopak(Marco) , który jest zmuszany do pracy dla swojego wuja – przestępcy odkrywa , że za swoje zachowanie wuj planuję zrobić z Niego kalekę i chłopak ucieka i podczas ucieczki przypadkiem odnajduję grób Starka i zabiera stamtąd medalik i dalej ucieka , bo teraz chcą go zabić. Następnie mija rok i przechodzimy do Carla i reszty ekipy i Rose , która przypadkiem znalazła na ulicy zdjęcie zaginionego Starka namawia Carla by zajęli się tą sprawę i mówi , że mają Ją w aktach i koniec końców ekipa rozpoczyna kolejne śledztwo i w pewnym momencie ich ścieżki krzyżują się z Marco , który wciąż się ukrywa i także interesuję się Starkiem. A na dodatek do ekipy dołącza nowy członek(Gordon) I Carl nie jest z tego zadowolony , bo ten ma donosić na Niego szefostwu… Jeśli chodzi o 5 tom to jest słabszy od poprzedniego , ale w sumie jest na tym samym poziomie co drugi. Największym minusem jak dla mnie było to , że trzeba trochę odczekać zanim Departament Q zajmie się sprawą. Samo wyjaśnienie tajemnicy na plus , ale mam też wrażenie , że pod koniec trochę autor za bardzo przyśpieszył.

5 tom zaczyna się w 2008 roku i pewien mężczyzna(Louis) przebywa w pewnej wiosce i stara się pomóc Jego mieszkańcom , ale przypadkiem odkrywa , że Jego wspólnicy kradną pieniądze przeznaczone na pomoc wiosce , ale nim zdąży coś z tym zrobić umiera i przed śmiercią wysyła smsa do przyjaciela(Stark) na którego od razu zostaję wydany wyrok śmierci i mężczyzna znika. Następnie...

Wspomnę, że czytałem poprzednie części o sprawach prowadzonych przez Departament Q. Powyższy tom jest zatem moją piątą przygodą czytelniczą z bohaterami tej sekcji. Jest to jednak uwaga mocno trzymająca się marginesu. Dla porządku wzmiankuję, ponieważ wówczas nie byłem jeszcze użytkownikiem serwisu: nie wypowiadałem się krótko i nie oceniałem książek...

Pogrzebany nawiązuje poziomem do poprzednich tomów. Znajdziemy w nim mnóstwo akcji (głównie pościgów),humoru sytuacyjnego, a także absurdów. Wielu osobom może się spodobać, ale mnie umiarkowanie przypadł do gustu. W książkach Jussiego Adlera-Olsena nie brakuje bowiem jakiejś takiej naiwności, żeby nie powiedzieć - dziecinności, która tym razem sprawiała mi sporą trudność.

Wspomnę, że czytałem poprzednie części o sprawach prowadzonych przez Departament Q. Powyższy tom jest zatem moją piątą przygodą czytelniczą z bohaterami tej sekcji. Jest to jednak uwaga mocno trzymająca się marginesu. Dla porządku wzmiankuję, ponieważ wówczas nie byłem jeszcze użytkownikiem serwisu: nie wypowiadałem się krótko i nie oceniałem książek...

Pogrzebany...