Zawód: szpieg. Rozmowy z Aleksandrem Makowskim

Przyznam się ze wstydem, iż książka „Zawód: szpieg. Rozmowy z Aleksandrem Makowskim”, będąca wywiadem rzeką przeprowadzonym z wymienionym w tytule oficerem polskich służb przez Pawła Reszkę i Michała Majewskiego, zdrowo się u mnie przeleżała. Z tego co pamiętam, trafiła do mnie w jednym z pakietów (nagród) z Instytutu Książki. Wciąż brak mi czasu nawet na planowane lektury, więc wylądowała w jednej z toreb z tym, co na później. A później to o niej zapomniałem. Na szczęście podczas porządków w garażu zwróciła moją uwagę. Na szczęście.

Rozpocząłem lekturę z nadzieją, lecz nieśmiałą. W końcu tych książek pisanych przez „byłych oficerów służb” mamy ostatnio zatrzęsienie i różnie to z nimi bywa. Od początku wciągnął mnie rytm pytanie-odpowiedź, który nadaje dziełu odpowiednią dynamikę. Krótkie, konkretne pytania i takie same odpowiedzi.

Wbrew temu, czego się spodziewałem, rzecz nie traktuje tylko o Polsce i naszej historii (to koloryt kontrwywiadu),ale i (a może przede wszystkim) o zagranicy. Zresztą oba wątki się łączą niczym dwie strony tej samej monety i są równie interesujące.

Nie będę streszczał ani omawiał – wymienię tylko hasłowo szczególiki, które wyjątkowo utkwiły mi w pamięci:
- migawka o upadku Sajgonu (szkoda, że taka krótka)
- sytuacja wywiadów w Austrii
- Afganistan i Bin Laden
- dużo interesujących rzeczy o USA

Z ciekawostek – zagadka: ile lat pracuje się na emeryturę w ONZ? Kto zgadnie :)

Pytania czasami się ślizgają po temacie, a Makowski czasami krótko je ucina. Widać, że z wywiadu nigdy się nie odchodzi. Mimo tego książka bardziej niż ciekawostkami przemawia nie tylko wspomnieniami Makowskiego, lecz i konkretną wiedzą historyczną rozmówców, ukazywanym tłem, związkami między faktami, datami, osobami i motywami. Pojedyncze źródło jest jak wąska wiązka latarki oświetlającą coś w nocy, ale to dzieło jest taką kolejną latarką, która doświetla obraz jawiący się na podstawie innych publikacji o tej tematyce, wydobywa z mroku szczegóły, nadaje obrazowi głębię.

Poziom rozmowy jest bardzo wysoki, zarówno merytorycznie, jak i stylu. Szkoda tylko, że przy fragmencie o Wałęsie zabrakło puenty, iż dla Polski nie jest ważne, co robił przed, tylko co robił po.

Lektura nie jest wesoła. Skoro nawet wywiad takiego siermiężnego i ubogiego państwa jak PRL był w stanie zrobić agenta z premiera w zasadzie wrogiego rządu, to co mogą mocarstwa?

Po lekturze tym bardziej się dziwię tym publicznym debatom o agenturalnej, lub nie, przeszłości różnych osób. Niech się tym zajmują historycy, ale my i media? Skoro Kowalskiego oceniamy nie po deklaracjach, a po czynach (nie jest porządny ten, kto kradnie, choćby się kreował na świętego),to dlaczego nie stosujemy normalnych kryteriów wobec polityków i innych znanych ludzi? Skoro nie wiemy, czy ktoś jest agentem, to zamiast nad tym dyskutować, może przyjrzyjmy się jego działaniom? Co robi, na czyją korzyść i na czyją szkodę? Sądźmy po czynach, a nie po deklaracjach...

Rozumie się samo przez się, że pewne pytania i pewne odpowiedzi paść nie mogły, ale mądrej głowie dość po słowie, więc dzieło niesie sporą wiedzę dla zainteresowanych tematyką nie tylko służb, ale w ogóle polityką i historią, można powiedzieć, że samą rzeczywistością. Tym bardziej, że jak to się mówi, kultura korporacyjna raczej się nie zmienia, więc to, czego się dowiadujemy o przeszłości, wiele nam mówi o teraźniejszości i przyszłości służb, polityki i innych „korporacji”. To niestety też nie rysuje optymistycznego obrazu…

Reasumując – pozycja wyjątkowo interesująca, chyba dla każdego, kto choć trochę czasem zastanawia się nad polityką i historią, krajową i międzynarodową. Gorąco polecam

źródło: https://klub-aa.blogspot.com

Przyznam się ze wstydem, iż książka „Zawód: szpieg. Rozmowy z Aleksandrem Makowskim”, będąca wywiadem rzeką przeprowadzonym z wymienionym w tytule oficerem polskich służb przez Pawła Reszkę i Michała Majewskiego, zdrowo się u mnie przeleżała. Z tego co pamiętam, trafiła do mnie w jednym z pakietów (nagród) z Instytutu Książki. Wciąż brak mi czasu nawet na planowane lektury,...

Rozczarowałem się. Może dlatego, że spodziewałem się książki w stylu Severskiego?
Tutaj też nie za ciekawie. Dużo odpowiedzi w stylu nie pamiętam, nie mogę o tym mówić, ta sprawa, akcja nie dotyczyła mnie, to był inny wydział niż mój.
No cóż...

Rozczarowałem się. Może dlatego, że spodziewałem się książki w stylu Severskiego?
Tutaj też nie za ciekawie. Dużo odpowiedzi w stylu nie pamiętam, nie mogę o tym mówić, ta sprawa, akcja nie dotyczyła mnie, to był inny wydział niż mój.
No cóż...

Ciekawy obraz jak kształtował się wywiad w naszym kraju. Dużo szczegółów ze szkolenia i pracy wywiadowczej. Warta polecenia.

Ciekawy obraz jak kształtował się wywiad w naszym kraju. Dużo szczegółów ze szkolenia i pracy wywiadowczej. Warta polecenia.

Jak to bywa z tego typu publikacjami, Pan Makowski zdradza trochę wywiadowczej kuchni. Jednak słowem klucz jest tu "trochę" ;) Książka zainteresuje na pewno tych, którzy interesują się służbami specjalnymi i historią najnowszą Polski - lektura rzuciła mi nowe światło na Jesień Narodów w Polsce ...

Jak to bywa z tego typu publikacjami, Pan Makowski zdradza trochę wywiadowczej kuchni. Jednak słowem klucz jest tu "trochę" ;) Książka zainteresuje na pewno tych, którzy interesują się służbami specjalnymi i historią najnowszą Polski - lektura rzuciła mi nowe światło na Jesień Narodów w Polsce ...

Czyta się szybko - może nawet zbyt szybko, tytuł trafiony - może nawet zbyt trafiony, wrażenia mieszane - trudno powiedzieć, czy zbyt.

Czyta się szybko - może nawet zbyt szybko, tytuł trafiony - może nawet zbyt trafiony, wrażenia mieszane - trudno powiedzieć, czy zbyt.

Na pewno nie jest to książka dla każdego. Jeżeli ktoś interesuje się historią, trochę rozumie jak funkcjonuje państwo, to powinien ją przeczytać.
Na pewno się spodoba.

P.S. Ciekawa rzecz: A. Makowski napisał kilka książek i były wydane jako eBook. No i cóż, spróbujcie kupić taki eBook.

Na pewno nie jest to książka dla każdego. Jeżeli ktoś interesuje się historią, trochę rozumie jak funkcjonuje państwo, to powinien ją przeczytać.
Na pewno się spodoba.

P.S. Ciekawa rzecz: A. Makowski napisał kilka książek i były wydane jako eBook. No i cóż, spróbujcie kupić taki eBook.

Rewelka, szkoda tylko tego epizodu esbeckiego - antysolidarnościowego. Poza tym "polski patriota"

Rewelka, szkoda tylko tego epizodu esbeckiego - antysolidarnościowego. Poza tym "polski patriota"

Ciekawa książka. To, o czym mówi Aleksander Makowski, jest ciekawe, ale pewnie ciekawsze byłoby to, o czym nie mówi (nie może powiedzieć). Całkiem dobra lektura.

Ciekawa książka. To, o czym mówi Aleksander Makowski, jest ciekawe, ale pewnie ciekawsze byłoby to, o czym nie mówi (nie może powiedzieć). Całkiem dobra lektura.

hmm... chwilami ciekawa, chwilami męcząca. Generalnie dla poszerzenia wiedzy bardzo ogólnej można po książkę sięgnąć. Nie spodziewajcie się porywającej lektury.

hmm... chwilami ciekawa, chwilami męcząca. Generalnie dla poszerzenia wiedzy bardzo ogólnej można po książkę sięgnąć. Nie spodziewajcie się porywającej lektury.

Całkiem dobrze się czyta. Nie we wszystko wierzę, ale na pewno polecam wszystkim, których interesuje tego rodzaju tematyka.

Całkiem dobrze się czyta. Nie we wszystko wierzę, ale na pewno polecam wszystkim, których interesuje tego rodzaju tematyka.