Psychologia Jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego

To była trudna droga, do której podchodziłam wielokrotnie na przestrzeni czterech lat! W końcu przebrnęłam, ale mam wrażenie, że wiele rzeczy mi umknęło, mimo, że starałam się czytać w skupieniu.
Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że czytam pracę naukową. Z jednej strony to dobrze, bo to oznacza, że w napisanie jej włożono mnóstwo trudnej i rzetelnej pracy. Z drugiej jednak mnogość trudnych sanskryckich słów itp. bardzo utrudniała mi zrozumienie. Język jest mocno formalny co także przekłada się na to, że nie czyta się tego łatwo.
Miałam okazję przerabiać inne pozycje dotyczące jogi i esencja, to co najważniejsze, mam wrażenie, że jest taka sama, a jednak większość była napisana w sposób bardziej przystępny. Tutaj na pewno wszystko jest dokładniej zgłębione, ale na ten moment chyba nie jestem jeszcze gotowa na tak szeroki zakres praktyki jogi, żeby wracać i studiować wielokrotnie próbując rozumieć lepiej.
Podsumowując, jest to bardzo starannie opracowana książka, warta uwagi, ale nie jest łatwa. Na początku drogi w jodze polecam raczej prostsze pozycje dostępne na rynku.

To była trudna droga, do której podchodziłam wielokrotnie na przestrzeni czterech lat! W końcu przebrnęłam, ale mam wrażenie, że wiele rzeczy mi umknęło, mimo, że starałam się czytać w skupieniu.
Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że czytam pracę naukową. Z jednej strony to dobrze, bo to oznacza, że w napisanie jej włożono mnóstwo trudnej i rzetelnej pracy. Z drugiej...

Maciej Wielobób niewątpliwie posiada wielką wiedzę, doświadczenie i znajomość jogi oraz rozumienie Jogasutr. Wyjaśnienia są jasne i zrozumiałe, zważywszy trudność tematu i datę ich powstania (można porównać to z sutrami buddyjskimi, których zgłębienie wymaga lat studiów oraz wytrwałej praktyki). Budzi to duży szacunek i wdzięczność za to, że zdecydował się przybliżyć Jogasutry zwykłym czytelnikom, czy praktykantom jogi. Mam zamiar zapoznać się z innymi książkami pana Wieloboba - jestem pewny, że się nie zawiodę.

Maciej Wielobób niewątpliwie posiada wielką wiedzę, doświadczenie i znajomość jogi oraz rozumienie Jogasutr. Wyjaśnienia są jasne i zrozumiałe, zważywszy trudność tematu i datę ich powstania (można porównać to z sutrami buddyjskimi, których zgłębienie wymaga lat studiów oraz wytrwałej praktyki). Budzi to duży szacunek i wdzięczność za to, że zdecydował się przybliżyć...

Książka obowiązkowa dla każdego jogina. Bo joga to coś dużo więcej niż nam się wydaje.

Książka obowiązkowa dla każdego jogina. Bo joga to coś dużo więcej niż nam się wydaje.

Teoretyczna wiedza praktyki jogi. Dla mnie cenna.

Teoretyczna wiedza praktyki jogi. Dla mnie cenna.

Bardzo dobra książka, która w sposób ciekawy i zrozumiały wprowadza w tematykę jogi i medytacji.

Bardzo dobra książka, która w sposób ciekawy i zrozumiały wprowadza w tematykę jogi i medytacji.

Książka ta polecana jest przez wiele osób związanych z jogą. A jako że nigdy nie zajmowałam się tą dziedziną od strony teoretycznej a jedynie praktycznej, postanowiłam nabyć tą pozycję napisaną przez jednego z bardziej znanych nauczycieli jogi w Polsce. Moje odczucia są mocno mieszane, głównie dlatego że według mnie książka jest po prostu bardzo trudna.

Nie jest to absolutnie lektura dla laików w temacie, ani nawet dla osób takich jak ja które z jogą mają styczność już od jakiegoś czasu. Tutaj bowiem poznajemy kawał jej historii, mistrzów szkoły nauczanej przez pana Maciej i zalecenia, a także podwaliny teoretyczne całej praktyki, które według autora są niezmiernie ważne. Zgodzę się faktycznie, że po zapoznaniu się z treścią zaczęłam na jogę patrzyć zdecydowanie mniej jak na sport (mimo że od samego początku separowałam ją mocno od “siłownianych” zajęć),a jako filozofię czy wręcz naukę o zdrowiu psychicznym i fizycznym. Zdecydowanie nie jestem jednak jeszcze na poziomie, który pozwalałby mi na zrozumienie wszystkich jej aspektów, przekonań oraz tez pochodzących sprzed wieków, pisanych kompletnie dla mnie niezrozumiałym językiem. Nazwy własne oraz nazwiska wymienione w książce są mi nieznane i obco brzmiące a co więcej koszmarnie trudne do zapamiętania, nie wyniosłam też wiele z przedstawionej filozofii co raczej napełniło mnie niepokojem - podejrzewam, że efekt powinien być zupełnie odwrotny.

Planuję wrócić do tej lektury za jakiś czas, póki co zapoznam się z prostszymi pozycjami dostępnymi na rynku, napisanymi przystępniejszym dla mnie językiem :) Książkę polecam mimo wszystko, ale tylko i wyłącznie osobom mocno zaawansowanym i zaangażowanym w praktykę, jogi pragnącym nauczyć się jej podwalin teoretycznych.

Książka ta polecana jest przez wiele osób związanych z jogą. A jako że nigdy nie zajmowałam się tą dziedziną od strony teoretycznej a jedynie praktycznej, postanowiłam nabyć tą pozycję napisaną przez jednego z bardziej znanych nauczycieli jogi w Polsce. Moje odczucia są mocno mieszane, głównie dlatego że według mnie książka jest po prostu bardzo trudna.

Nie jest to...

Wewnętrzny spokój...

Joga... Temat rzeka ;) Czym jest? Teoretycy i praktycy twierdzą, że drogą do wewnętrznego spokoju. Ścieżką kontemplacji, wyciszenia, ukojenia... Zbyt wielu ludzi powtarza te twierdzenia, coś w tym zatem prawdopodobnie rzeczywiście jest... Na pewno ciężko zbyć machnięciem ręki te wszystkie pozytywne świadectwa.

Podstawowym źródłem praktycznego zastosowania jogi są traktaty o jodze klasycznej, w tym jeden z najważniejszych z nich - Jogasutry Patańdźalego. Niniejsza książka jest wprowadzeniem właśnie do nich, taka małą próbą "przetłumaczenia ich na nasze". Nie jest to łatwa lektura, od razu mówię... Niby wydawać by się mogło - joga, nic prostszego... skupienie, wyciszenie i..."jest"... Otóż nie. Nic się "samo" tak prosto nie zrobi... Nie, w ogóle nie w ten sposób. Jogę trzeba jeszcze (na początek?) zrozumieć, a to zadanie naprawdę trudne. Bez zrozumienia zaś nie ma szans na prawidłowe jej praktykowanie... Dzięki książkom takim jak ta może być zdecydowanie prościej ;)

Tak ostatecznie na sprawę patrząco... może i warto? Na pewno to w niczym nikomu nie zaszkodzi - pod warunkiem szczerych, dobrych chęci, otwartości na temat i czasu jaki możemy temu tematowi poświęcić...

To jak? Chcecie spróbować "uderzyć kamieniem niebo"? ;)

Polecam ;)

Dziękuję Wydawnictwu Sensus za egzemplarz recenzencki.

Recenzja znajduje się także na moim blogu:
https://cosnapolce.blogspot.com/2018/06/psychologia-jogi-wprowadzenie-do.html

Wewnętrzny spokój...

Joga... Temat rzeka ;) Czym jest? Teoretycy i praktycy twierdzą, że drogą do wewnętrznego spokoju. Ścieżką kontemplacji, wyciszenia, ukojenia... Zbyt wielu ludzi powtarza te twierdzenia, coś w tym zatem prawdopodobnie rzeczywiście jest... Na pewno ciężko zbyć machnięciem ręki te wszystkie pozytywne świadectwa.

Podstawowym źródłem praktycznego...

Joga pomaga w tworzeniu jak najlepszego związku ze światem zewnętrznym oraz osiągnięciu spokojnego umysłu. Wielu joginów nawiązuje do nauczania Patańdźalego, autor próbuje jednak nauczanie Jogasutr odnieść do obecnych praktyk jogi.
"(...) na łamach tej książki przeczytacie o koncepcji umysłu w jodze, o czynnikach upośledzających funkcjonowanie psychiki i o praktyce, która prowadzi do usunięcia owych czynników i uczynienia umysłu narzędziem do wyzwolenia z cierpienia."

Autor zwraca uwagę, że joga to nie analizowanie tekstu, ale jej praktykowanie i medytacja. Joga nie jest religią, jest nauką, do której kluczem jest traktat Patańdźalego. W książce znajdziemy komentarz autora odnośnie tego kim był Patańdźali. Maciej Wielobób pisze, że "Umysł ludzki może być źródłem zarówno uwikłania, ograniczenia, jak i wolności." "Jeśli jesteśmy niewolnikami umysłu i nie mamy nad nim kontroli, może nas to zaprowadzić jedynie do cierpienia. Jeśli panujemy nad dynamiką funkcjonowania umysłu, wówczas jesteśmy w stanie używać go jako pasywnego instrumentu w naszych rękach: poddać go swej woli, użyć jako narzędzia do osiągnięcia pożądanych celów, gdy przychodzi taka potrzeba."

Maciej Wielobób opisuje sutry Patańdźalego. Autor zwraca też uwagę na to, co istotne:
"Nie odkładaj na później! Żyj teraz! Działaj teraz!"

Zdaniem autora powinniśmy redukować potrzeby oraz zaspakajać tylko te, które są niezbędne do życia, zdrowia i sprawnego funkcjonowania. "Warto jednak pamiętać, że warunki się zmieniają i to, co było minimum dla Patańdźalego jakieś 2000 lat temu, niekoniecznie jest minimum dla współczesnego człowieka, by nie pozostawał poza nawiasem społeczeństwa."

Podkreślona zostaje rola świadomego oddychania i koncentracji.
"(...) autor Jogasutr zakłada, że naturalnym stanem umysłu jest stan sattwy, a zatem lekkości, spokoju i harmonii. Ten stan jednakże może być zaburzony, gdy umysł rozprasza się. Jedną z najczęstszych przyczyn rozproszenia są zmysły, które kierują naszą uwagę na zewnętrzne obiekty. Przykładem takiego działania zmysłów jest sytuacja, gdy jemy obiad w restauracji czy u rodziny, a gdzieś w tle jest włączony telewizor. Po chwili zazwyczaj orientujemy się, że nasza uwaga co jakiś czas mimowolnie kieruje się ku temu migotającemu obiektowi."

Książka, choć niezbyt wielka objętościowo, jest raczej trudną lekturą ze względu na bogactwo terminów. Autor przytacza też liczne cytaty. Publikacja składa się z trzynastu rozdziałów, dodatkowo na końcu książki zamieszczono materiały dodatkowe i miejsce na notatki, co jest wielkim plusem. Żeby lepiej zrozumieć tematykę, czytałam ją stopniowo. Moim zdaniem warto do niej wracać. Szczególnie polecam tą publikację osobom zainteresowanym tłumaczeniem nauki Patańdźalego oraz filozofią jogi.

Joga pomaga w tworzeniu jak najlepszego związku ze światem zewnętrznym oraz osiągnięciu spokojnego umysłu. Wielu joginów nawiązuje do nauczania Patańdźalego, autor próbuje jednak nauczanie Jogasutr odnieść do obecnych praktyk jogi.
"(...) na łamach tej książki przeczytacie o koncepcji umysłu w jodze, o czynnikach upośledzających funkcjonowanie psychiki i o praktyce, która...

Choć książka nie jest łatwa w czytaniu, szczególnie na jej początku, to z pewnością jest bardzo wartościowa i sądzę, że jest lekturą obowiązkową dla nieco bardziej zaiteresowanych jogą i jej filozofią. Polecam!

Choć książka nie jest łatwa w czytaniu, szczególnie na jej początku, to z pewnością jest bardzo wartościowa i sądzę, że jest lekturą obowiązkową dla nieco bardziej zaiteresowanych jogą i jej filozofią. Polecam!

"Joga jest nauką i jak każda nauka ma swój specyficzny język".

Jeśli poznajecie jogę wyłącznie w praktyce, nie zagłębiając się w jej aspekt filozoficzny – z pewnością nie jest to książka dla Was. Trudno bowiem osobie, która praktykuje jogę wyłącznie w celach relaksacyjnych, zrozumieć istotę Jogasutr Patańdźalego, czyli najważniejszych traktatów w jodze klasycznej. Publikacja dotykająca tego tematu nie była więc dla mnie łatwą lekturą i na pewno nie raz jeszcze do niej powrócę.

Maciej Wielobób to nauczyciel jogi, specjalista terapii jogi, medytacji oraz psychologii jogi. Przez dwadzieścia lat przechodził tradycyjny trening w jednej z indyjskich szkół medytacyjnych. Obecnie prowadzi zajęcia jogi, warsztaty i seminaria na ten temat w całym kraju, oraz publikuje swoje artykuły dla czasopism branżowych typu "SENS" czy "JOGA". Mieszka z żoną Agnieszką i synem Tymonem na świętokrzyskiej wsi w dolinie Mierzawy.

"Psychologia jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego" to publikacja w której Maciej Wielobób przekłada tekst Jogasutr, czyli najważniejszego dzieła jogicznego. Publikacja składa się z trzynastu rozdziałów, ukazujących najważniejsze wątki Jogasutr, w odniesieniu do współczesnej praktyki jogi. Na końcu książki zawarto także materiały dodatkowe.

Mówiąc o jodze, mało z nas wie, że szkoła jogi typowo klasycznej wywodzi się od Patańdźalego. Zgłębiając tajniki jogi, wielokrotnie słyszałam o Jogasutrach, jednak nigdy nie czytałam książki, którą autor w całości poświęciłby temu tematowi. Publikację Macieja Wielobóba czytałam z przerwami, gdyż autor na łamach niewielkiej objętościowo książki – przekazuje kawał dużej wiedzy na temat jogi. Wiedzy, która w niektórych momentach, nieprzygotowanego czytelnika może nieco przytłoczyć. Autor wprowadza bowiem sporo różnych terminów i definicji, które nie są łatwo przyswajalne. Dlatego też, radziłabym czytać tę książkę, dawkując sobie jej poszczególne rozdziały, by nie zagubić się w natłoku przedstawianej wiedzy.

Muszę przyznać, że Maciej Wielobób operuje dość prostym językiem, jasnym i klarownym, aby przybliżyć czytelnikowi tezy Jogasutr. Czego więc możecie się spodziewać po tej lekturze? Autor odwołuje się do kwintesencji jogi, sztuki właściwego działania, pięciu poruszeń świadomości, czy praktyk koncentracyjno-medytacyjnych. Nie są to łatwe tematy, jednak mnogość wskazówek i swoistych wyjaśnień, znacznie ułatwia przyswoić sobie tę wiedzę. Wniosek, jaki nasunął mi się po przeczytaniu tej publikacji to moja niezwykle mała, dotychczasowa wiedza dotycząca jogi. Nie zdawałam sobie bowiem sprawy jakie reguły i zasady rządzą tą nauką. 

Okładka książki w kolorystyce zielono-żółtej bardzo dobrze wpisuje się w cały klimat publikacji. W książce napotkacie również rysunki, których moim zdaniem mogłoby być znacznie więcej. Ciekawym elementem są także materiały dodatkowe, do których z pewnością będę wracać – przedstawiające w nieco szerszym kontekście omawiane pojęcia. 

"Psychologia jogi. Wprowadzenie do Jogasutr Patańdźalego" to publikacja skierowana głównie do czytelników interesujących się filozofią jogi, pragnących zgłębiać ten temat ze wszystkich, możliwych stron. Pomimo swojej przejrzystości w treści wiem, że będę do tej książki wracać, gdyż nadmierność wiedzy trochę mnie przytłoczyła.

http://www.subiektywnieoksiazkach.pl/

"Joga jest nauką i jak każda nauka ma swój specyficzny język".

Jeśli poznajecie jogę wyłącznie w praktyce, nie zagłębiając się w jej aspekt filozoficzny – z pewnością nie jest to książka dla Was. Trudno bowiem osobie, która praktykuje jogę wyłącznie w celach relaksacyjnych, zrozumieć istotę Jogasutr Patańdźalego, czyli najważniejszych traktatów w jodze klasycznej....