Zmartwychwstały

Kolejna odsłona oświeconego kryminału, przy okazji lektury którego można dowiedzieć się kilku niebanalnych ciekawostek z historii i kulturoznawstwa. Historia zawiła i mimo wątków zadziwiających, obiektywnie mało prawdopodobnych, opisana w sposób realistyczny. Motywem przewodnim zdobywanie trofeów.

Kolejna odsłona oświeconego kryminału, przy okazji lektury którego można dowiedzieć się kilku niebanalnych ciekawostek z historii i kulturoznawstwa. Historia zawiła i mimo wątków zadziwiających, obiektywnie mało prawdopodobnych, opisana w sposób realistyczny. Motywem przewodnim zdobywanie trofeów.

Craigowi Russellowi bardzo zależało na tym, by w tej powieści było inteligentnie. I nie mam tu na myśli wplecionych w dialogi wykładów na temat genetyki, w szczególności nieoczywistych aspektów dziedziczenia oraz kulturowego znaczenia aktu oskalpowania kogoś. Ich akurat było niezbyt wiele, czego nawet żałuję, lubię takie wtręty w literaturze popularnej, tu te trochę, które się pojawiło, było bardzo okej, ale, serio, było to tylko muśnięcie tych tematów. Zresztą w pewnym momencie nasz dzielny śledczy stwierdza, że na temat skalpowania to mógłby już napisać książkę – no to chyba słuchał o nim o wiele więcej niż zostało nam to przez pisarza pokazane. Chodzi – z tą wymarzoną przez autora inteligentością tekstu – o coś głębszego. O sposób w jaki rozłożono tu informacje na temat szczegółów prowadzonej przez hamburską policję sprawy.

Tak, rzuca się to w oczy. Pisarz pragnął, byśmy niektóre rzeczy kojarzyli, łączyli punkty, a jednocześnie by było to możliwie nieoczywiste. I wyszło moim zdaniem mocno tak sobie, niby jakaś literacka zabawa w tym jest, ale… ale właśnie rzuca się w oczy to pragnienie Russella, to, jak wychodził on z siebie, by ten efekt osiągnąć.

Bardzobardzochcenie? Chyba, niestety, tak to właśnie tu wygląda.

Gorzej, że w tej nadambitności niektóre rzeczy giną. Praktycznie od początku akcji słyszymy o medialnej burzy wokół powieściowego dochodzenia, o tym, jak prasa naciska na aresztowanie mordercy. I właściwie tylko o tym od czasu do czasu słyszymy, bo tej atmosfery medialnego szumu nie czuć w tekście dokładnie w żadnym stopniu. W tym kontekście można wręcz podejrzewać, że znajdująca się naprawdę blisko finału powieści scena konferencji prasowej wzięła się dosłownie stąd, że autor przypomniał sobie, że trzeba coś takiego wrzucić i tyle :) I to niezależnie od tego, że podano nam przecież bardzo konkretne jej znaczenie.

Co ciekawe nawet tak najbardziej bezpośrednio pojęty warsztat pisarski tu czasem leży. Pewna postać ginie (w sensie umiera),a my dowiadujemy się o tym post facto i od tak, bo ktoś wspomniał, podobnie jest nam podana informacja, że inna ważna postać ma syna, który w dodatku odgrywa sporą rolę w jej życiu. Wszystko to w ramach bardzo przejrzystej ogólnie narracji, ale… co z tego, skoro ta przejrzystość niczemu tak naprawdę nie służy.

O dziwo najlepiej broni się w tym wszystkim wątek b, o ile w ogóle można tak nazwać ten snujący się na marginesie motyw z czasów wojny. Bez wracania do rozliczeń narodu niemieckiego z jego hańbiącą przeszłością, bez wartościowania – robiony wtedy gdy trzeba ostro, wtedy gdy trzeba delikatnie.

Craigowi Russellowi bardzo zależało na tym, by w tej powieści było inteligentnie. I nie mam tu na myśli wplecionych w dialogi wykładów na temat genetyki, w szczególności nieoczywistych aspektów dziedziczenia oraz kulturowego znaczenia aktu oskalpowania kogoś. Ich akurat było niezbyt wiele, czego nawet żałuję, lubię takie wtręty w literaturze popularnej, tu te trochę, które...

Dziwna to była książka – niby niewiele się zmieniło, niby autor jest ten sam, a mam wrażenie, jakby tę część oderwano od całej sagi. „Zmartwychwstały" to trzeci tom Cyklu Hamburskiego, w którym Jan Fabel, nieco sztywny jegomość, łapie psychopatów, krzywdzących innych.

Główny wątek fabularny nie był zły, ale nie był też wyjątkowo dobry. Opiera się na serii morderstw, po których zostają nie tylko ciała, ale i skalpy.

W porównaniu do dwóch poprzednich części, brutalność i Modus Operandi nie wywierają na czytelniku zbyt wielkiego wrażenia. Początek, choć trochę dziwny, stanowi ciekawe wprowadzenie, zachęcające do dalszej lektury.

Sporo miejsca w książce poświęcono temu, co było najsłabszym elementem poprzednich części – życiu prywatnemu głównego bohatera. Targają nim coraz większe wątpliwości, co do zawodu jaki wykonuje i ma coraz większe wątpliwości. Wszystko to jest zrozumiałe, lecz niestety, w znacznym stopniu rozwadnia główny wątek fabularny i mocno obniża ocenę tej książki. W końcu, oczekiwałem kryminału, a nie książki obyczajowej.

Autor zwiększa również ilość narratorów. Poza zabiegami z chwilowym narratorem (ofiarą, świadkiem zbrodni, sprawcą),znanym z poprzednich tomów Cyklu Hamburskiego, wysnuwa się drugi protagonista. Nie jest to zły zabieg, ale wraz z jego wprowadzeniem, autor zaczyna wymagać od czytelnika znajomości poprzednich tomów.

Poza Fablem i Marią, pozostałe postacie stanęły w miejscu i straciły swój charakter. Niby są takie same, ale nie zaskakują już niczym, jak miało to miejsce w poprzednich częściach. Antagonista, ma klasycznie dziwne motywy i usprawiedliwienia swoich zbrodni, ale są one mniej autentyczne niż w poprzednich częściach.

Opisy Hamburga oraz różnych miejsc wyszły świetnie. Po lekturze książki po raz kolejny obiecuję sobie, że muszę odwiedzić kiedyś to miasto. Dialogi trzymają poziom poprzednich części – nie nudzą, są zrozumiałe, a autor bawi się słowem.

Nieco gorzej przedstawia się sprawa prowadzenia fabuły i tempa książki. Niestety, o ile w poprzednich tomach był to ogromny plus, o tyle tutaj znacznie obniżono loty.

„Zmartwychwstały" to dość ciekawa książka, nie wyróżniającą się jednak niczym szczególnym. To całkiem poprawny kryminał, mający swoje wzloty i upadki, o który niestety zapominamy już kilka godzin po odłożeniu na półkę. Czy następne części będą lepsze? To się okaże. Jak dotąd najsłabszy tom całej serii.

Dziwna to była książka – niby niewiele się zmieniło, niby autor jest ten sam, a mam wrażenie, jakby tę część oderwano od całej sagi. „Zmartwychwstały" to trzeci tom Cyklu Hamburskiego, w którym Jan Fabel, nieco sztywny jegomość, łapie psychopatów, krzywdzących innych.

Główny wątek fabularny nie był zły, ale nie był też wyjątkowo dobry. Opiera się na serii morderstw, po...

Kolejny tom Cyklu Hamburskiego z komisarzem Janem Fabelem i jego zespołem, który w formie audiobooka pochłonęłam w jeden dzień. Seria ta zaciekawiła mnie ze względu na Hamburg i nie zawiodłam się. Poza zbrodniami można tu znaleźć wiele historycznych informacji co mnie akurat odpowiada. Polecam.

Kolejny tom Cyklu Hamburskiego z komisarzem Janem Fabelem i jego zespołem, który w formie audiobooka pochłonęłam w jeden dzień. Seria ta zaciekawiła mnie ze względu na Hamburg i nie zawiodłam się. Poza zbrodniami można tu znaleźć wiele historycznych informacji co mnie akurat odpowiada. Polecam.

W sumie to za bardzo nie wiem, co autor chciał ukazać w tej książce. Terroryzm lat 70 i 80 - ok, to jeszcze rozumiem. Ale reszta, słabe tempo, śledztwo ciągnie się jak flaki z olejem, też od początku wiadomo "kto" zabija, a jedyna zagadka to po prostu "jaka" osoba. I gdy dochodzi do fajnego twistu, to Russell dokonuje jeszcze kolejnego, tym razem już mniej logicznego i bezsensownego. Jak wszystkie wynaturzenia odnośnie reinkarnacji. Niestety, męczyłem się z tą książką.

W sumie to za bardzo nie wiem, co autor chciał ukazać w tej książce. Terroryzm lat 70 i 80 - ok, to jeszcze rozumiem. Ale reszta, słabe tempo, śledztwo ciągnie się jak flaki z olejem, też od początku wiadomo "kto" zabija, a jedyna zagadka to po prostu "jaka" osoba. I gdy dochodzi do fajnego twistu, to Russell dokonuje jeszcze kolejnego, tym razem już mniej logicznego i...

Po książkę sięgnęłam zachęcona opiniami. Tymczasem okazało się, że to kolejny typowy kryminał, który mnie nie powalił na kolana. Sama historia jest dość ciekawa, sięga też po jeszcze nie tak dawne wydarzenia, które wstrząsnęły Niemcami Zachodnimi. Detektywi są tacy, jacy teraz są na topie - czyli z olbrzymimi osiągnięciami ale i z własnymi demonami. W sumie było fajnie ale bez fajerwerków. 

Po książkę sięgnęłam zachęcona opiniami. Tymczasem okazało się, że to kolejny typowy kryminał, który mnie nie powalił na kolana. Sama historia jest dość ciekawa, sięga też po jeszcze nie tak dawne wydarzenia, które wstrząsnęły Niemcami Zachodnimi. Detektywi są tacy, jacy teraz są na topie - czyli z olbrzymimi osiągnięciami ale i z własnymi demonami. W sumie było fajnie ale...

Niezwykle polecam wszystkim! Doskonała seria :)

Niezwykle polecam wszystkim! Doskonała seria :)

Świetna. Kupiłam przy okazji promocji, nawet nie sprawdzająć, że jest trzecią częścią jakiegoś cyklu. Fakt, że brakowało mi trochę wiedzy z tych poprzednich histori, ale nie przeszkadzało to w zrozumieniu całości. Najbardziej to przeszkadzały mi te niemieckie nazwiska- wszystkie brzmią dla mnie tak samo, więc ciężko było mi rozróżnić ludzi na S :) ale całość fabuły spójna i ciekawa, chociaż od początku miałam faworyta na morderce, to i tak wszystkie wydarzenia po drodze były ciekawe i wciągjące.

Świetna. Kupiłam przy okazji promocji, nawet nie sprawdzająć, że jest trzecią częścią jakiegoś cyklu. Fakt, że brakowało mi trochę wiedzy z tych poprzednich histori, ale nie przeszkadzało to w zrozumieniu całości. Najbardziej to przeszkadzały mi te niemieckie nazwiska- wszystkie brzmią dla mnie tak samo, więc ciężko było mi rozróżnić ludzi na S :) ale całość fabuły spójna...

Książka ciekawa, ale dość trudna z uwagi na mnogość faktów i rozważań natury historycznej i politycznej. Minusem jest też fakt, że wydawca nie zaznaczył, że wbrew temu, co możemy sądzić po okładkach serii, nie jest to pierwszy tom, lecz już trzeci.

Książka ciekawa, ale dość trudna z uwagi na mnogość faktów i rozważań natury historycznej i politycznej. Minusem jest też fakt, że wydawca nie zaznaczył, że wbrew temu, co możemy sądzić po okładkach serii, nie jest to pierwszy tom, lecz już trzeci.

Rewelacyjny kryminał. Trzecia część serii, najlepsza z przeczytanych. Niesamowicie wciągająca akcja, ciekawe rozważania o reinkarnacji, odrodzeniu w nowym ciele... Prawda czy postępujące szaleństwo? Morderca czy mściciel, stara dusza czy szaleniec? Połknęłam powieść od jednego podejścia.

Rewelacyjny kryminał. Trzecia część serii, najlepsza z przeczytanych. Niesamowicie wciągająca akcja, ciekawe rozważania o reinkarnacji, odrodzeniu w nowym ciele... Prawda czy postępujące szaleństwo? Morderca czy mściciel, stara dusza czy szaleniec? Połknęłam powieść od jednego podejścia.