Droga do Różan

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Bohaterka jak i cała książka jest tak infantylna, że aż boli.

Bohaterka jak i cała książka jest tak infantylna, że aż boli.

Trudno było polubić Zosie - była bardzo irytująca. Zachowanie jak u nastolatki, a nie 30 letniej kobiety. Reszta historii w porządku.

Trudno było polubić Zosie - była bardzo irytująca. Zachowanie jak u nastolatki, a nie 30 letniej kobiety. Reszta historii w porządku.

Książkę bardzo polecam. Na początku dość mocno irytowała mnie naiwność głównej bohaterki ale z czasem zrozumiałam że w sumie dziewczyny w tym wieku często takie są i z czasem dojrzewają. Generalnie bardzo fajna książka.

Książkę bardzo polecam. Na początku dość mocno irytowała mnie naiwność głównej bohaterki ale z czasem zrozumiałam że w sumie dziewczyny w tym wieku często takie są i z czasem dojrzewają. Generalnie bardzo fajna książka.

Bohaterka tak irytująca, że ma się ochotę wytargać Zosię za uszy, żeby wzięła się w garść...
Historia sama w sobie ciekawa.

Bohaterka tak irytująca, że ma się ochotę wytargać Zosię za uszy, żeby wzięła się w garść...
Historia sama w sobie ciekawa.

Czy tylko ja nie polubiłam Zosi i miałam ochotę palnąć ją w łeb za głupotę? I to nie jeden raz? Zosia - trzydziestolatka. Mentalnie - trzynastolatka. Ładna, zgrabna... rozpieszczona, głupia gąska. Dziewczyna z sąsiedztwa. Idealna w sytuacji, gdy ma się ochotę na seks, a chwilowo nie ma nikogo lepszego na horyzoncie, z czego skwapliwie korzystał Krzysztof. O nim można również powiedzieć wiele złego, ale jedno muszę mu przyznać - chyba jako jedyny zdawał sobie sprawę z jej intelektualnych niedomogów. Wszyscy pozostali bohaterowie byli nią zaślepieni, a połowa w niej zakochana. W zamyśle autorki Zosia miała mieć w sobie to "coś", jednak nie udało się jej tego "czegoś" ukazać.
Pomimo irytujących bohaterów historia całkiem interesująca. Książkę bardzo szybko się czyta.

Czy tylko ja nie polubiłam Zosi i miałam ochotę palnąć ją w łeb za głupotę? I to nie jeden raz? Zosia - trzydziestolatka. Mentalnie - trzynastolatka. Ładna, zgrabna... rozpieszczona, głupia gąska. Dziewczyna z sąsiedztwa. Idealna w sytuacji, gdy ma się ochotę na seks, a chwilowo nie ma nikogo lepszego na horyzoncie, z czego skwapliwie korzystał Krzysztof. O nim można...

Dworek w Różanach jest rodzinnym domem Zosi. Kiedy traci to swoje miejsce na ziemi, zaczyna nowe życie w Krakowie. Jakie ono będzie?

Przesłuchałam tę książkę i realizacja audiobooka jest godna polecenia. Samej książki polecić nie mogę. Nie zagrało po prostu. Główna bohaterka ma trzydzieści lat, a czytając o niej, miałam poczucie, że czytam o niedojrzałej nastolatce. Fabuła niestety nieciekawa. Książka mi się dłużyła, męczyła momentami. Gdyby nie postać Zuzanny, to chyba porzuciłabym czytanie w połowie.

No cóż. Bywa i tak.

Dworek w Różanach jest rodzinnym domem Zosi. Kiedy traci to swoje miejsce na ziemi, zaczyna nowe życie w Krakowie. Jakie ono będzie?

Przesłuchałam tę książkę i realizacja audiobooka jest godna polecenia. Samej książki polecić nie mogę. Nie zagrało po prostu. Główna bohaterka ma trzydzieści lat, a czytając o niej, miałam poczucie, że czytam o niedojrzałej nastolatce. Fabuła...

Opowieść o trzydziestoletniej Zosi Boruckiej mieszkającej w dworku w Różanach wraz ojcem Stanisławem i nianią Zuzanną.
Zosia kocha kwiaty, zna się na nich jak mało kto. Kocha też skrycie Krzysztofa Doliwę, którego od roku nie widziała, a on sam spotyka się z piękną pisarką o imieniu Judyta. Pewnego dnia Krzysztof przyjeżdża do Różan w celu omówienia z ojcem Zosi kwestii pieniędzy jakie im pożyczył. Zosia jest szczęśliwa widząc Krzysztofa, spędzają ze sobą parę gorących chwil... ale do Różan przyjechał ktoś jeszcze. Eryk - przyjaciel Zosi, który poza nią nie widzi świata. W powietrzu czuć rywalizację między mężczyznami, której Zosia nie zauważa wciąż wpatrzona w Krzysztofa. Zauważa ją jednak Zosi przyjaciółka - Marianna...
Kto zdobędzie serce Zosi? Jak potoczy się jej życie? Ta słodko-gorzka opowieść przeniesie każdego zaciekawionego czytelnika do Różan oraz do Krakowa, by przybliżyć co nieco o tej sympatyczniej Zosi i wielu osobach, które są obok niej...zatem nic tylko czytać !

Od siebie:
Długo czytałam, ale warto. Autorka wplotła do powieści nie tylko opis pięknego ogrodu w Różanach, ale też pokazała Kraków. Aż zachciało mi się tam być 😊 Ciekawostką są też przepisy kulinarne niani Zuzanny i znajdujące się na niektórych stronach rysunki kwiatów. Zawsze to jakoś inaczej i bardziej miło. Książkę serdecznie polecam

Opowieść o trzydziestoletniej Zosi Boruckiej mieszkającej w dworku w Różanach wraz ojcem Stanisławem i nianią Zuzanną.
Zosia kocha kwiaty, zna się na nich jak mało kto. Kocha też skrycie Krzysztofa Doliwę, którego od roku nie widziała, a on sam spotyka się z piękną pisarką o imieniu Judyta. Pewnego dnia Krzysztof przyjeżdża do Różan w celu omówienia z ojcem Zosi kwestii...

Niestety książka mnie nie zachwyciła.
Liczyłam na dobrą ciekawą obyczajówkę, a dostałam taka sobie historyjkę z infantylną główną bohaterką. Aż się wierzyć nie chce że Zosia ma 30 lat, bo wszyscy wokół i ona sama zachowują się jakby to było 15-letnie dziewczątko. A już tego że każdy mężczyzna który na owo dziewczątko spojrzał natychmiast się w zakochiwał po prostu nie dało się czytać.
Książkę ratują te fragmenty, w których przenosimy się w czasie do lat przedwojennych i wojennych poznając historię Zuzanny. Drugą część przeczytam tylko dlatego że liczę na dalsze losy Zuzanny.

Niestety książka mnie nie zachwyciła.
Liczyłam na dobrą ciekawą obyczajówkę, a dostałam taka sobie historyjkę z infantylną główną bohaterką. Aż się wierzyć nie chce że Zosia ma 30 lat, bo wszyscy wokół i ona sama zachowują się jakby to było 15-letnie dziewczątko. A już tego że każdy mężczyzna który na owo dziewczątko spojrzał natychmiast się w zakochiwał po prostu nie dało...

Książkę czytałam bardzo dawno temu ale często ją wspominam, widząc w księgarniach podobne tego typu... Ona jest po prostu inna, niesamowita i wcale nie taka ,że wszystko jest piękne i cudowne a życie to jedna wielka sielskość....tutaj właśnie są przedstawione realia, że nie zawsze jest różowo, a emocje są naprawdę żywe!!!

Książkę czytałam bardzo dawno temu ale często ją wspominam, widząc w księgarniach podobne tego typu... Ona jest po prostu inna, niesamowita i wcale nie taka ,że wszystko jest piękne i cudowne a życie to jedna wielka sielskość....tutaj właśnie są przedstawione realia, że nie zawsze jest różowo, a emocje są naprawdę żywe!!!