Czworaczki

Moja pierwsza myśl związana z książką krążyła wokół przymiotnika „intrygująca". Zaciekawiła mnie sama historia, ale – przyznaję bez zająknięcia – także Sycylia jako miejsce osadzenia części akcji. Patrząc na całość – nie warto się tym zbyt mocno sugerować. Bowiem nie znajdziemy tutaj przydługich opisów. „Czworaczki" należałoby raczej usytuować obok rodzinnych opowieści dla zabicia czasu. Przywodzi ona skojarzenie z wypowiedzią na forum publicznym. Jest to takie swoiste sprawozdanie z wydarzeń, które miały się przydarzyć głównej bohaterce.

Największą zaletą książki jest fakt, że czyta się ją migiem. Gdyby nie jej objętość i dość wartka akcja, zapewne znudziłaby mnie dość szybko.
Historia czworaczków nie zawładnęła mną. Styl noweli sugeruje, że byłaby ona świetną propozycją dla młodzieży licealnej – dla chwilowego oderwania od nauki czy innych zajęć. Czasami miałam wrażenie infantylności, chaosu i niedoprecyzowania. Czasami historia za szybko przeskakiwała na dalsze tory, innym razem – nawet jak na fantastykę – wydawało się, że autorka zbyt wysoko poszybowała. Chociaż jak na pierwsze kroki, efekt jest dość udany. Książkę bowiem czyta się z nieustającym zainteresowaniem.

Moja pierwsza myśl związana z książką krążyła wokół przymiotnika „intrygująca". Zaciekawiła mnie sama historia, ale – przyznaję bez zająknięcia – także Sycylia jako miejsce osadzenia części akcji. Patrząc na całość – nie warto się tym zbyt mocno sugerować. Bowiem nie znajdziemy tutaj przydługich opisów. „Czworaczki" należałoby raczej usytuować obok rodzinnych opowieści dla...

Czterech identycznych mężczyzn związanych z 4 studentkami, a w dodatku przyjaciółkami? Czy takie rzeczy mogły się zdarzyć? W tej książce na pewno ! Autorka stworzyła niepowtarzalną opowieść o tworzeniu… no właśnie kogo?

Julka, Dominika, zwana Miką, Judyta i Lena były studentkami. Gdy do jednej z nich miał przyjść na korepetycje chłopak nie było w tym nic dziwnego. Gdy jednak Julka zauważyła, że wszystkie dziewczyny spotykają się z jednym chłopakiem, w dodatku zatajając przed resztą prawdę, postanowiła coś z tym zrobić. Prawda okazała się zupełnie inna, niż sądziła. Każda z dziewczyn spotykała się z innym chłopakiem. Okazało się, że prawdopodobnie we Włoszech żył jeszcze 4 identyczny bohater. Rozpoczęła się niezwykła podróż, obfitująca w coraz ciekawsze wydarzenia…

Książka wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Szczególnie zaintrygował mnie sam tytuł. Na początku sądziłam, że to studentki miały być identyczne, jednak okazało się, że miało być zupełnie inaczej. Mężczyźni byli niemal że identyczni, choć nie byli ze sobą spokrewnieni. Pewne zdarzenia wskazywały jednak na to, że za sprawą tajemniczego doktora mogli mieć ze sobą wiele wspólnego…

Pozycja skończyła się w bardzo ciekawy sposób, autorka zostawiła sobie furtkę do stworzenia II części powieści. Mam nadzieję, że tak się stanie, gdyż bardzo spodobał mi się styl pisarki i mam ochotę na więcej.

Powieść nie jest za gruba, jednak przeczytałam ją z zapartym tchem. Co chwilę ujawniały się nowe fakty, akcja toczyła się w szybkim tempie, nie było przydługich, nudnych opisów. Całość bardzo mi się spodobała.
,,Czworaczki” to pozycja raczej dla nastolatków, z pewnością nie będziecie czuli się zawiedzieni po jej zakończeniu!

Moja ocena : 9/10

Czterech identycznych mężczyzn związanych z 4 studentkami, a w dodatku przyjaciółkami? Czy takie rzeczy mogły się zdarzyć? W tej książce na pewno ! Autorka stworzyła niepowtarzalną opowieść o tworzeniu… no właśnie kogo?

Julka, Dominika, zwana Miką, Judyta i Lena były studentkami. Gdy do jednej z nich miał przyjść na korepetycje chłopak nie było w tym nic dziwnego. Gdy...