ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej
1
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
ArtykułyCzytelnicy wybrali Książki Roku 2025. Oto zwycięzcy97
ArtykułyCzytamy w weekend. 13 marca 2026512
Po drugiej stronie jaźni
- Kategoria:
- kryminał, sensacja, thriller
- Format:
- papier
- Seria:
- Kryminał
- Tytuł oryginału:
- Trigger
- Data wydania:
- 2012-11-14
- Data 1. wyd. pol.:
- 2012-11-14
- Liczba stron:
- 344
- Czas czytania
- 5 godz. 44 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788375085372
- Tłumacz:
- Wojciech Łygaś
Mroczny thriller psychologiczny, który z hipnotyczną siłą wciąga czytelnika w czeluście ludzkiej psychiki. Autor wie, jak wziąć czytelnika za mokrą od potu dłoń i uprowadzić w otchłań duszy.
Doktor Ellen Roth jest cenionym psychiatrą. Od kilku lat pracuje w znanej Leśnej Klinice. Do szpitala trafia pewnego dnia zaniedbana, brudna kobieta z widocznymi śladami maltretowania. Jest śmiertelnie przerażona i cały czas mówi o Czarnym Ludzie, który ją ponoć prześladuje. Boi się, że oprawca ją w końcu dopadnie i błaga Ellen o pomoc.
Ich rozmowę przerywa zamieszanie na korytarzu. Jeden z pacjentów próbuje popełnić samobójstwo. Kiedy lekarce udaje się opanować sytuację i wraca, by dokończyć rozmowę z przestraszoną kobietą, okazuje się, że ta zniknęła. Ellen zaczyna jej szukać: rozpytuje personel, sprawdza karty pacjentów. Niestety, nikt nie wie o jej istnieniu, nikt nie zna jej nazwiska, w papierach nie ma o takiej pacjentce wzmianki...
Kup Po drugiej stronie jaźni w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...Polecane przez redakcję
Oficjalne recenzje książki Po drugiej stronie jaźni
Kto się boi Czarnego Luda?
Bywa, że widzimy coś, czego inni nie dostrzegają. Czasem jest to jakiś drobny szczegół, zjawisko trwające ułamek sekundy, zdające się być zarezerwowane tylko dla nas, skoro nikt poza nami go nie zobaczył. A co wtedy, jeśli spotykamy w swoim życiu człowieka, który stał tuż przed nami, z którym rozmawialiśmy i którego specyficzny zapach zapadł nam w pamięć, a wszyscy wokół są pewni, że ten ktoś nigdy nie istniał? Czy to otoczenie robi z nas szaleńca, czy faktycznie popadamy w obłęd?
Przed identycznym dylematem stanęła bohaterka książki pt. „Po drugiej stronie jaźni”, autorstwa Wulfa Dorna. Dorn to ekonomista-handlowiec z wykształcenia. Od 1994 roku pracuje w jednej z klinik psychiatrycznych. Od kilku lat prowadzi też projekt badawczy (wraz z grupą międzynarodowych psychiatrów),który ma przyczynić się do poprawienia sytuacji osób mających za sobą traumatyczne przeżycia oraz pomóc im w powrocie do normalnej egzystencji.
Fakt zaangażowania się autora w pracę i rehabilitację osób borykających się z zaburzeniami i chorobami psychicznymi sprawił, że z dużą dozą ciekawości podeszłam do jego debiutu. Dorn w wieku dwudziestu pięciu lat zdecydował się podjąć pracę w trudnym i zarazem fascynującym środowisku. Zdobywał tam nowe doświadczenie, które zaczął wykorzystywać w swojej twórczości literackiej. Wiedząc o tym, ustawiłam dla niego poprzeczkę znacznie wyżej niż w przypadku innych pisarzy, sięgających po ten szczególny gatunek, jakim jest thriller psychologiczny. Czy Wulf Dorn sprostał moim oczekiwaniom? O tym za chwilę…
Ellen Roth jest bardzo cenionym psychiatrą w Leśnej Klinice. Prowadzi spokojne życie, dzieląc swój czas między pracę a swojego partnera Chrisa. Pewnego dnia ten jednak wyjeżdża i pozostawia Ellen opiekę nad pacjentem, którego opatrzył tajemniczym skrótem SIP. Chodziło o Szczególnie Interesujący Przypadek, czyli – jak się okazało – o kobietę, najprawdopodobniej po trzydziestce, bardzo zaniedbaną i dotkliwie pobitą. Jej najbardziej charakterystyczną cechą okazał się strach, wypełniający ją całą, najbardziej widoczny w pełnym lęku spojrzeniu. Takiego przerażenia Ellen nie widziała chyba jeszcze nigdy. Pacjentka mówiła, że grozi jej niebezpieczeństwo, a zapytana o jego źródło wskazywała na… Czarnego Luda, który - w domyśle - miał być katującym ją mężem.
Kto się boi Czarnego Luda?
Nikt!
A jeśli przyjdzie?
Lepiej bierz nogi za pas!
(dziecięca gra)
W kolejnym dniu pacjentka znika. Nie ma jej nigdzie, ginie także jej szpitalna kartoteka. Na domiar złego personel nie odnotował nawet chwilowej obecności pacjentki na terenie kliniki! Tylko Ellen może poświadczyć, że kobieta naprawdę tam była, i tylko ona może jej pomóc oraz prawdopodobnie uchronić od kolejnego traumatycznego przeżycia. Ale gdzie szukać, skoro ślad po pacjentce zaginął? Czy ktokolwiek uwierzy Ellen, że cała ta historia nie jest tylko jej urojeniem?
Odpowiedzi na te pytania (oraz na wiele innych) może nie są specjalnie zaskakujące. Powiedziałabym nawet, że do pewnego momentu fabuła książki jest wysoce przewidywalna. I właśnie – do pewnego momentu. Potem mamy już tylko zaskoczenie… Wulf Dorn w godny pochwały sposób wykorzystał swoje doświadczenie wyniesione z pracy z osobami po traumatycznych przejściach i umiejętnie przeniósł je na karty swojej powieści, lawirując po zakamarkach duszy naznaczonej zaburzeniami (chorobą),tworząc przy tym bardzo realistyczne postaci. Niejednokrotnie posłużył się także fachową terminologią z zakresu psychiatrii, omawiając poszczególne zaburzenia w tak jasny i klarowny sposób, że nie trzeba obawiać się, że czegoś nie zrozumiemy.
Wszystko to razem czyni „Po drugiej stronie jaźni” bardzo dobrym thrillerem psychologicznym, dobrze skonstruowanym i z odpowiednio wyważonym tempem akcji. To znakomity kąsek dla fanów gatunku. Sama nie mogę się doczekać zarówno kolejnej powieści autora, jak i ekranizacji jego debiutu, która niebawem ma powstać.
Ewa Szczepańska
Oceny książki Po drugiej stronie jaźni
Poznaj innych czytelników
1045 użytkowników ma tytuł Po drugiej stronie jaźni na półkach głównych- Chcę przeczytać 561
- Przeczytane 475
- Teraz czytam 9
- Posiadam 113
- Ulubione 24
- 2014 10
- 2015 7
- 2015 7
- 2018 6
- 2013 6
OPINIE i DYSKUSJE o książce Po drugiej stronie jaźni
Słaba . Lekko się czytało , ale fabuła mnie nie poruszyła.
Słaba . Lekko się czytało , ale fabuła mnie nie poruszyła.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMinęło parę dni odkąd przeczytałam tę książkę i wciąż gdy o niej myślę, odczuwam dreszcze.
Byłam bardzo sceptycznie nastawiona do tej pozycji, jako że mam dystans do niemieckich autorów (przepraszam😭😭😭),dodatkowo „Po drugiej stronie jaźni” jest debiutem autora, więc się obawiałam. Na szczęście książka od początku do końca mnie nie zawiodła. Niepokój od pierwszych rozdziałów, dobrze napisani bohaterowie, wszystkie wątki niesamowicie rozwinięte, że z trudem mogłam się oderwać od czytanej historii. Dalej odczuwam wielki szok, a nawet obrzydzenie, gdy przypominam sobie jakie tajemnice skrywały się za zagadkowym zaginięciem bezimiennej kobiety...
Totalny must-have dla fanów thrillerów psychologicznych, ale również osób, które tak jak ja, zwyczajnie z nudów chcą sięgnąć po tę książkę :)
Z ogromną chęcią sięgnę po resztę lektur tego autora🙏🙏
Minęło parę dni odkąd przeczytałam tę książkę i wciąż gdy o niej myślę, odczuwam dreszcze.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toByłam bardzo sceptycznie nastawiona do tej pozycji, jako że mam dystans do niemieckich autorów (przepraszam😭😭😭),dodatkowo „Po drugiej stronie jaźni” jest debiutem autora, więc się obawiałam. Na szczęście książka od początku do końca mnie nie zawiodła. Niepokój od pierwszych...
Książka ciekawa ale nierówna. Przyspiesza pod koniec i wtedy już ciężko było mi się oderwać. Lubię thrillery psychologiczne więc czytanie o ludzkiej psychice było dla mnie interesujące
Książka ciekawa ale nierówna. Przyspiesza pod koniec i wtedy już ciężko było mi się oderwać. Lubię thrillery psychologiczne więc czytanie o ludzkiej psychice było dla mnie interesujące
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWulf Dorn jest znanym niemieckim autorem powieści psychologicznych i thrillerów. Jego styl pisania często nasycony jest atmosferą tajemnicy i zagadki, co przyciąga wielu czytelników. Niestety, "Po drugiej stronie jaźni" nie spełnia pokładanych w nim oczekiwań.
Powieść rozpoczyna się obiecująco, wprowadzając nas w tajemniczą historię i wywołując poczucie niepokoju. Jednak w miarę rozwoju fabuły, tempo narracji staje się powolne i trudno utrzymać zainteresowanie. Akcja często staje w miejscu, a wydarzenia nie przynoszą wystarczającego napięcia i emocji.
Niestety, główni bohaterowie pozostają płaskimi postaciami, którym brakuje głębi i autentyczności. Ich motywacje i decyzje wydają się nieprzekonujące, co utrudnia czytelnikowi identyfikację z nimi. Dialogi są często sztuczne i pozbawione naturalności, co przeszkadza w budowaniu autentycznego świata powieści.
Jednym z największych niedociągnięć "Po drugiej stronie jaźni" jest zawiłość fabuły i brak jasnego ukierunkowania. Często trudno było zrozumieć, jakie są główne cele bohaterów i jakie są ich relacje. W rezultacie czytelnik może czuć się zagubiony i niezdolny do pełnego zrozumienia i docenienia historii.
Mimo tych niedoskonałości warto docenić starania autora w tworzeniu napięcia i tajemnicy. W niektórych momentach udaje mu się stworzyć atmosferę grozy i niepokoju, co daje chwilowe momenty wzniesienia dla czytelnika.
Podsumowując, "Po drugiej stronie jaźni" nie spełnia oczekiwań, które można mieć wobec powieści psychologicznej i thrillerowej. Pomimo niektórych starannych elementów, brakuje jej spójności, głębi postaci i przekonującej fabuły. Osoby, które szukają wciągającego i dobrze skonstruowanego thrilleru, mogą się rozczarować tym dziełem.
Wulf Dorn jest znanym niemieckim autorem powieści psychologicznych i thrillerów. Jego styl pisania często nasycony jest atmosferą tajemnicy i zagadki, co przyciąga wielu czytelników. Niestety, "Po drugiej stronie jaźni" nie spełnia pokładanych w nim oczekiwań.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść rozpoczyna się obiecująco, wprowadzając nas w tajemniczą historię i wywołując poczucie niepokoju. Jednak w...
Dobrze pomyślany thriller. Dość długo nie domyślałem się jaki będzie koniec. Sprawnie napisane. Chociaż generalnie ktoś kto czyta i ogląda thrillery nałogowo jest wyczulony na to, że na końcu wszystko będzie prawdopodobnie na odwrót niż na początku. Koniec w tej powieści trochę zaskakuje i nie jest sztucznie przyszyty tak, jak czasami zdarza się w tym gatunku powieści i filmu. Przeważa realizm i psychologia, ale jest fajnie zrobione miejsce na wiarę w prawdziwe Zło np. w przeklęte i nawiedzone miejsca. Punkt wyjścia to Pani psychiatra Ellen Roth, która pracuje w Leśnej Klinice (szpital psychiatryczny). Pani doktor ma narzeczonego Chrisa. Ma też zakochanego (obsesyjnie i złowieszczo) w Niej kolegę Marka. Ellen ma też nową bezimienną pacjentkę, która jest ofiarą długotrwałego maltretowania i bicia. Kontakt z pacjentką jest ograniczony(szok, trauma i strach w oczach). Nagle ta pacjentka znika ze szpitala, albo uciekła, albo została porwana przez mężczyznę lub mężczyzn, którzy ją bili i torturowali. Lekarka czuje, że musi na własną rękę i za wszelką cenę odszukać i uratować pacjentkę.
Dobrze pomyślany thriller. Dość długo nie domyślałem się jaki będzie koniec. Sprawnie napisane. Chociaż generalnie ktoś kto czyta i ogląda thrillery nałogowo jest wyczulony na to, że na końcu wszystko będzie prawdopodobnie na odwrót niż na początku. Koniec w tej powieści trochę zaskakuje i nie jest sztucznie przyszyty tak, jak czasami zdarza się w tym gatunku powieści i...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie dałam rady. Bardzo powolne rozwinięcie akcji. Zbyt długie opisy scen i dialogi .
Nie dałam rady. Bardzo powolne rozwinięcie akcji. Zbyt długie opisy scen i dialogi .
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążkę nabyłem za niewielkie pieniądze jako uzupełnienie do darmowej przesyłki, toteż nie miałem większych oczekiwań.
Jak wypadła? Mam mieszane uczucia. Lubię książki trudne, ale nie przepadam za tymi zagmatwanymi, przekombinowanymi, a „Po drugiej stronie jaźni” taka właśnie dla mnie momentami była. Za dużo tego wszystkiego w tak przecież krótkiej powieści.
Z drugiej strony do debiut i przecież thriller psychologiczny, więc może niepotrzebnie się tego czepiam :-)?
Na plus na pewno zakończenie, choć zdaję sobie sprawę, że nie każdemu mogło przypaść do gustu, ale mnie się podobało :-)
Książkę nabyłem za niewielkie pieniądze jako uzupełnienie do darmowej przesyłki, toteż nie miałem większych oczekiwań.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak wypadła? Mam mieszane uczucia. Lubię książki trudne, ale nie przepadam za tymi zagmatwanymi, przekombinowanymi, a „Po drugiej stronie jaźni” taka właśnie dla mnie momentami była. Za dużo tego wszystkiego w tak przecież krótkiej powieści.
Z drugiej...
Doskonała książka! Bardzo bardzo polecam :)
Doskonała książka! Bardzo bardzo polecam :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo nierówna książka.
Najpierw traktowałam ja jak zwykłe czytadło. Ciagle coś mi nie pasowało i nie układało się w całość. Potem jednak zaciekawiła mnie na tyle, że nie mogłam się oderwać od czytania. Jednak koniec znów nie sprostał moim oczekiwaniom. Niby sprawa Ellen się wyjaśniła, wszystkie tajemnice stały się jasne, ale jak dla mnie nie do końca. Chociażby sprawa siniaków.
Dla mnie na 5.
Bardzo nierówna książka.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNajpierw traktowałam ja jak zwykłe czytadło. Ciagle coś mi nie pasowało i nie układało się w całość. Potem jednak zaciekawiła mnie na tyle, że nie mogłam się oderwać od czytania. Jednak koniec znów nie sprostał moim oczekiwaniom. Niby sprawa Ellen się wyjaśniła, wszystkie tajemnice stały się jasne, ale jak dla mnie nie do końca. Chociażby sprawa...
Wow, to dopiero były emocje!
Książka tak plastycznie napisana, że razem z główną bohaterką raz wierzymy jednemu, za chwilę drugiemu…
Od samego początku do samego końca jesteśmy prowadzeni na sznurku i idziemy za tym sznurkiem. Wprawdzie w pewnym momencie domyślimy się wszystkiego, ale uczta i tak jest wspaniała.
Wow, to dopiero były emocje!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka tak plastycznie napisana, że razem z główną bohaterką raz wierzymy jednemu, za chwilę drugiemu…
Od samego początku do samego końca jesteśmy prowadzeni na sznurku i idziemy za tym sznurkiem. Wprawdzie w pewnym momencie domyślimy się wszystkiego, ale uczta i tak jest wspaniała.