Kroniki wariata z kraju i ze świata

Pamiętam, że program MDM oglądałem regularnie jako nastolatek i mnie bawił. Albo tam poczucie humoru i dzika fantazja pana Wojtka były trzymane w ryzach przez produkcję - albo mi się poczucie humoru zmieniło.

Roześmiałem się przy tej książce kilka razy. Reszta to rosnące zadziwienie poziomem absurdu. Ciekawość, co on jeszcze wymyśli. Jakoś w połowie stało się to męczące.

Najgorsze były fragmenty z Gandalfem. Poziom żartów o gejach opowiadanych przez mojego katechetę w latach 90-tych. Po Cejrowskim bym się tego spodziewał, po panu Mannie nie.

Zapewne znajdą się ludzie, których ta książka ubawi do łez. Polecam jednak przed zakupem poszukać w sieci choćby przygód Żelaznego Karła Wasyla i sprawdzenie, czy Was to bawi w większych dawkach. Jeśli tak - śmiało.

Pamiętam, że program MDM oglądałem regularnie jako nastolatek i mnie bawił. Albo tam poczucie humoru i dzika fantazja pana Wojtka były trzymane w ryzach przez produkcję - albo mi się poczucie humoru zmieniło.

Roześmiałem się przy tej książce kilka razy. Reszta to rosnące zadziwienie poziomem absurdu. Ciekawość, co on jeszcze wymyśli. Jakoś w połowie stało się to...

Przyjemna lektura, ale nierówna. Od doprowadzającego do melancholii, ociekającego łzami, listu Pani Reginy z Lublina, gier i zabaw dla najmłodszych, problemów małżeńskich państwa Koźlików i sympatycznego mordowania niewinnych leśnych zwierzaczków przez Wasyla, po słabe (na początku ok, później już męczące, zbyt spedalone wręcz) rozmowy intymne Gandalfa. Ogólnie warto dla poczucia humoru Pana Manna. Starym Trójkowiczom też się powinno spodobać. Na tyle starym, że pamiętają kiedy to radio jeszcze było Trójką.

Przyjemna lektura, ale nierówna. Od doprowadzającego do melancholii, ociekającego łzami, listu Pani Reginy z Lublina, gier i zabaw dla najmłodszych, problemów małżeńskich państwa Koźlików i sympatycznego mordowania niewinnych leśnych zwierzaczków przez Wasyla, po słabe (na początku ok, później już męczące, zbyt spedalone wręcz) rozmowy intymne Gandalfa. Ogólnie warto dla...

Humor absurdalny i nieoczywisty

Humor absurdalny i nieoczywisty

Najpierw wypożyczyłam, potem zobaczyłam jaką ma ocenę.. Nie powiem troszkę się przestraszyłam, ale postanowiłam spróbować, niczego się nie spodziewając. I szczerze? Przypadła mi do gustu, momentami ( zwłaszcza, o zgrozo, na przystankach autobusowych ) parskałam śmiechem, kolokwialnie mówiąc. Jedynie o tym żelaznym Wasylu pomijałam, bo niezbyt rozumiałam przekaz, a tak to bardzo dobrze mi się czytało :)
Pokuszę się nawet o stwierdzenie, że odczuwam niedosyt :c Szkoda, że nie ma drugiej części..
No i kolejny raz się przekonałam, że nie ma co się tak do końca sugerować ocenami, najlepiej sprawdzić samemu ^^

Najpierw wypożyczyłam, potem zobaczyłam jaką ma ocenę.. Nie powiem troszkę się przestraszyłam, ale postanowiłam spróbować, niczego się nie spodziewając. I szczerze? Przypadła mi do gustu, momentami ( zwłaszcza, o zgrozo, na przystankach autobusowych ) parskałam śmiechem, kolokwialnie mówiąc. Jedynie o tym żelaznym Wasylu pomijałam, bo niezbyt rozumiałam przekaz, a tak to...

Świetne przypomnienie Żelaznego Karła Wasyla, Gandalfa i reszty ferajny.

Świetne przypomnienie Żelaznego Karła Wasyla, Gandalfa i reszty ferajny.

NIE TYLKO DLA ORŁÓW, to najlepsze moje radiowe wspomnienia z liceum. Do tej pory bawi mnie Żelazny Karzeł imieniem Wasyl i Z pamiętnika Doktora Wyciora 🤣

NIE TYLKO DLA ORŁÓW, to najlepsze moje radiowe wspomnienia z liceum. Do tej pory bawi mnie Żelazny Karzeł imieniem Wasyl i Z pamiętnika Doktora Wyciora 🤣

Cóż to była za literacka rozkosz! Wręcz rozpusta! Uwielbiam tego typu poczucie humoru: inteligentne, gombrowiczowskie, momentami absurdalne, często czarne, niekiedy montypythonowskie. Fantastyczna zabawa na wysokim poziomie!
Moje ulubione, stałe fragmenty, to "Doradztwo intymne" erotomana-pederasty Gandalfa oraz "Gdy i zabawy dla najmłodszych". Reszta też świetna: przygody Żelaznego Karła, pamiętniki Doktora Wyciora, rady magistra Czupurnego, dzienniki nt. Państwa Koźlików, fantastyczne Lekcje angielskiego, Spostrzeżenia Pana Henia czy też niepowiązane z żadnym cyklem teksty. Do tego ta wybitna oprawa graficzna! Te kolaże, przecież to majstersztyk!

Cóż to była za literacka rozkosz! Wręcz rozpusta! Uwielbiam tego typu poczucie humoru: inteligentne, gombrowiczowskie, momentami absurdalne, często czarne, niekiedy montypythonowskie. Fantastyczna zabawa na wysokim poziomie!
Moje ulubione, stałe fragmenty, to "Doradztwo intymne" erotomana-pederasty Gandalfa oraz "Gdy i zabawy dla najmłodszych". Reszta też świetna: przygody...

Wychowywałem się na radiowych audycjach satyrycznych emitowanych przed laty na falach Programu Trzeciego. Do moich faworytów zaliczałem „Zgryz” spółki autorskiej Maciej Zembaty – Jacek Janczarski oraz „Nie tylko dla orłów” – autorstwa Trójkowej Załogi pod dowództwem Wojciecha Manna. Dlaczego: cudownie absurdalny humor, zabawa słowem, co zmuszało do myślenia i szukania własnych skojarzeń.
„Z pamiętnika doktora Wyciora”, „Spostrzeżenia Pana Henia”, „Z działa ogłoszeń”, „Elka gra”, „Doradztwo intymne”, „Latający słój, który mówi”, „Grog z kapustą”, „Część artystyczna” – to zaledwie kilka ze stałych punktów radiowego programu Manna i dziennikarzy Trójki. Ta książka próbuje przypomnieć i odkurzyć zapomniany humor sprzed lat. Ale tylko przypomnieć, bo magia gdzieś znikła. Pojawia się słynny Żelazny Karzeł Wasyl (w wersji radiowej z udziałem Alicji Resich Modlińskiej),pojawia się Gandalf prowadzący kącik porad (w wersji radiowej kapitalny Jerzy Kordowicz) i oczywiście doktor Wycior z pacjentem Heniem (duet Wojciech Mann i Grzegorz Wasowski)…
W wersji książkowej żart językowy już tak nie bawi, raczej jest zrozumiały dla tych, którzy pamiętają audycję z radyjka. Trochę na siłę wprowadzono inżyniera Koźlika, znanego bardziej felietonów w „Gazecie Wyborczej”. To trochę tak, jak obecnie niezbyt zrozumiały jest dla nas świat kabaretu międzywojennego. Inna rzecz, że tekst pisany nabiera innego życia, kiedy zostanie poddany obróbce głosowej na scenie bądź w studio. Generalnie: spodziewałem się czegoś więcej, być może książka nabrałby rumieńców, gdyby została uzupełniona o płytę z wyborem audycji.

Wychowywałem się na radiowych audycjach satyrycznych emitowanych przed laty na falach Programu Trzeciego. Do moich faworytów zaliczałem „Zgryz” spółki autorskiej Maciej Zembaty – Jacek Janczarski oraz „Nie tylko dla orłów” – autorstwa Trójkowej Załogi pod dowództwem Wojciecha Manna. Dlaczego: cudownie absurdalny humor, zabawa słowem, co zmuszało do myślenia i szukania...

Wyjątkowo adekwatny tytuł.

Wyjątkowo adekwatny tytuł.

Pośmiałam się podczas czytania jakiś absurdalnych historyjek, z lekką dozą parodii Polskiej rzeczywistości, ale jak ktoś spyta o czym jest ta książka to tylko wzruszę ramionami. Jakiś absurd, jakas opowieść, a w sumie jest o niczym

Pośmiałam się podczas czytania jakiś absurdalnych historyjek, z lekką dozą parodii Polskiej rzeczywistości, ale jak ktoś spyta o czym jest ta książka to tylko wzruszę ramionami. Jakiś absurd, jakas opowieść, a w sumie jest o niczym