Wojciech Piotr Mann - polski dziennikarz muzyczny. Przyszedł na świat w Świdnicy, ale jego rodzina oryginalnie pochodziła ze Lwowa. Jako dziecko występował w Gawędzie. Studiował na dwóch warszawskich uczelniach wyższych: Szkole Głównej Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa; handel zagraniczny) oraz UW (anglistyka). Swoją przygodę z radiem zaczynał jako 27-latek pracą w Rozgłośni Harcerskiej. Jednak najmocniej związał się z Trójką, gdzie prowadził wiele autorskich audycji, m.in. Radio Mann, W tonacji Trójki czy Manniak niedzielny. Wraz z Krzysztofem Materną, Grzegorzem Wasowskim, Sławomirem Szczęśniakiem i Arkadiuszem Stegenką stworzył cieszący się dużą popularnością program TV "Za chwilę dalszy ciąg programu". Z samym Krzysztofem Materną prowadził talk show "MdM", zaś z Grzegorzem Wasowskim "Po trochu wyciągane z lochu czyli Archiwizja". Był prowadzącym "Szansę na sukces". W 1992 r. wraz z Krzysztofem Materną założył Radio Kolor. Pojawiał się w filmach fabularnych, użyczył także głosu w kilku kreskówkach. Zdobywca 5 Wiktorów, Superwiktora, oraz Telekamery. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Autor lub współautor kilku książek, m.in. "Król Elvis i jego dwór" (praca zbiorowa, Baobab Productions, 2006),"Podróże małe i duże, czyli jak zostaliśmy światowcami" (z Krzysztofem Materną, Wydawnictwo Znak, 2011),"Kroniki wariata z kraju i ze świata" (Wydawnictwo Znak, 2012),"Fotografomannia. Obrazki autobiograficzne" (Wydawnictwo Znak, 2014)
Trzykrotnie żonaty: 1. Marta, syn Marcin; 2 żona; 3. Ewa Bańska.
6,7/10średnia ocena książek autora
6 532 przeczytało książki autora
3 116 chce przeczytać książki autora
56fanów autora
Zostań fanem autora
Sprawdź, czy Twoi znajomi też czytają książki autora - dołącz do nas
Ten wysoki, postawny mężczyzna przydybał mnie w kuchni i poprosił, żebym go uświadomił, co to znaczy pić po polsku, bo wiele o tym słyszał. ...
Ten wysoki, postawny mężczyzna przydybał mnie w kuchni i poprosił, żebym go uświadomił, co to znaczy pić po polsku, bo wiele o tym słyszał. Nie byłem specjalistą od tych spraw ani pijakiem, ale moja patriotyczna duma kazała mi zachować się godnie. Do wysokiej szklanki wlałem w równych proporcjach piwo, wino, wermut, wódkę i trochę likieru do smaku, po czym powiedziałem Chandlerowi, że trzeba to wypić duszkiem. Był zachwycony, że wreszcie pozna lokalny obyczaj. Kiedy go przeniesiono z kuchni na leżankę, mimo zamkniętych oczu wyglądał na szczęśliwego.
Nie zapomnę wieczoru, kiedy zespół gitarowy stłoczony na mikroskopijnej scenie nie był w stanie rozpocząć występu, ponieważ domowej roboty w...
Nie zapomnę wieczoru, kiedy zespół gitarowy stłoczony na mikroskopijnej scenie nie był w stanie rozpocząć występu, ponieważ domowej roboty wzmacniacz złączony z domowej roboty gitarą elektryczną, powodował iż gitarzystę trzepał prąd. Mogłoby to nawet powodować interesujące efekty artystyczne, ale strachliwy muzyk nie chciał przystąpić do gry.
Trzeba mu jednak zapisać na plus, nawet na duży plus, że nie był sobkiem. Kiedy już go trochę poznałem, chętnie udostępniał mi płyty, któryc...
Trzeba mu jednak zapisać na plus, nawet na duży plus, że nie był sobkiem. Kiedy już go trochę poznałem, chętnie udostępniał mi płyty, których akurat potrzebowałem. Nie rozumiałem tego, bo pożyczenie komuś płyty było dla mnie czymś równie trudnym jak wyrzeczenie się rodziny lub uduszenie maleńkiego kotka.
Jakoś w kwietniu tego roku wkręciłem się namiętnie w oglądanie „Za chwilę dalszy ciąg programu”. O dziwo, na YouTube są tej audycji dość pokaźne zasoby. Na fali fascynacji programem i moimi wcześniejszymi doświadczeniami ze świetnymi książkami Wojciecha Manna sięgnąłem po relacje z podróży duetu MdM. Bawiłem się doskonale! Książka jest idealna na letnią porę, na wakacje i – nomen omen – by zabrać ją w podróż. Panowie Mann i Materna zjeździli kawał świata. Wspólnie też. W lekkiej, anegdotycznej formie, okraszonej mnóstwem świetnych zdjęć, opisują różne perypetie, jakie przydarzyły im się w podróży. A to wymienili w Turcji papierosy na lokalną walutę, którą chcieli zapłacić w Grecji, a tu się okazało, że te banknoty wycofano z obiegu 20 lat temu; a to zwiedzali Weronę z Władysławem Żmudą; innym razem za obiad w Palermo, na który nie było ich stać, zapłaciła mafia. Byli też na wyścigach formuły 1 w Budapeszcie, w Lozannie, w Acapulco, na golfie w RPA, no i przede wszystkim w USA. Na Batorym zabawiali gości jako artyści od okrętowych rozrywek, w Nowym Jorku nagrywali odcinek „ZCDCP”, ba! nawet przeżyli przygody, które potem przerobili na skecze nagrane w USA. Jest też historia o tym, jak stworzyli i prowadzili występy cyrkowe w katowickim Spodku, jak Mann pojechał na wschód – do Lwowa i Petersburga, oraz przepiękny passus autorstwa Materny poświęcony Edwardowi Kłosińskiemu i ich wspólnym wyprawom do Toskanii na narty.
Pięknie wydana, świetna książka napisana z gustem, taktem i inteligencją.
Przyjemna lektura, ale nierówna. Od doprowadzającego do melancholii, ociekającego łzami, listu Pani Reginy z Lublina, gier i zabaw dla najmłodszych, problemów małżeńskich państwa Koźlików i sympatycznego mordowania niewinnych leśnych zwierzaczków przez Wasyla, po słabe (na początku ok, później już męczące, zbyt spedalone wręcz) rozmowy intymne Gandalfa. Ogólnie warto dla poczucia humoru Pana Manna. Starym Trójkowiczom też się powinno spodobać. Na tyle starym, że pamiętają kiedy to radio jeszcze było Trójką.
