Zalotnice i wiedźmy

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Hmm losy ludzkie są niezwykle pokrętne a tych złotowłosych kobiet to już wyjątkowo momentami, aż... no właśnie każdy musi sam ocenić. Ja siegam po kolejny tom ;)

Hmm losy ludzkie są niezwykle pokrętne a tych złotowłosych kobiet to już wyjątkowo momentami, aż... no właśnie każdy musi sam ocenić. Ja siegam po kolejny tom ;)

Przeczytałam jednym tchem, trzyma poziom pierwszej części, choć czasem jakość leci w dół. Muszę przyznać, że coraz mniej lubię Asię, o wiele więcej przyjemności sprawiały mi retrospekcje.

Przeczytałam jednym tchem, trzyma poziom pierwszej części, choć czasem jakość leci w dół. Muszę przyznać, że coraz mniej lubię Asię, o wiele więcej przyjemności sprawiały mi retrospekcje.

Książka mnie rozczarowała. Autorka kontynuuje pomysł wiązania głównej bohaterki z rozmaitymi postaciami historycznymi np. Nostradamusem i Papieżem Innocentym X, w moim odczuciu coraz bardziej odklejając się od wskazać realizmu albo chociaż przekonującego zbiegu okoliczności. Oczywiście mam świadomość tego, że to fikcja bazująca na bardzo umownej koncepcji, ale bez przesady. O ile pierwsza część cyklu co do zasady przypadła mi do gustu - jako lekka, przyjemna, z pomysłem i do jakiegoś stopnia przekonująca, wszak bazująca na "historiach" bohaterek, które w sposób wielce prawdopodobny mogły się przytrafić zwykłym kobietom, bo któraż przeszła przez życie bez szwanku spowodowanego zawirowaniami emocjonalnymi, o tyle to co się dzieje w drugim tomie zakrawa o przesłodzony harlequin, po którym męczy niestrawność. Tyle wzniosłych słów o miłości, łzawych wyznań i deklaracji powtarzanych do znudzenia pod wpływem chwili - tylko czekać aż wewnętrzna boginii głównej bohaterki rozpadnie się na milion kawałków. Niebotyczne spadki, praca marzeń w zagranicznej rodzinnej firmie, miks genetyczny czerpiący z każdej nietuzinkowej postaci aby napompować potencjał bohaterki, rozterki pt. tak bardzo go kocham ale nie wyjdę trzeci raz za mąż, za to polecę pracować zdalnie z Maroka, żeby pobyć z chłopakiem artystą... Ale najbardziej mnie zirytował opis wycieczki Joanny - Asi - Asieńki do meczetu Hassana ll w Casablance. Otóż aby go zwiedzić wystarczy kupić bilet na oprowadzanie przez przewodnika i nie trzeba zawijać się od stóp do głów w prześcieradło, ani nic specjalnego z sobą robić. Albo zawiódł reaserch albo dramatyzm sytuacyjny wymknął się autorce spod kontroli. Fajnie, ale ostatecznie wszystko to sprawia wrażenie tak przerysowanego i odrealnionego, że aż mnie nie ciekawi co dalej. W sumie wrażenia mam jak po lekturze L. RILEY - plus za koncept, minus za wykonanie, łącznie nie polecam.

Książka mnie rozczarowała. Autorka kontynuuje pomysł wiązania głównej bohaterki z rozmaitymi postaciami historycznymi np. Nostradamusem i Papieżem Innocentym X, w moim odczuciu coraz bardziej odklejając się od wskazać realizmu albo chociaż przekonującego zbiegu okoliczności. Oczywiście mam świadomość tego, że to fikcja bazująca na bardzo umownej koncepcji, ale bez przesady....

Kolejny tom ukazuje dalsze losy głównej bohaterki Asi, która nie jedno już w życiu przeszła. Poznajemy także życie kolejnych pra pra babek Asi i Krystyny. Możemy tutaj zobaczyć przemianę Asi i jej sposobu postrzegania świata. Myślę, że mają na to wpływ przeczytane losy jej przodkiń.

Bardzo podoba mi się pomysł przedstawienia losów kobiet jako główne bohaterki, mężczyźni to raczej dodatek. Tak samo jestem pozytywnie zaskoczona sprytnie wplecionymi i zmienionymi na potrzeby książki losami znanych nam z historii sławnych ludzi - głównie mężczyzn. Bardzo pomysłowy zabieg dodający smaczku książce.

Kolejny tom ukazuje dalsze losy głównej bohaterki Asi, która nie jedno już w życiu przeszła. Poznajemy także życie kolejnych pra pra babek Asi i Krystyny. Możemy tutaj zobaczyć przemianę Asi i jej sposobu postrzegania świata. Myślę, że mają na to wpływ przeczytane losy jej przodkiń.

Bardzo podoba mi się pomysł przedstawienia losów kobiet jako główne bohaterki, mężczyźni...

Jak wiecie po raz kolejny przepadłam za serią Sekret Dziedzictwa Joanny Miszczuk. Na nowo, po latach pokochałam ten cykl. Dzisiaj przychodzę z ponowną opinią na temat drugiego tomu, pt. „Zalotnice i wiedźmy”.

Główna bohaterka, Joanna, staje przed życiowym wyzwaniem - wraz z córką opuszcza Polskę i zaczyna wszystko od nowa w Berlinie. Ułożenie nowej rzeczywistości zostaje zaburzone przez niespodziewane pojawienie się byłego męża. Nie jest łatwo, ale kobieta ma odskocznię w postaci kolejnych dokumentów potwierdzających niebywałe losy jej przodkiń. Przed Joanną stają otworem fascynujące, pełne miłości, namiętności i odwagi historii kobiet z jej rodu. Okazuje się, że wiele z nich miało bliższe kontakty z postaciami znanymi z historii. Tymczasem Asia poznaje pewnego przystojnego Marokańczyka. Czy kobieta odnajdzie wreszcie własne szczęście?

Joanna Miszczuk po raz kolejny zabiera czytelników w fascynującą podróż przez historię, kulturę i sztukę Europy. Zgrabnie splata fikcję literacką z rzeczywistymi wydarzeniami i postaciami. Z niebywałą dbałością o szczegóły przedstawia kolejne losy bohaterek, które wiodły swój żywot wiele lat temu. Buduje wielowątkową i wielopokoleniową emocjonującą historię. Jako czytelnik wielokrotnie wzruszyłam się podczas lektury. Trudne wybory. Miłość wymagająca poświęceń. Walka o swoje ja w dobie patriarchatu i zacofania. To wszystko sprawia, że powieść jest niezwykle wciągająca i praktycznie nie da się od niej oderwać.

W odróżnieniu od pierwszego tomu, w tym widać przemianę głównej bohaterki. Być może niemałą rolę odgrywają tu losy jej prababek, które poniekąd mogą inspirować i stanowić wzór. Asia to współczesna kobieta, która jest pełna pasji, wewnętrznej siły i pragnienia zrozumienia przeszłości, aby odnaleźć się w teraźniejszości. Kobieta zaczyna być bardziej świadoma swojej roli, wagi wiedzy, którą posiada, a przede wszystkim pewności siebie. Widać też jej większą dojrzałość emocjonalną zwłaszcza w kontaktach damsko-męskich.

Warto tutaj też wspomnieć, że poprzedni tom, czyli „Matki, żony, czarownice” koncentrował się bardziej na wprowadzeniu do historii, a także na przedstawieniu losów współczesnych przedstawicielek rodu: Marii, Krystyny i Asi. Tutaj autorka pozwala nam mocniej zagłębić się w psychologiczne aspekty bohaterek i ich wybory. Poznajemy zdecydowanie więcej bohaterek, co może nieco kołować. Niemniej, ogromnie wzbogaca to całą historię, a fabuła jest bardziej dynamiczna.

„Zalotnice i wiedźmy” to powieść, która łączy sobie wątki historyczne, mistycyzm i silne postacie kobiece. To książka wyjątkowo wciągająca, pełna tajemnic i emocji. Zgrabnie łącząca rzeczywistość z wydarzeniami historycznymi i fikcją literacką. To lektura, którą z czystym sumieniem polecam czytelnikom gustującym w powieściach obyczajowych z wątkami historycznymi i niebanalnymi motywami miłosnymi. Dostarcza wielu refleksji i sprawia, że losy Asi i jej przodkiń zostają z nami na długo.

Jak wiecie po raz kolejny przepadłam za serią Sekret Dziedzictwa Joanny Miszczuk. Na nowo, po latach pokochałam ten cykl. Dzisiaj przychodzę z ponowną opinią na temat drugiego tomu, pt. „Zalotnice i wiedźmy”.

Główna bohaterka, Joanna, staje przed życiowym wyzwaniem - wraz z córką opuszcza Polskę i zaczyna wszystko od nowa w Berlinie. Ułożenie nowej rzeczywistości zostaje...

Dalsze losy kobiet z rodu opisane lekko i ciekawie. Fajna

Dalsze losy kobiet z rodu opisane lekko i ciekawie. Fajna

Bo miłość jest najważniejsza. Nie można trzymać się w życiu utartych schematów trzeba każdego dnia żyć na 100% tu i teraz. Trzeba kochać siebie i kochać życie takie jakie nam Bóg daje w danej chwili. Polecam

Bo miłość jest najważniejsza. Nie można trzymać się w życiu utartych schematów trzeba każdego dnia żyć na 100% tu i teraz. Trzeba kochać siebie i kochać życie takie jakie nam Bóg daje w danej chwili. Polecam

Opinia o całym cyklu: Uwielbiam przenoszenie fabuły w inne czasy i miejsca! Wspaniała zabawa! Warto sprawdzić czas z tą autorką.

Opinia o całym cyklu: Uwielbiam przenoszenie fabuły w inne czasy i miejsca! Wspaniała zabawa! Warto sprawdzić czas z tą autorką.

Ojojoj, chyba tyle mogę powiedzieć w temacie.
Dlaczego znowu 3 gwiazdki? Szczerze mówiąc podczas czytania książki bardzo się wahała ta ocena, raz było gorzej na 2 potem znów trochę lepiej na 4. Ostatecznie nie mogłam się zdecydować więc dałam taką średnią - 3.
Być może to jest ten jeden plus książki, że trzyma poziom.
Tak naprawdę jest to opowieść nie dla mnie, ale jak obiecałam, że skończę całą serię to skończę. Dalej są wykorzystywani znani ludzie z naszej historii, przypisywane są im nie stworzone rzeczy i cechy charakteru. Rozumiem, że to wszystko wymysł autorki, jednak nie podoba mi się ten zabieg i uważam, że można było to dużo lepiej ugryźć.
Do tego niestety ale styl pisania autorki jest mało ciekawy, oczywiście łatwo i szybko się to czyta lecz używane idiomy czy specjalne wyszukane słówka nie mają w danej sytuacji żadnego zastosowania.
Nie będę się już rozwodzić nad tym jakie to wspaniałe te kobiety są w tych książkach - bo wbrew opinii autorki zwyczajnie nie są. Nie wiem jaki jest ostateczny cel autorki, ale przypominanie czytelnikowi jakie wspaniałe, wielkoduszne i dobre są jej bohaterki, po czym ukazywanie ich jako pustych lalek lub morderczyń jest ciut sprzeczne. Coś tu mocno nie wyszło, albo to zabieg celowy lecz kompletnie dla mnie niezrozumiały.

Ojojoj, chyba tyle mogę powiedzieć w temacie.
Dlaczego znowu 3 gwiazdki? Szczerze mówiąc podczas czytania książki bardzo się wahała ta ocena, raz było gorzej na 2 potem znów trochę lepiej na 4. Ostatecznie nie mogłam się zdecydować więc dałam taką średnią - 3.
Być może to jest ten jeden plus książki, że trzyma poziom.
Tak naprawdę jest to opowieść nie dla mnie, ale jak...