Produktowi owego aktu, książce, Cioran nie szczędzi krytyki. Niestrudzenie dywaguje nad daremnością książki, której bezużyteczna proliferacja wskazuje na nasz strach przed zapomnieniem, podczas gdy książka doskonała powinna się sprowadzać do jednej sentencji. Pisarz skłonny jest do rozszerzania swej myśli i ubierania jej w słowa: ,,Słowo ześlizguje się w wielosłowie''. Winny gadaniny, pisarz ,,mówi zawsze więcej, niż ma do powiedzenia'', unoszony tylko przymusem słów.

- Zajrzyj dalej niż jego oczy, uśmiech i połysk włosów... i zobacz, co tkwi w głębi.

- Zajrzyj dalej niż jego oczy, uśmiech i połysk włosów... i zobacz, co tkwi w głębi.

- stała się dla mnie ważna. I to bardzo.
... Brock jeszcze przez dłuższą chwilę nie odrywał wzroku od przyjaciela. Wreszcie wybuchnął śmiechem.
- No, nie! Do diabła, ty też? - Kade uśmiechnął się szeroko i bezradnie wzruszył ramionami.
- Kocham ją, stary. A ona mówi, że też mnie kocha. Myśl co chcesz.
- O cholera, nie do wiary - mruknął Brock, kręcąc głową - To chyba jakaś epidemia.
- Lepiej na siebie uważaj, bo też to złapiesz - odparował Kade.

- stała się dla mnie ważna. I to bardzo.
... Brock jeszcze przez dłuższą chwilę nie odrywał wzroku od przyjaciela. Wreszcie wybuchnął śmiechem.
- No, nie! Do diabła, ty też? - Kade uśmiechnął się szeroko i bezradnie wzruszył ramionami.
- Kocham ją, stary. A ona mówi, że też mnie kocha. Myśl co chcesz.
- O cholera, nie do wiary - mruknął Brock, kręcąc gło...

Skoro nie masz dziewczynie nic do ofiarowania, niech lepiej zniknie z twojego życia. Jeśli uważasz się za kalekę, może nie masz prawa jej szukać. Bo chyba nie pragniesz litości. Litość to marna namiastka miłości.

Skoro nie masz dziewczynie nic do ofiarowania, niech lepiej zniknie z twojego życia. Jeśli uważasz się za kalekę, może nie masz prawa jej szukać. Bo chyba nie pragniesz litości. Litość to marna namiastka miłości.

Nie można przeprowadzić żadnych zmian, jeśli nie zbierze się razem ludzi, którzy wierzą w tę samą sprawę.

Nie można przeprowadzić żadnych zmian, jeśli nie zbierze się razem ludzi, którzy wierzą w tę samą sprawę.

Jeszcze inni sądzą, że człowiek jest wartością; i jest nią w rzeczy samej, taką samą jak drzewa, jaszczurki i żwir górskich potoków. Śmierć tej wartości nie narusza ani nie odbiera, nawet gdyby życie odbierał sobie właśnie ostatni człowiek na ziemi i taka chwilą bez wątpienia nastąpi i nie rozstąpią się niebiosa ani nic w ogóle się nie stanie, tylko wietrzeć będą pomniki naszego niebycia, złuszczy się farba z fasad wielkich amerykańskich domów na przedmieściach Chicago i rozsypią się gliniane domy Bantu i szakal zaszczeka na Schodach Hiszpańskich i tygrysy będą wylegiwać się na Placu Czerwonym, a lwy w porastającym miejsce Marsylii twardolistnym lesie, i napiszą o nas książkę na brzozowej korze jeże albo i nie napiszą, bo inne będą miały sprawy na swoich jeżowych głowach.

Jeszcze inni sądzą, że człowiek jest wartością; i jest nią w rzeczy samej, taką samą jak drzewa, jaszczurki i żwir górskich potoków. Śmierć tej wartości nie narusza ani nie odbiera, nawet gdyby życie odbierał sobie właśnie ostatni człowiek na ziemi i taka chwilą bez wątpienia nastąpi i nie rozstąpią się niebiosa ani nic w ogóle się nie stanie, tylko wietrzeć będą pomniki naszeg...

Na początku Bóg stworzył Ziemię i oglądał ją z wyżyn swojej kosmicznej samotności.
I rzekła Pan: Ulepmy z gliny żywe stworzenia, aby glina mogła zobaczyć, co uczyniliśmy. I ulepił Bóg wszelkie zwierzęta, jakie żyją na Ziemi, a pośród nich i człowieka. Jedynie glina w postaci człowieka potrafiła mówić. Bóg pochylił się nisko, kiedy glina w postaci człowieka powstała, rozejrzała się dokoła i przemówiła. Człowiek zamrugał i grzecznie spytał: Jaki jest sens tego wszystkiego?
- Czy wszystko musi mieć jakiś sens?- spytał Bóg.
- Oczywiście- odpowiedział człowiek,
- W takim razie pozostawiam tobie znalezienie sensu tego wszystkiego- powiedział Bóg.
I odszedł.

Na początku Bóg stworzył Ziemię i oglądał ją z wyżyn swojej kosmicznej samotności.
I rzekła Pan: Ulepmy z gliny żywe stworzenia, aby glina mogła zobaczyć, co uczyniliśmy. I ulepił Bóg wszelkie zwierzęta, jakie żyją na Ziemi, a pośród nich i człowieka. Jedynie glina w postaci człowieka potrafiła mówić. Bóg pochylił się nisko, kiedy glina w postaci człowieka powstała, rozej...

Leniuchowanie jest przypuszczalnie podobne relaksowaniu się, ale z większą ilością pieniędzy w kieszeni.

Leniuchowanie jest przypuszczalnie podobne relaksowaniu się, ale z większą ilością pieniędzy w kieszeni.

Sprawdzili zaplecze, szafki i szuflady. Wszędzie leżały pieniądze. Banknoty i monety, bezużyteczne śmieci. To dla nich ludzie kiedyś zabijali się nawzajem. To dla nich poświęcali wszystko, co mieli najlepszego. A teraz leżą niepotrzebne na ulicy. Dosłownie wszędzie. Żeby chociaż nadawały się do palenia.

Sprawdzili zaplecze, szafki i szuflady. Wszędzie leżały pieniądze. Banknoty i monety, bezużyteczne śmieci. To dla nich ludzie kiedyś zabijali się nawzajem. To dla nich poświęcali wszystko, co mieli najlepszego. A teraz leżą niepotrzebne na ulicy. Dosłownie wszędzie. Żeby chociaż nadawały się do palenia.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.

A woman has her years like a purse of coins and she spends them willy-nilly.