Pomimo sceptycznego nastawienia Charlie była fanką historii o zjawiskach paranormalnych. Nie dlatego, że w nie wierzyła. Chodziło o to, co jej mówiły o opowiadaczu. Ujawniały prawdę o ludzkiej naturze i błędach w percepcji".

Wobec błyskotliwej oryginalności innego nigdy nie czuję się atopos, czuję się raczej poukładany (niczym zbyt dobrze znane akta). Niekiedy udaje mi się wszak powstrzymać grę nierównych sobie obrazów (Że też nie mogę być równie oryginalny, równie silny jak on!); domyślam się, że prawdziwym miejscem oryginalności nie jest ani ten inny, ani nie jestem ja, lecz nasz związek. I to do oryginalności tego związku należy dotrzeć. Większość moich ran pochodzi ze stereotypu: muszę być zakochany w taki sam sposób jak wszyscy: być zazdrosny, porzucany, sfrustrowany jak wszyscy. Ale kiedy związek jest oryginalny, stereotyp zostaje zburzony, przełamany, usunięty i na przykład zazdrość nie znajduje już dla siebie przestrzeni w tym związku bez miejsca, bez topos, bez „topo” - bez dyskursu.

Wobec błyskotliwej oryginalności innego nigdy nie czuję się atopos, czuję się raczej poukładany (niczym zbyt dobrze znane akta). Niekiedy udaje mi się wszak powstrzymać grę nierównych sobie obrazów (Że też nie mogę być równie oryginalny, równie silny jak on!); domyślam się, że prawdziwym miejscem oryginalności nie jest ani ten inny, ani nie jestem ja, lecz nasz związek. I to do...

Pustkę mógłby wypełnić tylko ktoś, kto by mnie kochał. Niestety samo jego imię niczego nie wypełni. Ja chcę wiedzieć. Chcę, żeby mi to powiedział raz, drugi, dziesiąty, żeby powtarzał ciągle. Chcę móc przesuwać palcami po jego twarzy i wiedzieć, że to jest moja twarz. I chcę razem z nim iść w to nieznane, tajemnicze, co jest przed nami, odległe i bliskie jednocześnie.

Pustkę mógłby wypełnić tylko ktoś, kto by mnie kochał. Niestety samo jego imię niczego nie wypełni. Ja chcę wiedzieć. Chcę, żeby mi to powiedział raz, drugi, dziesiąty, żeby powtarzał ciągle. Chcę móc przesuwać palcami po jego twarzy i wiedzieć, że to jest moja twarz. I chcę razem z nim iść w to nieznane, tajemnicze, co jest przed nami, odległe i bliskie jednocześnie.

- ... i pocałowałem ją i przynajmniej na chwilę ten pocałunek mnie odmienił i przynajmniej na chwilę ona i ja byliśmy zakochani.
- A potem to spierdoliłeś?
- No.

- ... i pocałowałem ją i przynajmniej na chwilę ten pocałunek mnie odmienił i przynajmniej na chwilę ona i ja byliśmy zakochani.
- A potem to spierdoliłeś?
- No.

Są ludzie obdarzeni nadzwyczajnym talentem zadawania niezręcznych, krępujących pytań.

Są ludzie obdarzeni nadzwyczajnym talentem zadawania niezręcznych, krępujących pytań.

Patrz w tę stronę życia i ludzi, z którymi chcesz się identyfikować.

Patrz w tę stronę życia i ludzi, z którymi chcesz się identyfikować.

Ludzie będą inteligentniejsi i gorliwsi, ale nie staną się przez to lepsi, szczęśliwsi ani bardziej zdecydowani w działaniu.

Ludzie będą inteligentniejsi i gorliwsi, ale nie staną się przez to lepsi, szczęśliwsi ani bardziej zdecydowani w działaniu.

Nigdy nie ufaj muzykowi, kiedy mówi o miłości, nigdy nie ufaj agentowi, gdy mówi o pieniądzach.

Nigdy nie ufaj muzykowi, kiedy mówi o miłości, nigdy nie ufaj agentowi, gdy mówi o pieniądzach.

- Pieniądze - mówił - to straszny ciężar, ale przyjemnie jest, jeśli człowiek nie musi się o nie troszczyć.

- Pieniądze - mówił - to straszny ciężar, ale przyjemnie jest, jeśli człowiek nie musi się o nie troszczyć.

Niemieckie dzieci bystro poszukiwały zgubionych na ziemi monet. Niemieccy Żydzi wypatrywali, czy ktoś ich nie łapie.

Niemieckie dzieci bystro poszukiwały zgubionych na ziemi monet. Niemieccy Żydzi wypatrywali, czy ktoś ich nie łapie.