Gdy tu przybyły, wszędzie walało się tyle starych gratów, że nawet ktoś cierpiący na manię zbieractwa czułby się przytłoczony.

Namiętność miłosna stanowi obłęd, lecz obłęd ten dziwi, wszyscy o nim mówią i wtedy zostaje oswojony. Tajemnicza jest utrata obłędu: wracamy ale do czego?

Namiętność miłosna stanowi obłęd, lecz obłęd ten dziwi, wszyscy o nim mówią i wtedy zostaje oswojony. Tajemnicza jest utrata obłędu: wracamy ale do czego?

...każdy wie, że naśladowanie dziecka jest pierwszym sposobem, jakiego chwytają się ludzie, którzy tak jak ja dostają w twarz drzwiami prowadzącymi do raju prawdziwej miłości.

...każdy wie, że naśladowanie dziecka jest pierwszym sposobem, jakiego chwytają się ludzie, którzy tak jak ja dostają w twarz drzwiami prowadzącymi do raju prawdziwej miłości.

Wobec błyskotliwej oryginalności innego nigdy nie czuję się atopos, czuję się raczej poukładany (niczym zbyt dobrze znane akta). Niekiedy udaje mi się wszak powstrzymać grę nierównych sobie obrazów (Że też nie mogę być równie oryginalny, równie silny jak on!); domyślam się, że prawdziwym miejscem oryginalności nie jest ani ten inny, ani nie jestem ja, lecz nasz związek. I to do oryginalności tego związku należy dotrzeć. Większość moich ran pochodzi ze stereotypu: muszę być zakochany w taki sam sposób jak wszyscy: być zazdrosny, porzucany, sfrustrowany jak wszyscy. Ale kiedy związek jest oryginalny, stereotyp zostaje zburzony, przełamany, usunięty i na przykład zazdrość nie znajduje już dla siebie przestrzeni w tym związku bez miejsca, bez topos, bez „topo” - bez dyskursu.

Wobec błyskotliwej oryginalności innego nigdy nie czuję się atopos, czuję się raczej poukładany (niczym zbyt dobrze znane akta). Niekiedy udaje mi się wszak powstrzymać grę nierównych sobie obrazów (Że też nie mogę być równie oryginalny, równie silny jak on!); domyślam się, że prawdziwym miejscem oryginalności nie jest ani ten inny, ani nie jestem ja, lecz nasz związek. I to do...

Wiec to taka impreza, na której zbiera się wielu ludzi i jedno mówią to, czego nie myślą, a drudzy myślą to, czego nie mówią.

Wiec to taka impreza, na której zbiera się wielu ludzi i jedno mówią to, czego nie myślą, a drudzy myślą to, czego nie mówią.

Czym może być człowiek, dowiadujemy się w sytuacjach wyjątkowych. Jeżeli takie się nie zdarzają, żyjemy w nieświadomości.

Czym może być człowiek, dowiadujemy się w sytuacjach wyjątkowych. Jeżeli takie się nie zdarzają, żyjemy w nieświadomości.

Ludzie, którzy sądzą, że rozumieją prawidłowo, robią wszystko na wspak.

Ludzie, którzy sądzą, że rozumieją prawidłowo, robią wszystko na wspak.

dwaj ludzie, którzy mają bardzo mało pieniędzy, nie powinni się rozstawać, bo we dwóch mają więcej pieniędzy i nie są samotni

dwaj ludzie, którzy mają bardzo mało pieniędzy, nie powinni się rozstawać, bo we dwóch mają więcej pieniędzy i nie są samotni

Długo zastanawiałem się, gdzie schować pieniądze. Nie wiem, czy znaleźliście się kiedyś w podobnym kłopocie: gdzie schować pieniądze we własnym mieszkaniu. To skomplikowana sprawa, bo rozumujesz jak osoba, która chce je schować, a jednocześnie myślisz jak złodziej, który ich szuka.

Długo zastanawiałem się, gdzie schować pieniądze. Nie wiem, czy znaleźliście się kiedyś w podobnym kłopocie: gdzie schować pieniądze we własnym mieszkaniu. To skomplikowana sprawa, bo rozumujesz jak osoba, która chce je schować, a jednocześnie myślisz jak złodziej, który ich szuka.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.