Rocz­ny staż w ośrod­ku kosz­to­wał ich mnóstwo ner­wów, dając w za­mian so­lid­ne pod­szko­le­nie z ję­zy­ka an­giel­skie­go.

I to co nazywaliśmy kochaniem się , znaczyło może, że stałem przed Tobą z żółtym kwiatem w ręce, Ty zaś przytrzymywałaś dwie zielone świece, a wiatr wiał nam w twarze deszcz wyrzeczeń, pożegnań i biletów metra(...)".

I to co nazywaliśmy kochaniem się , znaczyło może, że stałem przed Tobą z żółtym kwiatem w ręce, Ty zaś przytrzymywałaś dwie zielone świece, a wiatr wiał nam w twarze deszcz wyrzeczeń, pożegnań i biletów metra(...)".

-Nasza miłość jest zakazana jak miłość rekina i...rybaka. Ale to czyni ją wyjątkową.
-Tak? -A które z nas jest rekinem?

-Nasza miłość jest zakazana jak miłość rekina i...rybaka. Ale to czyni ją wyjątkową.
-Tak? -A które z nas jest rekinem?

Na skrzydłach miłości Lekko, bezpiecznie mur ten przesadziłem, Bo miłość nie zna żadnych tam i granic: A co potrafi na to się i waży;

Na skrzydłach miłości Lekko, bezpiecznie mur ten przesadziłem, Bo miłość nie zna żadnych tam i granic: A co potrafi na to się i waży;

Nawet Adolf Hitler, powszechnie uznawany za uosobienie bezgranicznego zła, "ustępuje" pod pewnymi względami Kaliguli czy Dżyngis-chanowi. Bez wątpienia Hitler zabił więcej ludzi niż chan Mongołów, ale miał do dyspozycji XX-wieczną technikę. Czy jednak Hitler czerpał osobistą przyjemność z przyglądania się swym ofiarom "zalanym krwią i łzami", co bez wątpienia bardzo bawiło Dżyngis-chana? Chyba nie - osądzamy Hitlera jako wcielenie zła, kierując się współczesnymi kryteriami, to moralny Zeitgeist jest dziś zupełnie inny niż w czasach Kaliguli, tak samo, jak zmieniła się przez ten czas technika. Hitler jest dla nas tym, czym jest, gdyż zmieniły się nasze standardy - złagodnieliśmy.

Nawet Adolf Hitler, powszechnie uznawany za uosobienie bezgranicznego zła, "ustępuje" pod pewnymi względami Kaliguli czy Dżyngis-chanowi. Bez wątpienia Hitler zabił więcej ludzi niż chan Mongołów, ale miał do dyspozycji XX-wieczną technikę. Czy jednak Hitler czerpał osobistą przyjemność z przyglądania się swym ofiarom "zalanym krwią i łzami", co bez wątpienia bardzo bawiło Dżyn...

Nienawidząc człowieka, nienawidzimy w jego obrazie czegoś, co tkwi w nas samych.(...) Nie martwi nas to, czego w nas nie ma.

Nienawidząc człowieka, nienawidzimy w jego obrazie czegoś, co tkwi w nas samych.(...) Nie martwi nas to, czego w nas nie ma.

Czasem człowiek powinien być sam. Sam na sam ze swoimi myślami.

Czasem człowiek powinien być sam. Sam na sam ze swoimi myślami.

[Denji] Ech... chyba nigdy nie uda mi się umówić z żadną dziewczyną. przecież nie zaproszę jej do tej rudery, a nie stać mnie na randkę. Jak uda mi się jakąś zaliczyć, to mogę i zdechnąć. [str. 12].

[Denji] Ech... chyba nigdy nie uda mi się umówić z żadną dziewczyną. przecież nie zaproszę jej do tej rudery, a nie stać mnie na randkę. Jak uda mi się jakąś zaliczyć, to mogę i zdechnąć. [str. 12].

Nie było w tym nic napuszonego, ale jeśli przychodzili do niego ludzie, to znaczy, że chcieli pogadać o czymś, co było dla nich ważne. O swoich pieniądzach. Można się z tego śmiać. Pieniądze nie dają szczęścia, ale… To bzdura. Pieniądze, znacznie bardziej niż wszystko inne, czym dysponujesz, mogą przybliżyć i uwznioślić ten ideał, który nazywamy szczęściem. Łagodzą stres. Umożliwiają lepsze wykształcenie, lepsze jedzenie, lepsze leczenie – oferują pewien spokój ducha. Przynoszą komfort i swobodę. Pozwalają zdobywać doświadczenie i ułatwiają życie, a przede wszystkim kupują ci czas, który (…) ma duże znaczenie dla rodziny i zdrowia.

Nie było w tym nic napuszonego, ale jeśli przychodzili do niego ludzie, to znaczy, że chcieli pogadać o czymś, co było dla nich ważne. O swoich pieniądzach. Można się z tego śmiać. Pieniądze nie dają szczęścia, ale… To bzdura. Pieniądze, znacznie bardziej niż wszystko inne, czym dysponujesz, mogą przybliżyć i uwznioślić ten ideał, który nazywamy szczęściem. Łagodzą stres. Umożl...

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.

Gdy znikają bogaci ludzie, zawsze ktoś ich szuka.