Asystentka złoczyńcy

Dobrze się bawiłam z uwagi na ogólny zamysł i humor, ale... no właśnie. Trudno tu zawiesić niewiarę, a przecież chodzi o krótką opowiastkę fantasy.
Co tu kryć - warsztatowo i narracyjnie jest to rzecz fatalna. Bohaterowie reagują w sposób kompletnie niespójny, fabuła przez większość książki właściwie leży, a czasami miałam wrażenie, jakby w ogóle zabrakło w scenie jednego czy dwóch zdań, które lepiej pozwoliłyby odnaleźć się czytelnikowi w sytuacji. Dziur logicznych jest tu tak wiele, że czułam się niczym w czytelniczym durszlaku. Nie wiem, czy ośmielę się zabrać za drugi tomik.

Dobrze się bawiłam z uwagi na ogólny zamysł i humor, ale... no właśnie. Trudno tu zawiesić niewiarę, a przecież chodzi o krótką opowiastkę fantasy.
Co tu kryć - warsztatowo i narracyjnie jest to rzecz fatalna. Bohaterowie reagują w sposób kompletnie niespójny, fabuła przez większość książki właściwie leży, a czasami miałam wrażenie, jakby w ogóle zabrakło w scenie jednego...

Ciężko mi określić dlaczego, ale nie jestem w stanie uwierzyć w tą historię.

Ciężko mi określić dlaczego, ale nie jestem w stanie uwierzyć w tą historię.

, Zachęciły mnie pozytywne opinie i chciałam wyrobić sobie swoją. Książka okazała się zupełnie nie do czytania. Bohaterowie cały czas się podziwiają, akcji prawie brak, dialogi ??- nie wiem jak je nazwać. Usiłowałem mężnie przeczytać do końca, odpadłam po połowie. Na pewno nie sięgnę po następną część. Totalna pomyłka czytelnicza- nie mój styl , nie moja bajka. Ach ten Zły Tyrmanda!!!

, Zachęciły mnie pozytywne opinie i chciałam wyrobić sobie swoją. Książka okazała się zupełnie nie do czytania. Bohaterowie cały czas się podziwiają, akcji prawie brak, dialogi ??- nie wiem jak je nazwać. Usiłowałem mężnie przeczytać do końca, odpadłam po połowie. Na pewno nie sięgnę po następną część. Totalna pomyłka czytelnicza- nie mój styl , nie moja bajka. Ach ten Zły...

Książka napisana bardzo specyficznym żartobliwym językiem. Czyta sie ja jednym tchem. Mimo sporo wątków i rozterek miłosnych nie przeszkadza to za bardzo.

Książka napisana bardzo specyficznym żartobliwym językiem. Czyta sie ja jednym tchem. Mimo sporo wątków i rozterek miłosnych nie przeszkadza to za bardzo.

6,5
Na poczatku historia była dla mnie interesująca, bohaterowie wzbudzili moją sympatię, ale z biegiem wydarzeń było coraz gorzej. Wiem, że to bardziej comfort książka, nie miałam wysokich oczekiwań, jednak liczyłam finalnie na ciekawszą i mniej naiwną, dziecinną wręcz? fabułę i przez to nie mam ochoty na razie sięgać po drugi tom.

6,5
Na poczatku historia była dla mnie interesująca, bohaterowie wzbudzili moją sympatię, ale z biegiem wydarzeń było coraz gorzej. Wiem, że to bardziej comfort książka, nie miałam wysokich oczekiwań, jednak liczyłam finalnie na ciekawszą i mniej naiwną, dziecinną wręcz? fabułę i przez to nie mam ochoty na razie sięgać po drugi tom.

Szczerze mówiąc, to nie wiem, czy "Asystentka złoczyńcy" mi się podobała, czy jest mi całkowicie obojętna.

Teoretycznie powinna mi się podobać, bo to komedyjka romantasy z gorącym villainem, który ma ogromną słabość do nieco ekscentrycznej protagonistki z wielkim poczuciem humoru.
I poniekąd ten pomysł się sprawdza, bo bywa zabawnie, jest niezwykle uroczo, bo relacja między Sage a Złym jest naprawdę wspaniała.
Jednak humor w tej książce bardzo często po prostu nie sprawdzał się w moim przypadku i zamiast wybuchać śmiechem, robiłam pełną politowania minę.

Dodatkowym minusem jest to, że przez większość książki w ogóle nie widziałam tu fabuły. Nie do końca wiedziałam, do czego dążą te postaci. Dopiero na ostatnich stronach działo się coś sensownego i nawet byłam od wrażeniem pewnej konfrontacji.

Mam mieszane uczucia względem tej książki. Prawdopodobnie będę kontynuować tę serię, ale raczej będę podchodzić do następnej części sceptycznie. Oby to była błędna postawa.

Szczerze mówiąc, to nie wiem, czy "Asystentka złoczyńcy" mi się podobała, czy jest mi całkowicie obojętna.

Teoretycznie powinna mi się podobać, bo to komedyjka romantasy z gorącym villainem, który ma ogromną słabość do nieco ekscentrycznej protagonistki z wielkim poczuciem humoru.
I poniekąd ten pomysł się sprawdza, bo bywa zabawnie, jest niezwykle uroczo, bo relacja...

Na początku było głupio, zabawnie i uroczo, a później już tylko głupio.

Z opisu "Asystentka złoczyńcy" brzmi jak coś skrojonego dla mnie, a przynajmniej dla nastoletniej wersji mnie. I z początku nawet miałam nadzieję, że faktycznie będę się dobrze bawić, ale im dalej w las, tym mniejsze złudzenia miałam.

Podstawowym problemem jest to, że tu nie ma za bardzo fabuły. Znaczy jakaś jest, ale autorkę i bohaterów za bardzo ona nie obchodzi. Skupiamy się zatem na dialogach (pełnych żartów - w większości nietrafionych lub wywołujących dreszcze żenady),na monologach (które do niczego nie prowadzą) i opisach kolejnych miejsc, bohaterów i sytuacji. A do tego na bohaterach, którzy - i to chyba zarzut najpoważniejszy - w ogóle się nie rozwijają. Z małymi wyjątkami pozostają tacy sami. Widać, że Maehrer miała pomysł, kogo chce w tej książce mieć, ale już niekoniecznie co z nimi zrobić.

Relacja między Evie i Złym zaczyna się i kończy mniej więcej w tym samym miejscu, fabuła de facto również. Zaskoczenie w finale wynika nie z tego, że autorce tak sprytnie udało się przechytrzyć czytelników, ale dlatego że Maehrer nagle przypomniała sobie o fabule, bo przez trzy czwarte książki poruszaliśmy się w żółwim tempie.

I jasne, baśniowy świat postawiony na głowie może bawić. Jasne, nie zawsze fabuła jest najważniejsza w powieści - ale problem zaczyna się, gdy jest zamysł na punkt wyjścia i nic poza tym. Sprawia to, że "Asystentkę złoczyńcy" od pewnego momentu czyta się jak przeciągający się w nieskończoność skecz, skecz, który, jak mam wrażenie, będzie powtarzany przez autorkę w kolejnych tomach, za każdym razem bez puenty. Jeżeli tak - to niekoniecznie mam ochotę brać w tym udział. Raz mi wystarczy.

Na początku było głupio, zabawnie i uroczo, a później już tylko głupio.

Z opisu "Asystentka złoczyńcy" brzmi jak coś skrojonego dla mnie, a przynajmniej dla nastoletniej wersji mnie. I z początku nawet miałam nadzieję, że faktycznie będę się dobrze bawić, ale im dalej w las, tym mniejsze złudzenia miałam.

Podstawowym problemem jest to, że tu nie ma za bardzo fabuły....

Przed rozpoczęciem tej książki czytałam (a raczej próbowałam czytać) "Bogobójczynię", w której ledwo mogłam przebrnąć przez 30 stron w ciągu pięciu dni. Ale nie tutaj - przeczytałam całą "Asystentkę złoczyńcy" w dwa dni.
Najbardziej podobała mi się w tej książce narracja trzecioosobowa, a co za tym idzie brak długich przemyśleń bohaterów. Dzięki temu czyta się naprawdę szybko i nie robi się nudno.
Było to chyba pierwsze "lekkie" romantasy z jakim miałam do czynienia. Mimo że główny bohater jest złoczyńcą, zabija, torturuje itp. nie było tu dużo śmierci czy tortur (w przeciwieństwie do na przykład "Fourth wing" czy ACOTARu).
Trochę lipa, bo to jest taaaki slowburn. Między bohaterami nie dzieje się prawie nic romantycznego. Co kilka stron Evie zachwyca się urodą Złego, a Zły nie chce dopuścić do wiadomości tego, że przy Evie czuje się lepiej.
Niezmiernie się cieszę, że ta książka trafiła do plebiscytu lubimyczytać, bo inaczej chyba nigdy bym się na nią nie natknęła.

Przed rozpoczęciem tej książki czytałam (a raczej próbowałam czytać) "Bogobójczynię", w której ledwo mogłam przebrnąć przez 30 stron w ciągu pięciu dni. Ale nie tutaj - przeczytałam całą "Asystentkę złoczyńcy" w dwa dni.
Najbardziej podobała mi się w tej książce narracja trzecioosobowa, a co za tym idzie brak długich przemyśleń bohaterów. Dzięki temu czyta się naprawdę...

Mówcie co chcecie, może jest corny, dla niektórych nie do przeczytania, ALE JA MAM TO GDZIEŚ! Strasznie dobrze się przy niej bawiłam. Relacja głównych bohaterów jest słodka i urocza, odrazu ją pokochałam. Ich dynamika też wiele razy mnie rozbawiła. Postacie poboczne też są wyraziste i łatwo je polubić. Może i plottwist na samym końcu był odrobinę słaby(nie sam plottwist, ale to jak główna bohaterka się domyśliła),ale nie wpływa on zbytnio na moje uwielbienie tej serii. Polecam każdemu, kto szuka czegoś lżejszego i nie zbyt skomplikowanego!

Mówcie co chcecie, może jest corny, dla niektórych nie do przeczytania, ALE JA MAM TO GDZIEŚ! Strasznie dobrze się przy niej bawiłam. Relacja głównych bohaterów jest słodka i urocza, odrazu ją pokochałam. Ich dynamika też wiele razy mnie rozbawiła. Postacie poboczne też są wyraziste i łatwo je polubić. Może i plottwist na samym końcu był odrobinę słaby(nie sam plottwist,...

Książka zabawna, napisana lekko i z humorem. Sympatyczna i czasami niezdarna główna bohaterka Evie Sage, szorstki, ale o wielkim sercu Zły - Trystan. Od początku czuć między nimi chemię, która ku mojemu niezadowoleniu nie wybucha i trzeba czytać kolejną część ;)
Na pewno był to mile spędzony czas

Książka zabawna, napisana lekko i z humorem. Sympatyczna i czasami niezdarna główna bohaterka Evie Sage, szorstki, ale o wielkim sercu Zły - Trystan. Od początku czuć między nimi chemię, która ku mojemu niezadowoleniu nie wybucha i trzeba czytać kolejną część ;)
Na pewno był to mile spędzony czas