W końcu lat dwudziestych Nikolaj Bucharin nazwał Stalina Czyngis-chanem z telefonem. Związek Sowiecki w ciągu półwiecza zrobił wielki krok naprzód. Nowi przywódcy będą korzystać z komputerów.

Trochę w związku z tym, a trochę w związku z czymś innym: czy życie nie powinno być trochę bardziej niesamowite? To denerwujące, że ciągle okazuje się, że to nic nadzwyczajnego. Jakieś ciała wyznające sobie głosami zwykłą miłość. Cztery stopy, które nie mogą oderwać się od ziemi nawet o milimetr.

Trochę w związku z tym, a trochę w związku z czymś innym: czy życie nie powinno być trochę bardziej niesamowite? To denerwujące, że ciągle okazuje się, że to nic nadzwyczajnego. Jakieś ciała wyznające sobie głosami zwykłą miłość. Cztery stopy, które nie mogą oderwać się od ziemi nawet o milimetr.

Jesteśmy dwojgiem widm na służbie żywego uczucia.

Jesteśmy dwojgiem widm na służbie żywego uczucia.

Głód, niedostatek, ból fizyczny wygasają, kiedy kończy się czas ich próby. Odwrotnie jest z cierpieniem, które wiąże nas z jakąś ludzką istotą. Sami dążymy do przedłużania go w nieskończoność, ponieważ ten ból, który budzi naszą odrazę, jest ową małą cząstką kochanej istoty. I wolimy znosić męki niż zapomnieć, ponieważ w chwili gdy cierpimy, najgorszym z cierpień wydaje nam się zapomnienie.

Głód, niedostatek, ból fizyczny wygasają, kiedy kończy się czas ich próby. Odwrotnie jest z cierpieniem, które wiąże nas z jakąś ludzką istotą. Sami dążymy do przedłużania go w nieskończoność, ponieważ ten ból, który budzi naszą odrazę, jest ową małą cząstką kochanej istoty. I wolimy znosić męki niż zapomnieć, ponieważ w chwili gdy cierpimy, najgorszym z cierpień wydaje nam się...

Spekulowanie o tym, w jakich to nowych formach będzie wiódł swe istnienie przyszły człowiek, czy w ogóle inne formy się pojawią, lub też kreślenie na papierze majestatycznych konturów w myśl hasła: "tak powinno być, a zatem tak będzie", jest jałową igraszką, która wydaje mi się zbyt błaha, by poświęcać na nią cenne siły życiowe.

Spekulowanie o tym, w jakich to nowych formach będzie wiódł swe istnienie przyszły człowiek, czy w ogóle inne formy się pojawią, lub też kreślenie na papierze majestatycznych konturów w myśl hasła: "tak powinno być, a zatem tak będzie", jest jałową igraszką, która wydaje mi się zbyt błaha, by poświęcać na nią cenne siły życiowe.

Wydawało mi się to nie w porządku, że aby stać się kimś innym, nie wystarczy próbować z całych sił albo powtarzać sobie to raz po raz.

Wydawało mi się to nie w porządku, że aby stać się kimś innym, nie wystarczy próbować z całych sił albo powtarzać sobie to raz po raz.

(...)najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o jego własnej małości.

(...)najlepszym dowodem prawdziwej wielkości człowieka jest przeświadczenie o jego własnej małości.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny: snuje się od fotela do fotela jak paralityk. To poczciwy, sumienny stary osioł, a pieniądze ma po prostu dlatego, że zbiera je jak maniak znaczki pocztowe. Ty, Ezza, masz umysł za tęgi do interesów. Nie zajedziesz daleko. Trzeba być mądrym, żeby robić pieniądze. Zgoda! Ale najpierw trzeba być wystarczająco głupim, żeby pieniędzy pragnąć.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny:...

Nasi historycy twierdzą, że w dekadzie poprzedzającej kryzys lat 2008-2025 loterie były popularną wśród klasy średniej rozrywką. Można domniemywać, że już wówczas zdawano sobie sprawę, że jedyną prawdziwą radością w życiu człowieka może być otrzymanie od losu kwoty pozwalającej pogardzać swoimi bliźnimi.

Nasi historycy twierdzą, że w dekadzie poprzedzającej kryzys lat 2008-2025 loterie były popularną wśród klasy średniej rozrywką. Można domniemywać, że już wówczas zdawano sobie sprawę, że jedyną prawdziwą radością w życiu człowieka może być otrzymanie od losu kwoty pozwalającej pogardzać swoimi bliźnimi.

Ja na przykład, jeżeli mi zginie zegarek, mogę obiecać świętemu Antoniemu dwadzieścia złotych za odnalezienie zguby, a dać tylko pięć. Święty Antoni już się oswoił z naszymi matactwami i patrzy na to przez palce.

Ja na przykład, jeżeli mi zginie zegarek, mogę obiecać świętemu Antoniemu dwadzieścia złotych za odnalezienie zguby, a dać tylko pięć. Święty Antoni już się oswoił z naszymi matactwami i patrzy na to przez palce.