Nie lubię łamać słabych. Złamię cię, kiedy będziesz silna.

Kiedy mnie pyta, czy go kocham, odpowiadam, że tak, ale kiedy widzę prawdę odbijającą się w jego oczach, pragnę umrzeć.

Kiedy mnie pyta, czy go kocham, odpowiadam, że tak, ale kiedy widzę prawdę odbijającą się w jego oczach, pragnę umrzeć.

Nie był wcale przystojny, bogaty ani szczególnie błyskotliwy, ale dostrzegła w nim coś, na czym jej zależało. Kobiety często widzą to, czego nikt nie dostrzega.

Nie był wcale przystojny, bogaty ani szczególnie błyskotliwy, ale dostrzegła w nim coś, na czym jej zależało. Kobiety często widzą to, czego nikt nie dostrzega.

... kochać póki czas, po prostu i świeżo, bo może przyjść miłość zatruta zwątpieniem, jakaś miłość zupełnie wynaturzona, w którą nikt nie uwierzy, do której lepiej się nie przyznawać...

... kochać póki czas, po prostu i świeżo, bo może przyjść miłość zatruta zwątpieniem, jakaś miłość zupełnie wynaturzona, w którą nikt nie uwierzy, do której lepiej się nie przyznawać...

Ludzie, powiedzmy turyści, którzy fotografują podziwiane widoki, wydają mi się przyjmować postawę defensywną wobec życia. Jakby usiłowali uśmiercić rzeczywistość, zamknąć ją sobie w ten sposób - jakby tylko dwuwymiarowa przeszłość miała realny (historyczny) byt". Dodaje, że ,,pierwszym podstawowym kłamstwem fotografii" jest zdanie: ,,Fotografia nigdy nie kłamie" albo inne: ,,Obraz wart jest tyle, co tysiąc słów". Fotografia, wytwór cywilizacji materialistycznej, oddaje tylko powierzchnię rzeczy ,,usytuowanych w przestrzeni i czasie" (Whitehead)... Język natomiast ciągle odsyła do tajemnic rzeczywistości, do niewidzialnego, będąc tworem raczej relacji niż rzeczy. Aparat - czy to w ręku reportera, czy naukowca, czy detektywa - żeruje na tajemnicy, chce wszystko e k s p o n o w a ć, w y j a w i a ć... Fotografia chce w i e d z i e ć. ,,Jeśli moja hipoteza jest słuszna, ta wiedza przez dialektyczną determinację musi być niewystarczająca: nie ma końca robieniu zdjęć (...) Wszystko staje się obiektem, niesatyfakcjonującym (...) traktowanym z pogardą, [skazanym] na zapomnienie, bo już, w dreszczu podniecenia, robimy następne zdjęcie".

Ludzie, powiedzmy turyści, którzy fotografują podziwiane widoki, wydają mi się przyjmować postawę defensywną wobec życia. Jakby usiłowali uśmiercić rzeczywistość, zamknąć ją sobie w ten sposób - jakby tylko dwuwymiarowa przeszłość miała realny (historyczny) byt". Dodaje, że ,,pierwszym podstawowym kłamstwem fotografii" jest zdanie: ,,Fotografia nigdy nie kłamie" albo inne: ,,Ob...

Rozum, zrobisz coś dla mnie? To bardzo ważne. Nigdy ci tego nie zapomnę. Zrobisz? Mógłbyś mi wyłączyć na jakiś czas Sumienie? Dokucza mi. Strasznie mi dokucza.

Rozum, zrobisz coś dla mnie? To bardzo ważne. Nigdy ci tego nie zapomnę. Zrobisz? Mógłbyś mi wyłączyć na jakiś czas Sumienie? Dokucza mi. Strasznie mi dokucza.

O człowieku należy mówić tak, jakby się go malowało. Im bardziej się w to zaangażujesz, tym bardziej pozostaniesz sobą, tym bliżej będziesz prawdy. Starając się pozostać anonimem, z powodu niechęci czy też szacunku, uczynisz najgorsze, możesz zniknąć. Musisz w tym tkwić, mieć odwagę. Tylko wtedy dzieło stanie się interesujące i coś wniesie.

O człowieku należy mówić tak, jakby się go malowało. Im bardziej się w to zaangażujesz, tym bardziej pozostaniesz sobą, tym bliżej będziesz prawdy. Starając się pozostać anonimem, z powodu niechęci czy też szacunku, uczynisz najgorsze, możesz zniknąć. Musisz w tym tkwić, mieć odwagę. Tylko wtedy dzieło stanie się interesujące i coś wniesie.

Kiedykolwiek natrafi pan na jakąś brudną politykę, gdziekolwiek pan na nią natrafi, zawsze będzie za nią stał ktoś, kto traci pieniądze, albo stara się je zarobić. Niech pan nigdy o tym nie zapomina.

Kiedykolwiek natrafi pan na jakąś brudną politykę, gdziekolwiek pan na nią natrafi, zawsze będzie za nią stał ktoś, kto traci pieniądze, albo stara się je zarobić. Niech pan nigdy o tym nie zapomina.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojona potrzeba czy niespełnione pragnienie, które można zaspokoić pracą.

Błędem jest przekonanie, że na świecie jest do wykonania tylko pewna ustalona ilość pracy i że jeśli nie możemy powiększyć tej ilości, wymyślając żmudniejsze metody pracy, możemy przynajmniej wymyślić metody pozwalające rozłożyć ją na jak największą liczbę ludzi. [...]
Ilość pracy do wykonania nie ma granic - tak długo, jak długo pozostanie chodź jedna ludzka niezaspokojo...

Była w środku tak bogata, jak żaden ze znanych mu ludzi w mieście, którzy ociekali złotem otuleni szelestem banknotów.

Była w środku tak bogata, jak żaden ze znanych mu ludzi w mieście, którzy ociekali złotem otuleni szelestem banknotów.