Jakże często człowiek znajduje urodę tam, gdzie najmniej by się jej spodziewał.

Najpiękniejszą rzeczą w miłości jest gra wstępna.Zdobywanie względów kobiety,opanowywanie jej wyobraźni,misterna gra na jej nerwach,budzenie w niej pierwszych drgnień zmysłów.Jeżeli nie jestem wirtuozem w tej grze,w każdym razie zasługuję na miano co najmniej dość utalentowanego dyletanta.

Najpiękniejszą rzeczą w miłości jest gra wstępna.Zdobywanie względów kobiety,opanowywanie jej wyobraźni,misterna gra na jej nerwach,budzenie w niej pierwszych drgnień zmysłów.Jeżeli nie jestem wirtuozem w tej grze,w każdym razie zasługuję na miano co najmniej dość utalentowanego dyletanta.

Boje się odsłonić oczy i zmierzyć z problemami , które szturmem wkroczyły w moje życie.

Boje się odsłonić oczy i zmierzyć z problemami , które szturmem wkroczyły w moje życie.

- Zakochałem się - wyznał.
Nic nie powiedziałem. Skręciłem papierosa.
- Wierzysz w miłość? - spytał.
- Muszę. Raz mi się zdarzyła.
- Gdzie ona jest?
- Nie ma jej. Nie żyje.
- Nie żyje? Jak to się stało?
- Picie.
Moja też pije. Martwię się o nią. Jest wiecznie zaprawiona. Nie potrafi przestać.
- Nikt nie potrafi.
(...) Stary, naprawdę ją kocham!
- Do diabła, Marty, pewnie chodzi tylko o seks.
- Nie, kocham ją. Hank, ja naprawdę to czuję.
- Zdarza się.
(...)
- Na razie pijesz równo. Jeśli ją tak kochasz, rzuć to w cholerę. Od razu.
- Na Boga - zrobię to! Wyleję wino do zlewu!
- Nie bądź taki melodramatyczny. Zostaw mi kieliszek.

- Zakochałem się - wyznał.
Nic nie powiedziałem. Skręciłem papierosa.
- Wierzysz w miłość? - spytał.
- Muszę. Raz mi się zdarzyła.
- Gdzie ona jest?
- Nie ma jej. Nie żyje.
- Nie żyje? Jak to się stało?
- Picie.
Moja też pije. Martwię się o nią. Jest wiecznie zaprawiona. Nie potrafi przestać.
- Nikt nie potrafi.
(...) ...

Znasz to uczucie, gdy pierwsze wiosenne promienie słońca dostają się do domu i ujawniają jak zniszczone, popękane i zakurzone jest wszystko? Albo gdy skryte w ciemnościach kulisy zostają oświetlone i nagle pojmujesz, co działo się na scenie? Gdy wszystkie słowa, czyny, gesty i zachowania innego człowieka stają się jasne, bo masz już ten ostatni, tłumaczący wszystko kawałek? Ach tak, to dlatego. Czasami przeklina się swoją naiwność za to, że nie widziało się tego, co powinno być tak oczywiste dla wszystkich, podczas gdy w innych przypadkach odczuwa się straszny smutek, że ktoś nie chciał albo nie mógł nam czegoś opowiedzieć.

Znasz to uczucie, gdy pierwsze wiosenne promienie słońca dostają się do domu i ujawniają jak zniszczone, popękane i zakurzone jest wszystko? Albo gdy skryte w ciemnościach kulisy zostają oświetlone i nagle pojmujesz, co działo się na scenie? Gdy wszystkie słowa, czyny, gesty i zachowania innego człowieka stają się jasne, bo masz już ten ostatni, tłumaczący wszystko kawałek? Ach...

Sen jest nie tylko komunikatem (ewentualnie zaszyfrowanym komunikatem), ale również aktywnością estetyczną, grą wyobraźni, która jest wartością sama w sobie. Sen jest dowodem na to, że fantazja, marzenie o czymś, co się nie wydarzyło, należy do najgłębszych potrzeb człowieka. I tu jest korzeń zdradliwego niebezpieczeństwa snów. Gdyby sen nie był piękny, można by o nim szybko zapomnieć.

Sen jest nie tylko komunikatem (ewentualnie zaszyfrowanym komunikatem), ale również aktywnością estetyczną, grą wyobraźni, która jest wartością sama w sobie. Sen jest dowodem na to, że fantazja, marzenie o czymś, co się nie wydarzyło, należy do najgłębszych potrzeb człowieka. I tu jest korzeń zdradliwego niebezpieczeństwa snów. Gdyby sen nie był piękny, można by o nim szybko za...

Z jednej i z drugiej strony, z zachodu i ze wschodu, ta sama nienawiść do istoty ludzkiej. Nie jest ważne, kto kogo nauczył nienawiści, może to za sprawą tego samego gatunku biologicznego, który w swoim genotypie ma zakodowaną nienawiść, morderstwo, zło.

Z jednej i z drugiej strony, z zachodu i ze wschodu, ta sama nienawiść do istoty ludzkiej. Nie jest ważne, kto kogo nauczył nienawiści, może to za sprawą tego samego gatunku biologicznego, który w swoim genotypie ma zakodowaną nienawiść, morderstwo, zło.

Całą naszą energię zużywamy na zdobywanie tego, co chcemy mieć, i większość ludzi nigdy nie kwestionuje podstawowej przesłanki tej aktywności, tego mianowicie, że wie, czego naprawdę chce. Ludzie nie zastanawiają się czy cele, ku którym zmierzają, są tym, czego sami pragną. W szkole chcą mieć dobre stopnie; jako dorośli chcą odnosić sukcesy, zarabiać coraz więcej pieniędzy, zdobyć więcej prestiżu, kupić lepszy wóz, bawić się itp. Kiedy jednak pośród całej tej obłąkanej aktywności zastanowią się przez chwilę nad tym wszystkim, ogarnia ich wątpliwość: "A jeśli dostanę tę nową posadę, jeżeli kupię lepszy wóz lub uda mi się odbyć tę podróż - co wtedy? Jaki z tego pożytek? Czy rzeczywiście pragnę tego wszystkiego? Czy nie gonię za jakimś celem, który ma mnie rzekomo uszczęśliwić, a wymyka mi się z chwilą, gdy go osiągnę?".

Całą naszą energię zużywamy na zdobywanie tego, co chcemy mieć, i większość ludzi nigdy nie kwestionuje podstawowej przesłanki tej aktywności, tego mianowicie, że wie, czego naprawdę chce. Ludzie nie zastanawiają się czy cele, ku którym zmierzają, są tym, czego sami pragną. W szkole chcą mieć dobre stopnie; jako dorośli chcą odnosić sukcesy, zarabiać coraz więcej pieniędzy, zdo...

Nowe jest zawsze lepsze niż to, co było najlepsze jeszcze rok temu. Sposób na to, żebyśmy dobrowolnie pozwalali sobie dyktować, czego mamy chcieć, na co mamy pracować.

Nowe jest zawsze lepsze niż to, co było najlepsze jeszcze rok temu. Sposób na to, żebyśmy dobrowolnie pozwalali sobie dyktować, czego mamy chcieć, na co mamy pracować.

Gdzieś tam w świecie pewnie zarobiłby więcej pieniędzy, jednak bogactwo to małe piwo. A władza to szampan.

Gdzieś tam w świecie pewnie zarobiłby więcej pieniędzy, jednak bogactwo to małe piwo. A władza to szampan.