Pamiętnik pani Hanki

"Pamiętnik pani Hanki" był ostatnią książką Tadeusza Dołęgi-Mostowicza. Powieść została wydana tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej. Autor, w stopniu kaprala, brał udział w obronnej kampanii wrześniowej i zginął 20 września 1939 roku od kul żołnierzy Armii Czerwonej na pograniczu polsko-rumuńskim. Nie zdążył podjąć honorarium za "Pamiętnik pani Hanki" od Towarzystwa Wydawniczego "Rój".

To była troszkę inna książka od dotychczas napisanych przez Tadeusza Dołęgę-Mostowicza. Miała formę pamiętnikarską. Pojawiał się wątek sensacyjno-szpiegowski. Domyślałem się, że autorowi zależało na przedstawieniu zepsutej moralności "warszawskiego salonu towarzyskiego". Tadeusz Dołęga-Mostowicz w "Przedmowie" określił tę swoją książkę jako "(...) dokument obyczajowości i psychiki dzisiejszej kobiety kulturalnej (...)".

Tadeusz Dołęga-Mostowicz umieścił wiele wzmianek o osobistościach życia społecznego (w tym literackiego – i to było dla mnie najciekawsze) oraz politycznego. Jednak czasami przygniatała mnie nuda. Oprócz tego tytułowa bohaterka, dwudziestotrzyletnia mężatka – Hanka Renowicka – irytowała mnie.

Powieść oceniłem na 5,5 gwiazdki, ale zaokrągliłem do 6 gwiazdek (czyli książka była do czytania – dobra).

"Pamiętnik pani Hanki" był ostatnią książką Tadeusza Dołęgi-Mostowicza. Powieść została wydana tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej. Autor, w stopniu kaprala, brał udział w obronnej kampanii wrześniowej i zginął 20 września 1939 roku od kul żołnierzy Armii Czerwonej na pograniczu polsko-rumuńskim. Nie zdążył podjąć honorarium za "Pamiętnik pani Hanki" od...

W tej powieści zachwyca mnie przede wszystkim wspaniała narracja i przepiękna polszczyzna jaką posługuje się autor.
Powieść szpiegowska w przedwojennym klimacie z wartką fabułą i ciekawie zarysowanymi postaciami

W tej powieści zachwyca mnie przede wszystkim wspaniała narracja i przepiękna polszczyzna jaką posługuje się autor.
Powieść szpiegowska w przedwojennym klimacie z wartką fabułą i ciekawie zarysowanymi postaciami

"Pamiętnik pani Hanki", to pierwsza książka tego autora, którą zdecydowałam sie przeczytać. Historia jest bardzo interesująca i pod wieloma względami oryginalna ale kilka zabiegów zastosowanych przez autora nie przypadło mi do gustu. Zaliczyć do nich mogę:
- nagłe przerwanie fabuły przez autora tylko po to by móc wtrącić swoja opinię na temat danej sytuacji,
- narzucanie czytelnikowi własnego zdania,
- autor dzieła jest bohaterem powieści i prawi sobie w niej liczne komplementy. Świadczyć o tym mogą następujące fragmenty:

"Tu skreślam pani Renowickiej kilkanaście wierszy z pamiętnika. Nie są one istotne ani dla opisu zdarzeń, ani dla charakterystyki autorki. Zawierały natomiast wyszczególnienie objawów jej wdzięczności dla mnie, opatrzonych tyloma niezasłużonymi komplementami pod moim adresem, że byłoby dla mnie rzeczą żenującą podawanie ich w druku...",

""W tym miejscu uważam za stosowne przerwać opis p. Renowickiej, jako nieistotny dla całości pamiętnika. Zarówno mnie, jak i czytelnikowi wyda się rzeczą zupełnie normalną, ze podczas tej dwugodzinnej wizyty p. Hanki u p. Roberta Tonnora zawiązały się między nimi tak zwane "nici przyjaźni". Jestem przekonany jednocześnie, że nie zaszło tam wówczas nic, co by godzić mogło w dobre imię p. Renowickiej, jak również w nieskazitelną opinię dżentelmena, na jaką, jej własnym zdaniem, w pełni zasługiwał p. Robert Tonnor.".

- główna bohaterka jest za bardzo zapatrzona w siebie, przez co w każdym nowo poznanym mężczyźnie widzi swojego adoratora.
W sumie książka nie jest zła ale były w niej takie momenty, które powodowały u mnie złość oraz zawód.
Mam nadzieję, że inne utwory Tadeusza Dołęgi - Mostowicza są lepiej dopracowane i warte poświęconego czasu.

"Pamiętnik pani Hanki", to pierwsza książka tego autora, którą zdecydowałam sie przeczytać. Historia jest bardzo interesująca i pod wieloma względami oryginalna ale kilka zabiegów zastosowanych przez autora nie przypadło mi do gustu. Zaliczyć do nich mogę:
- nagłe przerwanie fabuły przez autora tylko po to by móc wtrącić swoja opinię na temat danej sytuacji,
- narzucanie...

Książka fabularnie niespójna, dlatego tylko siedem. Z drugiej strony genialna. Po pierwsze Mostowicz wydaje się znalazł odpowiedź na nurtujące go pytanie o inteligencję kobiet. Jest inna od męskiej, ale równie wartościowa. Wydaje się to ciekawszym podejściem, niż współczesny trend zacierania różnic między płciami. Po drugie niestałość uczuć głównej bohaterki. Ja bym oceniał, Mostowicz się powstrzymał. Wreszcie pewien fatalizm i zaklinanie rzeczywistości. Może nie zwróciłbym na to uwagi, gdyby nie fakt, że opisywany świat chwilę później został zmieciony z powierzchni ziemi, a sam autor przypadkowo ukatrupiony przez sowieckiego sołdata.

Książka fabularnie niespójna, dlatego tylko siedem. Z drugiej strony genialna. Po pierwsze Mostowicz wydaje się znalazł odpowiedź na nurtujące go pytanie o inteligencję kobiet. Jest inna od męskiej, ale równie wartościowa. Wydaje się to ciekawszym podejściem, niż współczesny trend zacierania różnic między płciami. Po drugie niestałość uczuć głównej bohaterki. Ja bym...

Wspaniała powieść. Zgnilizna niczym w Lalce, balety pijaństwo romanse a kraj w rozsypce ale kto by się tym przejmował...

Wspaniała powieść. Zgnilizna niczym w Lalce, balety pijaństwo romanse a kraj w rozsypce ale kto by się tym przejmował...

Uwielbiam pióro Dołęgi. Myślę, że w dzisiejszym świecie sporo znalazłoby się Hanek-znaki szczególne: pióropusz rzęs i wydatne uuuusta😉

Uwielbiam pióro Dołęgi. Myślę, że w dzisiejszym świecie sporo znalazłoby się Hanek-znaki szczególne: pióropusz rzęs i wydatne uuuusta😉

6+

6+

Bardzo przyjemna, lekka lektura, mimo to niebanalna.
Napisana prawie 90 lat temu, a mam wrażenie, że nadal bardzo aktualna. Ironia Dołęgi-Mostowicza w powieści jest bardzo subtelna, a przez to tym zabawniejsza dla czytelnika staje się postać pani Hanki. Książka zachęciła mnie do poznania pozostałych książek autora, które do tej pory znałam pobieżnie z filmowych adaptacji.

Bardzo przyjemna, lekka lektura, mimo to niebanalna.
Napisana prawie 90 lat temu, a mam wrażenie, że nadal bardzo aktualna. Ironia Dołęgi-Mostowicza w powieści jest bardzo subtelna, a przez to tym zabawniejsza dla czytelnika staje się postać pani Hanki. Książka zachęciła mnie do poznania pozostałych książek autora, które do tej pory znałam pobieżnie z filmowych adaptacji.

Pamiętnik pani Hanki Tadeusza Dołęgi-Mostowicza to niezwykle interesująca i wciągająca powieść, która z pewnością zasługuje na uwagę zarówno miłośników klasyki polskiej literatury, jak i czytelników szukających lekkiej, satyrycznej rozrywki. To ostatnia powieść w dorobku autora, napisana tuż przed wybuchem II wojny światowej i ukazuje obraz wyższych sfer towarzyskich oraz obyczajów polskiej elity w okresie pełnym napięć i niepokoju.

Bohaterką i narratorką jest młoda, 22-letnia pani Hanka, żona dyplomaty Jacka Renowickiego, która z charakterystycznym dla siebie zadziornym i naiwno-prześmiewczym spojrzeniem na świat stara się rozwikłać tajemnicę ukochanego mężczyzny. Jej pamiętnik to nie tylko zapis codziennych perypetii, ale także satyryczne studium na temat wyższych sfer, pełne ironii, sarkazmu i przerysowania. Pani Hanka, zatopiona w świat romansów, plotek i błahych rozrywek, przypadkowo dowiaduje się o bigamii męża, co staje się punktem wyjścia do komicznej, a zarazem krytycznej narracji.

Powieść świetnie oddaje ducha epoki, autor wplatając w treść odniesienia do sytuacji politycznej Europy, dodaje jej głębi i daje dobre wyobrażenie na świat tuż przed wybuchem wojny. Dołęga-Mostowicz bezlitośnie punktuje hipokryzję i fałsz wyższych sfer, robiąc to z dużym humorem, ale też z odwagą i szczerością. Autor wplata swoje własne nazwisko oraz postaci inspirowane prawdziwymi osobami, co nadaje powieści nutę pikanterii i autentyczności.

Muszę podkreślić, że książka jest pełna absurdu, groteski i nieprzewidywalności, co sprawia, że można się przy niej świetnie bawić od pierwszych stron do końca. Choć główna bohaterka jest przerysowana i jej naiwność może z początku drażnić, to jednak stanowi ona celny komentarz na temat powierzchowności i egocentryzmu środowisk, w których się obraca. Warto także zauważyć, że Pamiętnik pani Hanki to powieść wielowymiarowa – oprócz humoru i satyry, zawiera także krytykę społeczną, ukazując z dystansem i ciętym językiem realia tamtych czasów. Mimo staroświeckiego stylu, tekst nie zestarzał się i nadal potrafi zaskoczyć swoją aktualnością, szczególnie w kontekście uniwersalnych tematów dotyczących ludzkiej próżności, fałszu i społecznych maskarad.

Pamiętnik pani Hanki to lektura, którą polecam wszystkim ceniącym inteligentny humor, krytykę obyczajową i polską klasykę literacką. To książka, która bawi, skłania do refleksji, a jej satyryczny ton sprawia, że czytanie staje się nie tylko przyjemnością, ale też okazją do spojrzenia na społeczeństwo z przymrużeniem oka. Z pewnością warto po nią sięgnąć, bo choć osadzona w czasach sprzed wojny, zawiera uniwersalne spostrzeżenia na temat ludzkich przywar i moralności. Polecam:)
https://magiawkazdymdniu.blogspot.com

Pamiętnik pani Hanki Tadeusza Dołęgi-Mostowicza to niezwykle interesująca i wciągająca powieść, która z pewnością zasługuje na uwagę zarówno miłośników klasyki polskiej literatury, jak i czytelników szukających lekkiej, satyrycznej rozrywki. To ostatnia powieść w dorobku autora, napisana tuż przed wybuchem II wojny światowej i ukazuje obraz wyższych sfer towarzyskich oraz...

Nie podobała mi się. Hanka nimfomanka, jakaś intryga, tajni agenci, pamiętnik, co jest dziennikiem jakiejś wymyślonej baby, mąż Hanki niedołężny i ślepy, a każdy nowy chłop od razu traci dla niej głowę. Hanka Bond normalnie.

Nie podobała mi się. Hanka nimfomanka, jakaś intryga, tajni agenci, pamiętnik, co jest dziennikiem jakiejś wymyślonej baby, mąż Hanki niedołężny i ślepy, a każdy nowy chłop od razu traci dla niej głowę. Hanka Bond normalnie.