Odkąd poznali się przed pięciu laty, zawsze namawiała go do odwiedzenia rodzinnych stron. Mówiła, że ma to coś wspólnego z przebaczeniem, ale on nie był pewien, czy w ogóle wierzy w przebaczenie. Słyszał najczęściej to  słowo w  kościele białych ludzi, który odwiedzał rzadko z państwem Boahen, a jeszcze rzadziej z Esther, i zaczęło ono brzmieć w jego uszach jak wyraz, który dawno temu przywieźli ze sobą do Afryki biali przybysze. Jak zaklęcie, którego nauczyli się chrześcijanie, by ochoczo posługiwać się nim w  kontaktach z mieszkańcami Złotego Wybrzeża. Krzyczeli „przebaczenie” i  nieustannie dopuszczali się grzesznych czynów.
[...]
Kiedy Yaw był młodszy, zastanawiał się, dlaczego biali nie głoszą, że ludzie powinni unikać popełniania grzechów. Ale kiedy przybyło mu lat, zrozumiał lepiej przyczynę tego stanu rzeczy. Przebaczenie było czymś, co następuje po popełnieniu grzechu, elementem przyszłości złego uczynku. A kiedy kieruje się wzrok ludzi ku przyszłości, istnieje szansa na to, że nie dostrzegą oni krzywd, jakie wyrządza się im tu i teraz.

If you have patience, and put yourself in God's hands, there is no heart you cannot win, no fortress you cannot capture.

If you have patience, and put yourself in God's hands, there is no heart you cannot win, no fortress you cannot capture.

Zaczynam pojmować prawdziwą różnicę między młodością i starością. Młodzi ludzie mają czas na snucie planów i wymyślanie nowych koncepcji, starsi muszą angażować całą swoją energię, żeby nadążyć za tym, co już zostało wprawione w ruch.

Zaczynam pojmować prawdziwą różnicę między młodością i starością. Młodzi ludzie mają czas na snucie planów i wymyślanie nowych koncepcji, starsi muszą angażować całą swoją energię, żeby nadążyć za tym, co już zostało wprawione w ruch.

(...), ból przycichał, a wspomnienia bladły. Serce potrzebuje czasu, by zaakceptować wyroki losu, a gdy się to stanie, najgorsze mamy za sobą.

(...), ból przycichał, a wspomnienia bladły. Serce potrzebuje czasu, by zaakceptować wyroki losu, a gdy się to stanie, najgorsze mamy za sobą.

Bo choćby człowiek w nic nie wierzył, zdarzają się w życiu chwile, kiedy wyznaje się tę wiarę, której świątynia stoi najbliżej.

Bo choćby człowiek w nic nie wierzył, zdarzają się w życiu chwile, kiedy wyznaje się tę wiarę, której świątynia stoi najbliżej.

Gdyby szaleństwo podlegało naukowej analizie, nie byłoby szaleństwem, nie sądzisz? - spytał. - W szaleństwie najistotniejszy jest czynnik chaosu powodujący, iż nie wiemy, czego się spodziewać po człowieku dotkniętym amokiem. (...) Szaleństwo nie podlega normom i regułom, gdyż z samej swej istoty jest zaprzeczeniem naturalnego porządku.

Gdyby szaleństwo podlegało naukowej analizie, nie byłoby szaleństwem, nie sądzisz? - spytał. - W szaleństwie najistotniejszy jest czynnik chaosu powodujący, iż nie wiemy, czego się spodziewać po człowieku dotkniętym amokiem. (...) Szaleństwo nie podlega normom i regułom, gdyż z samej swej istoty jest zaprzeczeniem naturalnego porządku.

- Czasami naprawdę zastanawiam się, jak to jest być tobą.
- W porządku - odparła. - Ja zastanawiam się, jak to jest być kimkolwiek innym.

- Czasami naprawdę zastanawiam się, jak to jest być tobą.
- W porządku - odparła. - Ja zastanawiam się, jak to jest być kimkolwiek innym.

Jeśli chcesz dowieść sprawiedliwości i być może odzyskać swoje pieniądze, musisz uderzyć w silniejszego.

Jeśli chcesz dowieść sprawiedliwości i być może odzyskać swoje pieniądze, musisz uderzyć w silniejszego.

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Bogactwo nie uszczęśliwia, ale uzależnia; nie czyni panem, lecz marszałkiem dworu.

Jasne, gdyby życzenia były dolarami, już dawno dorównałabym Billowi Gatesowi.

Jasne, gdyby życzenia były dolarami, już dawno dorównałabym Billowi Gatesowi.