Byłem nieobecny, Zresztą (myślałem) prawie zawsze jest się nieobecnym, lub raczej nie w pełni obecnym, a to wskutek naszego ułamkowego, chaotycznego i prześlizgującego się, niecnego i podłego obcowania z otoczeniem.

Moja odpowiedź dla naukowców (i innych), którzy deklarują, że kochają zwierzaki, zaś potem, bezpośrednio lub pośrednio, skazują je na zamierzony ból czy cierpienie, brzmi: jak bardzo cieszę się, że nie kochacie mnie!

Moja odpowiedź dla naukowców (i innych), którzy deklarują, że kochają zwierzaki, zaś potem, bezpośrednio lub pośrednio, skazują je na zamierzony ból czy cierpienie, brzmi: jak bardzo cieszę się, że nie kochacie mnie!

Podobno czas leczy rany. To nie do końca prawda. Po tych, których kochaliśmy prawdziwie już na zawsze pozostanie ból i tęsknota, a po tych mniej ważnych tylko wspomnienie.

Podobno czas leczy rany. To nie do końca prawda. Po tych, których kochaliśmy prawdziwie już na zawsze pozostanie ból i tęsknota, a po tych mniej ważnych tylko wspomnienie.

On ciągle milczy, ale ja wiem: kocha mnie już do tego stopnia, że nie mógł mnie nie znienawidzić. - Nastazja Filipowna.

On ciągle milczy, ale ja wiem: kocha mnie już do tego stopnia, że nie mógł mnie nie znienawidzić. - Nastazja Filipowna.

Nieustannie ewoluujemy; chyba zawsze o tym wiedziałam, ale dlatego że wiedziałam, bałam się zatrzymać. Co za ironia, że dopiero kiedy się zatrzymałam, poszłam naprzód dalej niż zwykle. Teraz rozumiem, że nigdy nie zastygamy w miejscu, nasza podróż nigdy się nie kończy, bo nigdy nie przestaniemy się rozwijać i rozkwitać: kiedy gąsienica myślała już, że świat się skończył, stała się motylem.

Nieustannie ewoluujemy; chyba zawsze o tym wiedziałam, ale dlatego że wiedziałam, bałam się zatrzymać. Co za ironia, że dopiero kiedy się zatrzymałam, poszłam naprzód dalej niż zwykle. Teraz rozumiem, że nigdy nie zastygamy w miejscu, nasza podróż nigdy się nie kończy, bo nigdy nie przestaniemy się rozwijać i rozkwitać: kiedy gąsienica myślała już, że świat się skończył, stała ...

Oto w co wierzę. Takie jest, kurwa, życie. To zasada numer jeden. Każdy, kto stąpa po ziemi, wie, że to prawda. Zasada numer dwa: rzadko jest tak, jak sobie zaplanowałeś. Zasada numer trzy: wszyscy upadają. Czwarta i najważniejsza zasada: kiedy przyjmiesz strzał, musisz wstać i iść przed siebie - aby dalej żyć.

Oto w co wierzę. Takie jest, kurwa, życie. To zasada numer jeden. Każdy, kto stąpa po ziemi, wie, że to prawda. Zasada numer dwa: rzadko jest tak, jak sobie zaplanowałeś. Zasada numer trzy: wszyscy upadają. Czwarta i najważniejsza zasada: kiedy przyjmiesz strzał, musisz wstać i iść przed siebie - aby dalej żyć.

Jak to się dzieje,że ludzie najpierw nie mogą oddychać bez siebie,a potem ze sobą?

Jak to się dzieje,że ludzie najpierw nie mogą oddychać bez siebie,a potem ze sobą?

Dostatecznie wcześnie pojął, jaką rolę w życiu grają pieniądze: to one są środkiem umożliwiającym prowadzenie takiego życia, na jakie ma się ochotę. Kto ma pieniądze, może robić co zechce - kto ich nie ma, musi robić to, czego chcą inni.

Dostatecznie wcześnie pojął, jaką rolę w życiu grają pieniądze: to one są środkiem umożliwiającym prowadzenie takiego życia, na jakie ma się ochotę. Kto ma pieniądze, może robić co zechce - kto ich nie ma, musi robić to, czego chcą inni.

Pomyślała, że z domami jest jak z ludźmi. Jak się zestarzeją, to bez pieniędzy przestają błyszczeć i nikt nie zwraca na nich uwagi.

Pomyślała, że z domami jest jak z ludźmi. Jak się zestarzeją, to bez pieniędzy przestają błyszczeć i nikt nie zwraca na nich uwagi.

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.

- Ham, te rzeczy kosztują.
-Wszystko kosztuje - odrzekł Ham. -Ale czym są pieniądze? Materialnym przedstawieniem abstrakcyjnej koncepcji wysiłku.