-
Artykuły
Czytamy w weekend. 27 marca 2026
429 -
Artykuły
Przeczytaj fragment książki „Zbrodnia w rezydencji“
1 -
Artykuły
Tylko że życie nie zna słowa „kiedyś”. Życie zna tylko „teraz” - Gabriela Gargaś radzi
4 -
Artykuły
Jak czytać Harry’ego Hole? Kolejność książek Jo Nesbø i dlaczego warto zacząć dziś
13
-
Patronat LC -
Patronat LC
Najciekawsze wilkołaki literatury, czyli top 5 książek o wilkołakach (i bonusowy komiks dla dzieci)
Wilkołak to mityczne stworzenie, będące połączeniem człowieka i wilka lub człowiek, który przemieniał się w wilka – z własnej woli, czy na skutek rzuconej nań klątwy. To również jeden z popularnych motywów literatury fantasy i szerzej – kultury.
W przemiany człowieka w wilka wierzono już w starożytności. Według wierzeń greckich jednym z wilkołaków był Dementos, późniejszy mistrz olimpijski w pięściarstwie. Jak podawał w swoich „Metamorfozach” Owidiusz, w wilkołaka został również zamieniony król Likanon, władca mitycznej Arkadii; miała być to kara za podanie Zeusowi ludzkiego mięsa.
Dieter_G / pixabay
Wilkołaki znajdują się również w wierzeniach słowiańskich, germańskich, a nawet irlandzkich. Słowem: wszędzie tam, gdzie w lasach pojawiają się wilki. Oczywiście, wilkołaki nie istnieją; są sumą ludzkich obaw związanych z ciemnym lasem, ze śmiercią, z tym co nieznane i z nieokiełznanym światem przyrody.
Nic zatem dziwnego, że człowiek-wilk przeniknął również do czasów nowożytnych, jako jeden z motywów popkultury. Jest częstym bohaterem filmów i seriali; wilkołaka grali, chociażby Benicio Del Toro (w „Wilkołaku”), Jack Nicholson (w „Wilku”) i Michael J. Fox w „Nastoletnim wilkołaku”. Ale przede wszystkim, wilkołaki znajdziemy w literaturze fantastycznej.
Książki o wilkołakach, które koniecznie trzeba przeczytać
„Zmierzch”Bezsprzecznie jednym z najsłynniejszych wilkołaków ostatnich lat jest Jacob Black, jeden z bohaterów książkowo-filmowego cyklu „Zmierzch”, kojarzonego głównie z opowieściami o innych fantastycznych stworach, wampirach. Wysoki (w książkach ma aż 204 cm wzrostu) i umięśniony Black jest Indianinem z plemienia Quileute, a także mieszkańcem rezerwatu La Push. W cyklu powieściowym napisanym przez Stephenie Meyer, wilkołak Black jest najlepszym przyjacielem wampirzycy – Belli Swan, głównej bohaterki sagi. Czytelnicy żądni wilkołaczych wrażeń powinni spojrzeć przychylnym okiem na cykl „Zmierzch”; oprócz Blacka, pojawiają się w nim również inni przedstawiciele tej mitycznej rasy zmiennokształtnych ludzi, przeobrażających się w wilki w chwilach niebezpieczeństwa, między innymi Sam Uley i jego najlepszy przyjaciel Jared Cameron.
„Harry Potter i więzień Azkabanu”, J.K. Rowling
Nie zabrakło również wilkołaka w bodaj najsłynniejszym światowym cyklu fantasy. Znajdziemy tutaj zresztą pewną analogię do „Zmierzchu”; tak samo, jak u Stephenie Meyer, której książki kojarzone są głównie z wampirami, tak i cykl „Harry Potter” jest przede wszystkim kojarzony z opowieścią o magii i czarodziejach. A jednak i w jednej i w drugiej popularnej sadze wilkołaków nie zabrakło.
W potężnego wilczura zmienia się przede wszystkim Remus Lupin. Nauczyciel Obrony Przed Czarną Magią, przyjaciel Harry’ego i współtwórca Mapy Huncwotów. A także ten, który w pociągu do Hogwartu obronił Harry’ego rozpędzając dementorów i dając mu czekoladę, by zniwelować skutki ataku wysysających szczęście i siły witalne stworzeń. Innym wilkołakiem pojawiającym się na kartach książki jest Fenrir Greyback, dowodzący szmalcownikami stronnik Voldemorta. To on, poprzez ugryzienie, zainfekował Remulusa Lupina wilkołactwem.
Chociaż Syriusz Black potrafił zmienić się w wielkiego, czarnego psa, to błędem byłoby zaliczanie go do rasy wilkołaków. Ojciec chrzestny Harry’ego był, tak samo, jak zmieniająca się w czarnego kota profesor McGonagall, animagiem. Różnica w transformacji pomiędzy wilkołakami, a animagami była taka, że ci drudzy zmieniali swoją postać na własne życzenie, wtedy, kiedy tylko chciał. Wilkołak zaś przemieniał się w wilka w trakcie pełni księżyca. Przed tymi przemianami chroniło zażywanie specjalnego wywaru tojadowego.
„Rok wilkołaka”Czy wielki mistrz horroru, gigant tego gatunku literackiego mógł sobie pozwolić na to, by w jego panteonie postaci książkowych zabrakło przemieniających się w wilki ludzie? Oczywiście, że nie! Już w 1983 roku Stephen King opublikował swój „Rok wilkołaka”.
Książka została początkowo pomyślana jako… kalendarz. Stąd nietypowy jej układ – 12 rozdziałów; każdy z nich miał być początkowo tylko zawierającym po pięćset słów króciutkim opowiadaniem. Wspólnym motywem miał być atakujący w trakcie pełni wilkołak. Gdy jednak projekt rozrósł się, King postanowił wydać pełnoprawną książkę.
Za każdym razem, gdy nadchodzi pełnia, małe miasteczko Tarker Mills nawiedza groza. Nikt nie wie, kto jako następny trafi w ręce potwora. Ale jedno jest pewne. Gdy na niebie płonie krągła tarcza księżyca, wszystkich mieszkańców Tarker Mills ogarnia paraliżujący strach. Bo wiatr niesie ze sobą skowyt, w którym słychać jakby ludzkie słowa. A wokół widać ślady bestii... Nikt nie wie, kto stanie się następną ofiarą – wszyscy wiedzą, że jej apetytu nie da się zaspokoić. Miesiąc po miesiącu, przez cały rok…
Na podstawie swojej książki King napisał… scenariusz filmu. „Srebrną kulę” wyreżyserował Daniel Attias.
„Miasto kości”, Cassandra Clare
Wilkołaki są również lejtmotywem twórczości Cassandry Clare. W osobie Luke’a Garrowaya byłego Nocnego Łowcy, a następnie Podziemnego i przyjaciela Jocelyna Fray pojawiają się już w pierwszej części serii „Dary Anioła”: w „Mieście kości” (śr. ocena 7,8/10, liczba ocen: aż 24895!). Na podstawie tego cyklu powieściowego powstał zarówno film z Lily Collins
i Jamie Campbell Brown w rolach głównych, jak i serial, zamówiony na potrzeby stacji telewizyjnej ABC. Przemieniające się w ludzi wilki można odnaleźć również w kontynuacji bestsellerowych „Darów Anioła”, czyli w cyklu „Mroczne intrygi”.
„Sfora”, Przemysław Piotrowski
A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swoje wilkołaki mają! Ta parafraza cytatu Mikołaja Reja niechaj posłuży za wstęp do opisu powieści Przemysława Piotrowskiego. Autora, który wyrasta na jedną z najważniejszych postaci współczesnego polskiego kryminału. W jego „Sforze”, drugim tomie osadzonego w okolicach Zielonej Góry cyklu powieściowego o komisarzu Igorze Brudnym, pojawia się motyw wilkołaka.
Zima. W lesie nieopodal Zielonej Góry odnaleziona zostaje ręka. Wstępne oględziny wskazują, że została ona… odgryziona przez człowieka.
Atmosfera niepokoju w mieście narasta. W mediach pojawiają się pogłoski o grasującym w okolicach wilkołaku. Niedługo potem śledczy trafiają na zmasakrowane zwłoki zaginionej niedawno zakonnicy – ofiara została zamordowana, a jej ciało rozszarpały wilki. Inspektor Romuald Czarnecki powołuje specjalną grupę dochodzeniowo-śledczą, w skład której wchodzą również Igor Brudny i Julia Zawadzka ze stołecznej policji. Talent i trudna przeszłość komisarza Brudnego po raz kolejny mogą okazać się nieocenione.
Mimo zdecydowanych działań śledztwo komplikuje się coraz bardziej. Brudny musi ustalić, czy sprawca ma jakiś związek z sierocińcem sióstr hieronimek, w którym sam się wychowywał. Łowy dopiero się zaczynają.
Kryminał Piotrowskiego został świetnie przyjęty przez czytelników. W serwisie lubimyczytać.pl powieść „Sfora” została oceniona 2627 razy, a średnia tych ocen to aż 7,8/10!
„Scooby-Doo! i klątwa wilkołaka”, James Gelsey
Również najmłodsi czytelnicy zainteresowani tematyką wilkołaków mogą znaleźć coś dla siebie. Z pomocą przyjdzie nam… Scooby-Doo! Seria filmów animowanych, książek i komiksów o grupie przyjaciół rozwiązujących detektywistyczne zagadki pod wodza nieustannie głodnego, mówiącego doga niemieckiego Scooby’ego, niejednokrotnie mierzy się z przeciwnikiem, który okazuje się wilkołakiem. Jednym z przykładów jest komiks „Scooby-Doo! i klątwa wilkołaka”, w którym Scooby, Kudłaty, Wilma i cała reszta muszą zmierzyć się ze straszliwym wilkołakiem nawiedzającym wiekowe ranczo oraz odzyskać skradziony przez niego szczęśliwy talizman. Czy ścigany przez nich złoczyńca okaże się prawdziwym wilkołakiem?
Jakie książki, których bohaterami są wilkołaki, dodalibyście do powyższego zestawienia?
[aj;kk]
komentarze [22]
Przypomnę tutaj o "Czarnej, czarnej toni" - fantasy z Wilkami w rolach głównych. Kontynuacja historii nosi tytuł "Chmury sztormowe".
Czarna, czarna toń
