Mój przyjaciel zdrajca

Okładka książki Mój przyjaciel zdrajca autora Maria Nurowska, 8360207070
Okładka książki Mój przyjaciel zdrajca
Maria Nurowska Wydawnictwo: Czarna Owca biografia, autobiografia, pamiętnik
236 str. 3 godz. 56 min.
Kategoria:
biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:
papier
Data wydania:
2005-11-10
Data 1. wyd. pol.:
2005-11-10
Liczba stron:
236
Czas czytania
3 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
83-60207-07-0
Średnia ocen

6,5 6,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Mój przyjaciel zdrajca w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Mój przyjaciel zdrajca



książek na półce przeczytane 763 napisanych opinii 563

Oceny książki Mój przyjaciel zdrajca

Średnia ocen
6,5 / 10
4 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Mój przyjaciel zdrajca

avatar
270
140

Na półkach:

To była moja pierwsza książka autorki i zarazem o płk Kuklińskim. Pomimo upływu czasu, pamiętam że zrobiła na mnie mocne wrażenie. Przede wszystkim dlatego, że postać Kuklińskiego była niesamowita, niejednoznaczna i kontrowersyjna. Dobrze się czytało, polecam.

To była moja pierwsza książka autorki i zarazem o płk Kuklińskim. Pomimo upływu czasu, pamiętam że zrobiła na mnie mocne wrażenie. Przede wszystkim dlatego, że postać Kuklińskiego była niesamowita, niejednoznaczna i kontrowersyjna. Dobrze się czytało, polecam.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
146
146

Na półkach:

Postać Ryszarda Kuklińskiego nadal budzi wiele emocji, skrajnych poglądów, wątpliwości.
Maria Nurowska w tej książce oddała mu głos i notowała to, co chciał powiedzieć.
Nie jest to wywiad-rzeka, raczej reportaż.
Czuje się, że sympatia Autorki jest po stronie R. Kuklińskiego.

Nie chcę wdawać się w szczegóły i oceniać wypowiedzi jej interlokutora, mam jednak wrażenie, iż Maria Nurowska dała się trochę omamić, a jej rozmówca zaprezentował się tak jak chciał, okraszając niekiedy rzeczywistość dobrym słowem...

Brakuje w tej książce pisarskiej dociekliwości, postawienia rozmówcy kontrowersyjnych pytań.
Stąd książka ma posmak raczej hagiograficzny.
Przeczytać ją jednak warto, chociażby dla skonfrontowania swojej dotychczasowej wiedzy, jeśli oczywiście kogoś takie postaci interesują.

Postać Ryszarda Kuklińskiego nadal budzi wiele emocji, skrajnych poglądów, wątpliwości.
Maria Nurowska w tej książce oddała mu głos i notowała to, co chciał powiedzieć.
Nie jest to wywiad-rzeka, raczej reportaż.
Czuje się, że sympatia Autorki jest po stronie R. Kuklińskiego.

Nie chcę wdawać się w szczegóły i oceniać wypowiedzi jej interlokutora, mam jednak wrażenie, iż...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
341
171

Na półkach:

Dla fanów i nie fanów postaci płk Kuklińskiego.

Dla fanów i nie fanów postaci płk Kuklińskiego.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

966 użytkowników ma tytuł Mój przyjaciel zdrajca na półkach głównych
  • 664
  • 295
  • 7
154 użytkowników ma tytuł Mój przyjaciel zdrajca na półkach dodatkowych
  • 106
  • 13
  • 13
  • 6
  • 6
  • 5
  • 5

Tagi i tematy do książki Mój przyjaciel zdrajca

Inne książki autora

Maria Nurowska
Maria Nurowska
Maria Nurowska była jedną z najbardziej znanych polskich powieściopisarek, po jej książki nadal sięga kilka pokoleń czytelników, wiele z nich to bestsellery, które miały kilkanaście wydań. Najbardziej znane jej powieści to m.in. "Hiszpańskie oczy", "Rosyjski kochanek", "Miłośnica", "Mój przyjaciel zdrajca", "Sprawa Niny S" czy "Nakarmić wilki". Książki Nurowskiej przetłumaczono na szesnaście języków. Autorka Drzwi do piekła dzieliła czas między Warszawę a Bukowinę Tatrzańską, gdzie zbudowała dom i założyła pensjonat. Pisała w niewielkim gabinecie, z którego rozciągał się oszałamiająco piękny widok na góry. Tam właśnie powstawały powieści o kobietach naznaczonych miłością i namiętnością, które walcząc z przeciwnościami losu, torowały sobie drogę do szczęścia. Jej bohaterki niejednokrotnie musiały się zmierzyć z własnym życiem i rozpocząć je na nowo tak jak Maria Nurowska.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Syberiada polska Zbigniew Domino
Syberiada polska
Zbigniew Domino
Ta książka wstrząsnęła mną. Czytałam ją już jakiś czas temu, ale do dziś pamiętam emocje, które towarzyszyły mi podczas lektury, ten niepokój. Losy bohaterów niejednokrotnie mrożą krew w żyłach. Niewiarygodna i dramatyczna historia, która wydarzyła się naprawdę. Ludzie w jednej chwili zostali wyrwani ze swojego życia, ziemi i ojczyzny, a następnie wysłani do obcego, dalekiego kraju. „Syberiada polska” to pierwsza część trylogii opisującej losy mieszkańców Czerwonego Jaru. Akcja powieści rozpoczyna się w mroźną noc 1940 roku, kiedy to mieszkańcy wsi, zostają załadowani do wagonów towarowych i wywiezieni w nieznane. W trakcie podróży umierają szczególnie małe dzieci, starsi ludzie. Warunki w jakich jechali, można sobie dobrze wyobrazić czytając powieść. Po miesiącu docierają na Syberię, zmagając się z 40° mrozem. Choć ludzie formalnie byli wolni, oni zostali „tylko” przesiedleni, w miejsce, z którego nie było możliwości ucieczki, bo tajga stanowiła naturalną barierę. Mroźne zimy, głód, wszawica, choroby, praca ponad siły, śmierć bliskich z niedożywienia i choró, to obraz, który ukazuje rzeczywistość Polaków na Syberii. Jedynym marzeniem zesłańców był powrót do ojczyzny. Losy Polaków zesłanych na Sybir opisane są prostym językiem, co ułatwia przeniesienie się w tamte czasy, poznanie ich sposobu myślenia i mówienia oraz ówczesnych realiów. Dla mnie było szokiem, kiedy dowiedziałam się że autor po wojnie był stalinowskim prokuratorem i podpisywał wyroki śmierci na polskich bohaterach. Nie wiem, czy tą książką chciał odkupić swoje winy, czy nie, może pokazać się z innej strony, bo przecież on sam tego też doświadczył. Kontynuację tej epickiej powieści można znaleźć w kolejnych tomach cyklu: „Czas kukułczych gniazd” oraz „Młode ciemności”. Warto również wspomnieć, że na motywach „Syberiady polskiej” powstał film Janusza Zaorskiego pod tym samym tytułem. To książka jest ważna, warta przeczytania. Lektura smutna, ale bardzo prawdziwa. Polecam!
ksiazki_moja_chwila - awatar ksiazki_moja_chwila
oceniła na71 rok temu
Każdy żyje jak umie Andrzej Mularczyk
Każdy żyje jak umie
Andrzej Mularczyk
Tak sobie myślę, że mało który Polak nie zna filmu "Sami swoi". Wielu z nas dobrze pamięta historię bohaterów przybyłych na tzw. "Ziemie Odzyskane". Prawdę powiedziawszy dopóki przypadkiem w bibliotece nie wpadła mi w rękę książka "Każdy żyje jak umie" nie zastanawiałam się nigdy, co było przed tym zanim zapiszczały koła hamującego wagonu na widok krowy z ułamanym rogiem. Dlaczego los, pomimo tak dogodnej okazji, zamiast na zawsze uwolnić człowieka od znienawidzonego wroga ponownie rzucił w ramiona dwie zwaśnione dusze, dlaczego wymalował na twarzy uśmiech na myśl samą o tym, że gehenna trwająca od lat nie ma szansy dobiec kresu, a świadomość, że w nowe życie można wejść bez starych zgryzot wcale nie cieszyła. Autor zarówno książek jak i scenariuszy trylogii „Sami swoi” zabiera nas w podróż w drugą stronę, prowadzi przez pola kłosem szumiące, przez wiejskie ścieżki, stara pokazać się nam wszystko to, co ukształtowało bohaterów znanych nam z ekranu, przedstawia również genezę relacji między nimi i bagaż wspomnień, który ukształtował ich w obraz, który przyszło nam poznać, zapamiętać i oceniać w subiektywny dla każdego sposób. Choć jak sam autor pisze potrzeba było dużo czasu żeby losy tych ludzi ukazać w komediowych charakterze to nie zabrakło w niej tematów, które w takowym świetle pokazać po prostu nie sposób. Całość pozwala jednocześnie nieźle się przy czytaniu uśmiać, ale również zasmuca powrotem do tragicznych wydarzeń na Kresach Wschodnich. Autor nie odbiega ani na jotę od klimatu swojej trylogii, zatem zabierając się do lektury możemy być pewni tego, czego domyślając sie spodziewamy. Kolejny raz dane nam jest wrócić do bohaterów, których rzec by można było, narodowo kochamy. Do opowieści, które są historią wielu polskich rodzin. Polecam!
netha - awatar netha
oceniła na88 lat temu
Złoty pelikan Stefan Chwin
Złoty pelikan
Stefan Chwin
Mówią, że mamy nie oceniać książki po okładce, i mają rację! Oczywiście, że dobrze dobrana okładka wróży lepszy sukces, ale nawet te książki, które czasem mają beznadziejną szatę graficzną mogą być świetne. W wypadku Złotego pelikana... patrzyłam na tą okładkę co jakiś czas, nawet pod czas czytania. Historia o życiu Jakuba jest opisana urywkami, które koniec końców sklejają się w całość i mimo, iż są opowiadane z lekka chaotycznie da się to jest tak, jak być powinno. Z resztą książki są od tego, żeby chociaż trochę ruszyć nasze szare komórki. Ale wracając, budziłam moje szare komórki coraz bardziej z każdym rozdziałem zastanawiając się do jakiej sytuacji ma nawiązywać okładka, albo przynajmniej co ma symbolizować. Jednak nic z tego. Snułam tyle teorii, że nawet nie jestem w stanie o nich napisać. Jednakże zauważam to, jak bardzo się na tym skupiałam, żeby jak najwięcej zrozumieć. I powiem Wam jedno : wszystkim ludziom, którzy czytają gdziekolwiek, cokolwiek i jakkolwiek życzę takich książek jak ta. Takich, które dadzą Ci jak najwięcej mogą, ale też wyciągną dużo z Ciebie. Takich, które Cię porwą, zmuszą do poświęcenia im tak wielkiej uwagi jak tylko możesz. Żeby było jasne, nie wychwalam tej książki ponad niebiosa. Złoty pelikan nie należy do najlepszych książek świata. Jej fabuła jest prosta, z resztą nie tylko fabuła. Wszystko w tej książce jest proste (bynajmniej dla mnie, no bo to human.) i ewentualnie "dialogi" mogły sprawiać problem, ale to nic. Wszystko gra. Czytając to uświadomiłam sobie, jak ważne jest to, by zwracać uwagę na to co się dzieje wokół nas, bo może się zdarzyć coś, co pozornie nie ma znaczenia, a pewnego dnia obudzimy się w zupełnie innym świecie. Nic już nie będzie takie samo, szczególnie my i nasze podejście do życia. Może będziemy się cieszyć, że jakiś okropny okres naszego życia przeminął, albo będziemy żałować, że nie poświęciliśmy tej jednej jedynej chwili więcej uwagi. Podsumowując : prosta książka, z lekka chaotyczna, bez klasycznych dialogów, ma drugie dno (które moim zdaniem warto odkryć) Tak więc, miłej lektury (mam nadzieję)
Margaret - awatar Margaret
ocenił na69 lat temu
Wypędzone. Historie Niemek ze Śląska, z Pomorza i Prus Wschodnich. Trzy szczere świadectwa kobiet bezbronnych wobec zwycięzców Helene Plüschke
Wypędzone. Historie Niemek ze Śląska, z Pomorza i Prus Wschodnich. Trzy szczere świadectwa kobiet bezbronnych wobec zwycięzców
Helene Plüschke Ursula Pless-Damm Esther von Schwerin
,, Wypędzone'' to historia trzech niemieckich kobiet, które po I I Wojnie światowej musiały pożegnać swoje dotychczasowe miejsce zamieszkania ,porzucić domy i gospodarstwa i wrócić do Niemiec. Mam mieszane odczucia w stosunku do tej książki. Niemcy to wrogowie, ale w przypadku tych trzech kobiet czuję współczucie. Przede wszystkim padły ofiarą gwałtu dokonanego przez sowieckich żołnierzy. Taki los nie powinien spotkać żadnej kobiety, to draństwo i wykorzystywanie pozycji strony wygranej. Co do konieczności noszenia opaski z literą N i pracy przymusowej też mi się to nie podoba, ale gdzieś głęboko tkwi jednak myśl, że przecież Niemcy robili to samo Żydom i nam Polakom. Moja babcia też musiała harować za miskę pomyj w niemieckiej fabryce amunicji . Z drugiej strony ludność cywilna nie powinna płacić takiej ceny za wojnę. Jedna z kobiet wygnanych z Ziem Odzyskanych przyjęła postawę zrozumienia wobec wrogo nastawionych Polaków, w swoich pamiętnikach napisała, że nie dziwi jej reakcja Polaków, którym okupanci wyrządzili tyle złego . W każdej z tych trzech relacji dominuje strach przed żołnierzami Armii Czerwonej, nic dziwnego to dzicz i prostactwo , natomiast ciepłe słowa kierowane są w stronę niektórych Polaków pomagających Niemkom. Myślę że warto przeczytać tą książkę, choćby dlatego żeby zobaczyć wojnę z perspektywy naszych okupantów. Polecam.
YAGAES - awatar YAGAES
ocenił na79 miesięcy temu
Rodzina Monika Jaruzelska
Rodzina
Monika Jaruzelska
Mdła i wyrywkowa pierwsza część wspomnień MJ nie wróżyła zbyt wiele dla części kolejnej. Jednak zostałam bardzo mile zaskoczona - w książce jest krew, prawdziwe uczucia i intensywność. Jeśli wcześniej miałam niedosyt anegdot o generalskiej rodzinie, to teraz otrzymałam ich bardzo wiele. Wspomnienia ze wspólnie spędzanych wakacji, młodość rodziców Pani Moniki, rozmowy córki z ojcem, na które nigdy nie było czasu, domowe ukochane psy i koty. Słodko być nie mogło, skoro Autorka, będąc nastolatką, podjęła próbę samobójczą. Słodko nie było i w chwili pisania książki, w której wspomnienia przeplatają się z przygnębiającymi momentami licznych pobytów generała w szpitalu i opisami powolnego odchodzenia. Z książki wyłania się obraz kobiety w rozpaczliwym bezruchu, unieruchomionej sprzecznymi pragnieniami. Z jednej strony chce jakoś buntować się i budować życie na własny rachunek, bez brzemienia nazwiska i wszystkiego, co się z nim dla Polski wiąże. Z drugiej zaś nie może i nie chce wyjść z roli opiekuńczej córki i wojowniczki o dobre imię rodziców. Rozumie teraz znacznie więcej, bo sama już jest matką, i też "hoduje" sobie jedynaka. A czy odnosi się jakoś do spraw publicznych i polityki? Niekoniecznie, chociaż nie zabrakło nawet wzmianki o niezapomnianym "Bluzgu" w wykonaniu Emiliana Kamińskiego... Dominują też przykre wrażenia z kolejnych rocznic stanu wojennego i masakry w "Wujku", podczas których dom generała przeżywał oblężenie przez demonstrantów. Mama Moniki wspomina gorzko wielką samotność, jaką otoczona była rodzina Jaruzelskich w chwili wprowadzenia stanu wojennego. Ale przyczyny tych oblężeń i tej samotności wydają się Autorce jakby niezrozumiałe... Jakakolwiek analiza przyczyn, motywacji, konieczności historycznych takich a nie innych decyzji generała, który przecież przez długie lata i w wyniku świadomego wyboru konsekwentnie realizował określoną linię polityczną, nie należy do tematu tej książki. Ktoś dociekliwy mógłby dopatrzyć się jakiejś podskórnej dumy i zrozumienia dla tych decyzji. Jednym słowem to takie "odpieprzcie się od generała", podane w bardziej eleganckiej formie. Cała książka jest dość elegancka, zdania okrągłe, rozdziały wystudiowane. Czuć dziedzictwo "Tojego stylu", gdzie ładnie podana treść dominuje nad głębszą analizą. Czytałam ze sporym przejęciem, hamując się w duchu przed zakochaniem się w tej rodzinie, tym sztywnym acz serdecznym ojcu, gwiazdorzącej mamie i córce walczącej o przetrwanie w rodzinie silnych osobowości. Na szczęście nie zapomniałam, że to są subiektywne odczucia Autorki, to nie jest źródło historyczne, to nie jest żadne przemyślenie okoliczności dziejowych i nie może wyjść poza format obyczajowych zapisków powstałych z potrzeby serca kochającej i lojalnej córki.
Katarzyna Anna - awatar Katarzyna Anna
oceniła na74 miesiące temu
Mała matura Janusz Majewski
Mała matura
Janusz Majewski
,,Mała matura" to zabawna, wzruszająca, momentami przerażająca opowieść o świecie, który powoli przemijał i został na zawsze zrównany z ziemią przez kolejnych okupantów. Ludwik rodzi się we Lwowie, gdzieś w połowie XX-lecia międzywojennego. Jako potomek lwowskiej inteligencji zajmuje stosowne mu miejsce i z ciekawością obserwuje świat, w którym przyszło mu żyć. Jego otoczenie jest pełna przedwojennej dystynkcji, fasonu, poczucia swojego miejsca na świecie. Chłopiec dorasta obserwując rodziców, wujostwo, sąsiadów i przeżywając pierwszą niewinną fascynację służącą. Wszystko to nagle rozpada się gdy wybucha II wojna światowa. Kolejni okupanci wkraczają do Lwowa i zaczynają swoje rządy. Jednak patrzenie na wojnę oczami Ludwika nadal jest niewinne. Chłopiec chroniony przez dorosłych, znacznie mniej odczuwa dramatyzm tego okresu. Wyrzuceni z własnego domu tułają się po krewnych i powinowatych ale nadal czuć, że realne zagrożenie jest odległe. Dopiero po wojnie, gdy osiedlą się w Krakowie, Ludwik na własnej skórze doświadczy barbarzyństwa i okrucieństwa nowej władzy. ,,Mała matura" to sentymentalna opowieść o chłopięcym dorastaniu, o świecie, który był ale już dawno go nie ma. Spojrzenie na rzeczywistość jest bardzo nostalgiczne. Nawet najbardziej dramatyczne wydarzenia paradoksalnie nie odbierają niewinności. To opowieść o pierwszych fascynacjach, przyjaźniach, marzeniach i zmianach jakie zachodzą w życiu. Mimo całego dramatycznego tła i okrucieństwa jakie się rozgrywa, nie traci optymizmu i nadziei. Jest strasznie ale nadal pozostaje przestrzeń do uśmiechu czy bycia po prostu dorastającym chłopcem.
deana - awatar deana
oceniła na73 lata temu

Cytaty z książki Mój przyjaciel zdrajca

Więcej
Maria Nurowska Mój przyjaciel zdrajca Zobacz więcej
Maria Nurowska Mój przyjaciel zdrajca Zobacz więcej
Więcej